LOGINบรรยากาศยามค่ำคืนเหนือตึกระฟ้าใจกลางเมืองหลวงเต็มไปด้วยประกายแสงไฟระยิบระยับที่ส่องสว่างลอดผ่านกระจกบานโตของชั้นบริหารสูงสุด ณ อาคารสำนักงานใหญ่ AEGIS CyberSecurity Corp. ลมเย็นเยือกจากระบบปรับอากาศโชยเบาๆ ปะทะกับความอบอุ่นภายในห้องทำงานของประธานกรรมการบริหาร ห้องทำงานขนาดใหญ่ตกแต่งด้วยสไตล์โมเดิร์นคลาสสิกหรูหรา โต๊ะทำงานไม้เนื้อหนาสีเข้มสั่งทำพิเศษขนาดใหญ่ทรงยาวตั้งผงาดอยู่กลางห้อง มองออกไปเห็นทัศนียภาพความงดงามของกรุงเทพมหานครแบบสามร้อยหกสิบองศา
ทว่าในเวลานี้... บนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ของประธานพันล้าน บรรยากาศกลับถูกแทนที่ด้วยความรุ่มร้อนและกระแสอารมณ์เสน่หาที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ
ผ่านพ้นไปแล้วสำหรับพิธีประกาศผลการเรียนอย่างเป็นทางการ ‘เมล’ ไม่เพียงแต่คว้าคะแนนสถิติสูงถึงเก้าสิบแปดคะแนน แต่เธอยังประคองเกรดเฉลี่ยสะสมคว้า ‘เกียรตินิยมอันดับหนึ่งเหรียญทอง’ ของคณะบริหารธุรกิจมาครองได้อย่างสง่างาม ชัยชนะครั้งนี้ปลดล็อกพันธนาการและความคาดหวังทั้งหมดในชีวิตของเธอ และเพื่อเป็นการฉลองความสำเร็จตามคำสัญญา... ‘ภาม’ จึงพาเธอมารับ ‘รางวัลใหญ่’ ที่ห้องทำงานประธานบริษัทของเขาหลังงานปาร์ตี้กับเพื่อนๆ เลิกลา
เมลนั่งอยู่บนขอบโต๊ะทำงานไม้เนื้อหนา วันนี้เธออยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าซาตินสีแดงไวน์เว้าหลังที่เน้นสัดส่วนโค้งเว้าเอวคอดกิ่วอย่างสง่างาม ผิวขาวจัดตัดกับสีผ้าเข้มดูเจิดจรัส ใบหน้าสวยเฉี่ยวแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างประณีต ที่นิ้วนางข้างซ้ายเธอยังคงสวม ‘แหวนทองคำขาวสลักโค้ดไบนารี’ ส่องประกายวาววับ
ตรงหน้าของเธอ... ร่างสูงใหญ่ของภาม ยืนแทรกตัวอยู่ระหว่างเรียวขาเนียนสวยของเธอ
วันนี้ภามถอดเสื้อสูททักซิโด้ออก เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีดำทรงสลิมเข้ารูปที่ปลดกระดุมบนออกสี่เม็ด เผยให้เห็นแผงอกแกร่งและลอนกล้ามเนื้อซิกแพ็กแน่นใต้ผ้า ท่อนแขนแข็งแรงพับแขนขึ้นถึงข้อศอกอย่างหลวมๆ เผยรอยสักไบนารีที่ข้อมือซ้าย ไร้ซึ่งแว่นตากรอบหนาเตอะ บดบัง นัยน์ตาสีนิลคมกริบยามจ้องมองเธอในความมืดสลัวลุกโชนไปด้วยไฟแห่งความคลั่งรักและความโหยหา
