Last chance โอกาสสุดท้ายของนายคนเดียว18+

Last chance โอกาสสุดท้ายของนายคนเดียว18+

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-07
Oleh:  ZlotTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
31Bab
1.0KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อแฟนเก่าของฉันมาขอให้ฉันมีอุ้มบุญให็เนื่องจากแฟนสาวซึ่งเป็นภรรยาหมาดๆของเขานั้นมีลูกยากและมีความเสี่ยงสูงที่จะแท้งแฟนเก่าของฉันที่รู้จักฉันดีกว่าใครเขารู้ว่าฉันรักเด็กมากจึ่งมาขอความช่วยเหลือเนื่องจากไม่กล้าท่ี่จะไปจ้างคนอื่นให้ช่วยเพราะกลัวว่าจะเป็นเหมือนในข่าวที่ว่าแม่อุ้มบุญไม่ยอมยกลูกให้เลยมาขอให้ฉันช่วย และด้วยความทีี่เราสองคนเลิกกันด้วยดีเพราะเราเป็นเพื่อนที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆและบ้านใกล้กันทำให้เรามีความสนิทกันมากสาเหตุที่เลิกกันเพราะระยะหว่างระหหว่างที่เราเรียนมหาลัยหรืออาจเพราะเราไม่ได้รักกันในแบบคนรักตั้งแต่ทีแรกก็ได้เพราะเราอยู่ด้วยกันมาก เลยทำให้เราคิดว่าเรารักกัน ซึ่งความจริงนั้นอาจจะเป็นความรักของเพื่อนแค่นั้นเอง ฉันที่ไม่ได้ติดอะไรมากและด้วยความที่เป็นคนรักเด็กเป็นทุนเดิมอยู่แล้วก็ตอบตกลงแต่ก็มีข้อยกเว้นหนึ่งข้อคือฉันจะอุ้มให้หลังจากที่ฉันคลอดลูกของตัวเองเท่านั้น ซึี่งในตอนนี้ก็คือฉันยังโสด และก็ไม่รู้ว่าจะมีแนตอนไหนด้วย ที่ฉันยื่นเงื่อนไขนี้ให้เขาเพราะว่าเรื่องอะไรที่ฉันจะเสียสละทุกอย่างเพื่อคนอื่นขนาดนั้น ฉังยังโสดยังซิงถ้าคลอดลูกไปฉันต้องถูกสามีในอนาคตมองว่าไม่บริสุทธิ์แน่ๆ

Lihat lebih banyak

Bab 1

ที่มาของเรื่องราว 1

A minha vida sempre foi feita mais de

choro do que de risada. Cresci vendo coisas que nenhuma criança devia ver, ouvindo gritos que ainda ecoam na minha cabeça até hoje. Eu morava naquela casa apertada com a minha avó, a minha mãe Sandra e os meus tios — homens duros, maus, que pareciam ter ódio de tudo e de todos, especialmente de que eram 7 homens contra 3 mulheres, eu ,mãe e vó.

Eles maltratavam a avó o tempo todo. Gritavam com ela por qualquer coisa, empurravam, batiam na mesa com raiva, e muitas vezes levantavam a mão contra ela também. Eu ficava ali, tremendo de raiva e de medo, querendo ter força suficiente para defender ela. Muitas vezes eu entrava no meio, brigava com eles, dizia para não se encostarem nela, mas eu era só uma menina, e eles só riam da minha cara, como se eu não valesse nada.

A minha mãe não podia ficar muito tempo em casa. Os tios batiam nela também, xingavam, diziam que ela era um peso, que ela era prostituta,eu vi muitas vezes eles jogarem água na cara dela enquanto dormia porque a dor de dente passava ela sentia sono.e dizia que ela me teve de um homem qualquer.Que não servia para nada. Então ela passava os dias fora, trabalhando de empregada doméstica na casa dos outros, limpando, cozinhando, sofrendo calada para trazer um pouco de dinheiro e comida para casa. Quando ela voltava, muitas vezes vinha com o rosto triste, cansada, e às vezes até com marcas nos braços, se os tios tivessem pegado ela na hora que chegava.

