INICIAR SESIÓNประโยคนั้นทำให้เธอชะงักตกใจไม่น้อย มันก็จริงอย่างที่เขาพูด ถ้าเขาไปที่ชายแดน แล้วเกิดอะไรขึ้นจนถึงแก่ชีวิต เธอก็คงจะเสียใจมาก ที่ไม่ได้บอกรักเขา ในวันที่เขายังมีชีวิตอยู่ “...แกไม่ไปได้มั้ย” ไอมิเอะช้อนตาขึ้นถามเสียงเครือ “...ไม่ไปก็ไม่จบ” “แกจะตายมั้ย...เราไม่อยากให้ลูกไม่มีพ่อ” คนตัวเล็กขยับปา
“อยากแต่งงานกับฉันขนาดนั้นเลย?” “ใช่ ก็แกรวย” เธอตอบสวนกลับมาทันควันอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว แถมดวงตาคู่สวยยังใสซื่อแป๋วแหววไร้การเสแสร้งใดๆ ทั้งสิ้น ทำเอาคนที่คิดว่าจะได้ยินคำซึ้งๆ ถึงกับชะงักกึก จินถึงกับนิ่งใบ้แดกไปสามวิ ชายหนุ่มดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้มตัวเองเบาๆ พลางหรี่ตาคม
“เธอก็รู้ว่าช่วงนี้พ่อฉันต้องการคะแนนเสียงมากแค่ไหน ถ้าผ่านช่วงนี้ไปได้ทุกอย่างจะดีขึ้น ฉันสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอแน่นอน สัญญาว่าจะไม่มีวันทิ้งเธอ จะดูแลทั้งเธอทั้งลูกให้ดีที่สุด” “....” “ที่สำคัญที่สุด ที่ฉันยอมตกลงไปชายแดน ก็เพื่อแลกกับการที่พ่อจะยอมยกเลิกงานหมั้นระหว่างฉันกับเอมิโกะด้วย” พอได้
“แกกำลังถักเปียหรือผูกเงื่อนกันแน่” “พยายามอยู่ ใจเย็นดิ” แม้จะเริ่มอารมณ์เสีย แต่จินก็ยังข่มใจสาละวนจัดแจงปอยผมให้เธอต่ออย่างไม่ยอมแพ้ “ไม่มีใครเก่งตั้งแต่ครั้งแรก...ทนหน่อย...เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว” จินขมวดคิ้วเคร่งเครียด สายตาคมจ้องคลิปยูทูบสลับกับกลุ่มผมสลวยตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ มือหนาค่อยๆ จับป
“อยากถักเปียสองข้าง” “ทำยังไง ฉันทำไม่เป็น” “งั้นก็ไม่ต้องทำ” “เดี๋ยวทำให้” สุดท้ายเขาก็ไม่กล้าขัดใจ จินลองแบ่งเส้นผมของเธอขึ้นมาสองช่อ แต่อย่างว่า คนมันเคยใช้แต่กำลัง พอต้องจับงานละเอียดอ่อนเลยกะแรงไม่ถูก มือหนาเผลอดึงรั้งผมช่อหนึ่งแรงไปหน่อยจนร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว “โอ๊ย! ดึงผมแรง” เสียงหวานร้
บทที่ 268 จริง ๆ อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจินก็ต้องออกไปแล้ว แต่เขาก็ให้เธอลุกขึ้นมาแต่งตัวรอไว้ เพราะตั้งใจไว้ว่าพอไปเข้าคูหาเลือกตั้งเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ เขาจะรีบบึ่งรถกลับมารับเธอออกไปหาอะไรกินอร่อย ๆ นอกคอนโดทันที แต่แทนที่เขาจะรีบร้อนเคลียร์ตัวเองออกจากห้อง เขากลับยังขลุกอยู่กับเธอก่อน “มา
“อ๊ะ!” ทำเอาเธออุทานเบาๆ มือเล็กรีบยกขึ้นปิดตาตัวเองทั้งที่หัวใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ “กรี๊ดดดด!” เธอกรีดร้องแล้ววิ่งพรวดออกจากห้องอย่างลนลาน ปากบ่นทั้งที่หน้าแดงจัด “คะ คนบ้า! บ้ากามที่สุด! วันๆ ทำแต่เรื่องลามก” เสียงเธอแหลมสูงด้วยความเขินและตกใจในเวลาเดียวกัน เธอปิดประตูห้องคุณแม่เสียงดัง โดยหัว
“...!!!” ไอมิเอะนิ่งตัวแข็ง ใบหน้าแดงซ่านในทันที หัวใจเต้นแรงจนได้ยินชัดในห้องตรวจที่เงียบสนิท เธอกำชายเสื้อไว้แน่น ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย ขณะที่จินยังคงยืนอยู่ข้างเตียง สายตาคมเงียบงันแต่แฝงแรงอารมณ์บางอย่างที่ควบคุมไว้ภายใต้สีหน้าเยือกเย็น “มีรอยบวมแดงค่อนข้างมาก” คุณหมอทำการตรวจอย่างระมัดระวังเพี
Somiii : โอ้โห เส้นเลือดที่มือยังขนาดนี้ แล้วหำขนาดไหน Lalice_32 : มือยาวมาก ไม่อยากจะคิดว่าตรงนั้นจะยาวขนาดไหน ฟันเฟื่อง : รุ่นนี้มีไส้ทะลัก พีรดา : ชอบยาวๆ ค่ะ ชอบแบบนี้ จะเอาแบบนี้ กิ่งกาญจน์ : ออกมาค่ะ ตาหนูแล้ว ยัยฟ้า : นี่อยู่หน้าคอนโดแล้วค่ะ 5555555555 ไอมิเอะชะงักไปเมื่อเห็นคอมเมนต์ขอ
“มันไม่เหมือนกัน นี่มันอยู่ในโลกของความฝัน เราจะหวีดผู้ชายยังไงก็ได้” “มึงบ้าผู้ชายตั้งแต่เมื่อไหร่” เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ใช้หางตาคมเฉียบเหลือบมองเธอ “ถึงเราจะบ้าผู้ชาย ก็บ้าแค่ในนิยายนะ” เธอเอ่ยพลางยิ้มบาง ๆ แก้มใสขึ้นสีชมพูระเรื่อ ดวงตาเปล่งประกายฝันหวาน “ชอบมาเฟีย?” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นเรี