“ยินดีด้วยนะครับ... คุณเกียรตินิยมเหรียญทอง” ภามเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แหบพร่า และนุ่มนวล
ยื่นมือเรียวยาวอุดมไปด้วยกล้ามเนื้อไปกุมเอวคอดกิ่วของเธอไว้ ออกแรงรั้งดึงให้ร่างบางของเมลขยับเข้ามาเบียดชิดกับอกกว้างของเขาจนไร้ช่องว่าง กลิ่นหอมสะอาดสไตล์วู้ดดี้เฉพาะตัวผสมกับกลิ่นกายสาวทำเอาบรรยากาศรอบกายร้อนผ่าว
เมลช้อนสายตาสุกใสขึ้นสบตาคมกริบของเขา ยิ้มหวานเบาๆ ยื่นสองมือขึ้นโอบรอบลำคอหนาของเขาไว้
“ขอบคุณนะภาม...” เมลเอ่ยเสียงหวานสั่นพร่า “ถ้าไม่มีนาย คอยเคี่ยว คอยสอน คอยสั่ง และคอยอยู่ข้างๆ ฉันคงไม่มีวันทำสำเร็จได้ขนาดนี้หรอก”
ภามยิ้มมุมปากนิดๆ รอยยิ้มหล่อเหลาเจ้าเล่ห์ที่ทำเอาหัวใจของเมลเต้นรัว เขาก้มใบหน้าลงมาหาเธอจนปลายจมูกโด่งคลอเคลียกับปลายจมูกของเธอ ลมหายใจอุ่นๆ รดผสานกัน
“ผมแค่ให้เทคนิค...” ภามกระซิบข้างริมฝีปากอวบอิ่มสีพีชของเธอ “...แต่คนที่เก่งและพยายามจนทำสำเร็จ คือตัวคุณเองต่างหาก เมล”
ภามสบตาเธอตรงๆ นัยน์ตาสีนิลฉายแววเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอย่างเปิดเผย
“และในเมื่อคุณทำสำเร็จตามสัญญา... ตอนนี้ ถึงเวลาที่ประธานอย่างผม จะมอบ ‘รางวัลใหญ่’ ให้คุณบนโต๊ะทำงานตัวนี้แล้วครับ”
จบคำพูดอันแสนเร่าร้อน ภามก็ทาบริมฝีปากหยักสวยลงมากระหน่ำจูบเธออย่างดุดัน นุ่มนวล และเอาแต่ใจทันที
อื้อ...
รสสัมผัสในครั้งนี้เต็มไปด้วยความรักที่มีให้กันและการฉลองความสำเร็จที่เอ่อล้น ภามบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มของเธออย่างหิวกระหาย เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปตักตวงความหวานในโพรงปากสีพีชอย่างช่ำชอง ดูดดื่มความหวานช้ำอย่างถือสิทธิ์ เมลสติพร่ามัวไปในพริบตา สองมือเรียวกำผมสีดำสนิทของเขาไว้แน่น แอ่นอกรับสัมผัสอันแสนเร่าร้อนบนโต๊ะทำงานหรู
ภามผละริมฝีปากออกเล็กน้อย นัยน์ตาสีนิลจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังหอบหายใจ แก้มเนียนขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างน่าเอ็นดู
ฝ่ามืออุ่นหนาของภามเอื้อมลงไปดึงสายเดี่ยวผ้าซาตินสีแดงไวน์ออกจากไหล่เนียนของเธอทั้งสองข้าง ดึงรูดซิปด้านหลังออกเบาๆ
ครืด...