Meu pai era um pobretão, ia me ver sempre levava comida pra vovó fazer pra mim,mas ele morreu cedo, sofri demais.

Eu via tudo isso e sentia uma revolta que não cabia dentro de mim. Ficava agitada, nervosa, sempre alerta, esperando o pior a cada som mais alto, a cada porta batendo forte. Não tinha paz, não tinha carinho, não tinha segurança. O único porto seguro que eu tinha era a minha avó, que me abraçava escondido e dizia: — Um dia tudo vai mudar, minha filha. Um dia a gente vai ser feliz.

Mas eu não acreditava mais nessas palavras. Tudo o que eu via era violência, tudo o que eu sentia era dor. E eu não sabia ainda que essa vida tão cheia de ódio ia moldar o meu jeito de ver o mundo e de ser também e que um dia, eu ia acabar julgando errado tudo e todos.

Mas hoje depois que cresci muitas vezes prefiro ficar em festa do que na casa da minha avó, ainda sou virgem, eu sou uma pessoa inquieta, odeio mostrar minhas fraquezas, se alguém diz que sou perdedora eu procuro mostrar o meu lado vencedor.

Eu amo aparecer não quero conflito com o mundo quero paz mesmo dentro de mim, vivo uma guerra sem fim.

Eu quero acreditar que nasci para ganhar, mas nunca consegui um emprego legal quando trabalho todos querem me pagar mixaria, aí eu desisto do emprego.

