เข้าสู่ระบบ“เสียใจมากเลยเหรอ...” เสียงทุ้มแหบพร่าลงอย่างเห็นได้ชัด ไอมิเอะชะงักไปอีกครั้ง ดวงตาสั่นระริกแต่ก็ยังคงเลือกที่จะเงยหน้าสบตาเขาด้วยความเงียบพ่นลมหายใจอุ่นๆ ออกมา จินมองลึกลงไปในดวงตาคู่ที่เขาหลงใหล ก่อนจะกระชับอ้อมกอดหลวมๆ นั้นแน่นเข้า “ขอโทษ...ต่อไปจะไม่ปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก...” คำขอโ
จินสบตาไอมิเอะอยู่แวบหนึ่ง แววตาของเขาซ่อนกระแสความรู้สึกผิดและความอาลัยอาวรณ์เอาไว้เต็มอก ก่อนที่ร่างสูงใหญ่กำยำจะค่อยๆ ทรุดกายย่อตัวลงต่ำคุกเข่าหนึ่งข้างลงกับพื้นอย่างมั่นคง แต่ในจังหวะที่เขาคุกเข่าลงนั่นเอง หัวใจของไอมิเอะที่กำลังหน่วงและดิ่งสลายเพราะคำพูดร้ายๆ ของเขา กลับถูกความตื่นตระหนกและแรง
แต่ความหมกมุ่นและหวาดระแวงในตัวเธอมันมีมากเกินไป พอเห็นเธอส่งสายตาไปให้ผู้ชายที่เป็นคู่อริ แถมผู้ชายคนนั้นก็ชอบเธอเหมือนกัน มันก็ทำให้เขากลายเป็นหมาบ้าที่พ่นคำร้ายกาจออกมาประชดประชันเพื่อประชดความทรมานในอกของตัวเอง “ไอ้เวรนั่น ใหญ่กว่าฉันรึไง” “พูดบ้าอะไรของแก” “มันใหญ่กว่า หรือว่ายาวกว่าฉันล่ะ?”
“จบงานนี้เมื่อไหร่...ฉันฆ่านายแน่” เอมิโกะเค้นเสียงลอดไรฟัน แววตาอาฆาตมาดร้ายกะเอาชีวิต “เอาตรงนี้ให้รอดก่อนเถอะ...” เสือกระซิบตอบพลางส่งสายตาเย้ยหยัน “แล้วค่อยไปคิดบัญชีกับผมทีหลัง” “ได้...ฉันเอานายตายแน่” “หึ...ตามใจพี่สะใภ้เลย” “...!!!” คำว่า ‘พี่สะใภ้’ ทำให้เอมิโกะหยุดกึก ก่อนจะขบกรามแน่นด้ว
บทที่ 251 ในขณะที่ไอมิเอะตกอยู่ในความวาบหวามดิบเถื่อนของจิน จู่ๆ ที่ประตูทางเข้าอาคารอเนกประสงค์ ตึก... ตึก... ตึก... เสียงฝีเท้าสม่ำเสมอแต่แฝงไปด้วยรังสีอำมหิตเรียกให้เหล่านักเรียนที่กำลังเต้นรำอยู่ถึงกับชะงักและหันไปมองเป็นตาเดียว ก็เห็นร่างสูงใหญ่ของเสือ ปรากฏตัวขึ้นในชุดสูทสีดำสนิท เสื้อโค้ทต
ไอมิเอะก้มหน้าลงนิดๆ ด้วยความเหนียมอาย เธอพยายามเก็บอาการและเลี่ยงที่จะสนทนากับเขาอย่างมาก เพราะคำสั่งของคุณพ่อคอยหลอกหลอนอยู่ในหัวทำให้เธอหวาดกลัวว่าหากคุณพ่อรู้เรื่องนี้เข้าจะเกิดเรื่องใหญ่ “ฉันคิดถึงเธอ...ไม่เจอตั้งหลายวัน...โทรมาหากันบ้างสิ...ถ้าไม่อยากโทรมา...อย่างน้อยก็รับสายกันหน่อยก็ยังดี”
ถ้าจะเริ่ม มันต้องจริง ถ้าจะคบ มันต้องไปถึงที่สุด ถึงเขาจะเจ้าชู้ นอนกับผู้หญิงไปทั่ว แต่ก็ไม่เคยคบใครเป็นแฟน สำหรับเขา ถ้าจะคบใครเป็นแฟนจริงๆ ต้องมั่นใจมากจริงๆ ถึงจะคบ ก่อนหน้านี้เขาเจ้าชู้ มั่วผู้หญิงก็จริง แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่ตัดสินใจจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้ว เขาจะหยุดทุกอย่างทันที แล้วมองแค่แฟนตั
บทที่ 217 จินขยับนิ้วกดบนหน้าจอไอโฟนเครื่องเก่าอย่างคล่องแคล่วเพื่อตรวจสอบความเรียบร้อย แต่แล้วสายตาคมก็ไปสะดุดเข้ากับเบอร์โทรเขาในสมุดรายชื่อโทรศัพท์ที่ถูกบันทึกเอาไว้ “บันทึกชื่อฉันว่าอะไร” จินแกล้งถามเสียงเข้มทั้งที่จ้องชื่อนั้นตาไม่กะพริบ เขาจำได้ว่าก่อนหน้านี้เธอไม่ได้ตั้งแบบนี้ แต่นี่ไอมิเ
“อื้อออ...จิน...สะ...เสียว...ไม่ไหวแล้ว” ไอมิเอะครางระงม เธอเริ่มไม่รู้ตัวแล้วว่าตัวเองกำลังถลำลึกและเสพติดรสสัมผัสอันป่าเถื่อนนี้เข้าให้แล้ว เธอจ้องมองภาพจินดูดปุ่มคลิตอริสผ่านหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความลุ่มหลง ยิ่งเห็นเขารุนแรงกับร่างกายเธอเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งเสียวจนแทบจะขาดใจ ร่างกายเล็กกระตุกเกร็งทุก
บทที่ 219 “ฉันรักเธอ รักมาโดยตลอด เธอเป็นรักแรกของฉันและจะเป็นรักสุดท้ายตลอดไป” จินเอ่ยเสียงต่ำ พลางใช้นิ้วโป้งลูบแก้มเธอเบาๆ ช้าๆ เหมือนกำลังปลอบ เหมือนกำลังย้ำว่าทุกคำที่พูดออกมา เขาตั้งใจจริง พูดออกมาจากใจจริงๆ “ระ…รักแรกเหรอ” เสียงเธอสั่นเบา ๆ ดวงตาใสเงยขึ้นมองเขาเหมือนยังไม่อยากเชื่อ “ไม่รู้







