Home / โรแมนติก / สถานะหมดแรงรัก / บทที่ 5 ถ้อยคำ...ที่แสนเจ็บปวด 03

Share

บทที่ 5 ถ้อยคำ...ที่แสนเจ็บปวด 03

Author: r.mustang
last update publish date: 2026-08-14 21:00:34

คนฟังไหวไหล่เบาๆ เหมือนไม่ได้ใส่ใจ “แต่เขาไม่ได้รักอยู่ดีนี่คะ” พร้อมกับลิฟต์เคลื่อนตัวมาถึงชั้นห้าพอดี อรอุมาเดินออกไปเป็นคนแรก เหมือนอยากไปถึงที่หมายเพื่อเอาหน้า เมื่อถึงหน้าห้องก็เจอกับหัวหน้าพยาบาลที่ทุกคนต่างให้ความเคารพ

          “อรเอาอาหารเที่ยงมาฝากดลค่ะ ดลติดเคสอยู่หรือคะ” คนพูดยกมือขึ้นไหว้คนอาวุโสกว่า เจ้าหล่อนมักจะทำตัวนอบน้อมเสมอเมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น 

          “ใช่ค่ะหมออร” สุพัฒนาตอบคุณหมอสาวที่วนเวียนมาแผนกนี้บ่อยครั้งเสียเหลือเกินจนเริ่มมีการซุบซิบนินทาแล้ว

          “เสียดายจังค่ะ อุตส่าห์อยากเจอหน้าดล งั้นอรฝากพี่สุไว้นะคะ” เจ้าหล่อนยื่นกล่องอาหารไปให้ “ฝากบอกดลทานให้อร่อยนะคะ”

          สุพัฒนาเองก็เห็นสิรินดาแล้ว แต่ก็จำต้องรับมาอย่างไม่มีทางเลือก รู้ดีว่ามันคงทำร้ายจิตใจคนที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาไม่น้อย

          หลังจากอรอุมาไปแล้ว สิรินดาก็ยกมือขึ้นไหว้สุพัฒนา ซึ่งถือว่าเป็นญาติผู้ใหญ่ของเธออีกคนหนึ่ง หญิงวัยกลางคนทำงานกับบิดาของเธอมานานหลายปีตั้งแต่อยู่ที่โรงพยาบาลเก่า

          “พี่ดลบอกให้ไจ๋เอาเอกสารมาให้ค่ะพี่สุ”

          “หมอดลบอกพี่ไว้แล้วค่ะ น้องไจ๋จะรอไหมคะ อีกไม่นานหมอดลก็จะเสร็จเคสนี้แล้วละค่ะ”

          “ไจ๋จะรอค่ะ”

           หญิงสาวนั่งรอประมาณสิบนาที สุพัฒนาก็ส่งสัญญาณมาบอกว่าตอนนี้สามีของเธอนั้นสะดวกแล้ว หญิงสาวจึงขยับตัวจากเก้าอี้พลาสติกหน้าห้องเข้าไปข้างในด้วยใจไม่ค่อยเป็นสุขนัก รู้ว่าตนกำลังถูกจับตามองจากทั้งนางพยาบาลและบุคลากรทางการแพทย์คนอื่นๆ เธอไม่อยากให้เรื่องนี้ไปถึงหูของบิดา กลัวว่าจะทำให้ท่านเป็นห่วง

          “ไจ๋เอามาให้แล้วค่ะ” หญิงสาววางซองเอกสารสีน้ำตาลลงกับโต๊ะทำงานของเขา

          “ขอบใจ” ดลวัฒน์เหลือบมองมาเพียงแวบเดียวเท่านั้น ก่อนสายตาจะกลับไปจ้องที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

          “ส่วนนี่ของคุณอรค่ะ เขาฝากมาให้พี่ดล” หญิงสาววางของชิ้นต่อไปถัดจากซองเอกสาร คำพูดนี้ทำให้ดลวัฒน์ถอนสายตาจากสิ่งที่สนใจได้อีกครั้ง

          “อาหารกลางวันค่ะ” หญิงสาวบอกให้เขาคลายสงสัย

          ชายหนุ่มไม่ได้ตอบรับอะไร สายตาจ้องกล่องอาหาร

          “ไจ๋จะกลับเลยนะคะ”

          “อืม” ดลวัฒน์ก็ขานรับ ไม่ได้คิดจะรั้งอะไร แม้จะรู้ว่าสิรินดาคงตั้งใจมากินข้าวด้วย แต่เขาเองก็ยุ่ง คงไม่มีเวลามาคุยหรือพาไปกินข้าว

          สิ้นคำนั้นหญิงสาวก็ขยับปลายเท้าตรงไปยังทางออก แต่ก่อนที่มือจะจับก้านโยกของลูกบิดประตู เสียงเข้มๆ ก็ดังขึ้นมาอีกหน

