홈 / วาย / สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด / ตอนที่ 1/1: พี่เลี้ยงคนใหม่

공유

สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด
สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด
작가: พิมพ์ใจ

ตอนที่ 1/1: พี่เลี้ยงคนใหม่

last update 게시일: 2026-11-19 13:40:01

รองเท้าผ้าใบสีขาวที่ผ่านการซักมาจนสะอาดเอี่ยมก้าวลงจากรถโดยสารประจำทาง ร่างโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนตลบแขนเสื้อขึ้นอย่างทะมัดทะแมง ยืนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อยู่ริมทางเท้า ดวงตากลมโตภายใต้แพขนตาหนามองผ่านซี่ลูกกรงเหล็กดัดสีดำมันปลาบเข้าไปยังคฤหาสน์หลังใหญ่เบื้องหน้า มันโอ่อ่า กว้างขวาง และดูหรูหราจนคนที่เพิ่งเรียนจบมาได้ไม่นานถึงกับรู้สึกชาวาบไปทั้งฝ่ามือ

‘น้ำเหนือ’ กระชับแฟ้มเอกสารสมัครงานในมือแน่น ความประหม่าตีตื้นขึ้นมาจนต้องลอบกลืนน้ำลายลงคอ เขาบอกตัวเองให้ใจเย็น นี่คือโอกาสสำคัญที่ ‘เต้’ เพื่อนสนิทซึ่งทำงานอยู่ในบริษัทของตระกูลนี้อุตส่าห์เป็นธุระแนะนำมาให้ ในเมื่อเต้รับประกันว่าเจ้านายใจดี และตัวเขาเองก็กำลังต้องการงานที่มีรายได้มั่นคงเพื่อส่งเสียตัวเองและครอบครัว เขาจะมาถอดใจยืนขาสั่นอยู่หน้าประตูบ้านไม่ได้เด็ดขาด

ชายหนุ่มกดกริ่งตรงป้อมยามหน้าประตู แจ้งชื่อกับพนักงานรักษาความปลอดภัย ไม่นานนักประตูเหล็กบานใหญ่ก็เลื่อนเปิดออกพร้อมกับแม่บ้านวัยกลางคนคนหนึ่งที่เดินออกมารับ เธอระบายยิ้มเป็นมิตรแล้วผายมือเชิญให้เขาเดินตามเข้าไปด้านใน

ตลอดทางเดินปูด้วยหินทราย ทอดผ่านสวนหย่อมที่ตัดแต่งกิ่งไม้เป็นระเบียบเรียบร้อย สระน้ำพุรูปปั้นหินอ่อนตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลางลานกว้าง ส่งเสียงน้ำไหลกระทบผิวน้ำดังซู่ซ่าให้ความรู้สึกร่มรื่น ผิดกับก้อนเนื้อในอกซ้ายของน้ำเหนือที่กำลังเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น

“เชิญนั่งรอตรงนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวคุณพิมพ์กำลังลงมาค่ะ” แม่บ้านบอกพลางวางแก้วน้ำเย็นเฉียบลงบนโต๊ะกระจกเตี้ยหน้าโซฟาหนังสีน้ำตาลเข้ม

น้ำเหนือค้อมหัวขอบคุณ เขานั่งหลังตรง วางแฟ้มไว้บนตัก กวาดสายตามองการตกแต่งภายในห้องรับแขกที่เน้นโทนสีขาวและไม้โอ๊ค ทุกอย่างดูสะอาดตา เรียบหรู แต่ก็แฝงไปด้วยความอบอุ่น รอเพียงไม่ถึงสิบนาที เสียงฝีเท้าเบาๆ ก็ดังขึ้นจากบันไดเวียนกลางบ้าน

ผู้หญิงที่เดินลงมาคือ ‘คุณพิมพ์’ พี่สาวของประธานบริษัทที่เต้เคยเล่าให้ฟัง เธอสวมเดรสสีเบจเรียบๆ ใบหน้าสวยหวานถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบา ทว่าแววตากลับมีร่องรอยของความเหนื่อยล้าซ่อนอยู่ ซึ่งน้ำเหนือพอจะรู้มาบ้างว่าเธอเพิ่งผ่านการหย่าร้างกับอดีตสามีมาได้ไม่นาน และต้องย้ายกลับมาอยู่ที่บ้านหลังนี้พร้อมกับลูกชายวัยกำลังซน

“น้ำเหนือใช่ไหมคะ? เต้เล่าเรื่องเราให้พี่ฟังเยอะเลย” เสียงหวานเอ่ยทักทายพร้อมรอยยิ้มที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวดูผ่อนคลายลงทันตา

