เข้าสู่ระบบเมื่อแฟนเก่าของฉันมาขอให้ฉันมีอุ้มบุญให็เนื่องจากแฟนสาวซึ่งเป็นภรรยาหมาดๆของเขานั้นมีลูกยากและมีความเสี่ยงสูงที่จะแท้งแฟนเก่าของฉันที่รู้จักฉันดีกว่าใครเขารู้ว่าฉันรักเด็กมากจึ่งมาขอความช่วยเหลือเนื่องจากไม่กล้าท่ี่จะไปจ้างคนอื่นให้ช่วยเพราะกลัวว่าจะเป็นเหมือนในข่าวที่ว่าแม่อุ้มบุญไม่ยอมยกลูกให้เลยมาขอให้ฉันช่วย และด้วยความทีี่เราสองคนเลิกกันด้วยดีเพราะเราเป็นเพื่อนที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆและบ้านใกล้กันทำให้เรามีความสนิทกันมากสาเหตุที่เลิกกันเพราะระยะหว่างระหหว่างที่เราเรียนมหาลัยหรืออาจเพราะเราไม่ได้รักกันในแบบคนรักตั้งแต่ทีแรกก็ได้เพราะเราอยู่ด้วยกันมาก เลยทำให้เราคิดว่าเรารักกัน ซึ่งความจริงนั้นอาจจะเป็นความรักของเพื่อนแค่นั้นเอง ฉันที่ไม่ได้ติดอะไรมากและด้วยความที่เป็นคนรักเด็กเป็นทุนเดิมอยู่แล้วก็ตอบตกลงแต่ก็มีข้อยกเว้นหนึ่งข้อคือฉันจะอุ้มให้หลังจากที่ฉันคลอดลูกของตัวเองเท่านั้น ซึี่งในตอนนี้ก็คือฉันยังโสด และก็ไม่รู้ว่าจะมีแนตอนไหนด้วย ที่ฉันยื่นเงื่อนไขนี้ให้เขาเพราะว่าเรื่องอะไรที่ฉันจะเสียสละทุกอย่างเพื่อคนอื่นขนาดนั้น ฉังยังโสดยังซิงถ้าคลอดลูกไปฉันต้องถูกสามีในอนาคตมองว่าไม่บริสุทธิ์แน่ๆ
ดูเพิ่มเติม"Aarrrrhhhh......... !!!!! Aarrrhhhh..... !!!!!"
"Seberapapun kalian menyiksaku, aku tidak akan menyerah, " dengan nafas terengah - engah pria itu berteriak. Di atasnya, petir terus menyambar - nyambar ke tubuhnya. Bahkan secara terus menerus tanpa hentinya. Tapi, meski tubuhnya terluka oleh sambaran - sambaran petir, dia tidak mati. Hanya kekuatannya semakin lama semakin melemah. Dengan kekuatan internalnya, dia bisa mengontrol luka, mesti tak sepenuhnya bisa menghilangkan rasa sakit. Dia tidak bisa bergerak, tangan dan kakinya terikat pada tiang penghukum dan tubuhnya terlilit rantai besi yang mengitarinya. Di depannya, di atas singgasana, duduk seorang tua yang rambutnya sudah memutih tapi tidak menghilangkan aura Wibawa dan kuasanya. Dia adalah Dewa Agung, Dewa Wilis pemimpin para dewa. Dengan tatapan fokus, tajam dan dingin dia melihat pria di hadapannya tersambar petir terus menerus tanpa rasa kasihan. Itu adalah sebagai hukuman atas kesalahannya yang di perbuat oleh pria itu. Dengan