CHAPTER 02

เขาชี้หน้าฉันทำไม?

“เพื่อนพวกคุณล้มอยู่ข้างหลัง แต่พวกคุณก็ทิ้งเขา ไม่มีใครคิดจะช่วย เพื่อให้ตัวเองวิ่งมาถึงแถวได้ทันเวลา นี่เหรอคือความสามัคคีของพวกคุณ!!”

“สิ่งที่พวกผมต้องการไม่ใช่การที่พวกคุณวิ่งได้ทันเวลา แต่ต้องการเห็นศักยภาพของคำว่าเพื่อนที่พวกคุณมีให้กัน ถ้าเรื่องแค่นี้ยังทำไม่ได้ พวกคุณก็ไม่สมควรที่จะได้รับเหรียญ” พูดจบร่างสูงก็เดินลงจากเวทีมาหยุดยืนตรงหน้าฉัน นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มจ้องมองนัยน์ตาของฉัน ทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นรัว

“ส่วนคุณ...” เขาเหลือบสายมองป้ายชื่อที่ห้อยอยู่บนคอของฉัน แต่เขาก็ไม่ได้เอื้อนเอ่ยชื่อฉันให้ได้ชื่นใจแต่อย่างใด ก่อนสายตาคมกริบจะเลื่อนขึ้นมาสบตากับฉันที่กำลังมองเขาอยู่อีกครั้ง

“ถ้าคุณรู้ว่าตัวเองอ่อนแอก็ควรจะระวังให้มากกว่านี้ จะได้ไม่ต้องเป็นภาระทำให้เพื่อนคนอื่นเดือดร้อน!” เขาตะคอกใส่หน้าจนฉันตกใจสะดุ้งสุดตัว น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว

ตั้งแต่เกิดมาเป็นลูกคุณหนูฉันไม่เคยถูกใครตะคอกใส่หน้าใกล้ขนาดนี้มาก่อน ขนาดพ่อแม่ยังไม่เคยดุ แล้วเขาเป็นใครกล้าดียังไงมาตะคอกใส่ฉัน

“ร้องไห้ทำไม! ใครสั่งให้คุณร้อง?” เป็นอีกครั้งที่เขาตะคอกใส่

“แล้วรุ่นพี่มาตะคอกใส่ฉันทำไมเล่า! ฉันตกใจฉันก็ร้องไห้สิ พูดกันดีๆ ไม่ได้หรือไง!” ฉันตะโกนกลับไปเสียงดังทั้งที่น้ำตายังอาบแก้ม ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาออกลวกๆ ไม่หลบสายตาเขาสักนิด

เขาจ้องมาฉันจ้องกลับไม่โกงกัน

เอาสิ! คนอื่นจะได้รู้จักชื่ออิเค้กส้มกันทั้งคณะก็วันนี้

“…” เหมือนเขาจะอึ้งไป ไม่พูดไม่จา อาการนิ่งเงียบแบบนี้ฉันเองก็เดาท่าทางเขาไม่ออก เริ่มหวั่นใจว่าเขาจะต่อยฉันไหม

ความเงียบเข้าครอบงำทั้งคณะ

“น้องคะ น้องคะ เชิญออกมาทางนี้ก่อนค่ะ” รุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาสะกิดเรียก ก่อนจะดึงแขนฉันให้เดินออกไปจากตรงนี้ ฉันยอมเดินตามไปอย่างว่าง่าย แต่สายตาก็ยังไม่วายจ้องตาเขาอยู่

“พี่ขาหนูขอโทษแทนเพื่อนด้วยนะคะ สงสัยมันล้มหัวฟาดพื้นเลยพูดจาไม่รู้เรื่อง ขอโทษจริงๆ นะคะ” แก้มไหว้ย่อขอโทษพี่ว้ากคนนั้นแทนฉัน พร้อมกับส่งสายตาวิบวับก่อนที่มันจะวิ่งตามออกมา

“...” แคร์ส่ายหน้าอย่างเนืองๆ เดินออกจากแถวตามฉันมาอีกคน

รุ่นพี่ผู้หญิงคนนั้นพาฉันกับเพื่อนที่ดูเหมือนจะเป็นตัวปัญหาหลบอยู่ด้านหลัง เพื่อให้กิจกรรมการรับน้องได้ดำเนินต่อ

“น้องสามคนรู้ตัวไหมว่าทำอะไรลงไป”

“ทำไมเหรอพี่?” ฉันเลิกคิ้วเป็นเชิงสงสัย

“ก็พี่ว้ากคนนั้นอะ เขาเป็น...” รุ่นพี่ผู้หญิงกำลังจะพูดแต่ก็ถูกขัดจังหวะด้วยหัวหน้าพี่ว้ากปีสองเดินเข้ามาพูดแทรก

“เราสามคนนิน่า สร้างปัญหาที่สุดเลย หลังจากเสร็จกิจกรรมนี้แล้วเรามีเรื่องต้องคุยกันยาว” พี่ว้ากบอกด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะหุนหันเดินออกไป

“อ้าวพี่ เดี๋ยวก่อนสิ เมื่อกี้พี่จะพูดว่าอะไรนะ?” ฉันตะโกนถามตามหลังแต่ก็ไม่ทัน รุ่นพี่ผู้หญิงคนนั้นเดินออกไปแล้ว เมื่อกี้เขากำลังจะพูดว่าอะไร ฉันครุ่นคิดด้วยความสงสัย

เมื่อเหลือกันอยู่สามคน

“มึง!! กรี๊ด” อยู่ดีๆ ฉันก็กระโดดดีใจเหมือนปลากระดี่ได้น้ำ อยากจะกรี๊ดออกมาดังๆ แต่ก็ต้องเอามือปิดปากไว้ก่อนเพราะกลัวเสียงจะไปรบกวนคนอื่นที่กำลังทำกิจกรรม

“อุ้ยตาย!! เป็นอะไรยะอินี่ ผีเข้าหรือไง” แก้มสะดุ้งตกใจเอามือทาบอก เมื่อฉันกระโดดเข้าไปกอดคอ

“มึงๆ กูอยากได้เขา” ฉันพูดไปยิ้มเขินไป

“เขาไหนวะ?” แคร์เอียงหน้าด้วยความสงสัย

“ก็พี่ว้ากคนนั้นไง” ฉันบอกด้วยใบหน้าเห่อร้อน จนต้องเอามือสองข้างขึ้นมาป้องหน้าตัวเอง กลัวว่ามันจะบานไปมากกว่านี้

“คนที่ตะคอกใส่หน้ามึงอะนะ?” แก้มถามด้วยสีหน้าที่ไม่อยากเชื่อ

“เออๆ คนนั้นแหละ” ฉันพยักหน้าพร้อมกับรอยยิ้มปลื้มปริ่ม

“เขาตะคอกใส่หน้ามึงขนาดนั้น ยังอยากได้เขาอีกเหรอวะ?” แคร์เองก็มีสีหน้าไม่ต่างกับแก้มที่ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไหร่ เพราะสองคนนี้รู้จักนิสัยฉันดีว่าถ้ามีคนมาทำอะไรให้ไม่ถูกใจ ฉันจะหมายหัวด้วยตัวหนังสือสีแดงใหญ่ๆ ไว้เลยว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับคนคนนี้เด็ดขาด และโยนออกไปอยู่นอกโลกคู่ขนาดที่ไม่มีทางบรรจบ

“อือ ก็เขาหล่ออ่ะ ถึงดุกูก็ยอม” ฉันทำท่าเพ้อถึงหนังเรื่องฟิฟตี้เชดส์ออฟเกรย์ ดุๆ แบบนั้นก็ดูเร้าใจดี

“แต่กูได้ข่าวมาว่าเขาไม่ดุเลยนะ ออกจะเย็นชาด้วยซ้ำ” แก้มพูดทำให้ฉันกับแคร์หันขวับไปมองด้วยความสงสัยว่ามันรู้ได้ยังไง ฉันหรี่ตาลงเพื่อจ้องจับผิด

“เอ้าอินี่ มึงชอบผู้หล่อเป็นคนเดียวเหรอ กูเองก็ชอบผู้หล่อเป็นเหมือนกันนะ” แก้มเชิดหน้าก่อนจะพูดต่อ

“ถ้าจะเย็นชาเป็นน้ำแข็งแบบนี้ ใครจีบได้ก็เอาโล่ไปเลยจร้า กูขอบาย”

“งั้นกูจะเป็นไฟละลายน้ำแข็งให้พวกมึงดู เตรียมโล่ให้กูได้เลย” ฉันตั้งเป้าหมายที่จะพิชิตใจพี่ว้ากปีสาม ฟิคชั่นเจ้าชายน้ำแข็งเรื่องนี้ฉันจะต้องได้เป็นนางเอก ฉันยิ้มกับตัวเองอย่างเพ้อฝัน

แป๊ะ!!

แก้มดีดนิ้วดึงสติของฉันให้กลับมาจากฝันหวานชวนเพ้อ ทำให้ใบหน้าที่เคยแน่วแน่ของฉันตอนนี้ห่อเหี่ยวเหมือนใบตองแห้งที่ขาดน้ำ

“ตื่นค่ะอิเค้ก พักก่อน เมื่อกี้มึงเพิ่งตะคอกหักหน้าพี่เขากลางคณะมาค่ะ”

“ฮือ แล้วกูจะจีบเขาติดไหมวะ”

“หึ เข้าหน้าพี่เขาให้ติดก่อนค่ะ เรื่องอื่นค่อยคิด” แก้มยกมือขึ้นเบรก

“มึงเพื่อนกูรึเปล่าวะ”

แต่ถึงยังไงฉันก็จะไม่มีวันยอมแพ้ เพราะพี่ว้ากคนนี้แหละจะมาเป็นแฟนคนแรกของฉัน