مشاركة

บทที่ 32 [3/3]

last update تاريخ النشر: 2026-10-03 13:08:51

ทว่ายิ่งคิดหัวใจของเธอก็ยิ่งบีบรัด แต่ก่อนที่เพียงฟ้าจะเอ่ยอะไรออกมาหรือคิดไปมากกว่านั้น จู่ ๆ ชายห
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 32 [3/3]

    ทว่ายิ่งคิดหัวใจของเธอก็ยิ่งบีบรัด แต่ก่อนที่เพียงฟ้าจะเอ่ยอะไรออกมาหรือคิดไปมากกว่านั้น จู่ ๆ ชายหนุ่มข้างกายของเธอก็พลันระเบิดหัวเราะออกมา“ฮ่า! ฮ่า!...”“…” เพียงฟ้าชะงักเหนือฟ้ายกมือขึ้นปิดปากตัวเองเหมือนพยายามกลั้น แต่สุดท้ายก็กลั้นไม่อยู่“ฮ่า ๆ ๆ ”“เหนือ...”“มึงนี่น่าเอ็นดูฉิบหาย” เขาหัวเราะจนต้องก้มหน้า“หัวเราะทำไม เค้ากำลังซีเรียสอยู่นะ” เพียงฟ้าทำหน้าจะร้องไห้อีกครั้ง“รู้ครับ รู้แล้ว ๆ ”เขารีบยกมือขึ้นอย่างยอมแพ้ แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับยิ่งกว้างขึ้น เหนือฟ้าหันกลับมามองเธอ ก่อนจะยกมือเช็ดน้ำตาบนแก้มเนียนด้วยนิ้วโป้ง“กูไม่ได้หัวเราะเพราะมึงตลก กูแค่เอ็นดูมึง” เขาพูดเสียงอ่อนลง“เอ็นดูอะไร...”“มึงนี่นะ” เขาส่ายหน้าเบา ๆ “กลัวว่ากูจะเสียใจ ทั้งที่ตัวมึงเองก็ร้องไห้จนตาบวมหมดแล้ว”“…” เพียงฟ้านิ่งไป“มึงรู้ไหมว่าตอนแรกที่มึงพูดว่าไม่อยากเสียกูไป กูโคตรดีใจ เพราะอย่างน้อยกูก็รู้ว่ามึงรักกูจริง” เหนือฟ้าลูบแก้มเธออย่างทะนุถนอม“เค้า...”“แล้วเรื่องไอ้ยุ...กูรู้อยู่แล้ว” เหนือฟ้าสบตาเธอ“รู้อยู่แล้ว?”“เออ กูคุยกับมันแล้ว”“คุยกันแล้วเหรอ ตอนไหนกัน” เพียงฟ้าเบิกตากว้าง“ตั้ง

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 32 [2/3]

    หลังจากนั้นเวลาก็ล่วงเลยไปจนกระทั่งเลิกคลาส เพียงฟ้าเดินออกมาจากตึกพร้อมกระเป๋าสะพายใบโปรด ที่เหนือฟ้าเป็นคนซื้อให้ในวันครบรอบ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ปลายนิ้วโป้งไล้อยู่บนหน้าจออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพิมพ์ข้อความหาแฟนหนุ่มเพียงฟ้า : มารับหน่อยได้ไหม อยู่ใต้ตึกคณะข้อความถูกส่งออกไปไม่ถึงหนึ่งนาที อีกฝ่ายก็พลันตอบกลับมาเหนือฟ้า : ได้ครับเมียเพียงฟ้ามองข้อความแล้วเผลอยิ้มบาง ๆ แม้แต่ตอนที่เธอกำลังเครียดที่สุด เขาก็ยังเป็นเหนือฟ้าคนเดิม คนที่พร้อมมาหาเธอเสมอ เธอเก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋าในขณะที่หัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆเพราะครั้งนี้เธอไม่ได้จะไปเจอเขาในฐานะแฟนที่อยากให้มารับกลับห้อง แต่เธอกำลังจะพูดเรื่องที่อาจเปลี่ยนความสัมพันธ์ของพวกเขาไปตลอดชีวิตไม่นานรถคันยนต์หรูค่อย ๆ เคลื่อนตัวจอดหน้าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ เพียงฟ้ามองเห็นเหนือฟ้าอยู่หลังพวงมาลัยตั้งแต่ยังเดินมาไม่ถึงรถ ชายหนุ่มลดกระจกลงด้วยรอยยิ้มตามประสาคนคลั่งรัก“ขึ้นรถดิ หรือต้องให้ผัวลงไปอุ้ม”“เค้าขึ้นเองได้น่า!”เพียงฟ้ารีบเปิดประตูขึ้นนั่งบนเบาะข้างคนขับ ทันทีที่เธอปิดประตู กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ที่คุ้นเคยก็ลอยเข้ามาจนเหนือฟ้าต้องหั