wajah dingin tanpa emosi dia duduk di atas singgasananya, bahkan telinganya seakan tak mendengar apa yang pria itu teriakkan. "Aarrhhh.....!!!! aarrrhhh...!!! " teriak pria itu terus menerus. "Bagaimana Luhan, kau sudah mengakui kesalahanmu..!!!! ucap Dewa Agung Wilis dengan suara menggelegar. "Aku tidak salah, perasaan ini tidak salah..." dengan terengah - engah dia menjawab ucapan Dewa Agung Wilis. "Kau benar - benar keras kepala Luhan..!! " lanjut Dewa Agung Wilis. "Terus turunkan petir - petir itu sampai dia mengakui kesalahannya." "Dan untuk Dewa lainnya ,ini adalah contoh hukuman jika kalian melakukan kesalahan..!!! " Setelah memberikan perintah untuk menyiksa Luhan, Dewa Agung Wilis berdiri meninggalkan kursi singgasana hakimnya. Di belakangnya berjajar para dewa, ada yang bersimpati pada Luhan, ada juga yang mengabaikan Luhan. Mereka pun tidak bisa berbuat apa - apa karena memang kesalahan Luhan tidak bisa di tolerir. Mereka hanya bisa pergi, mengikuti Dewa Agung, setelah melihat Luhan di siksa dengan petir secara terus menerus. Hanya seorang Dewi cantik yang masih tersisa di sana. Dia melihat Luhan dengan tatapan kawatir. Sambil terus menggigit bibir bawahnya, menandakan betapa cemasnya dia terhadap keadaan Luhan. "Luhan..... " panggilnya dengan cemas. "Tak usah mengkawatirkan aku Meya, aku baik - baik saja, " sambil tersenyum Luhan menjawab rasa kawatir Meya. Meski dengan menahan rasa sakit, Luhan tetap tersenyum di hadapan Meya. Dia tidak ingin membuat Meya khawatir dengan keadaanya. "Pergilah, jangan di sini, aku benar - benar baik - baik saja, "teriak Luhan sambil memperlihatkan deretan - deretan giginya yang bersih. Dengan hati yang berat dan tatapan khawatir Meya meninggalkan lapangan hukuman. ...... Air mata Meya terus mengalir membasahi pipinya. Dia tidak tega melihat keadaan Luhan. Mereka berteman dari kecil, mereka sama - sama menggantikan posisi orang tua mereka. Dulu ayah Luhan adalah Dewa Perang yang sangat di segani. Meskipun Dewa, tetap saja ada umur yang harus diikuti. Dan setelah ayah Luhan tiada, Luhanlah