Não sou conflitiva,sou apenas alguém lutando por meus direitos.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
31 Bab
ที่มาของเรื่องราว 1
อุษา Partชีวิตของฉันมันก็เป็นชีวิตที่แสนจะธรรมดามากๆเรียนจบเอกอังกฤษแต่มาทำงานเป็นผู้ช่วยเชฟที่โรงแรม บ้ามากทำไมฉันไม่ไปเรียนเป็นเชฟทั้งๆที่ตัวเองชอบทำอาหาร อ่อลืมไปฉันพึ่งมาชอบทำอาหารได้ไม่นานนี้เองสาเหตุที่ชอบทำอาหารก็เพราะดูหนังแล้วนางเอกเขาทำอาหารเก่งสามีรักสามีหลง แต่ทำไมกันฉันที่ตอนนี้ทำอาหารเก่งมากกับไม่มีใครสักคนมาแล วันๆเอาแต่อยู่ก้นครัวกับลุงเชฟ นานๆทีจะได้ออกไปเที่ยวส่องหนุ่มๆเพราะเอาแต่ทำงาน แต่ได้ข่าวแว่วๆมาว่าจะเปลี่ยนผู้บริหารเป็นคนใหม่หนุุ่มใหม่ไฟแรงจากเมืองนอกมาบริหารโรงแรมแทนคนเก่าที่เกษียนตัวเองออกไป แล้วผู้บริหารคนใหม่ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนลูกชายเจ้าของโรงแรมนั้นแหละ ท่านมีลูกสองคนผู้ชายกับผู้หญิง ในส่วนของลูกสาวท่านผู้บริหารคนเก่าก็คือภรรยาของแฟนเก่าฉันนั้นเองโลกช่างกลมอะไรเช่นนี้ แต่เราสองคนก็ไม่ค่อยได้เจอกันหรอกเพราะต่้างคนต่างทำงานในส่วนของตัวเองจะมีบางบ้างครั้งที่เจอกันตามทางเดินโรงแรมแต่ก็ไม่ค่อยได้คุยได้ทั้กก็ไม่รู้ว่าเขาคิดยังไงกับแฟนเก่าสามีตัวเองเนอะฉันก็เลยไม่กล้าเข้าไปทักเขามากเท่าไหร่ ก็ทักทายตามประสาเจ้านายกับลูกน้องได้แค่นั้น ปลายฟ้า Partฉันกับสามีเราค
Baca selengkapnya
พบเพื่อรักหรือเพื่อหลอก
ณ ครัวโรงแรม เอาละทุกคนวันนี้เราจะเลิกงานกันเร็วกว่าทุกวันนะเพราะว่าผู้บริหารคนใหม่จะเข้ามา ทางโรงแรมก็เลยจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับ ให้พนักงานทุกคนเตรียมตัวสำหรับงานเลี้ยงเย็นนี้ งานนี้สำคัญมากอยากให้ทุกคนมากัน เพื่อพบกับผู้บริหารคนใหม่ ถ้าเป็นไปได้อยากให้ทุกคนมาให้พร้อมหน้าพร้อมตากันนะ สิ้นเสียงประกาศจากหัวเชฟทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้านไม่รู้ว่า ที่รีบแยกย้ายกันนั้นจะรีบไปหาชุดมางานหรือรีบกลับไปนอนกันแน่เพราะว่างานที่ห้องครัวถือว่าเป็นงานที่หนักมากๆ เพราะแทบจะไม่มีเวลาพักเลย ในส่วนของฉันนั้นคงไม่มาหรอกเพราะว่าไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรเลยกับงานเพราะสุดท้ายฉันก็ทำงานแค่ในครัว คงไม่มีโอกาสต้องพบหรือทำความรู้จักใครเขา ฉันรีบแว๊นสองล้อคู่ใจของฉันกลับบ้านด่วนๆ ที่เลือกใช้รถมอเตอร์ไซต์ก็เพราะว่าเวลาเลิกงานถ้าขับรถใหญ่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะฝ่ารถติดของประเทศไทยได้ดังนั้นฉันเลยเลือกที่จะขับรถเล็กแบบนี้แม้จะเสี่ยงแต่ถึงเร็วกว่ามาก เพราะไม่รู้ว่ารีบมากเกินไปหรือเปล่านั้นแหละทำให้ฉันต้องกลับมาที่โรงแรมอีกครั้งทั้งๆที่ฉันนั้นกลับไปจนถึงห้องเปป็นที่เรียบร้อย จะอะไรสะอีกละถ้าไม่ใช่ลืมของฉันคงจะไม่