ชุดเดรสสีแดงไวน์หลุดร่วงลงไปกองอยู่ที่เอว เผยให้เห็นบราซีพรีสสีดำและเต้าทรวงอิ่มคู่สวยที่กำลังชูชันท้าทายสายตาต่อหน้าบรรยากาศเมืองหลวงเบื้องหลังกระจกบานโต ผิวขาวเนียนละเอียดประดุจหิมะตัดกับแสงไฟระยิบระยับ ยิ่งทำให้เรือนร่างอรชรของดาวคณะดูงดงามราวกับรูปสลัก
ภามจ้องมองความงดงามตรงหน้าด้วยสายตาที่ลุกโชนไปด้วยไฟแห่งความปรารถนาและความคลั่งรักขั้นสูงสุด
เขาก้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของเธอทันที ลิ้นร้อนลากผ่านผิวเนียน ขบเคี้ยวและดูดดึงเบาๆ สร้างรอยแดงสีสุกใสรอยใหม่ขึ้นมาเต็มลำคอและเนินอกขาวของเธออย่างถือสิทธิ์
“อ๊ะ... ภาม! อื้อ...” เมลแหงนหน้าครางหวาน ร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งตัวบนโต๊ะทำงาน สองมือกำไหล่หนาแน่นของเขาไว้
ฝ่ามืออุ่นหนาของภามเลื่อนขึ้นมากุมเต้าทรวงอิ่มคู่สวย เขาถอดบราซีพรีสสีดำออกเหวี่ยงทิ้ง นวดเฟ้นและบีบกระชับเต้าทรวงนุ่มอย่างหนักสลับกับความซาบซ่าน ใช้นิ้วหัวแม่มือคลึงเบาๆ บนยอดอกสีหวานอย่างช่ำชอง
ภามเลื่อนริมฝีปากต่ำลงมา ครอบครองยอดอกชูชันด้วยริมฝีปากหยัก ดูดดึงและแทะเล็มอย่างละเมียดละไมและหิวกระหาย เมลสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ส่งเสียงร้องครางหวานลั่นห้องทำงานประธานกว้างขวาง
“อ๊ะ... ภาม! มัน... เสียว... อื้อ!” เมลครวญคราง เสียงหวานพร่าสั่นสะท้านไปทั้งตัว
ภามละสายตาขึ้นสบตากับเธอ นัยน์ตาสีนิลฉายแววคลั่งรักอย่างเปิดเผย เขาดึงชุดเดรสและแพนตี้ชิ้นสุดท้ายของเธอออกเหวี่ยงทิ้งลงบนพื้นห้อง เผยเรือนร่างเปลือยเปล่าอันงดงามสมบูรณ์ไร้สิ่งปกปิดต่อสายตา
ภามปลดซิปกางเกงสแล็กและปราการชิ้นสุดท้ายของตัวเองออก เผยเรือนร่างแกร่งสมบูรณ์แบบและแกนกายใหญ่โตที่แข็งขืนเต็มที่
ภามจับเรียวขาเนียนสวยทั้งสองข้างของเมลให้อ้าออกช้าๆ บนขอบโต๊ะทำงาน แทรกตัวเข้ามาระหว่างขาของเธอ ฝ่ามือหนาลูบไล้ผ่านต้นขาอ่อนขึ้นสู่จุดซ่อนเร้นกลางลำตัวที่บัดนี้เปียกชื้นไปด้วยหยาดน้ำหวานแห่งความโหยหา ภามใช้นิ้วเรียวสัมผัสสะกิดเบาๆ ตรงจุดกระสัน ทำเอาเมลสะดุ้งตัวโยน ส่งเสียงร้องครางหวานออกมาอย่างขัดไม่ได้
“บนโต๊ะทำงานของผม...” ภามกระซิบเสียงต่ำนุ่มนวลข้างใบหูเธอ “...คุณคือ ‘รางวัล’ ชิ้นที่แพงที่สุด และมีค่าที่สุดในชีวิตของผม”
ภามค่อยๆ จ่อแกนกายใหญ่โตเข้าสู่ช่องทางนุ่ม สอดแทรกความแข็งขืนเข้าไปในตัวเธออย่างช้าๆ ดุดัน และลึกซึ้ง