yang menggantikan kedudukan sang ayah menjadi Dewa Perang. Sedangan Meya adalah Dewi Air, dia mewarisi kekuatan air dari Ibunya, yang menjadikan dia Dewi Air menggantikan ibunya. ....... Gejolak air di bumi semakin tak terkendali dengan rasa tak terkendali di hati Meya. Banyak bencana banjir dan air pasang di seluruh dunia. Banyak manusia yang sengsara karena kejadian itu. Bahkan timbul korban atas kejadian - kejadian itu. Meya kali ini benar - benar tidak bisa mengendalikan hati dan pikirannya. Dia hanya fokus bagaimana dengan keadaan Luhan. Jika terus seperti ini di khawatirkan kehidupan di bumi semakin lama semakin sulit. Air yang seharusnya membawa kehidupan sekarang membawa bencana. Tapi sepertinya Meya benar - benar melupakan tugasnya sebagai Dewi Air atau Dewi kehidupan di karenakan terlalu mengkhawatirkan Luhan.ตอนนี้เด็กกำลังเข้าอนุบาลกันแล้วใจผมต้องสลายแน่ๆการที่ต้องไปส่งลูกไปเรียนแล้วก็ทำได้แค่มองดูเขาเดินจากไปสู่ห้องเรียน วันแรกที่ไปส่งลูกผมเกือบร้องไห้เพราะคิดถึงลูกแต่พอหันมามองเห็นษารายนั้นไม่ต้องพูดถึงลิงโลดมาก แทนที่จะคิดถึงลูกแต่ทำเหมือนได้รับอิสระยังไงยังงั้นทำแบบนี้ไม่ได้นะผมอยากให้ลูกเรียนโฮมสคูลนะกลัวลูกร้องไห้อยากกลับบ้านกลัวว่าเพื่อนจะแกล้งแต่ษาไม่ยอมจะส่งมาโรงเรียนอย่างเดียวใจร้ายใจมารมากเป็นแม่ภาษาอะไรใจร้ายกับลูกตัวเองมาก แต่พอหันมาดูลูกผมกับวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้าไปหาครูแบบไม่สนใจพ่อเลยแถมไม่รอพี่ชายอีกลูกชายผมก็ขี้เก๊กจริงๆขนาดกับพ่อยังเก๊กหรือเพราะว่าผมไม่ค่อยตามใจเลยน้อยใจไม่อ้อนผมกันแน่กับแม่เขาคนนี้แทบจะไม่ออกจากตักเลยแหละพอพ่อจะจับเดินหนีเฉยงงมาก แล้วนั้นอะไรครูผู้ชายจะมาหอมแก้มลูกสาวผมไม่ได้นะ เมื่อวานลูกผมก็มาบอกว่าจะแต่งงานกันครูประจำชั้นผมนี่แทบจะให้ลูกออกจากโรงเรียน แล้วนี่ถ้าไม่ติดว่าเมียดึงหูไว้นี้ผมลงไปเคลียร์กับครูที่หอมแก้มลูกสาวผมแล้ว หลังจากเหตุการณ์ต่างๆผ่านมาหลายไปตอนนี้ฉันได้ข่าวว่าปลายกับเอิร์ธไปรับเด็กมาเลี้ยงเพราะไม่อยากที่จะไปรบกวนคนอื่นแหละลองทำมาทุกทาง