Baca selengkapnya
ใกล้ชิดพิชิดใจ
วันวินาศสันตะโรคุณค่ะดิฉันทำงานในครัวมา แล้วอยู่ดีๆให้ดิฉันย้ายแผนกค่ะ ให้ย้ายไปอยู่ต้อนรับ เพื่ออะไรค่ะ ฉันทำอะไรผิดทำไมต้องย้ายฉัน แล้วพอถามใครก็ไม่มีใครรู้ แค่เมื่อเช้าเดินเข้าครัวมาลุงตุ้มหัวหน้าเซฟแกเดินมาบอกว่าเบื้องบนมีคำสั่งมาว่าให้ย้ายฉันไปแผนกต้อนรับWhat the F*ck ใครก็ได้ช่วยอธิบายต้นสายปลายเหตุการณ์ย้ายฉันในครั้งนี้ด้วยเถอะอยากทราบจริงๆ ถ้าหากว่าแผนกนั้นคนไม่พอจริงๆล่ะก็ทำไมไม่เปิดรับพนักงานใหม่ ทำไมถึงย้ายงานมั่วแบบนี้ ถึงแม้ว่างานในจุดนั้นมันจะไม่ยากและฉันเองก็เคยทำมาบ้างบางครั้งที่โรงแรมยุ่งจริงๆ แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ฉันชอบ และฉันหวังว่าจะได้รับคำตอบ แต่ก็ไม่มีใครรู้แล้วนี้ฉันต้องทำยังไง เพราะถ้าหากย้ายงานฉันก็เหมือนต้องไปเริ่มใหม่ ปรับใหม่หมดทุกอย่าง โอ้ยยยย ฉันอยาก รู้จังใครเป็นคนสั่งย้ายฉัน หรือว่าจะเป็นอีตาผู้บริหารคนใหม่ที่อยากแกล้งฉันเพราะเรื่องเมื่อคืนที่ฉันแอบกลับตั้งแต่ที่เขาเดินแยกออกไป แต่เขาก็ไม่น่าจะรู้ปะคนในงานเยอะแยะจะมาจำฉันได้ยังไง และที่สำคัญเขาคงไม่รู้ชื่อฉันและคงไม่ทำอะไรบ้าๆแบบนี้แค่เพราะเรื่องนั้นหรอกตอนนี้ฉันกำลังเดินหน้ามุ่ยไปทำโต๊ะทำงานสำหรับ
Baca selengkapnya
ตำแหน่งใหม่ ความรู้สึกใหม่
วันนี้หวังว่าคงไม่มีอะไรมากมาย นอกจากการจัดห้องและเรียนรู้งานอีกนะ เพราะสารภาพเลยว่าเมื่อคืนนอนแทบไม่หลับเพราะกังวลเกี่ยวกับวันนี้ กังวลว่าเขาจะแกล้งย้ายฉันไปทำตำแหน่งไหนอีก ฉันพยายามเดินให้ช้าที่สุดเพื่อยือเวลาเจอหน้าหมอนั่นแต่ก็อย่างว่าหนีให้ตายก็คงหนีไม่พ้นหรอคนอะไรตามยิ่งกว่าเจ้ากรรมนายเวร หรือว่าฉันควรถามเขาอย่างจริงจังว่าแกล้งฉันแบบนี้ทำไมกัน ยังไงก็แล้วแต่ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าหมอนั่นต้องการอะไรกันแน่นอกจากการแกล้งฉันเล่นไปวันๆ"ไงครับคุณเลขา นึกว่าจะไม่มาสะแล้ว ปกติมาเช้าตลอดนิทำไมวันนี้ถึงมาตอนเวลางานเลยล่ะ""ก็ทำงานตามเงินเดือนก็ถูกแล้วไงค่ะมาเร็วหรือมาตรงเวลาเงินเดือนก็เท่าเดิมนิ""คุณคงไม่ทราบจริงๆสินะว่าเลขานั้นจำเป็นต้องอยู่กับเจ้านายตลอดเวลาแต่นี้อะไรไม่มีการเตรียมพร้อมไม่เรียนรู้งานอะไรเลย""ถ้างั้นคุณก็ไปหาคนใหม่สิค่ะเอาที่คุณพอใจเลยฉันจะได้กลับไปทำงานที่ฉันรัก""คุณนี่มันเข้าใจอะไรยากจังเลย ถ้าผมอยากได้คนอื่นหรือผมจะเอาใครก็ได้ผมจะเลือกคุณแต่แรกทำไมล่ะ""แล้วคุณอธิบายเหตุผลที่คุณทำแบบนี้ได้ไหมล่ะ""ก็คุณเรียนจบสายนี้มาไม่ใช่หรอแล้วทำไมจะเป็นเลขาไม่ได้ล่ะ คุณไม่ได้เรียนจ
