ログイン“เข้าไปสิคะพี่จี๊ป” นีรนาราดันหลังสามีให้เดินเข้าบ้านสิริโชติวัฒนากุล ใช่ว่าเธอจะบังคับให้เขามา อธิวรรธน์นั่นแหละที่ขอร้องให้เธอพามาไหว้อัยการวิชิตและคุณหญิงขวัญเกล้าในวันขึ้นปีใหม่“ทำใจหน่อยไม่ได้เหรอ”นีรนาราชี้ไปที่เจ้าของร่างอวบป้อมที่วิ่งทำหน้าพ่อและแม่เข้าไปในบ้าน “นู่นค่ะ ดูลูกสาวพี่เป็นตัวอย่าง ใบบัวไม่เห็นต้องทำใจเลย”“ก็พี่..”“ไม่ต้องก็แล้วค่ะ ไปตอนนี้แหละ” นีรนาราลากแขนสามีให้เดินตามเจ้าหล่อนให้เข้าไปในบ้านรัชชานนท์ส่งยิ้มให้แพทย์หญิงนีรนาราก่อนจะเดินเข้าไปคล้องคอน้องชาย “นึกว่าจะไม่มาแล้ว”“เบลล์ชวนมา” อธิวรรธน์ทำตัวไม่ถูก“ไม่จริงค่ะ พี่จี๊ปขอร้องให้เบลล์พามาที่นี่เพราะอยากมาไหว้คุณแม่กับคุณลุงในวันปีใหม่” นีรนาราบอกความจริงกับทุกคนแล้วส่งยิ้มพร้อมยักคิ้วให้สามี“มาๆ หมอ มานั่งตรงนี้ ลุงมีไวน์รสเลิศมาให้ลองชิม แต่ถ้าติดใจจะยกขวดลุงก็ไม่ว่านะ”ทุกคนที่นี่เป็นกันเองเสียจนทำให้อาการเกร็งของเขาในคราวแรกลดลงได้ “งั้นผมขอลองสักแก้วได้มั้ยครับ”“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ นั่งๆ” อัยการวิชิตรินไวน์ใส่แก้วแล้วส่งให้อธิวรรธน์ ทว่ายังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะรับมันจากมือเขา สายตาก็เหลือบเห็นอะไรบา
ขวัญเกล้ามองคู่ลูกชายคนโตแล้วชื่นหัวใจ ส่วนลูกชายคนเล็ก..“กินกุ้งมั้ยคะ เบลล์แกะให้” นีรนาราพยายามเอาใจสามี แต่ไม่วายโดนชายหนุ่มเมินเฉย “บาร์บีคิวก็อร่อยนะคะ มีเนื้อวัวที่พี่จี๊ปชอบด้วย”“พี่ง่วง ขอตัวไปนอนก่อนนะ” เขาพูดจบก็ลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปในบ้านทันทีนีรนารามองตามสามีด้วยแววตากลัดกลุ้ม ขวัญเกล้าเห็นดังนั้นแล้วไม่สบายใจเอาเสียเลย อยากให้ทุกอย่างมันดีขึ้นแต่ดูผลมันจะออกมาตรงกันข้าม“หนูเบลล์” ขวัญเกล้าเดินเข้าไปโอบไหล่ลูกสะใภ้คนเล็ก “มีปัญหาอะไรกันหรือเปล่าจ๊ะ เพราะแม่หรือเปล่า”นีรนาราเหมือนคนน้ำท่วมปาก จะให้เธอตอบขวัญเกล้าว่าอย่างไร “คือ..”