หยุดไม่ได้

รินลดามองเพื่อนเธอที่กำลังเต้นอยู่บนเวทีที่ตอนนี้มีเวกัสที่พยายามดึงตัวน้ำหวานลงจากเวทีพร้อมกับถอดเสื้อตัวเองมาคุ้มตัวไว้ให้

"เธอเมามากแล้วฉันไปส่งดีกว่า" รันเวย์ที่ละลายตาจากหน้าเวทีก็หันมาเอ่ยกับรินลดาที่ดูจะเมาได้ที่แล้ว

"ไม่เป็นไรคะเดียวรินกลับพร้อมหวาน" รินลดาที่ละสายตาจากเพื่อนของเธอหันมาทางรันเวย์ก็เอ่ยขึ้น

"ดูสภาพเพื่อนเธอด้วยจะกลับกันยังไงเดียวเพื่อนเธอให้เพื่อนฉันไปส่งให้"

"นั้นสิน้องรินกลับก่อนเลยเดียวพวกพี่ดูแลเพื่อนน้องให้" ซีนอลเอ่ย

"ก็ได้ค่ะ งั้นรินฝากหวานด้วยนะคะ" รินลดาเอ่ยขึ้นพร้อมกับที่รันเวย์พยุงเธอลุกขึ้นก็จะหันมายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ให้เพื่อนของเขาก่อนพาร่างบางออกไป

"งานนี้เราสองคนเสียงเงินแน่" ซีนอลเอ่ยขึ้นบอกคริสที่นั่งกระดกเหล้าเข้าปาก

"ดูกันต่อไป" คริสเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบพร้อมกับมองตามเพื่อนของเขาจนไปจนสุดสายตา

ณ หอพักของรินลดา

หลังจากรันเวย์ขับรถมาถึงหอพักของรินลดาเขาก็พยุ่งเธอขึ้นมายังห้องก่อนที่ร่างบางจะทิ้งตัวลงนอนกับที่นอนขนาด 6 ฟุตกลางห้องของเธออย่างหมดสภาพ

รันเวย์มองไปรอบๆ ห้องของรินลดาห้องของเธอเป็นห้องพักที่ไม่ได้เล็กหรือใหญ่มากมีแอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้าครบครันก่อนจะค่อยๆ นั่งลงที่ข้างเตียงของเธอพร้อมกับมองร่างงบางที่นอนทิ้งตัวอยู่บนเตียงตั้งแต่ขาออกขึ้นไปยังหน้าอกอวบอิ่มที่เขาอยากจะลิ้มลองเเทบแย่

"ทำอะไร" รินลดาเอ่ยขึ้นเมื่อถูกมือหนาจับที่ข้อขาของเธอ

"ถอดรองเท้าให้เธอไงใส่ส้นสูงไม่เมื่อยหรอ" รันเวย์เอ่ยพร้อมกับถอดรองเท้าส้นสูงให้เธอทั้งสองข้าง

"นิดหน่อยแต่ชินแล้ว" รินลดาเอ่ยขึ้นอย่างไม่ได้ขัดขืนอะไรเพราะตอนนี้เธอรู้สึกหนักหัวเกินกว่าจะปฏิเสธไหว

"ที่บอกว่าฉันชอบเธอฉันชอบจริงๆ นะ" รันเวย์เอ่ยขึ้นพร้อมกับขึ้นมานั่งบนที่นอนข้างๆ ร่างบางแต่ยังไม่ทันที่รินลดาจะได้เอ่ยตอบอะไรก็โดนคนตัวสูงใช้ริมฝีปากหนาปิดปากเธอเอาไว้ก่อนพร้อมทั้งใช้เรียวลิ้นแทรกเข้าไปสำรวจในโพรงปากของเธอ

"ฉั..อุ้ป"

"อื้ออ~ ออ่อย" รินลดาพยายามเอ่ยท้วงในลำคอและพยายามให้สองมือที่ไร้เรี่ยวแรงเพราะความเมาดันคนตัวสูงออกแต่ก็ไม่เป็นผล

"ฉันรักเธอจริงๆ นะ" รันเวย์ถอนริมฝีปากออกมาพร้อมกับเอ่ยขึ้นและจ้องมองไปยังดวงตาของคนตัวเล็กที่ไม่ได้หลบสายตาเขาและไม่ได้เอ่ยอะไรกับมาก่อนที่ร่างแกร่งจะเปลี่ยนมาเป็นคร่อมร่างบางเอาไว้และโน้มตัวลงมาประกบปากจูบอีกครั้ง

