มาร่วมมือกัน

21.30 น ณ ผับดังย่านกลางเมือง มีสาวสวยคนนึงกำลังนั่งดื่มเหล้าอยู่คนเดียวด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ด้วยว่าที่บ้านจะบังคับให้เธอแต่งงานกับคนที่เธอไม่ได้รักและสาวสวยคนนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน พราวฟ้า บก สาวสวยนั้นเอง ที่กำลังเคร่งเครียดหลังจากที่คุณนายแม่โทรมาบอกว่าเธอต้องแต่งงานกับลูกชายของเพื่อนแม่ ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็น ไอ้ปลาไหล จอมเจ้าชู้อย่างนายปราชญ์ ไอ้เด็กตัวอ้วนที่เธอเคยบอกว่าไม่มีทางแต่งงานด้วยอย่างเด็ดขาดนั่นเอง

“เฮ้ยย...” เสียงถอนหายใจดังขึ้นท่ามกลางเสียงดนตรีที่ครึกโครม พลางคิดในใจว่าทำไมครอบครัวของเธอถึงต้องมาบังคับให้เธอแต่งงานกับไอ้บ้านั่นด้วย ทั้ง ๆ ที่ไอ้หมอนั่นแสนจะเจ้าชู้ควงสาวไม่เลือก แต่ทำไมแม่ของเธอถึงยังบังคับให้เธอแต่งงานกะไอ้หมอนั้นอีก

“อ้าว นึกว่าสาวสวยที่ไหนมานั่งกินเหล้าคนเดียว ที่แท้ก็คุณหนูพราวฟ้านั่นเอง” เสียงที่ดังมาจากทางด้านหลังทำให้พราวฟ้าหันหน้าไปมอง แล้วก็พบกับไอ้คนที่เธอไม่อยากเจอหน้ามากที่สุด

“ถ้าจะมากวนประสาทละก็ มาทางไหนก็ใสหัวกลับไปทางนั้นสะ” หญิงสาวตอบกลับไปด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว

“เธอคงลืมไปว่านี่มันผับฉัน แล้วเธอจะไล่ฉันไปไหนล่ะ”” ชายหนุ่มตอบกลับไปอย่างยียวน

“โอเค ถ้านายไม่ไปงั้นฉันไปเอง” พูดจบหญิงสาวก็ทำท่าจะลุกออกไป แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินประโยคถัดมาของชายหนุ่ม

“อยู่คุยกันก่อนสิ ฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยกับเธอ” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังต่างจากเมื่อกี้โดยสิ้นเชิง

“มีเรื่องอะไร” หญิงสาวหันไปถามทันที่หลังจากที่ชายหน่มพูดจบ

“เรื่องที่ผู้ใหญ่จะให้เราสองคนแต่งงานกัน” หญิงสาวสบตากับชายหนุ่มอยู่สักครู่ก็พยักหน้าตอบกลับไป พร้อมกับเดินตามชายหนุ่มขึ้นไปยังชั้นสองของผับ เมื่อเข้ามาในห้องแล้วหญิงสาวก็เปิดประเด็นทันที

“มีอะไรก็ว่ามา” พราวฟ้านั่งกอดอกแล้วถามชายหนุ่มตรงหน้าทันทีที่นั่งลง

“ฉันรู้นะว่าเธอไม่อยากแต่งงานกับฉันและฉันก็ไม่อยากแต่งงานกับเธอ เพราะฉะนั้นเราต้องร่วมมือกัน” หลังจากชายหนุ่มจบพราวฟ้าก็ถามขึ้นทันที

“ร่วมมือ ยังไง นายมีแผนแล้วหรือไง”

“มีแต่เธอต้องร่วมมือกับฉันด้วย” หญิงสาวสบตากับชายหนุ่มอย่างชั่งใจ แต่สุดท้ายก็พยักหน้าตอบกลับไป

“ว่าแผนนายมา” พูดพร้อมกับตั้งใจฟังแผนการของชายหนุ่มตรงหน้าไปด้วยความตั้งใจ หลังจากฟังจบหญิงสาวก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างขบขัน

“นี่นายคิดได้แค่นี้เหรอ แผนตื้นๆ นี่นายดูละครมากไปหรือไง ฉันไม่น่าเสียเวลามาฟังนายพล่ามอะไรที่มันไร้สาระอย่างนี้เลย” หลังจากหญิงสาวพูดจบชายหนุ่มก็สวนขึ้นมาทันทีว่า

“แล้วเธอมีแผนที่ดีกว่านี้ไหมล่ะ” หญิงสาวนิ่งไปหลังจากฟังชายหนุ่มพูดจบ

“ยังไม่มี” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอเบาๆ

“ถ้าไม่มีก็ใช้แผนนี้”

“แผนที่จะตบตาพวกผู้ใหญ่โดยบอกพวกท่านว่าเราสองคนขอเวลาศึกษาดูใจกันสัก 3 เดือน แล้วพอคบ 3 เดือน ก็บอกพวกท่านว่าเราไปกันไม่ได้เนี้ยนะ เด็กอนุบาลยังดูออกเลย แล้วนายคิดว่าพวกท่านจะดูไม่ออกหรือไง” หญิงสาวพูดออกไปอย่างดูแคลนกับแผนที่ชายหนุ่มเสนอมา