“สวัสดีครับคุณพิมพ์” น้ำเหนือรีบผุดลุกขึ้นยกมือไหว้ด้วยท่าทางนอบน้อม

“นั่งตามสบายเถอะค่ะ ไม่ต้องเกร็ง” เธอนั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้าม หยิบแฟ้มประวัติของเขาไปเปิดดูคร่าวๆ “เต้บอกว่าเราเคยมีประสบการณ์ดูแลเด็กมาก่อน แถมยังใช้โปรแกรมจัดการเอกสารบัญชีเบื้องต้นได้ด้วย พี่เลยสนใจเป็นพิเศษ เพราะตอนนี้พี่ต้องเข้ามาช่วยงานบริหารที่บริษัทของที่บ้านแบบเต็มตัว งานเอกสารมันล้นมือไปหมด แล้วลูกชายพี่ก็กำลังอยู่ในวัยที่ต้องการคนดูแลอย่างใกล้ชิด พี่หาพี่เลี้ยงมาหลายคนแล้ว แต่ก็ยังไม่มีใครเข้ากับลูกพี่ได้เลย”

“ผมเคยช่วยที่บ้านเลี้ยงน้องๆ มาตั้งแต่เด็กครับ แล้วก็เคยรับจ๊อบเป็นผู้ช่วยธุรการช่วงเรียนมหาวิทยาลัย ผมมั่นใจว่าสามารถช่วยแบ่งเบาภาระคุณพิมพ์ได้แน่นอนครับ” น้ำเหนือตอบฉะฉาน แววตามุ่งมั่นตั้งใจจนคนฟังรู้สึกเอ็นดู

“พี่เชื่อค่ะ เพราะเต้การันตีมาขนาดนั้น” คุณพิมพ์ยิ้มกว้างขึ้น “งานหลักๆ ของเราคือดูแล ‘น้องอิ่ม’ ช่วงที่พี่ออกไปทำงานที่บริษัท หรือช่วงที่พี่ติดประชุมออนไลน์อยู่บ้าน ส่วนงานรองคือช่วยพี่จัดหมวดหมู่เอกสาร ร่างอีเมล และสรุปยอดค่าใช้จ่ายยิบย่อยของฝ่ายบริหาร กินอยู่เสร็จสรรพที่นี่เลย มีห้องพักส่วนตัวให้ เงินเดือนพี่ให้ตามที่เต้เสนอมา เราโอเคไหม?”

จำนวนเงินที่อีกฝ่ายเสนอมานั้นสูงกว่าที่น้ำเหนือคาดหวังไว้เกือบเท่าตัว ชายหนุ่มพยักหน้ารับแทบจะทันที “โอเคครับ ผมพร้อมเริ่มงานเลย”

“หม่ามี้!”

ยังไม่ทันที่การสัมภาษณ์งานจะจบลงอย่างเป็นทางการ เสียงเล็กแหลมของเด็กชายวัยสี่ขวบก็ดังแทรกขึ้นมา ร่างป้อมๆ ในชุดเอี๊ยมยีนส์ขาสั้นวิ่งเตาะแตะเข้ามาในห้องรับแขก ในมือถือหุ่นยนต์ของเล่นที่แขนหลุดไปข้างหนึ่ง ใบหน้าจิ้มลิ้มเปื้อนคราบน้ำตาเล็กน้อย

“อ้าว น้องอิ่ม เป็นอะไรลูก วิ่งหน้างอมาเชียว” คุณพิมพ์อ้าแขนรับลูกชายตัวน้อยที่พุ่งเข้ามากอดขาเธอแน่น

เด็กชายซุกหน้าลงกับกระโปรงผู้เป็นแม่ ก่อนจะช้อนตาที่ยังคลอไปด้วยหยาดน้ำใสๆ มองไปยังคนแปลกหน้าที่นั่งอยู่บนโซฟา น้องอิ่มมีท่าทีระแวดระวัง กระชับหุ่นยนต์แขนหักในมือแน่นขึ้น

น้ำเหนือเห็นดังนั้นจึงค่อยๆ ขยับตัวลงจากโซฟา คุกเข่าลงบนพรมเปอร์เซียผืนหนาให้ระดับสายตาอยู่ในระนาบเดียวกับเด็กน้อย เขายิ้มกว้างจนตาหยี เป็นยิ้มที่ปราศจากการปรุงแต่งและเต็มไปด้วยความเอ็นดูอย่างแท้จริง