“แม่ขอโทษนะ”นีรนาราเข้าใจขวัญเกล้าและในขณะเดียวกันเธอเองก็สงสารสามี “บางทีพี่จี๊ปอาจจะต้องการเวลามากกว่านี้” เธอผิดเองที่หลอกพาเขามาที่นี่ นอกจากมันจะไม่ช่วยอะไรแล้วยังเป็นการตอกย้ำบาดแผลในใจที่เกือบหายให้กลับมาเจ็บปวดปางตายอีกครั้งพรพระพายเห็นแล้วก็อดสงสารทุกคนไม่ได้ “พี่แบงค์ขา พี่แบงค์ไม่โกรธหนูเหรอที่ไม่บอกก่อนว่าพี่เบลล์กับพี่จี๊ปจะมาด้วย”“โกรธ!”“จริงอะ” เธอตกใจจนตาเหลือกรัชชานนท์ยกมือปิดปากหัวเราะ “ทำไมต้องทำหน้าอย่างนั้นด้วยเล่า
“ไปไหนมา” รัชชานนท์เดินงัวเงียออกมาจากห้องน้ำเมื่อเห็นภรรยานั่งหน้าแป้นแล้นอยู่ข้างลูกชายที่กำลังนอนกลางวันจึงเอ่ยถาม“พี่แบงค์ขา หนูไปหาพี่เบลล์มา” เจ้าหล่อนลุ้นจนตัวโก่งว่ารัชชานนท์จะว่าอย่างไรความง่วงงุนเมื่อครู่หายเป็นปลิดทิ้ง “เบลล์? หมายถึงเบลล์แฟนเก่าพี่อะนะ”ใบหน้าสวยหวานง้ำงออย่างเห็นได้ชัดเมื่อได้ยินรัชชานนท์พูดเช่นนั้น “ใช่ค่ะ! แฟนเก่าพี่นั่นแหละ” แม้จะโกรธสามีแต่น้ำเสียงที่เปล่งออกไปก็เบาหวิวราวปุยนุ่นด้วยกลัวว่าจะไปรบกวนการนอนหลับพักผ่อนของลูกชาย พรพระพายลุกขึ้นแล้วเดินออกไปที่ระเบียงหลังห้องนอนรัชชานนท์เช็ดหน้าแล้วเดินตามภรรยาออกไป เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ซ่านออกมารอบตัวหญิงสาว แม้ไม่รู้ว่าคืออะไรแต่ที่รู้คือมันน่ากลัวมาก“งอนเหรอ” เขาสวมกอดภรรยาจากด้านหลัง ใช่ว่าเมื่อครู่พลั้งปากพูด แต่เขาตั้งใจต่างหากเพราะอยากให้เจ้าหล่อนหึง “เวลาเมียงอนนี่น่ารักที่สุด”“หนูไม่ได้งอน หนูโกรธ!” พรพระพายบอกเขาไปตามตรง เจ้าหล่อนซื่อตรงกับความรู้สึกตัวเองเสมอ “พี่ยังไม่ลืมพี่เบลล์ใช่มั้ยคะ”ริมฝีปากบางขยับโค้งขึ้นเล็กน้อย แววตารัชชานนท์ยามทอดมองหญิงสาวในอ้อมกอดมันเต็มไปด้วยคว
ดวงตาคมดำขลับฉายชัดว่ากำลังไม่พอใจเจ้าของร่างเล็ก “มีใครบ้าง”“มี..”“พี่เบลล์ ใบบัววว”ยังไม่ทันที่นีรนาราจะตอบคำถาม พรพระพายก็วิ่งหน้าตั้งตะโกนเรียกชื่อพี่สาวมาแต่ไกลเด็กหญิงณาราเห็นพี่กวางก็ยิ้มกว้างตาโตทันที “ใบบัวจะเล่นกับพี่กวาง”นีรนาราเหลือบมองสามีแล้วเอื้อมมือไปจับต้นแขนเขา แม้จะเตรียมใจไว้แล้วว่าอธิวรรธน์อาจจะโกรธ แต่พอถึงเวลาจริงๆ เธอยอมรับเลยว่ากลัว.. “พี่จี๊ปคะ”“เรื่องนี้เราต้องคุยกันนะเบลล์”น้ำเสียงอธิวรรธน์ที่เปล่งออกมามันช่างเย็นชาเสียจนทำให้คนฟังใจหวิว“เบลล์ขอโทษ แต่เบลล์อยากให้พี่จี๊ปรู้ไว้ว่าที่เบลล์ทำทุกอย่างก็เพื่อพี่” อธิวรรธน์เสมองไปทางอื่น