보관함
검색
홈 / วันที่ผมถูกแช่แข็ง ภรรยาชมว่าผมว่าง่ายขึ้น / บทที่ 10

공유

บทที่ 10

작가: หวังต้าฉุยจื่อ
ที่ศูนย์วิจัย

หลินหว่านอินและพวกอีกหลายคนรีบร้อนตามมา เมื่อได้ยินจุดประสงค์การมาของพวกเขา พนักงานก็
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • วันที่ผมถูกแช่แข็ง ภรรยาชมว่าผมว่าง่ายขึ้น   บทที่ 10

    ที่ศูนย์วิจัยหลินหว่านอินและพวกอีกหลายคนรีบร้อนตามมา เมื่อได้ยินจุดประสงค์การมาของพวกเขา พนักงานก็พูดด้วยน้ำเสียงดูแคลนในทันที "ที่แท้พวกคุณก็คือครอบครัวที่คุณผู้ชายท่านนั้นพูดถึงสินะ?" พวกของหลินหว่านอินรู้สึกเพียงว่าสายตาของเธอที่มองมานั้น ราวกับการถูกแล่เนื้อเถือหนังทั้งเป็นฉินหลานตาแดงผ่าวแล้วถามขึ้น "ลูกชายของฉันล่ะ? ฉันจะไปหาลูกชายของฉัน"พนักงานพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ลูกชายของคุณหลับใหลไปแล้วค่ะ ตามกฎระเบียบ ใครก็ไม่สามารถเข้าเยี่ยมเขาได้""มิฉะนั้น การทดลองแช่แข็งจะถูกระงับกลางคัน ถึงตอนนั้น เขาจะไม่มีโอกาสได้ฟื้นคืนชีพกลับมาอีกแล้วจริงๆ นะคะ"ฉินหลานตกใจจนรีบโบกมือปฏิเสธทันที "ไม่... อย่าระงับการทดลองนะ ฉัน... ฉันไม่เจอเขาแล้ว ฉันไม่ไปเจอเขาแล้ว" ระหว่างทางหลินหว่านอินได้ฟังผู้ช่วยอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับการทดลองนี้มาแล้ว ถึงแม้เธอจะรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องเพ้อเจ้อก็ตาม แต่ทว่า ขอเพียงแค่มีความหวังแม้เพียงหนึ่งในร้อยล้าน เธอก็ไม่อยากจะพลาดมันไปเธอถามด้วยดวงตาแดงผ่าว "สามีของฉัน... ทิ้งอะไรไว้ให้ฉันบ้าง?"พนักงานถึงได้ยื่นซองจดหมายให้เธอ แล้วพูดเสียงเรียบ "ตามกฎร

  • วันที่ผมถูกแช่แข็ง ภรรยาชมว่าผมว่าง่ายขึ้น   บทที่ 9

    โม่เซี่ยงหยวนดึงสติกลับมาอย่างรวดเร็ว เขารีบหุบรอยยิ้ม แล้วพูดอย่างลุกลี้ลุกลนว่า "จะเป็นไปได้ยังไง... ผม... ผมไม่เชื่อหรอกว่าพี่ชายจะตาย ต้องเป็นเพราะเขาอยากทำให้พวกเรากลัว ก็เลยแกล้งทำแน่ๆ" แต่เขารู้ดีแก่ใจ ว่าโม่จิ่นตายไปแล้วจริงๆ เพราะเมื่อคืนก่อน เขาได้รับข้อมูลผู้บริจาคร่างกายในกลุ่มทำงานแล้ว ซึ่งก็คือโม่จิ่น เพียงแต่เพราะไม่มีรูปถ่าย ตอนแรกเขาเลยยังไม่แน่ใจว่าเป็นคนชื่อซ้ำกันหรือเปล่า แต่ตอนนี้ เขามั่นใจแล้วว่าคนคนนั้นก็คือโม่จิ่น พอคิดมาถึงตรงนี้ โม่เซี่ยงหยวนก็แสร้งทำท่าทางน่าสงสารอีกครั้ง เขายื่นมือออกไปให้หลินหว่านอินดูข้อมือของตัวเอง ที่ตรงนั้นมีรอยถลอกอยู่แผลหนึ่งเขาพูดด้วยน้ำเสียงน่าสงสารว่า "พี่หว่านอิน ผมเจ็บจังเลยครับ..."หลินหว่านอินยังไม่ทันได้เอ่ยปาก โม่หยางก็ตวาดถามเสียงเย็น "แม่แกเป็นลมไปทั้งคน แกกลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย มัวแต่ห่วงแผลถลอกแค่นั้น แกยังมีหัวใจอยู่ไหม?" ในตอนนั้น ผู้ช่วยหนุ่มได้ป้อนยาอมใต้ลิ้นฉุกเฉินให้ฉินหลานแล้ว แต่เธอยังไม่ฟื้น ทว่าโม่เซี่ยงหยวนที่เธอรักนักหนา กลับไม่เคยเอ่ยปากถามไถ่เธอเลยแม้แต่คำเดียวตั้งแต่ต้นจนจบ เอาแต่พยา