“อื้อ!... ภาม!” เมลขมวดคิ้วแน่น เรียวแขนกอดรัดแผ่นหลังกว้างของเขาไว้ ช่องทางนุ่มปรับตัวรับความใหญ่อบอุ่นที่ค่อยๆ ดันสอดลึกเข้ามาจนสุดความยาวบนโต๊ะทำงาน
ความแน่นอึดอัดและกระแสความเสียวซ่านมหาศาลพุ่งแล่นไปทั่วร่าง เมลแหงนหน้าครางหวาน ร่างกายตอบสนองต่อแกนกายใหญ่โตของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ
ภามเริ่มออกแรงกระแทกสะโพกสอบเข้าออกเป็นจังหวะรวดเร็ว ดุดัน และบ้าคลั่ง ท่วงท่าการทำบนโต๊ะทำงานประธานหรูทำให้แกนกายของเขาสอดลึกเข้าไปเน้นย้ำจุดกระสันภายในได้อย่างตรงจุดและรุนแรงยิ่งกว่าบนเตียง เสียงผิวกายกระทบกันดัง ตับ... ตับ... สอดประสานกับเสียงครางหวานของเมลที่ดังก้องอยู่ในห้องทำงานประธาน
“อื้อ... อ๊ะ! ภาม... ลึกไปแล้ว! อ๊าง!” เมลสั่นสะท้านไปทั้งตัว มือเรียวจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างของเขาผ่านผิวเนื้อ ร่างกายตอบสนองต่อแรงกระแทกอันหนักแน่นของเขาอย่างเร่าร้อน
ภามซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น กระหน่ำสะโพกเข้าใส่อย่างถี่รัว ใบหน้าคมสันฉายแววคลั่งรักอย่างปิดไม่มิด
“เมล... เมลครับ” ภามคำรามเสียงต่ำในลำคอ นัยน์ตาสีนิลจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังยั่วเย้า “ฉลองเกียรตินิยมเหรียญทองแบบนี้... ถูกใจคุณไหมครับ”
“อ๊ะ! อ๊ะ! ถูกใจ... อื้อ! เมลชอบที่สุดเลยภาม!” เมลร้องตอบเสียงสั่นพร่า ปลดปล่อยอารมณ์รักทั้งหมดตอบรับเขา
เมื่อเห็นว่าเมลอินและมีความสุขไปกับบทรัก ภามก็ยิ่งเร่งจังหวะสะโพกขึ้นอีก เขาจับเรียวขาเนียนสวยข้างหนึ่งของเธอขึ้นพาดไว้บนไหล่หนา ทำให้แกนกายของเขาสอดลึกเข้าไปเน้นย้ำจุดกระสันภายในได้อย่างตรงจุดและรุนแรงยิ่งกว่าเดิมบนโต๊ะทำงาน
“อ๊ะ! อ๊ะ! ตรงนั้น... ภาม! ไม่ไหวแล้ว! อ๊าง!” เมลกรีดร้องครางหวานออกมาอย่างสุดเสียง ช่องทางนุ่มบีบรัดแกนกายของเขาแน่นยิบ ความเสียวซ่านมหาศาลพุ่งแล่นไปทั่วร่าง
ภามกระหน่ำสะโพกเข้าใส่อย่างถี่รัวและดุดัน เมลแอ่นอกรับความเร่าร้อนนั้น ร่างกายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ปลดปล่อยหยาดน้ำหวานแห่งความสุขสมออกมาล้นทะลัก
“ภาม! ไม่ไหวแล้ว... อ๊ะ! อ๊าง!” เมลกรีดร้องครางหวาน ร่างกายกระตุกเกร็ง
ภามกระแทกเน้นย้ำอีกสามสี่ครั้งหนักๆ ก่อนจะปลดปล่อยหยาดน้ำรักอบอุ่นพุ่งฉีดสเปรย์เข้าสู่ส่วนลึกภายในกายของเธอจนหมดสิ้นทุกหยด