เธอเห็นเช่นนั้นแล้วไม่สบายใจเอาเสียเลย“พี่จะพาลูกกลับ” เขาใช้ความรู้สึกตัวเองตัดสินจนลืมนึกถึงความรู้สึกของเจ้าตัวเล็กที่นั่งอยู่ด้านหลังเด็กหญิงณารามองหญิงสาวที่ยืนรออยู่ข้างนอกตัวรถตาละห้อย “ใบบัวจะไม่ได้เล่นกับพี่กวางเหรอคะ”“พี่จี๊ปคะ ถือว่าเบลล์ขอ อยู่ที่นี่สักคืนนะคะ”อธิวรรธน์เหลือบมองกระจกหลังเมื่อเห็นสายตาของลูกสาวที่มองพรพระพายก็ทำให้เขาฉุกคิดได้ว่าอะไรก็ไม่สำคัญเท่าความรู้สึกลูก ถ้ากลับตอนนี้หรือเปลี่ยนที่อยู
สมแล้วที่เป็นบ้านพักตากอากาศของมหาเศรษฐีหมื่นล้านเมืองไทย สวยหรูดูดีมีระดับสุดๆ พรพระพายวางกระเป๋าไว้บนโต๊ะข้างสระว่ายน้ำแล้ววิ่งไปที่หาดทรายทันที“โอ๊ยยย! ฟินสุดๆ อากาศดีมาก กวางชอบทะเล”พ่อลูกอ่อนกระเตงลูกชายเดินตามพรพระพายไปที่ชายหาด “วันนี้โชคดีไม่มีแดด”“แต่เหมือนฝนจะตกเลยพี่แบงค์”รัชชานนท์แหงนหน้ามองท้องฟ้าก็เห็นเป็นจริงอย่างที่ภรรยาสาวว่า “เดือนนี้น้ำทะเลไม่น่าเล่น น้ำจะสกปรกและคลื่นแรง แต่ถ้านอนเอาบรรยากาศช่วงฝนตกคือฟินสุดๆ”“แอะ” ปากเล็กเปล่งเสียงออกมาพูดคุยกับพ่อแม่“น้องวินด์อยากเดินเล่นบนหาดทรายมั้ยครับ” คนเป็นพ่อพูดพลางย่อตัวลงเตรียมเอาลูกเดินบนผืนทรายอย่างที่ปากว่าแม่ของเด็กชายเหมันต์เห็นเช่นนั้นจึงรีบพุ่งตัวเข้าไปหาทั้งคู่ “อย่านะพี่แบงค์ เมื่อกี้พี่พึ่งพูดอยู่แหม็บๆ ว่าน้ำทะเลสกปรก”คนเป็นแม่ส่งสายตาดุพ่อของเด็กชายเหมันต์ รัชชานนท์ไม่ระมัดระวังเอาเสียเลย ชายหาดหน้าบ้านพักแม้จะสะอาดมองไม่เห็นเศษเปลือกหอยหรือสิ่งของที่อาจทำอันตรายให้ลูกชายเธอ แต่เรื่องอย่างนี้มันประมาทได้ที่ไหนกัน“พี่ขอโทษครับ พี่ลืมว่าลูกไม่ได้สวมรองเท้า” เขายอมรับผิดและเอ่ยปากขอโทษแม่ของลูกหญิงสาวพย
คิ้วเรียวโก่งย่นเข้าหากัน “คุณพ่อเหรอคะ?” อัยการวิชิตไม่ได้เกี่ยวข้องอันใดกับอธิวรรธน์และนีรนาราเลยแม้แต่นิด แล้วทำไมพ่อสามีเธอถึง.. “ทำไมคุณพ่อโทรชวนพี่เบลล์ด้วยตัวเอง”“นั่นสิ พี่เองก็แปลกใจเหมือนกัน ปกติพ่อสามีกวางท่านเป็นคนยังไง ใจดีมั้ย”นีรนารากลัวว่าอัยการวิชิตจะผูกใจเจ็บเรื่องที่ขวัญเกล้าแอบเล่นชู้กับอธิปจนตั้งท้อง“ท่านเป็นคนใจเย็นใจดีนะคะ”“พ่อของหมอแบงค์คงไม่แก้แค้นพ่อพี่จี๊ปโดยใช้พี่จี๊ปเป็นเครื่องมือหรอกนะ”ใจมนุษย์อยากแท้หยั่งถึง