ANMELDENTeilen
บทที่ 4 สั่งการ 07
Veröffentlichungsdatum:
12.08.2026 19:00:18ดลวัฒน์มองคนที่เดินไวๆ เข้ามาหาตนที่ร้านกาแฟในโรงพยาบาล ซึ่งมีบุคลากรทางการแพทย์มาใช้บริการอย่างคับคั่งในเวลาบ่ายคล้อย คงเพราะความง่วงเริ่มจู่โจม แถมบางคนยังต้องเข้าเวรลากยาวติดต่อกันหลายชั่วโมง
“ข่าวใหญ่ว่ะ” คนมาใหม่ทิ้งตัวลงนั่งก่อนจะเอ่ยปากถึงเรื่องที่ตนเพิ่งได้ยินมา
“เรื่อง?” คนที่เพิ่งสั่งกาแฟแก้วที่สองของวันร้องถาม พาริยะจึงยื่นหน้าจออุปกรณ์สื่อสารให้ดู ซึ่งแสดงรายชื่อแพทย์ใหม่ของวอร์ดอายุรกรรมประสาท ทว่าแววตาของดลวัฒน์ไร้ซึ่งความประหลาดใจ
“รู้แล้วเหรอ”
“อืม”
“ชีวิตมึงนี่มีแต่ผู้หญิงมาพัวพันนะ” พาริยะว่า เพราะรายชื่อแพทย์ใหม่ที่ทำให้สะดุดตาก็คือ อรอุมา เขาไม่คิดว่าจะได้ร่วมงานกันเร็วขนาดนี้ เพราะคิดว่าอรอุมาน่าจะมาช่วยบริหารอย่างเดียวและจะเริ่มงานก็ต่อเมื่อโรงพยาบาลใหม่เสร็จสมบูรณ์แล้ว
ไม่ทันขาดคำ พาริยะก็เห็นอรอุมาเดินมาทางนี้พอดี ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าดวงสมพงศ์กันหรือเป็นเจ้ากรรมนายเวรของดลวัฒน์กันแน่
“มาโน่นแล้วว่ะ”
ดลวัฒน์มองด้วยท่าทีเรียบนิ่ง ก่อนต้องรีบหันกลับไปจ้องหน้าเพื่อนยามได้ฟังประโยคถัดมา
“กูไปเลยดีไหม” พาริยะเลิกคิ้วถามพลางขยับยืดตัวเต็มความสูง น้ำเสียงยียวนชวนให้คู่สนทนากัดฟันกรอด รู้ดีว่าตั้งใจกวนประสาทกัน
“อย่าเหี้ย มึงก็รู้ว่าตอนนี้กูต้องการมึง” จะบอกว่าเขาขอร้องก็ได้ ตอนนี้เขาอยากให้เพื่อนมาเป็นไม้กันหมาที่สุด เพราะเหนื่อยที่จะต้องรับมือกับอรอุมา
พาริยะบิดปากโค้งแบบร้ายลึก ก่อนจะว่าอย่างมีแต้มต่อ “มึงติดหนี้บุญคุณกูแล้วไอ้ดล จำไว้” แล้วร่างสูงก็ทิ้งตัวนั่งลงที่เดิม
“อืม” ดลวัฒน์จำต้องครางรับอย่างไม่มีทางเลือก
อรอุมาก้าวมาถึงโต๊ะเป้าหมาย ก่อนมอบยิ้มละมุนละไมให้เป็นอันดับแรกเหมือนเช่นเคย
“ดลแนะนำร้านอร่อยให้อรหน่อยสิ อรไม่รู้ว่าควรทานร้านไหนดี นี่อรยังไม่ได้ทานข้าวกลางวันเลย” คุณหมอคนใหม่ถามน้ำเสียงออดอ้อนพร้อมกับกะพริบตาปริบๆ ราวกับขอความเห็นใจ
หากไม่รู้นิสัยกันมาตั้งแต่สมัยเรียน เขาเชื่อว่าคงมีตกหลุมพรางของหญิงสาวคนนี้บ้าง
“ให้ไอ้พร้อมแนะนำให้ดีกว่าครับ ผมไม่ค่อยได้ทานที่นี่เท่าไร” ดลวัฒน์รีบโยนไปให้เพื่อน
“ทำไมล่ะคะ หรือว่าไม่ถูกปากดล” คุณหมอสาวฉงนใจ ครู่เดียวสายตาก็เริ่มแวววาว หากคำตอบที่ได้มาเป็นอย่างที่คิด มันอาจจะเข้าทางเธอ