“สวัสดีครับน้องอิ่ม หุ่นยนต์ตัวนั้นไปสู้กับสัตว์ประหลาดที่ไหนมาครับเนี่ย ถึงได้บาดเจ็บแขนหลุดแบบนั้น” เสียงทุ้มหวานเอ่ยทักทายด้วยโทนเสียงที่นุ่มนวล

น้องอิ่มกะพริบตาปริบๆ ค่อยๆ โผล่หน้าออกมาจากขาของคุณแม่ “มัน... มันตกบันไดฮะ”

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 9/2: บังเอิญพบเจอ

    นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่กำลังสั่นระริก แววตาของกรณ์ไม่ได้มีเพียงแค่ความหิวกระหายจากฤทธิ์ยา แต่มันเจือปนไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจและความโหยหาที่ถูกกักเก็บไว้มาเนิ่นนาน“ทำไมต้องผลักไสฉัน... รังเกียจฉันมากนักหรือไงน้ำเหนือ” ปลายนิ้วสากไล้ไปตามโครงหน้าหวานอย่างหลงใหล สัมผัสที่เต็มไปด้วยความหนักหน่วงและเว้าวอน “อยากให้ฉันไปหาผู้หญิงคนอื่นมากนักใช่ไหม... หึ แต่เสียใจด้วยนะ เพราะคนที่ฉันต้องการ... มีแค่เธอคนเดียว”ประโยคสารภาพที่พรั่งพรูออกมาทำเอากำแพงในใจของน้ำเหนือพังทลายลงจนไม่เหลือเศษซาก หยาดน้ำตาไหลทะลักออกมาอย่างไม่อาจอดกลั้น เขาจะไปรังเกียจผู้ชายคนนี้ได้อย่างไร ในเมื่อหัวใจทั้งดวงมันตกเป็นของท่านประธานมาตั้งแต่วันที่อีกฝ่ายก้มลงต่อเลโก้ให้หลานชายแล้ว สิ่งที่เขาทำลงไปทั้งหมด ก็แค่พยายามปกป้องหัวใจตัวเองไม่ให้บอบช้ำจากความแตกต่างทางสังคมเท่านั้น“ผมไม่ได้รังเกียจ...” น้ำเหนือสะอื้น ส่ายหน้าไปมาจนเส้นผมสีอ่อนกระจายเต็มพรม “แต่เราต่างกันเกินไป... ฮึก... พรุ่งนี้เช้า ถ้าคุณกรณ์ตื่นมา คุณกรณ์อาจจะเสียใจที่ทำแบบนี้กับผม”“ช่างหัวความแตกต่างสิ!” กรณ์คำรามเสียงต่ำ สติเส้นสุดท้

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 9/1: บังเอิญพบเจอ

    ปัง!เสียงบานประตูไม้สักสลักลายถูกเตะปิดลงอย่างแรงจนผนังห้องแทบสั่นสะเทือน ตามมาด้วยเสียงกดล็อกอัตโนมัติที่ดังก้องอยู่ในโสตประสาทของคนถูกอุ้ม น้ำเหนือเบิกตากว้าง หัวใจเต้นกระหน่ำรัวเร็วราวกับกลองรบเมื่อแผ่นหลังบางถูกวางลงบนเตียงคิงไซซ์หนานุ่มกลางห้องนอนกว้างขวางที่เขาไม่เคยย่างกรายเข้ามาเลยสักครั้งแสงไฟจากโคมไฟหัวเตียงสลัวราง ส่องให้เห็นใบหน้าคมคายของท่านประธานหนุ่มที่กำลังยืนหอบหายใจอยู่ปลายเตียง สภาพของกรณ์ในเวลานี้ช่างห่างไกลจากคำว่าสมบูรณ์แบบ เนคไทถูกกระชากทิ้งไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดลุ่ยเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อจนแนบลู่ไปกับมัดกล้ามเนื้อ แผงอกกว้างกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนักหน่วงตามจังหวะการสูดอากาศเข้าปอดน้ำเหนือรีบขยับตัวถอยกรูดไปจนชิดหัวเตียง สัญชาตญาณเอาตัวรอดร้องเตือนให้เขาวิ่งหนี ทว่าภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้สองขาไร้เรี่ยวแรงเขาเพิ่งจะลงไปดื่มน้ำเย็นๆ ในครัวเมื่อไม่กี่นาทีก่อน เพียงเพื่อจะดับความร้อนรุ่มในใจจากภาพข่าวงานสังคมบ้าๆ นั่น เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าการบังเอิญพบเจอเจ้านายกลางดึกในสภาพควบคุมตัวเองไม่อยู่ จะพลิกผันสถานการณ์ให้กลายมาเป็นความสุ่มเสี