ตั้งแต่ที่ย้ายมาอยู่ที่นี่ไอ้คุณเปรมก็ดูแลลูกช่วยฉันดีมากรู้งี้พามาอยู่ตั้งนานแล้วไม่น่าเหนื่อยคนเดียวมาตั้งนานแบบนี้เลย ตอนนี้คุณเปรมไปทำงานงอแงแต่เช้าว่าไม่อยากไปทำงาน อ้างว่าลูกจะคิดถึง ฉันเลยจัดการขั้นเด็ดขาดด้วยคำว่าถ้าหากว่าไม่ไปทำงานจะพาเด็กๆกลับบ้านเชื่อไหมวิ่งลงบ้านอย่างกลับเดอะฟาส ตลกจังขู่แค่นี้ก็กลัวฉันเองก็ไม่ได้ทำงานอะไรเลยตอนนี้แต่ก็ไม่ได้ว่างหรอกถึงแม้ว่าไม่ได้ทำงานแต่สองหน่อที่บ้านนี่คืองานอันใหญ่หลวงเลยแหละดีหน่อยที่มีคนเลี้ยงช่วยไม่งั้นคงไม่มีเวลากินข้าวหรอก เพราะพอเวลาที่คนใดคนหนึ่งร้องไห้อีกคนได้ยินก็ร้องไห้ตามๆกันฉันไม่รู้จะอุ้มใครก่อนดีจะอุ้มพร้อมกันก็กลัวร่วงเด็กเขาจะมีเซนส์ว่าใครเป็นพ่อแม่แล้วคือถ้าไม่ใช่พ่อหรือแม่อุ้มก็จะไม่ยอมหยุดร้อง บ้างครั้งที่ลูกร้องไห้บ่อยฉันกังวลมากว่าลูกจะเป็นโคลิคไหม(โรคที่เด็กจะร้องไห้เป็นเวลาแต่ไม่มีเหตุผลในการร้องปลอบก็ไม่หายทำยังไงก็ไม่หายจะเป็นจนกว่าอายุจะครบหนึ่งปีหรืออาจจะไม่ถึงปี) ฉันเลยตัดสินใจหอบลูกไปหาหมอสรุปไม่ได้เป็นอะไรแค่ติดอุ้มเพราะว่าคุณย่าคุณปู่ยิ่งคุณพ่อเขาแทบจะไม่วางเลยจนตอนนี้เด็กติดอุ้มหนักมาก ตื่นปุ๊บเป็นต้องใ
ฉันกำลังนั่งรอคุณสามีอยู่บ้านแต่จนแล้วจนเล่าก็ยังไม่กลับบ้านไปเกเรที่ไหนนะ ฉันให้แม่โทรไปหาเลขาคุณเปรมว่าทำไมถึงยังไปกลับบ้าน สรุปคือพากันไปผับพี่ตั้ม คืออะไรเลิกงานทำไมไม่กลับบ้านไปเที่ยวอีกฉันกะว่าถ้าไม่ดึกจะไม่ว่าเพราะว่าเข้าใจว่าไปพบปะเพื่อนบ้างอะไรบ้างแต่ถ้าดึกมีแต่ตายกับตายหลังจากที่รอแล้วรอเล่าสามีฉันก็ยังไม่มานี้ก็จะห้าทุ่มแล้วทำไมยังไมกลับมาอีกพรุ่งนี้ก็ต้องไปทำงานทำไมไม่รีบมาพักผ่อน เดี๋ยวเจอฉันไอ้คุณเปรมตอนนี้ฉันยืนอยู่สถานที่ที่แทบจะเรียกได้ว่าคุ้นเคยเพราะว่ามาที่นี่บ่อยมากเมื่อก่อน ฉันเดินหาคุณเปรมรอบๆข้างล่างแต่ไม่เจอหรือว่าอยู่ชั้นบนแต่ชั้นบนฉันเข้าไม่ได้นะ มันเป็นส่วนของแขกวีไอพีสำหรับคนที่ต้องการความเป็นส่วนตัว ทางออกสุดท้ายคงต้องโทรให้พี่มาร์คช่วย ฉันเคยขอแลกเบอร์พี่เขาไว้ตอนที่เราเจอกันครั้งล่าสุดเพื่อมีอะไรให้พี่เขาช่วยในที่สุดก็ถึงวันนี้ที่จะได้ใช้“ฮาโหลพี่มาร์คค่ะ ตอนนี้พี่ได้อยู่กับคุณเปรมไหมค่ะ?”“อยู่ครับอยู่กันหมดทุกคน มีอะไรไหม?”“เอ่อ~ ~ พอดีว่าษาอยู่ข้างล่างพี่มารับได้ไหมษาไม่รู้ว่าอยู่ห้องไหน แล้วษาขออีกอย่างพี่อย่าบอกคุณเปรมนะคะว่าษามา”“ เรากลับมาแล้