"อื้ออ~ " ร่างบางครางออกมาจากในลกคอขณะที่กำลังประกบปากจูบกับคนตัวสูงอย่างลืมตัว

"ขอนะ" รันเวย์เอ่ยขึ้นพร้อมกับกดอัดเสียงโทรศัพท์ของเขาและถอดเสื้อตัวเองออกเผยให้เห็นกล้ามหน้าท้องและลอยสักวันเดือนปีเกิดของเขาที่เป็นภาษาโรมมันอยู่ที่เอวทำให้ดึงดูสายตาของร่างบางที่กำลังเคลิบเคลิมไปกับการกระทำของเขา

"อื้ม~ อย่า" รินลดาเอ่ยขึ้นเมื่อมือหนาของร่างแกร่งสอดเข้ามาที่แผ่นหลังของเธอพร้อมกับกำลังจะรูดซิบชุดเกาะอกของเธอออกและดึงชุดของเธอออกเผลอให้เห็นผิดขาวเนียนที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดหน้าอกอวบอิ่มที่ดูใหญ่เกิดขนาดตัวที่ตอนนี้มีแค่ที่ปิดจุกปิดไว้เท่านั้น

รันเวย์ไล่สายตามองร่างบางทั้งตัวตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างหลงไหล

"เชื่อใจฉันนะแล้วเธอลองปล่อยใจดูเธอจะรู้ว่าตอนนี้เธอต้องการฉัน" รันเวย์โน้มตัวลงมาเอ่ยกระซิบข้างหูของร่างบางก่อนจะงับหูเธอเบาๆ เรียกความเสียวซ่านให้คนใต้ร่างที่กำลังเริ่มปล่อยใจด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ได้เป็นอย่างดี

"อื้อ อย่าทำแบบนี้" รินลดาที่ได้สติเมื่อถูกมือหนาของรันเวย์ดึงจุกปิดเม็ดลูกเกดออกและใช้ปากหนาดูดยอดลูกเกดของเธออย่างหิวโหยพร้อมกับใช้มืออีกข้างนึงขยำหน้าอบอวบอิ่มเกิดขนาดตัวของเธออย่างแรงจนเกิดเป็นรอยแดง

"นมใหญ่ชะมัด" รันเวย์เอ่ยขึ้นอย่างไม่สนใจที่รินลดาเอ่ยเพราะเขาไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่เป็นนมจริงแล้วใหญ่ขนาดเธอมากก่อนมันทำให้เขายิ่งเมามันในการดูดมากเท่านั้น

"อ๊าา รันเวย์อย่ากัด" รินลดาเอ่ยขึ้นเมื่อรันเวย์ฝากรอยเขี้ยวไว้ที่เต้านมอวบอิ่มของเธอ

"ซี๊ด ปวดชิป" รันเวย์เอ่ยขึ้นพร้อมทั้งปลดซิปกางเกงตัวเองออกและรีบถอดออกอย่างเร่งรีบพร้อมกับควักแก่นกายอันใหญ่โตที่ตอนนี้แก่นกายของเขามันพร้อมที่จะปะทะเต็มทีแล้ว

"ฉันไม่เคย" รินลดาเอ่ยเสียงสั่นอย่างเริ่มหวาดกลัว

"ฉันสัญญาว่าจะอ่อนโยนกับเธอที่สุด"

"แต่มันใหญ่" รินลดาเอ่ยพร้อมกับใช้สายตามองไปยังแก่นกายมหึมาของร่างแกร่งที่ตอนนี้มันแข็งชี้หน้าเธออยู่ด้วยใบหน้าแดงก่ำ

"มันใส่ได้เชื่อสิ แล้วต่อไปเธอจะเสียวจนร้องขอให้ฉันทำทุกวัน" รันเวย์เอ่ยขึ้นพร้อมกับใช้มือหนาอีกข้างนึงเลื่อนลงมาลูบไล้ที่กลีบกุหลาบของเธอที่ยังมีแพตตี้สีดำลายลูกไม้ตัวบางปกปิดไว้อยู่

"อื้อ~ รันเวย์อย่า" รินลดาเอ่ยขึ้นพร้อมกับพยายามหนีบขาเข้าหาตัวเองเอาไว้เมื่อรันเวย์กำลังจะดึงแพตตี้ที่ปกปิดของสงวนของเธอออก