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/3: สติที่ขาดผึง

    คำแก้ตัวถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากหยักร้อนระอุฉกวูบลงมาบดขยี้กลีบปากบางอย่างดุดันและเอาแต่ใจ สัมผัสที่ไม่ได้มีความนุ่มนวลหรืออ่อนโยนเจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย มันเต็มไปด้วยความกระหายหิวและการลงทัณฑ์คนดื้อรั้นที่บังอาจผลักไสเขาไปให้คนอื่นรสชาติของแชมเปญชั้นเลิศที่หลงเหลืออยู่บนปลายลิ้นของกรณ์ ผสมผสานกับความฝาดเฝื่อนของแรงอารมณ์ คุกคามเข้ามาในโพรงปากหวานอย่างจาบจ้วง ฝ่ามือใหญ่ล็อคท้ายทอยของคนตัวเล็กเอาไว้แน่น บังคับให้รับจูบที่หนักหน่วงจนน้ำเหนือแทบจะขาดใจ“อื้อ... อ่อยยย (ปล่อย) ...”น้ำเหนือประท้วงในลำคอ สองมือทุบตีลงบนบ่ากว้างอย่างสะเปะสะปะ น้ำตาแห่งความหวาดกลัวและความสับสนไหลรินลงมาอาบแก้ม ทว่ายิ่งดิ้นรน กรณ์ก็ยิ่งบดเบียดริมฝีปากลงมาแนบแน่นขึ้น ฟันคมขบเม้มลงบนกลีบปากล่างจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ บังคับให้อีกฝ่ายเผยอปากออกเพื่อเรียกร้องหาอากาศหายใจ ซึ่งนั่นก็เป็นการเปิดทางให้ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนความหอมหวานภายในได้อย่างง่ายดายเรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดดูดดึงอย่างเอาแต่ใจ สัมผัสที่ปลุกเร้าอย่างรุนแรงทำเอาเรี่ยวแรงในการต่อต้านของน้ำเหนือค่อยๆ มลายหายไป ร่างบางอ่อนระทวยลงราวกับขี้

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/2: สติที่ขาดผึง

    “ใครน่ะ! ขโมยเหรอ!” น้ำเหนือตะโกนถามเสียงสั่น พยายามทำใจดีสู้เสือทว่าภาพที่ปรากฏอยู่ตรงกรอบประตูห้องครัว กลับทำให้ไม้กวาดในมือของน้ำเหนือร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังแกรก“คะ... คุณกรณ์!”ร่างสูงใหญ่ของประธานบริษัทกำลังยืนโอนเอน มือข้างหนึ่งยันกรอบประตูเอาไว้เพื่อพยุงตัว สภาพของกรณ์ในตอนนี้ทำเอาน้ำเหนือแทบหยุดหายใจ เสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดลุ่ยเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนแนบลู่ไปกับมัดกล้ามเนื้อหน้าอก ลำคอแกร่งและใบหน้าแดงจัดราวกับคนจับไข้สูง นัยน์ตาสีเข้มที่เคยมองเขาอย่างเย็นชา บัดนี้กลับฉ่ำปรือและเต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความปรารถนาที่ปิดไม่มิด“คุณกรณ์! เป็นอะไรครับ ทำไมสภาพเป็นแบบนี้!” น้ำเหนือทิ้งความห่างเหินที่เพียรสร้างมาตลอดสามวันไปจนหมดสิ้น ร่างโปร่งถลันตัวเข้าไปประคองร่างหนาที่กำลังจะทรุดลงกับพื้นด้วยความตกใจสุดขีดทันทีที่ฝ่ามือบางสัมผัสลงบนท่อนแขนแกร่ง ความเย็นจากปลายนิ้วของน้ำเหนือก็ส่งผ่านเข้าสู่ผิวเนื้อที่ร้อนผ่าวของกรณ์ราวกับหยดน้ำทิพย์ที่ชโลมลงบนผืนทรายแห้งผาก กรณ์ครางฮือในลำคออย่างพึงพอใจ สติสัมปชัญญะเส้นสุดท้ายขาดผึงลงในวินาทีนั้นเองกลิ่นหอมสะอาดคล้ายแป้งเด็กผสมสบู่เหลวอันเป็นเอกลักษณ