          “เดี๋ยวก่อน”

          หญิงสาวหันไปมอง ก่อนจะเห็นสามีใช้สายตามองไปยังกล่องข้าว

          “เอามันออกไปด้วย เอาไปให้พี่สุ แล้วหยุดคิดเลอะเทอะ พี่ไม่คิดจะทำเรื่องปวดหัว” เขาไม่ใช่พวกที่จะเอาปัญหาเข้ามาสุมในชีวิต ทุกวันนี้เขาเหนื่อยกับการทำงานมากพอแล้ว แถมยังต้องมาคอยรับมือกับผู้เป็นย่าอีก เพราะฉะนั้นเขาไม่คิดเอาผู้หญิงอย่างอรอุมามาสร้างความวุ่นวายให้ชีวิตอีกแน่นอน

          ชายหนุ่มไม่คิดจะกินมันแล้วถูกคนเอาไปโพนทะนาและเล่าลือกันแบบผิดๆ ลำพังแค่เรื่องซุบซิบเกี่ยวกับการแต่งงานของเขากับสิรินดาก็มากเกินพอแล้ว                

          “ค่ะ” หญิงสาวขานรับ ถึงแบบนั้นใบหน้าหวานก็ไม่ได้มีรอยยิ้มปลาบปลื้มกับการกระทำ 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สถานะหมดแรงรัก    บทที่ 10      เกินกว่าจะรับไหว (09)

    “พี่บอกแล้วว่าจะอธิบายให้ใหม่ อย่าทำตัวเป็นเด็ก” ชายหนุ่มบอกด้วยสีหน้าเข้มขึ้นเป็นเท่าตัว “คนที่ทำตัวเป็นเด็ก คงเป็นพี่ดลมากกว่า ไม่ใช่ไจ๋” หญิงสาวแสยะยิ้มพร้อมสวนกลับไป “ไม่รักก็แค่หย่ากันค่ะ ไม่ใช่เอาไจ๋ไว้เป็นเครื่องมือแก้แค้น” ตลอดสามปีเธอนึกว่าเขาให้โอกาสกัน แต่ความจริงแล้วกลับเป็นเพียงเพราะต้องการมีเธอไว้แก้แค้นผู้เป็นย่า “ปล่อยค่ะ” สิรินดาพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ยืนยันในความตั้งใจของตัวเองที่จะไม่ยอมเป็นเหยื่อของเกมนี้อีกต่อไป พร้อมบิดข้อมือให้พ้นจากพันธนาการ และพยายามกัดฟันให้ตัวเองเข้มแข็ง เธอไม่อยากดูน่าสมเพชไปมากกว่านี้ แล้วหันไปหาผู้อาวุโสที่ได้แต่ยืนนิ่งตั้งรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ไม่ทัน “ไปกันเถอะค่ะคุณย่า” ธิตาขยับเดินเคียงข้างไปกับหลานสะใภ้ เพราะเธอรู้ดีว่าควรพาหญิงสาวออกไปจากสถานการณ์ที่ตึงเครียดนี้ ดลวัฒน์มองตามทั้งสองคน ก่อนทำท่าจะก้าวไปรั้งมือเล็กๆ ของสิรินดาไว้ แต่สุดท้ายเขากลับเก็บมือไว้ในตำแหน่งเดิม ยอมปล่อยให้สิรินดาเดินไปกับผู้เป็นย่าแทน เพราะรู้ดีว่าการยื้อในเวลานี้ก็ไร้ความหมาย ชายหนุ่มยกมือขึ้นม

  • สถานะหมดแรงรัก    บทที่ 10      เกินกว่าจะรับไหว (08)

    “ตาดล ที่แกทำแบบนี้ เพราะแกคิดจะแก้แค้นฉันเหรอ” น้ำเสียงของธิตาสั่นสะท้าน ไม่อยากยอมรับว่าดลวัฒน์จะทำแบบนี้เพื่อเอาคืน “ไม่พอใจหรือครับ” ดลวัฒน์ไม่มีท่าทีสลดสักนิด “ถ้าอยากให้หย่า ก็ให้ทนายจัดการมาละกันครับ” ธิตามองสบตาหลานชายที่เย็นชาและมีแต่ความอยากเอาชนะ หญิงชราถึงกับถอยหลังไปพิงกับโซฟา เพราะทรงตัวยืนไว้ไม่อยู่ “แกไม่รักหนูไจ๋ของฉันเลยเหรอตาดล” “ยังต้องถามอีกหรือครับ” คนปากดีสวนกลับไปอย่างฉับไว จนคนฟังน้ำตารื้น “งั้นเรื่องที่ฉันได้ยินว่าแกเรียกทนายเก่งไปจัดการเรื่องหย่า คงเป็นเรื่องจริงสินะ” เธอได้ยินข่าวลือนี้เมื่อวาน แต่ด้วยตารางงานที่แน่นเอี้ยด ทำให้ไม่มีเวลาค้นหาความจริง แต่ตอนนี้คงไม่ต้องแล้ว “ตามนั้นครับ” พูดจบ ชายหนุ่มก็ทิ้งตัวที่เก้าอี้หนัง แล้วเอื้อมมือไปกดเปิดโน้ตบุ๊ก ราวกับว่าเรื่องที่เพิ่งจะโต้เถียงกันไป ไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไร โดยที่ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าคนที่ตนกำลังเอ่ยถึงนั้นยืนห่างออกไปไม่ไกล และยังได้ยินการสนทนาที่ว่ามาทั้งหมดแล้ว สิรินดาตัวแข็งทื่อ ถ้อยคำที่แสบร้อนทำ