ภามฟุบใบหน้าลงบนซอกคอหอมกรุ่นของเธอ หอบหายใจรวยระริน แขนหนากอดรัดร่างบางของเมลไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ช่องทางนุ่มของเธอยังคงบีบรัดแกนกายของเขาเบาๆ เป็นจังหวะ
ความเงียบสงบกลับคืนสู่ห้องทำงานประธานอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของคนทั้งสอง
ภามค่อยๆ ถอนแกนกายออกช้าๆ อุ้มร่างบางของเมลขึ้นจากโต๊ะทำงาน พาเธอไปนอนลงบนโซฟาหนังนุ่มตัวยาวข้างกระจกบานโต ดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมร่างของทั้งคู่ไว้ เขานอนตะแคงข้าง ดึงร่างบางของเมลเข้ามาสวมกอดไว้ในอ้อมอกอบอุ่น นิ้วเรียวยาวขยับเกลี่ยปอยผมออกจากใบหน้าสวยของเธออย่างนุ่มนวล
เมลซุกใบหน้าลงกับแผงอกเปลือยเปล่าของเขา สัมผัสถึงจังหวะหัวใจที่เต้นหนักแน่นของภาม ความสุขและความสำเร็จเอ่อล้นในหัวใจ
ภามก้มลงประทับจูบเบาๆ บนเพดานหน้าผากของเธอ
“ขอบคุณนะ...” ภามกระซิบเสียงนุ่ม นัยน์ตาสีนิลมองจ้องสบตาเธอ “ขอบคุณที่เป็นความภาคภูมิใจ และเป็นทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของผม”
เมลยิ้มหวานเบาๆ โอบกอดลำตัวหนาของเขาไว้แน่น
แสงแดดยามเช้าของวันเสาร์สาดส่องผ่านม่านโปร่งแสงสีขาวของห้องนอนใหญ่ชั้นบนสุดในคฤหาสน์อัครเดโชชาญ กลิ่นหอมจางๆ ของดอกลิลลี่สีขาวในแจกันข้างหัวเตียงคละเคล้ากับอากาศเย็นสบายของฤดูหนาวปลายปีบนเตียงนอนขนาดคิงไซส์ที่ปูด้วยผ้าลินินสีงาช้าง ‘เมล’ ค่อยๆ ขยับเปลือกตาตื่นขึ้นอย่างเกียจคร้าน เธอยื่นมือเรียวออกไปควานหาไออุ่นข้างกายตามความเคยชิน ทว่าฝ่ามือกลับสัมผัสได้เพียงความว่างเปล่าและรอยยับยู่ยี่ของผ้าปูที่นอนที่เริ่มเย็นชืดลงแล้วเมลขมวดคิ้วเล็กน้อย หันไปมองนาฬิกาดิจิทัลบนโต๊ะข้างเตียง... แปดโมงเช้าปกติแล้วในวันเสาร์แบบนี้ ภาม จะต้องนอนกอดเธอก่ายกอดไม่ยอมปล่อยจนถึงเก้าโมงเช้า หรือไม่ก็ปลุกเธอด้วยจูบอุ่นๆ และมื้อเช้าบนเตียงเสมอ แต่เช้านี้ทั้งห้องนอนและห้องน้ำกลับเงียบสนิท ไร้วี่แววของสามีตัวโต“แอบหนีไปทำงานในวันหยุดอีกแล้วเหรอเนี่ย...” เมลบ่นอุบเบาๆ พยุงตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ในชุดนอนผ้าซาตินสีแชมเปญสายเดี่ยวเ