  • วันที่ผมถูกแช่แข็ง ภรรยาชมว่าผมว่าง่ายขึ้น   บทที่ 8

    ขณะนี้ ณ บ้านตระกูลหลินมือที่ถือโทรศัพท์ของหลินหว่านอินสั่นเทาไม่หยุด เธอเปิดดูคลิปวิดีโอนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในคลิป ใบหน้าที่เคยดูใสซื่อมาตลอดของโม่เซี่ยงหยวน บิดเบี้ยวและดุร้ายน่ากลัวเธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า ลูกแกะน้อยที่แสนอ่อนโยน แท้จริงแล้วจะเป็นอสูรกายกินคนที่น่าสยดสยอง... ฉินหลานและโม่หยางเองก็เช่นกันตอนนี้ทั้งสองคนต่างก็ตาแดงผ่าว ฉินหลานพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "คุณคะ พวกเราเข้าใจอาจิ่นผิดไปจริงๆ คุณรีบ... รีบไปตามหาอาจิ่นกลับมาเถอะค่ะ""ฉันจะบอกเขา ว่าแม่ผิดเอง... แม่ผิดไปแล้ว..."โม่หยางพูดเสียงสะอื้น "ผมจะโทรหาหมอเจ้าของไข้ของเขาเดี๋ยวนี้แหละ อาจิ่นต้องอยู่ที่นั่นแน่ๆ""เขาคงกำลังโกรธพวกเรา ก็เลยหลอกพวกเราว่าเขาตายไปแล้ว ใช่... ต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ"หลินหว่านอินพยักหน้าเห็นด้วย "ไม่ผิดแน่ เมื่อวานเขายังส่งข้อความมาหาฉันอยู่เลย บอกว่าเขาสบายดี ให้ฉันไม่ต้องเป็นห่วง... เขาจะตายไปตั้งแต่สามวันก่อนได้ยังไง?"เมื่อฉินหลานได้ยินดังนั้น ความกังวลในใจก็โล่งเปลาะไปได้เปราะหนึ่ง เธอถามด้วยความตื่นเต้น "จริงเหรอ?" แต่พอเธอพูดจบ สีหน้าของโม่หยางและหลินหว่านอินก็เปลี่ยนไป เพร

  • วันที่ผมถูกแช่แข็ง ภรรยาชมว่าผมว่าง่ายขึ้น   บทที่ 7

    โม่หยางถามด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย "นี่คุณให้อภัยเขาแล้วเหรอ?"ฉินหลานถอนหายใจ แล้วถามขึ้น "คุณคะ พวกเราเข้มงวดกับอาจิ่นเกินไปหรือเปล่า?""ตอนนี้เขาเองก็ว่านอนสอนง่ายขึ้นแล้ว ต่อไปพวกเรามารักเขาให้มากๆ ค่อยๆ สอนเหตุผลให้เขาฟังกันเถอะ"โม่หยางพยักหน้าตอบ "ผมเชื่อฟังคุณหมดแหละ"ความจริงแล้วเขาไม่ได้เกลียดโม่จิ่นขนาดนั้น อย่างไรเสียใบหน้าของโม่จิ่นก็ถอดแบบเขามาถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ พอเห็นเขา เขาก็เหมือนได้เห็นตัวเองในสมัยหนุ่มๆ ถ้าไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายทำตัวน่าผิดหวังเกินไป เขาคงไม่ทำตัวเย็นชาใส่เพื่อเป็นการสั่งสอนหรอก สองสามีภรรยาปรึกษากันว่าจะชดเชยให้โม่จิ่นอย่างไรดี ทว่าพวกเขากลับไม่รู้เลยว่า โม่จิ่นในตอนนี้ได้ถูกนำไปขังไว้ในแคปซูลแช่แข็งเสียแล้ว อีกด้านหนึ่ง หลังจากหลินหว่านอินเข้าไปในบ้านตระกูลโม่ เธอก็เริ่มตามหาโม่จิ่นอย่างบ้าคลั่ง แต่จนกระทั่งเธอพลิกคฤหาสน์ทั้งหลังจนแทบจะหงายท้อง ก็ยังหาเขาไม่พบ เธอโทรหาโม่จิ่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็ไม่มีคนรับสายเสียที ความหวาดกลัวที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน คืบคลานเกาะกุมเต็มหัวใจราวกับเถาวัลย์ หรือว่าโม่จิ่นจะเกิดเรื่องขึ้นจริงๆ ? แต

