9

“คุณใหญ่ยังไม่มีคนรักเหรอคะ ขอโทษที่ขวัญถามเรื่องส่วนตัวค่ะ แต่ขวัญแค่ไม่อยากให้คุณใหญ่ต้องมาฝืนใจแต่งงานกับขวัญ”

หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง เพราะเป็นไปได้ยากมากที่ผู้ชายหล่อและมีเสน่ห์อย่างเตชินท์จะไม่มีผู้หญิงเข้าหา อีกอย่าง เขาก็อายุสามสิบห้าปีแล้ว เป็นธรรมดาที่จะต้องมีความรักเหมือนคนทั่วไป

“จะมีหรือไม่มี ยังไงฉันก็ต้องแต่งงานกับเธออยู่ดี” เตชินท์พูดพร้อมกับเปิดเอกสารบนโต๊ะดูอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว

“ทำไมล่ะคะ ขวัญว่าถ้าคุณใหญ่ปฏิเสธคุณหญิงย่าไป และบอกว่าคุณใหญ่มีคนรักอยู่แล้ว คุณหญิงย่าต้องเข้าใจแน่นอนค่ะ” เป็นครั้งแรกที่ไอวารินพูดออกมาด้วยความร้อนรน เพราะนี่คือความหวังเดียวที่จะรอดตัวของเธอ

“เลิกฝันได้แล้วของขวัญ ไม่ได้ยินหรือไงว่านี่คือความต้องการของคุณพ่อ และฉันเองก็ไม่คิดปฏิเสธด้วย” เตชินท์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง และไม่ได้อยากจะมาต่อความยาวสาวความยืดอะไรไปมากกว่านี้ เพราะสุดท้ายแล้วเธอกับเขาก็ต้องแต่งงานกันอยู่ดี

“ทั้งที่เราไม่ได้รักกันน่ะเหรอคะ” คราวนี้ หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงเศร้า

“อืม ความรักมันไม่ได้สำคัญสำหรับฉันนักหรอก แต่ไม่ต้องห่วง เพราะฉันเองก็ไม่ได้คิดจะเอาเปรียบเธอขนาดนั้น” ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วเดินไปประจันหน้ากับหญิงสาว

“คุณใหญ่หมายความว่าไงคะ” เป็นอีกครั้งที่คนตรงหน้าทำให้เกิดความสงสัย นาทีนี้ หญิงสาวไม่สามารถคาดเดาอารมณ์ของใครได้เลย

“คุณย่ากับคุณแม่แค่อยากให้เราแต่งงานกันและมีหลานให้ท่าน ฉันคิดว่าเราสามารถทำเรื่องนี้ให้พวกท่านได้ แต่ระหว่างเราจะเป็นแค่เรื่องของหน้าที่เท่านั้น เมื่อไหร่ที่เธอคลอดลูกของฉันออกมา เธอจะหย่ากับฉันก็ไม่มีปัญหา ถึงตอนนั้น คุณย่ากับคุณแม่คงเข้าใจอะไรมากกว่านี้” ชายหนุ่มพูดในสิ่งที่คิดอยู่แล้ว เพราะมั่นใจว่าไอวารินไม่มีทางอยากแต่งงานกับเขาอย่างแน่นอน

“หมายความว่า คุณใหญ่กำลังจะบอกให้ขวัญทิ้งลูกของตัวเองอย่างนั้นเหรอคะ” ไอวารินถามอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง จริงอยู่ว่าเธอไม่เคยมีลูก และคิดไม่ออกว่าความรักที่มีต่อลูกเป็นอย่างไร แต่สิ่งหนึ่งที่รู้ดีมาตลอดนั่นคือความรู้สึกของเด็กที่ไร้แม่ ว่ามันว้าเหว่มากแค่ไหน และเธอไม่อยากให้ลูกต้องมาเจอกับสถานการณ์ที่เจ็บปวดเช่นเดียวกับตนเองในวัยเด็ก

“ในเมื่อเธอไม่ได้อยากเป็นผู้หญิงของฉันอยู่แล้ว ก็แค่ทำหน้าที่ของเธอซะของขวัญ” เตชินท์พูดอย่างไม่สนใจความรู้สึกของอีกฝ่าย

“ระหว่างเราจะมีแค่เรื่องหน้าที่ หมายความว่าคุณใหญ่เองก็จะยังมีผู้หญิงคนอื่นอย่างนั้นเหรอคะ” ไม่รู้อะไรทำให้เอ่ยถามออกไป ราวกับว่ากำลังหึงว่าที่สามีในอนาคต แต่ความจริงแล้ว ไอวารินแค่อยากรู้ว่าตนมีสิทธิ์อะไรบ้างก็เท่านั้น

“หึ เรื่องนั้น ฉันจะเป็นคนตัดสินใจเอง ส่วนเธอ ฉันไม่คิดว่ามันจะสมควรถ้าเธอเป็นผู้หญิงของฉันแต่ไปสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น เพราะฉะนั้น ระหว่างที่เธอเป็นภรรยาฉันก็ช่วยรักษาหน้า และก็มีแค่ฉันคนเดียวด้วย” พูดอย่างเอาแต่ใจ เขาสามารถมีใครก็ได้ ในขณะที่ไอวารินไม่มีสิทธิ์!

“ค่ะ ขวัญไม่ใช่ผู้หญิงที่จะยุ่งกับผู้ชายหลายคนพร้อมกันอยู่แล้ว”

ไอวารินเผลอพูดด้วยน้ำเสียงโมโหออกไป เพราะอีกฝ่ายพูดราวกับว่าเธอเป็นผู้หญิงใจง่ายและชอบมั่วผู้ชายอย่างไรอย่างนั้น

“พูดแบบนี้แปลว่าเธอ ‘เคยยุ่ง’ กับผู้ชายมาแล้วหรือไง”

เตชินท์เลิกคิ้วสงสัย แต่คำถามของเขาเล่นเอาคนตัวเล็กหน้าแดงจัดขึ้นมา

“คุณใหญ่!”

ความคิดแรกในหัวคือไม่คิดว่าเขาจะ ‘หยาบ’ ได้ถึงเพียงนี้! ใครจะคิดว่าผู้ชายบุคลิกนิ่งๆ อย่างเตชินท์จะมีคำพูดและปากเปราะเราะรายเหลือเชื่อ

“เอาละ ฉันไม่มีเวลามาเถียงอะไรกับเธอมาก เอาเป็นว่าระหว่างเราก็แค่ทำตามที่ผู้ใหญ่ต้องการ เมื่อไหร่ที่เธอมีลูกให้ฉัน และอยากจะไปจากบ้านหลังนี้ฉันจะไม่ขัดข้องอะไร”

ชายหนุ่มพูดสรุปขึ้นอีกครั้ง และคำพูดของเขาทำให้หญิงสาวถึงกับหน้าแดงขึ้นมาอีก เพราะคำว่า ‘มีลูก’ นั่นหมายความว่าระหว่างเธอกับเขาจะต้องมีเรื่องอย่างว่าเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย แค่คิด ไอวารินก็รู้สึกปั่นป่วนจนอยากร้องไห้ออกมา