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 32 [1/3]

    หลังจากกลับจากทริปทะเล ชีวิตในมหาวิทยาลัยของเพียงฟ้าก็กลับมาสงบสุขอีกครั้ง เสียงพูดคุยของกลุ่มนักศึกษาหลากหลายคณะ รวมไปถึงเสียงอาจารย์ที่กำลังอธิบายเนื้อหาในคลาสเรียน ทุกอย่างล้วนยังคงเหมือนเดิมแต่สำหรับเพียงฟ้า ทุกอย่างในตอนนี้กลับไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป…หญิงสาวนั่งอยู่แถวกลางของห้องเรียน ปลายปากกาถูกวางค้างอยู่เหนือสมุดจดมานานหลายนาที ทว่าหน้ากระดาษตรงหน้ากลับยังว่างเปล่า ดวงตากลมโตทอดมองตัวหนังสือบนหน้าจอ ในขณะที่ความคิดกลับล่องลอยไปไกลไกลจนถึงชายหาดในคืนก่อนกลับ ภาพแสงไฟจากดอกไม้ไฟยังคงติดอยู่ภายในหัว เช่นเดียวกับคำพูดของใครบางคน“วายุชอบเพียงฟ้า!”พอคิดถึงคำพูดของเขา เพียงฟ้าพลันกำปากกาแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว หัวใจของเธอเต้นระรัวราวกับกำลังจะทะลุออกมาจากอก วายุสารภาพกับเธอแล้ว มันไม่ใช่ในฐานะเพื่อน หรือไม่ใช่ในฐานะคนที่คอยดูแลเธอตลอดที่ผ่านมาแต่ในฐานะผู้ชายคนหนึ่งที่ชอบเธอมานานแล้ว และที่น่ากลัวที่สุดคือเธอไม่สามารถปฏิเสธได้เต็มปากว่าไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเพียงฟ้าหลุบตาลงพลางลอบถอนหายใจออกมา ความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายนั้นทำให้เธอรู้สึกผิดยิ่งกว่าเดิม เพราะตอนนี้เธอรักเหนือฟ้ารั

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 31 [2/2]

    หลังจากนั้นเวลาก็ล่วงเลยไปช่วงบ่าย ทั้งสองกลับมาที่วิลล่าพร้อมถุงของฝากเต็มสองมือ เพียงฟ้าเคี้ยวขนมแก้มตุ่ยราวกับกระต่ายข้างกายวายุ ก่อนที่ฟงจะเป็นคนแรกที่เดินเข้ามารับของ“โห! พวกมึงไปกวาดตลาดมาหรือไง?”“เพียงฟ้าซื้อ” วายุตอบ“แปลก ๆ นะมึงเนี่ย ดูเชื่องจังนะ”“กูไม่ช่หมา”วายุเอ่ยพลางส่ายหัวอย่างเหนื่อยหน่าย เขาหันไปมองเพียงฟ้าที่ยังคงกินขนมแก้มตุ่ย จนต้องเอื้อมมือไปเช็ดเศษขนมข้างมุมปากสวยออกเบา ๆ ก่อนที่สายตาของเขาจะไปสบเข้ากับดวงตาภายใต้กรอบแว่นของเฟย อีกฝ่ายไม่ได้พูดอะไรเพียงยกยิ้มเท่านั้นเหนือฟ้ายืนอยู่ไม่ไกลมากนัก เขามองวายุครู่หนึ่งก่อนที่ทั้งคู่จะสบตากัน แต่ทว่าไม่มีความตึงเครียด ไม่มีความเป็นคู่แข่ง เพราะต่างคนต่างรู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น เหนือฟ้าพยักหน้าให้เล็กน้อย ส่วนวายุก็พยักหน้าตอบรับ มีเพียงเพียงฟ้าที่ไม่รู้เรื่องอะไร ได้แต่มองทั้งสองคนอย่างงุนงง“พวกนายมองอะไรกัน?”“เปล่า”เหนือฟ้าตอบพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะเดินไปโอบเอวอวบของเพียงฟ้า แล้วแย่งขนมในมือของเธอกินแทน ส่วนวายุเองก็ไม่ได้พูดอะไร ความหนักอึ้งของเขาที่เคยมีอยู่กำลังค่อย ๆ จางหายคืนนี้เขาตัดสินใจแล้วเขาจะพูดคำนั