เข็มนาฬิกาบนผนังห้องทำงานของคฤหาสน์อัครเดโชชาญเดินผ่านเลขสองยามวิกาล ความเงียบสงบของย่านชานเมืองถูกโอบล้อมด้วยสายลมหนาวปลายปีภายในห้องเนิร์สเซอรี่ที่ถูกดัดแปลงเชื่อมติดกับห้องทำงานส่วนตัวของภาม ‘น้องฟีนิกซ์’ ทายาทตัวน้อยวัยแปดเดือนกำลังหลับสนิทอยู่ในเปลไม้โอ๊กสีขาว อกกระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ท่ามกลางแสงไฟสลัวสีวอร์มไวท์และเสียงดนตรีกล่อมเด็กเบาๆเมลในชุดนอนผ้าฝ้ายเนื้อนุ่มสีครีม ขยับผ้าห่มผืนบางคลุมหน้าอกให้ลูกชายอย่างเบามือ ก่อนจะค่อยๆ ย่องเท้าเปล่าเดินผ่านประตูเชื่อมเข้ามาในห้องทำงานที่ยังคงเปิดไฟสีฟ้าจากหน้าจอมอนิเตอร์สว่างไสวบนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ ภาม ในชุดกางเกงวอร์มขายาวและเสื้อยืดสีดำพับแขน กำลังนั่งก้มหน้าพิมพ์คีย์บอร์ดด้วยความเร็วสูง แว่นตากรอบเงินบางสวมอยู่บนใบหน้าคมสัน แสงสะท้อนจากหน้าจอทำให้เห็นรอยย่นตรงหว่างคิ้วเข้มที่ขมวดมุ่นเข้าหากันอย่างตึงเครียด รอยสักรหัสไบนารีที่ข้อมือซ้ายขยับไหวตามจังหวะนิ้วที่เคาะรัว“ยังไ
ลมหนาวพัดแผ่วผ่านยอดไม้ของสวนสไตล์อังกฤษ โอบล้อมคฤหาสน์อัครเดโชชาญด้วยบรรยากาศแสนสงบและร่มรื่น แดดยามสายส่องสะท้อนผิวน้ำพุคริสตัลกลางลานหินอ่อนจนทอประกายระยิบระยับ ละอองไอแดดอุ่นขับไล่ความเย็นชะโลมทั่วเรือนกระจกปลูกกุหลาบขาวหลังคฤหาสน์ กลิ่นหอมระเหยของดอกลิลลี่และกุหลาบอังกฤษฟุ้งกระจายไปตามลม คละเคล้าไปกับกลิ่นนมอุ่นผสมวานิลลาที่ถูกจัดวางไว้บนโต๊ะหวายสีขาว‘เมล’ นั่งเอนหลังอย่างผ่อนคลายบนเก้าอี้หวายบุนวมนุ่มตัวยาว เธอนั่งชันเข่าเล็กน้อย สวมชุดเดรสผ้าฝ้ายมัสลินสีครีมตัวหลวมสบาย ผูกโบผ้าไหมเส้นบางไว้ใต้แผ่นอกเพื่อไม่ให้รัดแน่นจนเกินไป เส้นผมดัดลอนสีน้ำตาลคาราเมลปล่อยสยายยาวเคลียแผ่นหลัง ใบหน้าสวยเฉี่ยวหมดจดที่ปราศจากเครื่องสำอางหนาเตอะ ดูผุดผ่องเปล่งปลั่งและมีน้ำมีนวลอย่างที่คนโบราณมักกล่าวถึงหญิงมีครรภ์มือเรียวสวยข้างซ้ายที่สวมทั้งแหวนทองคำขาวสลักรหัสไบนารีและแหวนเพชรสิบกะรัต วางทาบประคองอยู่ตรงบริเวณหน้าท้องที่บัดนี้เริ่มนูนเด่นขึ้นมาเล็กน้อยอย่างสังเกตได้ชัด
กลิ่นกาแฟดริปคั่วกลางหอมฟุ้งลอยกรุ่นเคล้าไปกับแสงแดดยามเช้าที่สาดส่องลงบนโต๊ะไม้สักในห้องอาหารของเพนท์เฮาส์หรูบนโต๊ะมีชุดอาหารเช้าสไตล์ยุโรปจัดวางอย่างประณีต แซลมอนรมควันสลัดอโวคาโด ครัวซองต์เนยสด และไข่เบเนดิกต์ราดซอสฮอลแลนเดซสีเหลืองนวล ซึ่งเป็นเมนูโปรดที่ปกติแล้ว ‘เมล’ จะต้องหยิบขึ้นมาทานอย่างเอร็ดอร่อยก่อนเริ่มวันทำงานอันหนักหน่วงทว่าเช้านี้ ร่างบางในชุดสูททำงานสีกรมท่าเข้มคัตติ้งเนี้ยบกลับนั่งนิ่ง มือเรียวสวยที่มีแหวนทองคำขาวสลักรหัสไบนารีและแหวนเพชรสิบกะรัตถือส้อมค้างไว้ นัยน์ตากลมโตสุกใสจ้องมองจานอาหารตรงหน้าด้วยแววตาพะอืดพะอมอย่างประหลาดเพียงแค่กลิ่นเนยและกลิ่นแซลมอนรมควันลอยมาปะทะจมูก ลำคอระหงก็พลันตีบตัน คลื่นความรู้สึกคลื่นไส้วาบขึ้นมาในอกจนเธอต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก“เป็นอะไรไปครับเมล... ทำไมไม่ทานล่ะ”เสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวลดังขึ้นจากหัวโ
