ログイン(คุณยังไม่เคยเจอเขาเลยนะ คุณยังไม่เคยเห็นเขาเลย คุณยังไม่ได้พบกับยอดดวงใจของฉันเลย คุณยังไม่เคยเห็นแม้แต่เงาของเขาเลยด้วยซ้ำ ชายคนนั้นเต็มไปด้วยเสน่หา ท่วงท่าของเขาชวนสะกดสายตา ตัวเขานั้นหุ้มเพลงแห่งความเร่าร้อนเอาไว้ จวบถ้อยคำพราวเสน่ห์ที่เขาพูดออกมา แต่เขาไม่ใช่แค่ของฉัน) เสียงร้องที่ไพเราะ เนิบ
“ไม่อยากเอาคืนมันเหรอ?” “....” “มันทำกับเธอเอาไว้เยอะ...จะไม่เอาคืนจริงเหรอ?” “....” “ต้องให้มันเจ็บบ้าง...เจ็บยิ่งกว่าที่เธอเคยเจ็บ” “....” “หรืออยากให้ฉันช่วยเป็นตัวกระตุ้น...ทำให้มันก่อกบฏกับพ่อมันได้นะ...” “....” “ถ้ามันก่อกบฏ...ก็จะเป็นผลดีต่อเธอ...เธอก็จะได้อยู่กับมันแค่สองคนไง...ไม่เอ
บทที่ 252 สำหรับไอมิเอะแล้ว ตอนนี้รอบกายของเธอหมุนคว้างและเต็มไปด้วยความอึดอัดอันน่าสะอิดสะเอียน อ้อมกอดของเสือไม่ได้ให้ความรู้สึกปลอดภัยหรือคุ้นเคยเหมือนอ้อมกอดของจินเลยแม้แต่น้อย หนำซ้ำยังออกแนวคุกคาม ชวนให้ระแวดระวังตัวอยู่ตลอดเวลา เสือขยับพาเธอเต้นรำไปตามจังหวะอย่างชำนาญ สายตาคมกริบจับจ้องใบห
“เสียใจมากเลยเหรอ...” เสียงทุ้มแหบพร่าลงอย่างเห็นได้ชัด ไอมิเอะชะงักไปอีกครั้ง ดวงตาสั่นระริกแต่ก็ยังคงเลือกที่จะเงยหน้าสบตาเขาด้วยความเงียบพ่นลมหายใจอุ่นๆ ออกมา จินมองลึกลงไปในดวงตาคู่ที่เขาหลงใหล ก่อนจะกระชับอ้อมกอดหลวมๆ นั้นแน่นเข้า “ขอโทษ...ต่อไปจะไม่ปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก...” คำขอโ
จินสบตาไอมิเอะอยู่แวบหนึ่ง แววตาของเขาซ่อนกระแสความรู้สึกผิดและความอาลัยอาวรณ์เอาไว้เต็มอก ก่อนที่ร่างสูงใหญ่กำยำจะค่อยๆ ทรุดกายย่อตัวลงต่ำคุกเข่าหนึ่งข้างลงกับพื้นอย่างมั่นคง แต่ในจังหวะที่เขาคุกเข่าลงนั่นเอง หัวใจของไอมิเอะที่กำลังหน่วงและดิ่งสลายเพราะคำพูดร้ายๆ ของเขา กลับถูกความตื่นตระหนกและแรง
แต่ความหมกมุ่นและหวาดระแวงในตัวเธอมันมีมากเกินไป พอเห็นเธอส่งสายตาไปให้ผู้ชายที่เป็นคู่อริ แถมผู้ชายคนนั้นก็ชอบเธอเหมือนกัน มันก็ทำให้เขากลายเป็นหมาบ้าที่พ่นคำร้ายกาจออกมาประชดประชันเพื่อประชดความทรมานในอกของตัวเอง “ไอ้เวรนั่น ใหญ่กว่าฉันรึไง” “พูดบ้าอะไรของแก” “มันใหญ่กว่า หรือว่ายาวกว่าฉันล่ะ?”
ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! จังหวะกระแทกถี่และหนักขึ้นเรื่อยๆ ร่างเล็กสั่นสะท้านทุกครั้งที่เขาเข้าออก เสียงลามกของเนื้อกระทบกันก็ดังสนั่นไปทั่วห้อง “อ๊ะๆๆๆๆ จินนนน…เบา…เบาหน่อยสิ…ฮืออออ…มะ...ไม่ไหวแล้วววว” “ไม่ไหวก็ต้องทน” เขาก้มลงขบกัดใบหูเธออย่างหวงแหน “อ๊าาาา!! อื้มมม จินนนนนน~~” ไอมิเอะครางลั่น ร่า
“อืม งั้นถือเลย” พูดจบจินก็เดินนำออกไปทันที ร่างสูงเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างไม่หันหลังกลับ “ฮะ?” ทำให้เอมิโกะถึงกับอุทานออกมาอย่างตกใจ ดวงตากลมเบิกกว้าง เพราะไม่เคยเจอผู้ชายแบบนี้มาก่อน และเธอไม่คิดว่าเขาจะพูดตรงและทำตัวหยาบคายได้มากขนาดนี้ เธอแค่พูดลองใจ แต่เขากลับคิดจริง เหลือจะเชื่อ “รีบเดิน ฉั
»——⚝——« “มาเข้าเรื่องกันเลย ผมอยากให้เด็กทั้งสองคนเข้าเรียนมหาวิทยาลัยที่ประเทศอังกฤษด้วยกัน และระหว่างนี้ ผมอยากให้หนูเอมิย้ายมาอยู่บ้านของผม เพื่อเรียนรู้ชีวิตคู่ก่อนที่จะแต่งงาน ท่านทั้งสองมีความคิดเห็นยังไงครับ” คำพูดของท่านรองนายกฯ ทำให้เอมิโกะสะดุ้งเล็กน้อย ความตกใจแวบผ่านในดวงตากลมโต แต่เพี
เธอก็กดวันเกิดของตัวเองลงไปแต่ก็ไม่ถูก หน้าจอขึ้นเตือนผิดพลาด เธอถอนหายใจแรง เหมือนจะหมดความอดทนกับเขา แล้วเลือกไม่ถามอะไรอีก ไอมิเอะเลื่อนนิ้วเข้าไปดูรายชื่อโทรศัพท์แทน ทำเอาใบหน้าของจินซีดลงทันที เหมือนเลือดไหลออกจากหน้าในพริบตา เขารีบพุ่งเข้ามาจะแย่งโทรศัพท์คืน แต่ไม่ทันแล้ว เธอจำเบอร์เพื่อนของเ