Baca selengkapnya
เดินเกม
นี้ก็ผ่านมาอาทิตย์นึงแล้วสำหรับตำแหน่งเลขาจำเป็นของฉัน ฉันพึ่งรู้มาว่าหน้าที่เลขาคือหน้าที่ที่โคตรเหนื่อยหรือมันอาจจะเป็นเพราะคนที่เป็นเจ้านายแกล้งฉันกันแน่ก็งานแต่ล่ะอย่างที่ใช้ให้ฉันทำมีแต่แปลกๆทั้งนั้นเลยเช่นทำอาหารเช้าไปให้ที่ทำงานทำอาหารเย็นไปส่งที่คอนโด ใช้ไปส่งของให้ตอนดึกและที่แย่ที่สุดเลยคือใช้ฉันไปหยิบของในห้องให้เอาไปส่งที่คลับ คือฉันก็ไม่ได้อะไรกับคนชอบเที่ยวกลางคืนหรอกนะแต่ฉันไม่ชอบที่คนวุ่นวายหรือที่ที่เสียงดังมากๆ และไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องให้กุญแจสำรองห้องกับฉันด้วย จะส่งคืนหลายครั้งแล้วก็เอาแต่อ้างว่าเพราะหน้าที่ฉันไปหาหนังสือเลขามาอ่านแล้วมันไม่มีปะที่จะให้แม้กระทั่งกุญแจห้องนอน แล้ววันนี้เลิกงานฉันหวังเหลือเกินว่าเขาจะไม่โทรมากวนเวลาพักของฉันได้โปรดเถอะสักวันนะทันทีที่ถึงบ้านฉันตรงดิ่งเข้าไปอาบน้ำเตรียมนอนเลยเหนื่อยมากวันนี้อกไปพบลูกค้าชาวต่างชาติเกือบทั้งวันจนบันทึกจนนิ้วหงิก ดีหน่อยที่ฝ่ายนั้นไม่ใจร้ายเลยช่วยพูดช้าๆในจุดที่ฉันไม่ทัน แต่ตอนนี้ช่างหัวเรื่องงานไปก่อนขอนอนก่อน เตียงที่รักจ๋าอุษามาแล้ววว ทันทีที่หัวถึงหมอนก็นอนหลับซะที่ไหนละ Rrrr เสียงโทรศัพท์ดังข
Baca selengkapnya
ห้องใหม่
ตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกสนุกกับงานที่ทำแล้วล่ะเพราะมันค่อนข้างท้าทาย ต้องเจอคนมากมายกว่าแต่ก่อน ได้ใช้สิ่งที่ฉันเรียนมาจริงๆ และเวลาก็ผ่านมาเดือนนึงแล้วสำหรับตำแหน่งเลขานี้ ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับคุณเปรมก็ดีขึ้น ดีขึ้นในที่นี้คือไม่ทะเลาะกันบ่อยเหมือนที่ผ่านมา แต่ก่อนที่เราทะเลาะกันก็เพราะเขาเอาแต่ใจตัวเอง และฉันก็ไม่ค่อยยอมใครทำให้เราทะเลาะกันเรื่องไม่เป็นเรื่องทุกที่ เห็นคุณเปรมกวนๆแต่ว่าเวลางานเขาค่อนข้างจริงจังกับมันมากเพราะว่าด้วยความที่ทางครอบครัวนั้นทำมาดีตลอดเขาก็คงกลัวว่าจะทำเสียละมั้ง ด้วยความที่เขาเป็นคนหัวสมัยใหม่ก็ได้มีการปรับเปลี่ยนระบบบางอย่างไป พอมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นบางคนก็รับได้บางคนก็รับไม่ได้กับการเปลี่ยนแปลงโดยเฉพาะคนเก่าคนแก่ของโรงแรมทำให้งานมันเดินช้าเพราะมีคนคัดค้าน ช่วงนี้ฉันกับเขาเลยต้องทำงานหนักหน่อยจนบางครั้งต้องนอนที่ห้องคุณเปรมเพราะมันดึกมากฉันเองก็เวลาทำงานเพลินเพลินก็ไม่ได้ดูเวลาจนมันดึกมาก แต่ก็ไม่ได้นอนบ่อยหรอกถ้าไม่เลยตีหนึ่งตีสองฉันก็ขอให้เขามาส่งเพราะจะขับมาคนเดียวก็กลัว แต่ถ้าดึกมากฉันก็ไม่อยากให้เขามาส่งเพราะกลัวว่าเขาจะหลับในเกิดอะไรขึ้นทำคืนพ่