แต่ครั้นได้ฟัง ริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกก็เม้มเป็นเส้นตรง
“เมียมันทำมาให้น่ะครับ” ถึงแม้ว่าตอนนี้มันจะใจดำ ไม่ยอมให้เขาทำมาให้แล้วก็ตาม
พาริยะเป็นคนเฉลยให้
ส่วนอรอุมาพูดไม่ออก ทำได้แต่แสร้งยิ้ม แต่ในใจกำลังเดือดดาล หลังพาริยะจงใจเน้นหนักคำว่าเมีย ที่ผ่านมาเธอรู้ว่าพาริยะเชียร์ฝั่งไหน
แน่นอนว่าไม่ใช่ฝั่งเธอ
ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรกันต่อ เสียงโทรศัพท์ของดลวัฒน์ก็ดังขึ้น และทำให้ชายหนุ่มรีบหยิบมันมาแนบหูอย่างไว
“ครับ ผมจะรีบไปครับ” ดลวัฒน์บอกกับปลายทางจบก็ขยับตัว แล้วหันมาบอกกับเพื่อนร่วมโต๊ะทั้งสองคน
“ผมต้องไปแล้วครับ มีเคสด่วน” พูดจบก็โคลงศีรษะเพื่อบอกลา ก่อนจ้ำเท้าจากไป
หญิงสาวที่ถูกชิ่งหนีได้แต่กำมือแน่นไว้ที่ใต้โต๊ะ ด้วยรู้ดีว่าดลวัฒน์จงใจหลบหน้าเธอ นี่เป็นครั้งที่สี่แล้วที่เขาอ้างว่ามีเคสด่วน และทำวิธีการนี้ประจำ
พาริยะเองก็รู้ว่าเพื่อนสนิทใช้วิธีตั้งนาฬิกาปลุกไว้ล่วงหน้า ก่อนที่อรอุมาจะมานั่งดลวัฒน์ได้หยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมากดตั้งเวลาไว้แล้ว อรอุมาเองก็คงมองออกเช่นกัน ถึงได้มีสีหน้าไม่พอใจเต็มเปี่ยม ทว่าเจ้าหล่อนก็ยังไม่เลิกดันทุรัง
“ผมเองก็คงจะต้องไปแล้วครับอร แต่ที่นี่ก็อร่อยทุกร้านละครับ” พาริยะลุกขึ้นบอกลาเช่นกัน แต่ก็ไม่ลืมทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี แนะนำร้านอาหารให้ตามความต้องการของอีกฝ่าย
Aktuellstes Kapitel
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 10 เกินกว่าจะรับไหว (09)
“พี่บอกแล้วว่าจะอธิบายให้ใหม่ อย่าทำตัวเป็นเด็ก” ชายหนุ่มบอกด้วยสีหน้าเข้มขึ้นเป็นเท่าตัว “คนที่ทำตัวเป็นเด็ก คงเป็นพี่ดลมากกว่า ไม่ใช่ไจ๋” หญิงสาวแสยะยิ้มพร้อมสวนกลับไป “ไม่รักก็แค่หย่ากันค่ะ ไม่ใช่เอาไจ๋ไว้เป็นเครื่องมือแก้แค้น” ตลอดสามปีเธอนึกว่าเขาให้โอกาสกัน แต่ความจริงแล้วกลับเป็นเพียงเพราะต้องการมีเธอไว้แก้แค้นผู้เป็นย่า “ปล่อยค่ะ” สิรินดาพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ยืนยันในความตั้งใจของตัวเองที่จะไม่ยอมเป็นเหยื่อของเกมนี้อีกต่อไป พร้อมบิดข้อมือให้พ้นจากพันธนาการ และพยายามกัดฟันให้ตัวเองเข้มแข็ง เธอไม่อยากดูน่าสมเพชไปมากกว่านี้ แล้วหันไปหาผู้อาวุโสที่ได้แต่ยืนนิ่งตั้งรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ไม่ทัน “ไปกันเถอะค่ะคุณย่า” ธิตาขยับเดินเคียงข้างไปกับหลานสะใภ้ เพราะเธอรู้ดีว่าควรพาหญิงสาวออกไปจากสถานการณ์ที่ตึงเครียดนี้ ดลวัฒน์มองตามทั้งสองคน ก่อนทำท่าจะก้าวไปรั้งมือเล็กๆ ของสิรินดาไว้ แต่สุดท้ายเขากลับเก็บมือไว้ในตำแหน่งเดิม ยอมปล่อยให้สิรินดาเดินไปกับผู้เป็นย่าแทน เพราะรู้ดีว่าการยื้อในเวลานี้ก็ไร้ความหมาย ชายหนุ่มยกมือขึ้นม
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 10 เกินกว่าจะรับไหว (08)
“ตาดล ที่แกทำแบบนี้ เพราะแกคิดจะแก้แค้นฉันเหรอ” น้ำเสียงของธิตาสั่นสะท้าน ไม่อยากยอมรับว่าดลวัฒน์จะทำแบบนี้เพื่อเอาคืน “ไม่พอใจหรือครับ” ดลวัฒน์ไม่มีท่าทีสลดสักนิด “ถ้าอยากให้หย่า ก็ให้ทนายจัดการมาละกันครับ” ธิตามองสบตาหลานชายที่เย็นชาและมีแต่ความอยากเอาชนะ หญิงชราถึงกับถอยหลังไปพิงกับโซฟา เพราะทรงตัวยืนไว้ไม่อยู่ “แกไม่รักหนูไจ๋ของฉันเลยเหรอตาดล” “ยังต้องถามอีกหรือครับ” คนปากดีสวนกลับไปอย่างฉับไว จนคนฟังน้ำตารื้น “งั้นเรื่องที่ฉันได้ยินว่าแกเรียกทนายเก่งไปจัดการเรื่องหย่า คงเป็นเรื่องจริงสินะ” เธอได้ยินข่าวลือนี้เมื่อวาน แต่ด้วยตารางงานที่แน่นเอี้ยด ทำให้ไม่มีเวลาค้นหาความจริง แต่ตอนนี้คงไม่ต้องแล้ว “ตามนั้นครับ” พูดจบ ชายหนุ่มก็ทิ้งตัวที่เก้าอี้หนัง แล้วเอื้อมมือไปกดเปิดโน้ตบุ๊ก ราวกับว่าเรื่องที่เพิ่งจะโต้เถียงกันไป ไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไร โดยที่ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าคนที่ตนกำลังเอ่ยถึงนั้นยืนห่างออกไปไม่ไกล และยังได้ยินการสนทนาที่ว่ามาทั้งหมดแล้ว สิรินดาตัวแข็งทื่อ ถ้อยคำที่แสบร้อนทำ
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 10 เกินกว่าจะรับไหว (07)
ชีวิตครอบครัวของเธอนั้นจะไปในทิศทางไหนต่อ เธอจะไม่ปกปิด เพราะความจริงอย่างไรก็เป็นความจริงอยู่วันยังค่ำ และเธอต้องขอบคุณอรอุมาด้วยซ้ำ ที่ทำให้เธอตาสว่างและมองเห็นทุกอย่างได้ชัดเจนขึ้นเร็วกว่าที่คิด “ขอตัวค่ะ” สิรินดาเดินจากมา เวลานี้เธอมีจุดหมายเดียวคือการไปตามหาความจริง หญิงสาวขึ้นมานั่งเงียบๆ อยู่หลังพวงมาลัย ยังไม่อาจขับเคลื่อนรถมินิคูเปอร์ไปไหนได้ เพราะมือทั้งสองข้างไม่มีเรี่ยวแรง