Mag-log in“…!!!” เจ้าของร้านช็อกทันที ไอมิเอะเองก็สะดุ้งเหมือนกัน ก่อนรีบดึงแขนเขาไว้ “ปะ…ปิดทำไม...นี่ร้านประจำเรานะ!” จินหันมามองหน้าเธอทันที สีหน้ายังนิ่งเย็นเหมือนเดิม แต่แววตายังติดหงุดหงิด “จะปิดร้าน หรือจะให้ฉันฆ่าเจ้าของร้าน เลือกเอา” แล้วจินก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาจับมือไอมิเอะแน่นขึ้น ก่อนพาเธอเดิ
“ให้มันลำบากหน่อยจะเป็นไรไป” “แต่มึงตั้งใจเอากระเป๋าสตางค์กับโทรศัพท์มาให้มันไม่ใช่รึไง” “ก็เอามาไง” ไตเติลตอบหน้าตาย “กูถึงได้อยากดูต่อ” “ไอ้เหี้ยนี่…” ทิศเหนือหลุดขำทันที “ผิดคาดนะ ตอนแรกกูนึกว่ามันจะพาไปโรงแรม สรุปแม่งพามากินหมูกระทะ เอาใจผู้หญิงจนเสียระบบ แบบนี้แย่ ไม่สมกับเป็นนายน้อยจิน” “
“ที่ไม่ได้ลองเพราะผู้หญิงไม่เอา” ทิศเหนือเอ่ยหน้าตาย “พูดอะไรไว้หน้ากูบ้าง” ไตเติลแยกเขี้ยวใส่ทิศเหนือ “ไอ้ห่านี่ เจ้าชู้จนกูเริ่มกลัวแล้ว” ช้างบ่นด้วยความอึ้งไม่หาย ทิศเหนือก็หลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนหันกลับไปมองในร้านอีกครั้ง แล้วก็เห็นจินกำลังขัดกระทะด้วยสีหน้าขยะแขยงขั้นสุด “เงียบไปไอ้เวร กู
ยิ่งเห็นเธอยืนยิ้มมุมปากนิด ๆ แบบนั้น จินก็ยิ่งดูออกว่าเธอกำลังเอาคืนเขา แต่ที่น่าหงุดหงิดคือ ต่อให้รู้ว่าโดนแกล้ง เขาก็ยังรู้สึกว่าเธอน่าเอ็นดูอยู่ดี “ล้างให้สนุกนะคะ^^” “….” จินชะงักไปทันที มือที่กำลังถือฟองน้ำอยู่หยุดค้างกลางอากาศ ก่อนค่อย ๆ ดันลิ้นหนาเข้ากระพุ้งแก้มช้า ๆ เหมือนพยายามกดอะไรบางอ
“ก็ไม่ใช่อีก” “แล้วอะไร” “….” ไอมิเอะเงียบไปนิดหนึ่ง ก่อนตอบเบา ๆ “ตอนนี้ยังเป็นผู้ต้องสงสัยอยู่…ยังอยู่ในช่วงพิจารณาความประพฤติ…ยังไม่ผ่านโปร” “….” จินนิ่งไปแป๊บหนึ่ง ก่อนถอนหายใจแรง ๆ แล้วหันกลับไปล้างจานต่อทันที สีหน้ายังคงหงุดหงิดคล้ายเริ่มหมดความอดทนกับชีวิต “แม่งเอ๊ย…” “อะไร…ไม่พอใจเหรอ” ไ
บทที่ 259 แล้วน้ำเสียงของจินคือนิ่งมาก นิ่งจนเหมือนเรื่องที่เธอท้องไม่ใช่เรื่องที่เพิ่งรู้วันนี้ ราวกับเขารับรู้มันได้ตั้งนานแล้ว เขาไม่มีแม้แต่อาการตกใจหรือชะงักให้เห็นสักนิด เจ้าของร้านได้แต่กระพริบตามองเขาอยู่พักหนึ่ง ก่อนสายตาจะค่อย ๆ เลื่อนไปทางไอมิเอะที่กำลังเดินตาแป๋วเข้ามา ยิ่งมองก็ยิ่งงง
บทที่ 178 “วอนตีนกูเหรอ” จินกดคอเสือลงอย่างรวดเร็ว แรงมหาศาลจากช่วงแขนและไหล่ทำให้ร่างอีกฝ่ายทรุดฮวบ จินเอาแขนงัดคอเสือไว้แน่น ตอนนี้เขาคุมเกมได้เด็ดขาด ก่อนจะยกเข่าขึ้นแทงใส่ใบหน้าของเสืออย่างรุนแรงและต่อเนื่อง “อย่าๆๆๆ!” ทำให้เสียงโวยวายแตกฮือห้ามปรามดังขึ้นรอบทิศในเวลาเดียวกัน “มึงพอแล้ว! มั
เหมือนคนที่ไม่แยแสว่าใครจะมองยังไง แต่ในความเงียบนั้น มือของเขากลับสั่นเล็กน้อยตอนหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เขากดต่อสายโทรหาพี่ชาย รอสายอยู่นานพอสมควรกว่าที่ปลายสายจะกดรับ “พี่ครับ” ทันทีที่ปลายสายรับ เสือก็ยิ้มออกมาเบาๆ อย่างไม่รู้ตัว ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่ต่างจากตอนอยู่ต่อหน้าคนอื่น (….) ปลายสายเงี
“แรงมากกกก” “แต่ก็สมควรแล้วที่นางโดนพ่อไล่ออกจากบ้าน ก็ดูนางทำตัวดิ เห็นผู้ชายดีกว่าพ่อแม่” “ค่าเทอมยังไม่ได้อีกเหรอ ทางผู้อำนวยการให้ครูมาตาม” อาจารย์ที่ปรึกษาเอ่ย ไอมิเอะก็ยืนก้มหน้า ปลายรองเท้าชิดกันแน่น นิ้วมือบีบชายเสื้อเอาไว้โดยไม่รู้ตัว ความอับอายกับความรู้สึกผิดไหลเข้ามาพร้อมกัน จนไม่กล้า
บทที่ 179 “คุณชายตามเด็กคนนั้นไปถึงที่บ้าน แต่บ้านหลังนั้นไม่ใช่บ้านของเธอ แต่เป็นบ้านเช่า คุณชายไปก่อความวุ่นวายที่นั่น ทำให้เพื่อนบ้านใกล้เคียงโทรแจ้งตำรวจ ตอนนี้สายตรวจกำลังจะเข้าไปที่หมู่บ้านนั้นครับ” “สกัดพวกเขาเอาไว้ อย่าให้มีเรื่องมาถึงฉัน ช่วงนี้ฉันจะมีข่าวเสียหายไม่ได้เด็ดขาด” ท่านรองนาย