  • สถานะหมดแรงรัก    บทที่ 10      เกินกว่าจะรับไหว (07)

    ชีวิตครอบครัวของเธอนั้นจะไปในทิศทางไหนต่อ เธอจะไม่ปกปิด เพราะความจริงอย่างไรก็เป็นความจริงอยู่วันยังค่ำ และเธอต้องขอบคุณอรอุมาด้วยซ้ำ ที่ทำให้เธอตาสว่างและมองเห็นทุกอย่างได้ชัดเจนขึ้นเร็วกว่าที่คิด “ขอตัวค่ะ” สิรินดาเดินจากมา เวลานี้เธอมีจุดหมายเดียวคือการไปตามหาความจริง หญิงสาวขึ้นมานั่งเงียบๆ อยู่หลังพวงมาลัย ยังไม่อาจขับเคลื่อนรถมินิคูเปอร์ไปไหนได้ เพราะมือทั้งสองข้างไม่มีเรี่ยวแรง แค่บังคับให้ตัวเองเดินมาถึงรถได้ก็เก่งมากแล้ว ทั้งที่เตือนตัวเองให้หาความจริงก่อนจะไปตัดสินอะไร ทว่าเธอกลับสลัดความรู้สึกเหล่านี้ไปไม่ได้ หญิงสาวสูดลมหายใจลึกๆ เข้าปอด พยายามบอกตัวเองให้คิดในแง่ดีไว้ก่อน เพราะเมื่อตรองดูดีๆ ก็รู้ว่าสามีของเธอไม่ใช่คนมีพฤติกรรมแบบนั้น เธออยากเชื่อว่าเขายังมีศีลธรรมพอที่จะไม่ทำร้ายความไว้ใจของเธอ หลังจากที่ให้กำลังใจตัวเองสิรินดาก็ไม่รอช้าที่จะสตาร์ตรถแล้วมุ่งตรงไปยังโรงพยาบาล ตามตารางงานวันนี้ ดลวัฒน์มีออกตรวจตั้งแต่ช่วงเช้าลากยาวไปจนถึงบ่ายๆ ซึ่งถือว่าเป็นวันที่ออกพบคนไข้เยอะที่สุดในรอบสัปดาห์ กระทั่งเสร็จจ

  • สถานะหมดแรงรัก    บทที่ 10      เกินกว่าจะรับไหว (06)

    “ค่ะ ไจ๋ไม่ทราบ แล้วยังไงต่อคะ จุดประสงค์คืออยากบอกไจ๋ให้ทราบเรื่องนี้หรือคะ” เธอยืดอกยอมรับความจริงอย่างไม่ปกปิด “ถ้าหวังร้าย มันไม่มีผลกระทบอะไรมากมายหรอกค่ะ พี่ดลมีสิทธิ์ไปรับเพื่อนเก่าอยู่แล้ว” ถึงจะเป็นแฟนเก่า แต่ทั้งสองคนก็เป็นเพื่อนเก่ากันด้วย แถมมีหลายคู่ที่พอเลิกกันแล้วก็ยังเป็นเพื่อนกันได้ “แล้วมีสิทธิ์พากันเข้าโรงแรมด้วยเหรอ”เจ้าตัวพูดด้วยน้ำเสียงที่ดัง ราวกับจะตอกย้ำให้สิรินดาไม่อาจปฏิเสธความจริงที่น่าเจ็บปวดนี้ได้ “คุณหมายความว่ายังไง” สิรินดาตัวชา มือสั่นเทาเกินจะคุมไหว อรอุมาเหยียดยิ้ม ก่อนเลือกที่จะเล่นกับความรู้สึกของสิรินดาโดยไม่ยอมพูดอะไรออกมา แม้รู้ดีว่าหญิงสาวกำลังอยากได้คำตอบจนใจจะขาด เธอยังคงปล่อยให้ความเงียบคุกคามสิรินดาต่อไป จนกระทั่งเวลาผ่านไปเกือบห้านาทีกว่าจะหยิบภาพอีกหลายใบมาโยนให้ดู “ดูเองสิ คราวนี้ก็ตาสว่างได้แล้ว จะได้เลิกเป็นควายเสียที” สิรินดาเอื้อมมือสั่นๆ ไปหยิบภาพพวกนั้นมาพิจารณา หัวใจพลันเต้นช้าลงเรื่อยๆ ราวกับจะหยุดเต้นเสียให้ได้ ภาพแรกนั้นคือภาพที่คนทั้งคู่อยู่หน้าโรงแรมแห่งหนึ่