แค่บังคับให้ตัวเองเดินมาถึงรถได้ก็เก่งมากแล้ว ทั้งที่เตือนตัวเองให้หาความจริงก่อนจะไปตัดสินอะไร ทว่าเธอกลับสลัดความรู้สึกเหล่านี้ไปไม่ได้ หญิงสาวสูดลมหายใจลึกๆ เข้าปอด พยายามบอกตัวเองให้คิดในแง่ดีไว้ก่อน เพราะเมื่อตรองดูดีๆ ก็รู้ว่าสามีของเธอไม่ใช่คนมีพฤติกรรมแบบนั้น เธออยากเชื่อว่าเขายังมีศีลธรรมพอที่จะไม่ทำร้ายความไว้ใจของเธอ หลังจากที่ให้กำลังใจตัวเองสิรินดาก็ไม่รอช้าที่จะสตาร์ตรถแล้วมุ่งตรงไปยังโรงพยาบาล ตามตารางงานวันนี้ ดลวัฒน์มีออกตรวจตั้งแต่ช่วงเช้าลากยาวไปจนถึงบ่ายๆ ซึ่งถือว่าเป็นวันที่ออกพบคนไข้เยอะที่สุดในรอบสัปดาห์ กระทั่งเสร็จจ
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 10 เกินกว่าจะรับไหว (06)
“ค่ะ ไจ๋ไม่ทราบ แล้วยังไงต่อคะ จุดประสงค์คืออยากบอกไจ๋ให้ทราบเรื่องนี้หรือคะ” เธอยืดอกยอมรับความจริงอย่างไม่ปกปิด “ถ้าหวังร้าย มันไม่มีผลกระทบอะไรมากมายหรอกค่ะ พี่ดลมีสิทธิ์ไปรับเพื่อนเก่าอยู่แล้ว” ถึงจะเป็นแฟนเก่า แต่ทั้งสองคนก็เป็นเพื่อนเก่ากันด้วย แถมมีหลายคู่ที่พอเลิกกันแล้วก็ยังเป็นเพื่อนกันได้ “แล้วมีสิทธิ์พากันเข้าโรงแรมด้วยเหรอ”เจ้าตัวพูดด้วยน้ำเสียงที่ดัง ราวกับจะตอกย้ำให้สิรินดาไม่อาจปฏิเสธความจริงที่น่าเจ็บปวดนี้ได้ “คุณหมายความว่ายังไง” สิรินดาตัวชา มือสั่นเทาเกินจะคุมไหว อรอุมาเหยียดยิ้ม ก่อนเลือกที่จะเล่นกับความรู้สึกของสิรินดาโดยไม่ยอมพูดอะไรออกมา แม้รู้ดีว่าหญิงสาวกำลังอยากได้คำตอบจนใจจะขาด เธอยังคงปล่อยให้ความเงียบคุกคามสิรินดาต่อไป จนกระทั่งเวลาผ่านไปเกือบห้านาทีกว่าจะหยิบภาพอีกหลายใบมาโยนให้ดู “ดูเองสิ คราวนี้ก็ตาสว่างได้แล้ว จะได้เลิกเป็นควายเสียที” สิรินดาเอื้อมมือสั่นๆ ไปหยิบภาพพวกนั้นมาพิจารณา หัวใจพลันเต้นช้าลงเรื่อยๆ ราวกับจะหยุดเต้นเสียให้ได้ ภาพแรกนั้นคือภาพที่คนทั้งคู่อยู่หน้าโรงแรมแห่งหนึ่
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 10 เกินกว่าจะรับไหว (05)
ท้ายข้อความจากคนปริศนานั้นได้แนบโลเคชันหนึ่งมาด้วย สิรินดาไม่ได้กดเข้าไปดูว่ามันคือที่ใด ด้วยกลัวว่าจะเป็นแก๊งมิจฉาชีพ จึงยังไม่ทำอะไรผลีผลาม ดาริกา เพื่อนสาวไอที ที่มีทักษะด้านนี้อย่างยอดเยี่ยม เปิดอ่านข้อความที่ถูกส่งมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะขมวดคิ้วสงสัยเช่นกัน DADA :เดี๋ยวเราจะสืบให้ DADA : แต่ไจ๋สงสัยใครไหม พอถูกถาม สิรินดาก็เงียบไปเพื่อขบคิด JAI-SIRINDA: ไม่มีเลย เพราะคิดไม่ออกเลยว่าจะเป็นใครไปได้ และจุดประสงค์คืออะไร DADA : ไม่เป็นไร แต่ระวังตัวด้วยนะไจ๋ เพราะเราไม่รู้ว่ามันมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ DADA : ช่วงนี้ก็อย่าไปไหนคนเดียว JAI-SIRINDA: จ้ะ ขอบคุณด้ามากๆ เลยนะ หลังจากจบการไหว้วาน สิรินดาก็เปิดอ่านข้อความเหล่านั้นและทบทวนอีกรอบ รวมถึงพยายามกดโทร.กลับไปอีก ก่อนที่เบอร์นั้นจะปิดเครื่องหนีไป เพียงแค่สองวันเท่านั้น ดาริกาก็ได้ข้อมูลมาแล้วว่าเบอร์ที่ส่งข้อความปริศนามาให้เพื่อนเป็นใคร และเมื่อเฉลยชื่อออกไป สิรินดาก็เม้มปากเป็นเส้นตรงทันที
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 10 เกินกว่าจะรับไหว (04)
ด้านไตรฉัตรส่ายหน้า ต่อว่าด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก “ทำตัวเป็นเด็กๆ นะพวกมึงเนี่ย” ดลวัฒน์หัวเราะออกมาเป็นสิ่งแรกหลังได้ยิน “ดูตัวเองก่อนไอ้เสี่ย เหอะ!” เวลาทะเลาะกับเมียทีก็หนีมากรุงเทพฯ ปีหนึ่งๆ มากกว่าสามครั้ง ยังมีหน้ามาว่าเขาเป็นเด็กอีก “วันนี้ไปกรึ๊บกันปะ นานๆ มาครบแก๊ง” ไตรฉัตรเปลี่ยนเรื่องคุย อีกไม่ถึงสองอาทิตย์ภูมิพัฒน์จะเดินทางอีกแล้ว ไม่รู้ว่าคราวนี้จะไปท้าทายตัวเองด้วยภูเขาลูกไหน “กูไม่ว่าง” “แต่ตารางงานมึงเลิกห้าโมงตรง” “ถามจริง นี่พวกมึงทุกคนรู้ตารางงานกูหมดเลยหรือไง” ดลวัฒน์พูดเชิงตำหนิ ทว่าไตรฉัตรก็ใช่ว่าจะสลด “ของกล้วยๆ ปะ” “เหอะ เก่งจังนะไอ้ตูบไตร” ไตรฉัตรตีมึนด้วยการยักไหล่ “ไว้วันอื่นแล้วกัน” “ตกลงมึงมีนัดแล้วจริงดิ” ไตรฉัตรทำหน้าเซ็ง นายแพทย์หนุ่มพยักหน้ารับ “แล้วสำคัญกว่าเพื่อน?” ดลวัฒน์เหยียดปากแสดงตัวมาดร้าย เพราะถึงเวลาเอาคืนแล้ว “มึงมีความสำคัญด้วยเหรอวะ กูไม่ยักรู้"
Das könnte dir auch gefallen
บังเอิญเป็นผัวเธอ
กาแฟหอมกรุ่น116.8K Aufrufeขย้ำรักเลขา
C571.4K Aufrufeหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.6K Aufrufeพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.7K Aufrufeแฟนเก่าที่เขาไม่คิดจะรัก
Duangkwan31 Aufrufeดวงใจคาสโนวา
พลอยภัทรา107 Aufrufeร้อยคำรักปักกลางใจ
หรานเติงเติง4.0K Aufrufeพ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์
โกลัญญา505 Aufrufe