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/1: สติที่ขาดผึง

    รถยุโรปคันหรูพุ่งทะยานเข้ามาจอดเทียบหน้ามุขคฤหาสน์ตระกูลดังด้วยความเร็วที่มากกว่าปกติ เสียงยางรถเสียดสีกับพื้นถนนหินกรวดดังลั่นฝ่าความเงียบงันของยามวิกาล ทันทีที่รถจอดสนิท ธนารีบปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วเปิดประตูลงมา หวังจะอ้อมไปเปิดประตูหลังเพื่อพยุงร่างของเจ้านายที่กำลังตกอยู่ในสภาวะวิกฤตทว่ายังไม่ทันที่เลขาหนุ่มจะเอื้อมมือไปแตะที่จับ ประตูรถฝั่งผู้โดยสารก็ถูกผลักออกอย่างแรงเสียก่อนร่างสูงใหญ่ของประธานกรณ์ก้าวลงมาจากรถด้วยสภาพที่แทบจะไม่เหลือเค้าโครงของซีอีโอมาดเนี้ยบ เสื้อสูททักซิโด้ราคาแพงถูกถอดทิ้งไว้บนเบาะ เนคไทสีน้ำเงินเข้มที่เขาแสนเกลียดชังถูกกระชากออกจนยับยู่ยี่ กระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวถูกปลดออกลึกจนถึงกลางอก เผยให้เห็นแผงอกแกร่งที่กำลังหอบกระเพื่อมอย่างหนักหน่วง หยาดเหงื่อเม็ดโตผุดพรายเต็มกรอบหน้าคมคาย นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยมองทุกสิ่งอย่างเยือกเย็น บัดนี้กลับแดงก่ำและสั่นระริกไปด้วยแรงอารมณ์ดิบเถื่อนที่ถูกกระตุ้นด้วยฤทธิ์ยา“บอสครับ! ให้ผมช่วยพยุงเข้าไปเถอะครับ บอสเดินแทบจะไม่ไหวแล้วนะครับ!” ธนาถลาเข้าไปกางแขนเตรียมรับร่างเจ้านายที่ยืนโงนเงน“ไม่ต้อง!”เสียงทุ้มตวาดลั่น แหบพร่าแล

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 7/4: งานกาล่าไฮโซ

    “พะ... พี่กรณ์! ทำไมต้องรุนแรงด้วยคะ มีนแค่หวังดี” ชลิตาแสร้งทำหน้าตกใจ แต่ในตาขัดขืนความดุดันของชายหนุ่มไม่ได้ หล่อนพยายามจะพุ่งเข้าไปประคองอีกครั้ง “พี่กรณ์เดินไม่ไหวแล้วนะคะ ไปพักที่ห้องสวีทชั้นบนเถอะค่ะ มีนเปิดห้องเตรียมไว้แล้ว เดี๋ยวมีนจะ ‘ดูแล’ พี่กรณ์เองนะคะ”คำพูดหน้าไม่อายนั้นทำเอากรรไกรกรามของกรณ์ขบแน่นจนแทบแหลก เขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้า แต่ร่างกายกลับทรยศ ขาทั้งสองข้างเริ่มสั่นสะท้านจากแรงอารมณ์ที่ปะทุขึ้นจนแทบควบคุมไม่อยู่“ออกไปให้พ้นหน้าฉัน... ก่อนที่ฉันจะสั่งยุบโปรเจกต์ร่วมทุนทั้งหมดของพ่อเธอ!” กรณ์เค้นเสียงลอดไรฟัน นัยน์ตาสีรัตติกาลวาวโรจน์ราวกับมัจจุราชที่พร้อมจะฉีกทึ้งทุกคนที่ขวางหน้าคำขู่นั้นทำเอาชลิตาหน้าซีดเผือด ชะงักค้างอยู่กับที่ด้วยความหวาดกลัว หล่อนรู้ดีว่ากรณ์ไม่ได้ขู่เล่น อิทธิพลของตระกูลเขามากพอที่จะบดขยี้บริษัทของหล่อนให้ล้มละลายได้ในพริบตา“บอส! เกิดอะไรขึ้นครับ!” ธนาที่เพิ่งเดินกลับมาจากห้องน้ำ รีบวิ่งแหวกวงล้อมคนมุงเข้ามาประคองร่างเจ้านายที่ยืนโงนเงน “บอส ตัวร้อนจี๋เลย เป็นอะไรครับเนี่ย”“ไอ้ธนา... พาฉันออกไปจากที่นี่... เดี๋ยวนี้!” กรณ์ออกคำสั่งด้วยน้ำเส

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status