  • สถานะหมดแรงรัก    บทที่ 10      เกินกว่าจะรับไหว (05)

    ท้ายข้อความจากคนปริศนานั้นได้แนบโลเคชันหนึ่งมาด้วย สิรินดาไม่ได้กดเข้าไปดูว่ามันคือที่ใด ด้วยกลัวว่าจะเป็นแก๊งมิจฉาชีพ จึงยังไม่ทำอะไรผลีผลาม ดาริกา เพื่อนสาวไอที ที่มีทักษะด้านนี้อย่างยอดเยี่ยม เปิดอ่านข้อความที่ถูกส่งมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะขมวดคิ้วสงสัยเช่นกัน DADA :เดี๋ยวเราจะสืบให้ DADA : แต่ไจ๋สงสัยใครไหม พอถูกถาม สิรินดาก็เงียบไปเพื่อขบคิด JAI-SIRINDA: ไม่มีเลย เพราะคิดไม่ออกเลยว่าจะเป็นใครไปได้ และจุดประสงค์คืออะไร DADA : ไม่เป็นไร แต่ระวังตัวด้วยนะไจ๋ เพราะเราไม่รู้ว่ามันมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ DADA : ช่วงนี้ก็อย่าไปไหนคนเดียว JAI-SIRINDA: จ้ะ ขอบคุณด้ามากๆ เลยนะ หลังจากจบการไหว้วาน สิรินดาก็เปิดอ่านข้อความเหล่านั้นและทบทวนอีกรอบ รวมถึงพยายามกดโทร.กลับไปอีก ก่อนที่เบอร์นั้นจะปิดเครื่องหนีไป เพียงแค่สองวันเท่านั้น ดาริกาก็ได้ข้อมูลมาแล้วว่าเบอร์ที่ส่งข้อความปริศนามาให้เพื่อนเป็นใคร และเมื่อเฉลยชื่อออกไป สิรินดาก็เม้มปากเป็นเส้นตรงทันที

  • สถานะหมดแรงรัก    บทที่ 10      เกินกว่าจะรับไหว (04)

    ด้านไตรฉัตรส่ายหน้า ต่อว่าด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก “ทำตัวเป็นเด็กๆ นะพวกมึงเนี่ย” ดลวัฒน์หัวเราะออกมาเป็นสิ่งแรกหลังได้ยิน “ดูตัวเองก่อนไอ้เสี่ย เหอะ!” เวลาทะเลาะกับเมียทีก็หนีมากรุงเทพฯ ปีหนึ่งๆ มากกว่าสามครั้ง ยังมีหน้ามาว่าเขาเป็นเด็กอีก “วันนี้ไปกรึ๊บกันปะ นานๆ มาครบแก๊ง” ไตรฉัตรเปลี่ยนเรื่องคุย อีกไม่ถึงสองอาทิตย์ภูมิพัฒน์จะเดินทางอีกแล้ว ไม่รู้ว่าคราวนี้จะไปท้าทายตัวเองด้วยภูเขาลูกไหน “กูไม่ว่าง” “แต่ตารางงานมึงเลิกห้าโมงตรง” “ถามจริง นี่พวกมึงทุกคนรู้ตารางงานกูหมดเลยหรือไง” ดลวัฒน์พูดเชิงตำหนิ ทว่าไตรฉัตรก็ใช่ว่าจะสลด “ของกล้วยๆ ปะ” “เหอะ เก่งจังนะไอ้ตูบไตร” ไตรฉัตรตีมึนด้วยการยักไหล่ “ไว้วันอื่นแล้วกัน” “ตกลงมึงมีนัดแล้วจริงดิ” ไตรฉัตรทำหน้าเซ็ง นายแพทย์หนุ่มพยักหน้ารับ “แล้วสำคัญกว่าเพื่อน?” ดลวัฒน์เหยียดปากแสดงตัวมาดร้าย เพราะถึงเวลาเอาคืนแล้ว “มึงมีความสำคัญด้วยเหรอวะ กูไม่ยักรู้"

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status