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 31 [1/2]

    เช้าวันสุดท้ายของทริปทะเลมาถึงเร็วกว่าที่เพียงฟ้าคิด แสงแดดอ่อน ๆ ลอดผ่านผ้าม่านสีขาวเข้ามาในห้องนอนเป็นริ้ว ๆ อากาศยามเช้าของริมทะเลยังคงเย็นสบาย เสียงคลื่นดังอยู่ไกล ๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอ คล้ายกำลังเตือนว่าช่วงเวลาที่ทุกคนใช้ร่วมกันกำลังจะหมดลงแล้ว เพียงฟ้าขยับตัวอยู่บนเตียง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาแล้วถอนหายใจเบา ๆ“วันนี้ก็ต้องกลับแล้วสินะ...”เสียงหวานพึมพำอยู่ภายในห้องเงียบ ๆ ทริปที่เธอคิดว่าจะเหนื่อยเพราะต้องอยู่กับผู้ชายสี่คนตลอดเวลาที่แทบไม่เคยอยู่นิ่ง กลับกลายเป็นช่วงเวลาที่เธอรู้สึกมีความสุขมากกว่าที่คิดโดยเฉพาะเมื่อวาน วันที่เธอได้ใช้เวลาอยู่กับวายุเพียงสองคน เธอไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมช่วงเวลาธรรมดาเหล่านั้นถึงยังติดอยู่ในหัว การเดินเล่น เล่นบอร์ดเกม ปั่นจักรยาน และตอนที่เขายื่นมือมาให้จับในตอนที่เดินเล่นบนชายหาดทุกอย่างแสนธรรมดา แต่กลับทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ ในใจ...เพียงฟ้าส่ายหน้าเบา ๆ แล้วลุกขึ้นจากเตียง เธอยังไม่รู้ว่าความรู้สึกนั้นเรียกว่าอะไร แต่เธอรู้ว่าวายุกำลังเปลี่ยนไป และเธอก็เริ่มมองเห็นเขามากขึ้นกว่าที่เคย“เพียงฟ้า”เสียงเรียกดังขึ้นจากหน้าห้อง หญิงสาวเป

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 30 [2/2]

    เหนือฟ้าหลับตาลงชั่วครู่ ลมหายใจของเขาหนักขึ้น เขายกมือขึ้นลูบหน้าตัวเอง ก่อนจะเดินออกจากราวระเบียงสองสามก้าว วายุไม่ได้ตามเขารู้ว่าอีกฝ่ายต้องการเวลาเพราะถ้าเป็นเขาก็คงต้องการเวลาเหมือนกัน…“แล้วมึงคิดจะทำอะไร” ผ่านไปครู่หนึ่ง เหนือฟ้าจึงพูดขึ้น“…”วายุเงียบไปราวกับกำลังรวบรวมความคิด แม้ว่าคำถามนั้นง่ายแต่เขากลับไม่มีคำตอบในหัว เขามองพื้นอยู่พักหนึ่งก่อนจะถอนหายใจออกมา“กูไม่รู้”“ไม่รู้?” เหนือฟ้าหันมามอง“กูไม่รู้ว่าควรทำอะไร” วายุพูดตรง ๆ “กูไม่ได้อยากแย่งฟ้าจากมึง แต่...”“แต่อะไร”“แต่กูก็ไม่อยากทำเหมือนไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว กูอิจฉาฉิบหายเวลาเธอมีความสุขกับมึง”“...”“แต่กูไม่อยากเป็นคนที่ทำให้เธอต้องร้องไห้เพราะเรื่องนี้”เหนือฟ้าฟังจบก็ลอบถอนหายใจออกมา ความโกรธที่อยู่ในแววตาเมื่อครู่ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นความหนักใจ เขาเดินกลับมาหยุดตรงหน้าวายุ“กูถามอีกเรื่อง”“อะไร”“แล้วหลังจากนี้มึงจะเอายังไงต่อ”“ตอนนี้กูยังไม่รู้...”“ไม่รู้หรือว่ากลัวกันแน่วะ”“เออ” เป็นครั้งแรกที่เขายอมรับคำนี้ออกมาตรง ๆ “กูกลัวว่าเธอจะมองกูไม่เหมือนเดิม”“…” เหนือฟ้าเงียบไป“แต่กูก็ไม่ได้กลัวว่ามึงจะต่

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status