Baca selengkapnya
ความเมาเป็นเหตุ 18+
คลับxxxxที่นี้เป็นคลับของเพื่อนผมเองล่ะครับพวกเราเรียนด้วยกันมาตั้งแต่ม.ปลายจนเข้ามหาลัยก็ยังเรียนที่เดียวกันเพิ่งแยกย้ายกันตอนที่เรียนจบป.ตรีเอง กลุ่มของผมมีกันห้าคนไอ้ตั้มเป็นเจ้าของคลับและก็ดูแลบริษัทต่อจากพ่ออแต่มีไม่ยอมขึ้นเป็นประธานเพราะมันบอกว่าไม่อยากทำงานกับคนแก่และมันก็ต้องดูแลธุรกิจตัวเองด้วย ส่วนคนที่สองไอ้พร้อมลูกคุณหนูสุดๆก็บ้านเขาเป็นผู้ดีเก่าทำงานข้าราชการทั้งหมดพอมาถึงรุ่นไอ้นี้เสือกเรียนบริหารเฉยแทนที่จะเป็นข้าราชการตามครอบครัวแต่กับมาเรียนตามเพื่อนเฉยแต่ดีหน่อยที่พ่อแม่ไม่คัดค้านเพราะฝ่ายพ่อนั้นก็ทำธุรกิจเครื่องยนต์ส่งออกด้วยมันเลยมาช่วยบริหารให้พ่อคนที่สามไอ้บอสนักกีฬาว่ายน้ำทีมชาติตั้งแต่สมัยเรียนม.ปลายแล้วไอ้นี้มันชอบกีฬาชอบที่อะไรที่ออกกำลังสาวๆนี้กรี้ดมันมากสุดเพราะมีซิกแพคไงเลยชอบถอดเสื้อโชว์สาวไม่ใช่ว่าคนอื่นไม่มีแต่ไอ้นี้มันมีมาตั้งแต่สมัยม.ปลายไงพวกผมเพิ่งมาฟิตเอาตอนที่เข้ามหาลัยเพื่อเอาไว้ล่อสาวครอบครัวนี้เขาเป็นหมอทั้งบ้านแต่ลูกชายเป็นนักกีฬาโคตรสงสารครอบครัวมันเลย คนที่สี่ไอ้มาร์คไอ้นี้เป็นลูกครึ่งไทย-เมกา พ่อมันเป็นคนมีอิทธิพลมากที่เมกาแต่ไม่รู้ว่าทำงา
Baca selengkapnya
ตามหา
วันนี้แทนที่ที่ฉันจะได้ย้ายห้องกับกลายเป็นว่าต้องลาพักแบบไม่มีกำหนดเพราะเป็นไข้จ้า ทีแรกคุณเปรมบอกว่าจะมาเยี่ยมแต่ฉันไม่ให้มาเพราะถ้าเขามาเห็นฉันในสภาพนี้ไม่รู้เขาจะคิดยังไงถึงคนที่ทำจะเป็นเขาเองก็ตามแต่ฉันไม่พร้อมที่จะเจอเขาจริงๆ เพราะฉันก็ไม่รู้ว่าเขาจำเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนได้หรอเปล่าเขาเมาขนาดนั้นตอนแรกแรกผมกะว่าจะเข้าไปเยี่ยมษาสักหน่อยหลังจากที่เธอบอกว่าไม่สบายแต่เธอบอกว่าไม่ให้ผมไปเพราะกลัวว่าผมจะติดไข้จากเธอ พอผมบอกว่าไม่เป็นไรเธอก็บอกว่าไม่ให้มายังไงก็ไม่ให้มา เธอป่วยหนักอะไรขนาดนั้นเลยรึไง แต่ก็ช่างเถอะตอนนี้ขอผมตามหาผู้หญิงที่ผมนอนด้วยคืนนั้นดีกว่า คิดว่าผมเปิดซิงเธอแน่นอนเพราะดูจากเลือดที่เตียงแล้ว และผมก็กลัวว่ามันจะเป็นปัญหาตามมาที่หลังถ้าหากเธอท้องมาเพราะไม่รู้ว่าผมกับเธอเราได้ได้ป้องกันไหมแล่อีกอย่างคือผมมีแฟนคนที่ผมต้องการจะให้ชีวิตคู่ด้วยแล้ว[ฮัลโหล ไอ้ตั้มวันนั้นใครเป็นคนส่งกูขึ้นรถวะ]ไม่รู้เว้ยวันนั้นกูลากสาวไปกินตั้งแต่เที่ยงคืนล่ะมึงจะอยากรู้ไปทำไม เกิดอะไรขึ้นวะ หรือว่ามึงเผลอลากสาวไปกินแล้วจำไม่ได้ว่าเป็นใคร[เสือก ไม่มีประโยนช์อะไรเลยจริงๆมึงนิ]อ้าว ไอ้น