แดดยามบ่ายแก่ๆ ทอดเงายาวผ่านแนวต้นหางนกยูงฝรั่งที่กำลังผลิดอกสีส้มสด ลมพัดเอื่อยพาเอากลิ่นหญ้าตัดใหม่และกลิ่นไอแม่น้ำเจ้าพระยามาแตะจมูก คฤหาสน์เก่าทรงโคโลเนียลสีขาวงาช้างของตระกูลวรโชติเมธีที่ตั้งตระหง่านอยู่ริมคุ้งน้ำนนทบุรีในวันนี้ ดูมีชีวิตชีวาและปลอดโปร่งผิดหูผิดตาจากเมื่อหลายเดือนก่อนรั้วเหล็กดัดสีดำสนิทที่เคยปิดทึบแน่นหนาเปิดกว้างต้อนรับรถยนต์เพียงไม่กี่คัน บรรดาการ์ดและพนักงานรักษาความปลอดภัยไม่ได้ยืนหน้าตึงถือปืนสแกนตรวจวัตถุระเบิดเหมือนช่วงที่เกิดศึกไซเบอร์อีกแล้ว มีเพียงเสียงเพลงแผ่นเสียงสุนทราภรณ์ยุคเก่าที่ลอยแว่วออกมาจากเครื่องเล่นแผ่นเสียงโบราณในเรือนรับรองริมน้ำ คลอไปกับเสียงกระทบของถ้วยชามกระเบื้องเคลือบวันนี้ไม่มีการจัดโต๊ะประชุมบอร์ด ไม่มีตัวเลขราคาหุ้นบนจอมอนิเตอร์ และไม่มีการร่างสัญญาร่วมทุนใดๆ ทั้งสิ้นมันเป็นเพียง ‘งานเลี้ยงครอบครัวมื้อค่ำ’ เรียบง่ายที่ประวิทย์เป็นคนเอ่ยปากนัดหมายด้วยตัวเองหลังจากคดีความของ
ความเงียบสงัดเข้าครอบงำตึกสูงระฟ้าใจกลางย่านเพลินจิตเมื่อเวลาล่วงเลยผ่านเที่ยงคืนไปแล้วแสงนีออนจากถนนเบื้องล่างส่องสะท้อนกระจกนิรภัยบานยักษ์ของห้องทำงานประธานบริหารบนชั้นห้าสิบของอาคาร AEGIS CyberSecurity Corp. ทัศนียภาพของกรุงเทพมหานครยามราตรีทอดยาวสุดลูกหูลูกตาประหนึ่งทะเลดวงดาวระยิบระยับ ทว่าภายในห้องทำงานกว้างขวางสไตล์โมเดิร์นคลาสสิกที่ตกแต่งด้วยหินอ่อนสีดำและไม้โรสวูด กลับมีเพียงแสงไฟสลัวสีส้มอบอุ่นจากโคมไฟตั้งพื้นตรงมุมห้อง และไอเย็นเยียบจากระบบปรับอากาศที่พัดผ่านแผ่วเบาศึกใหญ่ที่ยืดเยื้อมานานนับสัปดาห์จบสิ้นลงแล้วอย่างสมบูรณ์แบบ ข่าวการจับกุมตัวดร.อาธรณ์ หรือ CIPHER และแดเนียล คาร์เตอร์ โดยตำรวจสากลและกองปราบปราม กลายเป็นข่าวช็อกโลกที่ยึดพื้นที่หน้าหนึ่งของทุกสื่อ หุ้นกลุ่มวรโชติเมธีและ AEGIS พุ่งทะยานขึ้นสร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ ขณะที่เครือข่ายมืดในดาร์กเว็บถูกกวาดล้างจนราบคาบบนโต๊ะทำงานไม้เนื้อหนาสั่งทำพิเศษขนาดยักษ์กลางห้อง... เอกสารสรุปคดีควา