พรพระพายเองก็ไม่สามารถพูดได้เต็มปากเช่นกัน แต่ที่เธอมั่นใจคือพื้นฐานอัยการวิชิตเป็นคนดี “มันมีสองประเด็นพี่เบลล์ ถ้าไม่แก้แค้นก็คงอยากช่วยให้ทั้งสามคนเข้าใจกัน”“อื้อ พี่เองก็แอบคิด”“กวางเอนเอียงไปทางความคิดที่ว่าคุณพ่ออยากช่วยให้พวกเขาคืนดีและเข้าใจกันมากกว่าที่จะแก้แค้นนะพี่เบลล์ คุณพ่อรักคุณแม่มาก ท่านคงไม่อยากทำให้คุณแม่เสียใจ แล้วอีกอย่างจากการที่กวางได้สัมผัสใกล้ชิดกับครอบครัวนี้มาสักระยะ อัยการวิชิตเป็นคนดีมาก”“งั้นก็ลองดูกันสักตั้งเพื่อผู้ชายของเราสองคน” นีรนาราสรุป“พี่แบงค์ขา เมียกลับมาแล้วน้า” พรพระพายตะโกนลั่นบ้านรัชชานนท์และเด็กช
“พี่แบงค์จะไปไหนเหรอ” มือเรียวกดล็อกประตูหน้าห้องแล้วเอี้ยวตัวหันไปถามสามี“ไปข้างนอก” รัชชานนท์ตอบคำถามน้ำเสียงราบเรียบหาได้กระแทกแดกดันอย่างเช่นที่คนตั้งคำถามคิดในตอนแรก แต่พรพระพายรู้ดีว่านี่มันไม่ใช่เรื่องปกติ“หนูไปร้านนั่งชิลล์กับเพื่อนมา ทีแรกว่าจะขออนุญาตพี่แบงค์ก่อนนั่นแหละ แต่กลัวว่าจะไปร
แล้วไง! ในเมื่อการแต่งงานครั้งนี้ไม่เกิดจากความรักซ้ำทั้งสองฝ่ายไม่ได้เต็มใจแม้สักนิด อีกแค่ไม่กี่เดือนพรพระพายก็จะหย่าขาดจากนายแพทย์รัชชานนท์ รู้หรอกว่าหญิงสาวที่ตนหมายปองยังเป็นเมียในทะเบียนสมรสของผู้ชายอีกคนอยู่ และเขามีศีลธรรมพอที่จะไม่ทำตัวเป็นมือที่สามของใคร“เออ ฉันก็กลัวเหมือนกัน ผัวฉันยิ่ง
“ไม่ขนาดนั้นหรอกค่า”“ไม่ต้องมาปฏิเสธ ป้ารู้ป้าเห็น” แม่ครัวที่มารับหน้าที่ทำอาหารทั้งพูดทั้งอมยิ้มอย่างนึกเอ็นดูคนเขิน“กวาง กินข้าวยัง”เสียงพูดคุยเงียบลงเมื่อคนที่กำลังพูดถึงเดินมาพอดี รัชชานนท์ไปจัดการเตรียมงานที่วัดพึ่งกลับมา เขาถามหาภรรยาจึงรู้ความว่าเจ้าหล่อนอยู่ที่ห้องครัว“ยังไม่ค่อยหิวเลย
“เห็นสวยๆ แบบนี้ก็มีความคิดนะคะ หนูมีอะไรให้รับผิดชอบหลายอย่าง คนข้างหลังแล้วก็ความฝันโคตรยิ่งใหญ่ข้างหน้า เลยต้องคิดเยอะๆ หน่อย”สินสอดที่พ่อแม่ได้ไป พรพระพายมั่นใจว่ามันคงไม่เหลือแล้ว ในวันข้างหน้ายังไงซะเธอก็ต้องดูแลท่านทั้งสอง เงินส่วนหนึ่งที่หาได้ถูกเก็บออมไว้อย่างดี อีกส่วนแยกบัญชีไว้เพื่อเป็