Baca selengkapnya
แต่งงานกันนะ
หลังจากที่ฉันกับคุณเปรมเราตกลงคบกันนี้ก็ผ่านมาเป็นระยะเวลาหกเดือนกว่าๆ ชีวิตประจำวันของฉันก็ปกติแต่ส่วนใหญ่จะใช้เวลาอยู่ที่ห้องคุณเปรมมากกว่าห้องตัวเองเพราะงานแค่นั้นนะหลังจากงานเสร็จฉันก็กับมานอนที่ห้องของตัวเอง บางครั้งเขาก็รั้งให้อยู่ด้วยแต่ฉันคิดว่ามันไม่ควรแล้วห้องก็ไม่ได้อยู่ไกลกันมากด้วย ถึงแม้ว่าวันนั้นจะผ่านมานานแต่ฉันยังจำทุกอย่างได้ไม่มีวันลืมแล้วเรื่องอะไรที่ฉันจะไปอยู่ห้องนั้นลำพังกับเขานอกจากเรื่องงานล่ะ ห้องแห่งความหลังแบบนั้น“ษาครับวันนี้ไปกินข้าวที่บ้านผมนะครับ คุณแม่ท่านอยากเจอ” หลังจากที่เราคบกันได้สักพักคุณเปรมก็ได้พาฉันไปทำความรู้จักกับครอบครัวของเขา มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันตัดสินใจไม่ผิดที่เลือกคบกับเขา ไม่ใช่ที่ฐานะแต่ที่เขาเป็นสิ่งที่เขาปฏิบัติต่อฉัน แล้วฉันก็ได้บอกเรื่องนี้กับครอบครัวของฉันแล้วพวกท่านก็บอกว่าถ้าฉันรักใครพวกท่านก็รักด้วยถึงแม่พวกท่านจะบอกกับฉันเสมอว่าอย่าแต่งงานกับคนรวยเพราะกลัวว่าเขาจะเอาเปรียบ แต่ได้ข่าวว่าพี่เขยฉันรวยมากๆเลยนะเพราะเป็นชาวต่างชาติ ฉันมี่พี่น้องสามคนและฉันเป็นคนกลาง“โอเคค่ะ งั้นตอนเย็นคุณค่อยโทรหาษานะคะ ษาว่าจะไปพักสักหน่
Baca selengkapnya
วันที่ควรมีความสุข
วันนี้เป็นวันงานแต่งของฉันกับคุณเปรมมันเป็นวันที่ฉันรอคอย ฉันไม่ได้รอคอยที่จะได้แต่งงานกับคุณเปรมหรอกแต่ฉันรอคอยว่าสักวันหนึ่งฉันจะได้แต่งงานกับใครสักคนที่ฉันรักแล้ววันนี้ก็มาถึงงานแต่งงานของเราจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายทางญาติฝ่ายฉันก็มาแค่พ่อแม่และเพื่อนสนิทของฉัน ในส่วนของญาติฝ่ายเขาก็มีพ่อแม่ญาติๆและก็เพื่อนสนิทของคุณเปรมเขาบางคนฉันก็รู้จักและก็ไม่รู้จักคนที่ฉันรู้จักก็มีแค่พี่มาร์คกับพี่บอสที่รู้จักก็เพราะพี่เขาเป็นคนโทรเรียกให้ฉันออกไปรับคุณเปรมวันนั้นแต่ดูเหมือนเขาจะจำฉันไม่ได้ก็ดีแล้วล่ะที่จำไม่ได้เพราะว่าคืนนั้นไม่ใช่คืนที่น่าจดจำสักเท่าไหร่ ฉันหวังว่าหลังจากที่แต่งงานกันได้สักระยะหนึ่งฉันจะบอกความจริงเขาเรื่องนี้ แต่ตอนนี้ขอเวลาทำใจก่อนไม่รู้ว่าถ้าหากเขารู้ความจริงจะรู้สึกยังไงสถานที่ที่เราใช้จัดงานก็คือที่บ้านของคุณเปรมเราได้เชิญคนที่โรงแรมมาด้วยส่วนใหญ่จะเป็นคนที่แผนกครัวที่เคยร่วมงานกับฉันและก็ให้เข้ามาช่วยดูแลเรื่องอาหารอีกด้วย ถ้าถามว่าทำไมการแต่งงานทั้งทีฉันถึงไม่จัดให้มันยิ่งใหญ่ไปเลยแต่ฉันคิดว่ามันไม่สำคัญหรอกว่างานจะใหญ่แค่ไหนคนมาร่วมงานเยอะแค่ไหนเพราะสุดท้ายแล้วใจความ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status