LOGIN“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
บทที่ 45 “….” ไอมิเอะหลุบตาลงพลางเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น เสียงในอกตะโกนดัง แต่เสียงจริงกลับเบาเหมือนลมหายใจ “แล้วชอบเด็กแบบไหน…” เธอถามโดยไม่กล้ามองหน้าเขา ไม่ใช่เพราะไม่อยากรู้คำตอบ แต่เพราะกลัวจะเจอสายตาที่ไม่จริงจัง กลัวว่าตัวเองจะเผลอหวั่นไหวกับคำลวง “....” จินก็ชะงักไปเสี้ยววินาที ก่อนจะหั
ส่วนไอมิเอะ เธอนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ด้วยมือขวาโดนน้ำร้อนสาดกระเซ็นไปโดนเล็กน้อย มือขวากำลังเริ่มแดงช้ำ “ไอมิ!! โดนเยอะไหม!?” เส้นด้ายก็รีบวิ่งเข้ามาคว้ามือไอมิเอะไว้ สีหน้าก็เต็มไปด้วยความตกใจและเป็นห่วง “....” ไอมิเอะไม่ตอบ เธอหันไปมองตามทิศทางที่ลูกบาสพุ่งมากระแทกใบหน้าของฟ้า ด้วยหัวใจที่ยังเต้
บทที่ 37 “หึ” เมย์หลุดหัวเราะออกมาทันที เสียงนั้นแหลมสูงและเย็นชา หล่อนสะบัดผมแรง ๆ ก่อนจะเชิดหน้าใส่เส้นด้ายและไอมิเอะอย่างเหยียดหยาม ในขณะที่ฟ้ายังร้องโอดโอย แต่แก๊งเพื่อนของเธอกลับยืนหัวเราะลั่นเหมือนกำลังดูโชว์ตลก ท่าทีของพวกเธอทุกคน ชัดเจนว่าไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของคำว่าสำนึก พวกเธอยังคงยืนเด่
ลิ้นของเขาสอดเข้ามาราวกับรู้จักทางนั้นดี เขากระหวัดลิ้นเล็กของเธอไว้แน่นหนา แล้วเริ่มดูดลิ้นของเธออย่างเนิบนาบ ร้อนแรง และเต็มไปด้วยแรงปรารถนา เธอสะดุ้งทุกครั้งที่ปลายลิ้นของเขาลากผ่านในปากเธออย่างแนบแน่น เหมือนเขาต้องการจะชิมรสหวานนั้นให้ลึกถึงใจ มือข้างหนึ่งของจินเลื่อนขึ้นมาประคองท้ายทอยเธอไว้แ