"สวยจัง อึก~" รันเวย์เอ่ยขึ้นพร้อมกับกลื่นน้ำลายลงคอทันทีเมื่อเขาดึงแพตตี้ของเธอออกและเผลอให้เห็นกลีบกุหลาบอูมไร้ขนของร่างบางที่ผ่านการเลเซอร์และดูแลความสะอาดเป็นอย่างดีก่อนค่อยๆ ใช้มือหน้าลูบไล้และค่อยๆ ขยี้กลีบกุหลาบอูม

"อ๊าา รันเวย์อย่า" รินลดาครางออกมาอย่างเสียวซ่านเมื่อถูกมือหนาขยี้กลีบกุหลาบอูมของเธอจนรู้สึกได้ว่ารูสวาทของเธอนั้นเริ่มจะมีน้ำไหลออกมา

"อยากให้ฉันหยุดจริงหรอ แฉะแล้วนะ" รันเวย์เอ่ยขึ้นพร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ร่างบางพร้อมกับดันขาที่เธอพยายามหนีบเข้าหากันไว้ออกก่อนจะเลื่อนตัวเองไปอยู่ระหว่างกลางขาของเธอแทน

"จะทำอะไรอย่านะ" รินลดาร้องท้วงออกมาทันทีเมื่อรันเวย์โน้มหน้าเข้าไปใกล้กับกลีบกุหลาบของเธอ

"ทำให้เธอไม่เจ็บมากไง ฉันไม่เคยทำแบบนี้ให้ใครมาก่อนเลยนะรู้ไหม" รันเวย์เอ่ยพร้อมกับลากเรียวลิ้นสากของเขาไปตามร่องกุหลาบแดงอมชมพูอย่างหลงไหลและอดใจไม่ได้อย่างที่เขาไม่เคยเป็นกับใครมาก่อน

ปกติแล้วเขาไม่เคยที่จะเลียให้ใครเธอกับเธอที่พอเขาได้เห็นกับรู้สึกอยากจะสัมผัสและครอบครองเอาไว้คนเดียว

"อ๊าาา รันเวย์" รินลดาครางออกมาพร้อมใช้มื่อเรียวขยุ่มมผมของเขาเอาไว้เมื่อลิ้นสากของร่างแกร่งเริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้นและเน้นย้ำที่ติ่งคริสตัลของเธอจนร่างบางบิดตัวไปมาอย่างเสียวซ่าน

"ฉันรักเธอนะริน" รันเวย์เงยหน้าขึ้นมาเอ่ยกับร่างบางก่อนจะเปลี่ยนท่ามาเป็นจับขาเรียวของเธอมาพาดที่บ่าแกร่งของเขาแทนพร้อมกับใช้หัวเห็ดแดงฉ่ำเขี่ยติ่งคริสตัลของเธอไปมาแทนก่อนจะมาหยุดอยู่ที่รูสวาทที่ไม่เคยผ่านชายใดมาก่อนของเธอ

"ฉันรักนาย รันเวย์" รินลดาเอ่ยพร้อมกับกำผ้าปูที่นอนไว้แน่นและจ้องใบหน้าของคนตรงหน้า

สิ้นเสียงของรินลดารันเวย์ก็ผุดยิ้มออกมาและพยายามดันแก่นกายมหึมาของตนเข้าไปยังรูสวาทที่คับแน่นของร่างบางทันที

"อึก กรี๊ดด เจ็บบเอาออกก่อนได้ไหม" รินลดากรีดร้องพร้อมเอ่ยขึ้นทั้งน้ำตาและพยายามดันตัวเองออกจากร่างแกร่ง

"อดทนหน่อยนะพึ่งเข้าได้แค่หัวอยู่เลย ซี๊ดดแน่นชิป" รันเวย์เอ่ยพร้อมกับทำหน้าทรมานด้วยความเสียวและปวดหนึบที่แก่นกายของเขาที่ตอนนี้มันเขาไปได้แค่ปลายหัวเห็ดเท่านั้น

"เจ็บๆๆ ฉันไม่ไหวแล้วเอาออกที หยุดก่อนนันเวย์" รินลดาเอ่ยพร้อมกับดิ้นไปมาด้วยความเจ็บที่รูสวาทของเธอที่ตอนนี้มีปลายหัวเห็ดของร่างแกร่งคาไว้อยู่

"ฉันหยุดไม่ได้แล้วริน อ๊าาาา" รันเวย์เอ่ยพร้อมกับใช้มือหนารั้งเอวของร่างบางเอาไว้แน่นก่อนจะดันแก่นกายมหึมาของเขาใส่เข้าไปในรูสวาทของเธอในทีเดียวอย่างสุดลำ

ส๊วบบ!!

"กรี๊ดดด อุ๊ปป"