  • วันที่ผมถูกแช่แข็ง ภรรยาชมว่าผมว่าง่ายขึ้น   บทที่ 6

    ฉินหลาน แม่ของโม่จิ่น เพื่อเป็นการลงโทษเขา ก่อนที่จะไล่เขามาที่นี่ ก็ได้ให้พนักงานในคฤหาสน์หยุดงานกันหมดแล้วหลินหว่านอินเคาะประตูอีกครั้ง น้ำเสียงของเธออ่อนลงเล็กน้อย "อาจิ่น ฉันรู้ว่าช่วงนี้คุณต้องเจอกับเรื่องน้อยใจมามาก""สองสามวันมานี้ฉันก็คิดอะไรได้หลายอย่าง ฉันรู้ว่าที่คุณทำเรื่องทำร้ายเซี่ยงหยวนลงไป เป็นเพราะพวกเราทุกคนใส่ใจคุณไม่มากพอ""ฉันจะไปพูดกับคุณลุงคุณป้า ให้พวกเขาใจเย็นกับคุณให้มากกว่านี้นะ""แล้วก็ซินเยว่ เมื่อวานเธอแอบกระซิบกับฉันว่า จริงๆ แล้วเธอชอบคุณมากนะ""เธอยังอยากให้คุณเป็นพ่อของเธอ อยากให้คุณเล่านิทานก่อนนอนให้ฟัง"เธอพูดไปเยอะมาก จนปากคอแห้งผากและความอดทนสิ้นสุดลง แต่ประตูบานใหญ่ตรงหน้าก็ยังคงนิ่งสนิท เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกโมโหขึ้นมา แต่พอได้ยินคำพูดของผู้ช่วยที่อยู่ข้างๆ เหงื่อเย็นๆ ก็ผุดซึมขึ้นมาทันทีผู้ช่วยถามเธอด้วยความกังวล "ประธานหลิน คุณแน่ใจเหรอคะว่าคุณผู้ชายอยู่ข้างใน?"หลินหว่านอินกดเสียงต่ำราวกับกำลังปลอบใจตัวเอง "เขาเชื่อฟังฉันที่สุดมาตลอด ฉันให้เขากลับมา เขาก็ต้องกลับมาสิ""แถมเมื่อวานเขายังส่งข้อความมาหาฉัน บอกว่าอยู่บ้านสบายดี ไม่ต้

  • วันที่ผมถูกแช่แข็ง ภรรยาชมว่าผมว่าง่ายขึ้น   บทที่ 5

    ตอนที่หลินหว่านอินกลับมาถึงคฤหาสน์ โม่เซี่ยงหยวนยังคงหลับสนิทเธอเฝ้าเขาตลอดทั้งคืนด้วยความห่วงใย จนกระทั่งฟ้าสาง ฝนที่ตกหนักถึงได้หยุดลงโม่เซี่ยงหยวนที่นอนหลับจนเต็มอิ่มเพิ่งจะลืมตาขึ้น จากนั้นก็ถามด้วยความประหลาดใจ "พี่หว่านอิน กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับเนี่ย?"หลินหว่านอินยิ้มแล้วตอบ "รีบกลับมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้วล่ะ หมอประจำตระกูลตรวจดูอาการนายแล้ว บอกว่านายอารมณ์รุนแรงเกินไป หัวใจของนายเลยไม่ค่อยสู้ดีนัก เลยบอกไม่ให้ฉันกวนเวลาพักผ่อนของนายน่ะ""ฉันก็เลยไม่ได้ปลุกนาย ตอนนี้รู้สึกเป็นยังไงบ้าง?"โม่เซี่ยงหยวนยิ้มแล้วบอก "ได้นอนหลับไปตื่นนึงก็รู้สึกดีขึ้นเยอะเลยครับ"เขามองไปรอบๆ แล้วแสร้งทำเป็นถามด้วยความห่วงใย "พี่ชายล่ะครับ เขาไม่ได้มาเยี่ยมผมพร้อมกับพี่เหรอ?" หลินหว่านอินถึงเพิ่งนึกขึ้นได้เรื่องที่ทิ้งโม่จิ่นไว้กลางทางเมื่อคืนนี้ พอคิดถึงว่าเมื่อคืนทั้งลมแรง ฝนตกหนัก แถมยังมีลูกเห็บ เธอก็รู้สึกผิดขึ้นมานิดหน่อย แต่พอคิดดูอีกที โม่จิ่นเป็นคนพึ่งพาตัวเองได้และเก่งกาจมาตลอด ก็แค่เรียกแท็กซี่กลับเอง ทำไมเธอจะต้องไปห่วงเขาด้วยล่ะ? แต่เธอไม่รู้เลยว่า โทรศัพท์มือถือของโม่จ

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status