จากที่ผมขอร้องให้ษาย้ายกับมาอยู่ที่บ้านเพราะผมเองก็อยากที่จะช่วยเธอเลี้ยงลูกไม่อยากให้เธอเหนื่อยเพียงลำพังเพราะว่าเด็กๆป่วยบ่อยมากสาเหตุก็มาจากที่คลอดก่อนกำหนดด้วยแหละ แล้วพอเวลาป่วยก็จะป่วยพร้อมกันตลอดเพราะว่าเป็นแฝดกันมั้ง ผมเลยอยากให้เอมาอยู่ที่บ้านผม เพราะผมเองจะได้ดูแลทั้งแม่และลูกสะดวกๆหน่อยแต่ว่าตอนนี้จะเข้าเดือนที่สองแล้วเธอก็ยังไม่ยอมพูดอะไรเลยไม่ปฏิเสธหรือตอบรับผมไม่รู้เลยว่าตอนนี้เธอกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ ส่วนในช่วงที่ผ่านมาผมก็ไปกลับบ้านเธอเป็นว่าเล่นเพราะว่างานาก็ต้องทำลูกก็ต้องเลี้ยงเมียก็ต้องง้อ เห้อพ่อละเหนื่อย ฉันเองก็เข้าใจคุณเปรมเขานะแต่ว่าฉันกลัวว่าถ้าหากฉันกลับไปเจออะไรเก่าๆความรู้สึกของฉันมันจะเป็นยังไงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่นั่นคือความทรงจำที่เลวร้ายมาก ฉันกลัวว่าฝันร้ายมันจะกลับมาหาฉันอีกแต่ยังไงสักวันฉันเองก็คงต้องกลับไปอยู่ดีเพราะว่าฉันสงสารลูกอยากให้พวกเขาได้อยู่กับพ่อเขา แล้วดูเหมือนว่าปลาวาฬจะติดพ่อเป็นพิเศษเพราะเวลาที่คุณเปรมกลับไปทำงานปลาวาฬจะซึมมากไม่ยอมกินนมจนต้องโทรหาวีดีโอคอลหาพ่อให้ถึงดีขึ้น เพราะว่าพ่อเขาอยู่ด้วยจะตามใจกันมากเวลาลูกร้องเอานมให้กิน
หลังจากเรื่องคืนนั้นผ่านไปได้เกือบเดือนเราสองคนก็ไม่ได้มีอะไรกันอีก แล้วช่วงนี้ชอบหายไปตอนกลางคืนกลับตอนเช้าบางวันก็กับมาค่ำๆเลย เราย้ายออกมาอยู่ที่คอนโดแล้ว มันสะดวกเรื่องเวลาทำงานด้วยและอีกหลายๆอย่าง ตอนนี้ฉันเองก็กับไปทำงานแล้วแต่ว่าไม่ได้ทำในตำแหน่งเดิมเพราะว่าคุณเปรมเขาหาเลขาใหม่แล้วเป็นลูกชาย
วันนี้ฉันก็ไม่ได้ไปทำงานเพราคำสั่งคุณสามีว่าให้ฉันพักผ่อนเพื่อเตรียมรับมือกับคืนนี้ ความจริงแล้วถึงแม้ว่าฉันจะแต่งงานกับเขาแล้วและเขาเองบอกว่าให้ฉันอยู่บ้านไม่ต้องทำงานหรอกเพราะว่ายังไงต่อให้ฉันไม่ทำงานเขาก็ต้องให้เงินฉันใช้อยู่ดี เหตุผลคืออยากให้ฉันพัก แต่เรื่องอะไรล่ะฉันจะหยุดทำงานในเมื่อที่แต่งง
ตอนนี้แขกทุกคนกลับบ้านไปหมดแล้วและตอนนี้ฉันกับคุณเปรมเข้ามาอยู่ในห้องหอของเราฉันกำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำเพื่อเป็นการถ่วงเวลาฉันเลยอาบน้ำเป็นเวลาสองชั่วโมง ถ้าหากว่าเขาจะหลับไปเลยยิ่งดีแอ๊ดด...เสียงประตูที่ผมรอมาเนิ่นนานไม่รู้ว่าจะอาบอะไรหนักหนาตัวแค่นี้เอง“มาแล้วหรอที่รักมามะ ที่มาให้พี่กอดสะดีๆค
วันนี้เป็นวันงานแต่งของฉันกับคุณเปรมมันเป็นวันที่ฉันรอคอย ฉันไม่ได้รอคอยที่จะได้แต่งงานกับคุณเปรมหรอกแต่ฉันรอคอยว่าสักวันหนึ่งฉันจะได้แต่งงานกับใครสักคนที่ฉันรักแล้ววันนี้ก็มาถึงงานแต่งงานของเราจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายทางญาติฝ่ายฉันก็มาแค่พ่อแม่และเพื่อนสนิทของฉัน ในส่วนของญาติฝ่ายเขาก็มีพ่อแม่ญาติๆแ