“ไม่ลองแล้วจะรู้ไหม” หญิงสาวนิ่งไปสักพักก็ถอนหายใจออกมาแล้วคิดว่าเอาว่ะลองดูก็ไม่เสียหาย ถึงแม้ว่ามันจะดูปัญญาอ่อนก็ตาม

“โอเค งั้นวันเสาร์นี้นายนัดแม่นาย ส่วนฉันจะนัดแม่ฉัน แล้วเราไปเจอกันที่ร้านอาหาร...แล้วบอกพวกท่านว่าเราสองคนขอเวลาศึกษากัน 3 เดือน ถ้าไปกันได้เราจะแต่งงานกัน แต่ถ้าไปกันไม่ได้ก็ห้ามมาบังคับให้เราแต่งงานกันเด็ดขาด” พราวฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังโดยที่ชายหนุ่มก็พยักหน้ารับ

“โอเค ดีล” สองหนุ่มสาวจับมือทำข้อตกลงกันเรียบร้อย หลังจากนั้นพราวฟ้าก็ขอตัวกลับก่อนเพราะเริ่มจะมึนๆ โดยที่ชายหนุ่มยังคงนั่งอยู่ที่เดิมและมองตามหญิงสาวไปจนลับตา แต่ถ้าพราวฟ้าหันกลับมามองจะเห็นแววตาเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่มที่มองตามไป มันเป็นสายตาที่ถ้าผู้ชายด้วยกันเห็นจะรู้ว่ามันเป็นสายตาของนายพรานที่เจอเหยื่ออันโอชะเข้าแล้ว

“เธอไม่มีทางหนีฉันพ้นหรอกพราวฟ้า” ชายหนุ่มหยิบแก้วเหล้าบนโต๊ะขึ้นมาจิบ พร้อมกลับคิดย้อนไปในอดีตเมื่อเขากับพราวฟ้ายังเด็ก

“พี่พราวเรามาแต่งงานกันแล้วเล่นพ่อแม่ลูกกันเถอะ” เสียงของเด็กชายตัวอ้วนพูดกับเด็กผู้หญิงผมเปียที่มีอายุมากกว่าเขา 4 ปี ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“ไม่เล่น” เด็กสาวผมเปียตอบกลับด้วยน้ำเสียงรำคาญ

“ทำไมละครับปราชญ์อยากเล่นพ่อแม่ลูกกับพี่พราวคนสวย ปราชญ์ชอบพี่พราว ปราชญ์อยากแต่งงานกับพี่พราว” เด็กชายพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเมื่อพี่พราวฟ้าตอบปฏิเสธด้วยท่าทางรำคาญ

“แต่ฉันไม่ชอบนายและฉันไม่เล่นพ่อแม่ลูกกับนายหรอก ดูนายสิตัวก็อ้วนหล่อก็ไม่หล่อ ฉันไม่ให้นายเป็นพ่อของลูกฉันหรอก พ่อของลูกฉันต้องหล่อ ซึ่งคนคนนั้นไม่มีทางเป็นนายแน่นอน จะไปไหนก็ไปไอ้เด็กอ้วน”

“ฮือออ พี่พราวใจร้าย คอยดูนะ ปราชญ์จะลดน้ำหนักให้หล่อ แล้วพอปราชญ์โตขึ้นปราชญ์จะแต่งงานกับพี่พราวให้ได้” เด็กชายตัวอ้วนพูดด้วยสายตามุ่งมั่นทั้งที่ยังมีคราบน้ำตาติดบนใบหน้าอยู่

“ฝันไปเถอะไอ้เด็กอ้วน ฉันไม่มีทางแต่งงานกับเด็กอ้วนอย่างนายหรอก”

“คอยดูเถอะพราวฟ้าฉันจะจับเธอแต่งงานกับฉันให้ได้ ฉันจะทำทุกอย่างให้เธอรักฉันและหนีจากฉันไปไหนไม่รอด เพราะว่าฉันเลือกเธอตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว” ชายหนุ่มพูดอย่างมาดหมายและจะทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้แต่งงานกับพราวฟ้าให้ได้ โดยที่พราวฟ้าไม่รู้เลยว่าทำไมเขาถึงทำตัวเจ้าชู้ไปเรื่อยและทำไมเวลาเจอกันเขาถึงชอบชวนเธอทะเลาะประจำ เพราะเขาต้องการกลบเกลื่อนความรู้สึกในใจที่มีต่อเธอนั่นเอง ความรู้สึกที่มีต่อเธอตั้งแต่เด็กซึ่งมันไม่เคยเปลี่ยนไปเลยไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม

หลังจากคุยกับพราวฟ้าว่าจะใช้แผนนี้ วันรุ่งขึ้นชายหนุ่มก็ได้บอกแผนการนี้กับแม่ของเขาและแม่ของพราวฟ้า เพื่อให้ท่านรู้ล่วงหน้าว่าเขากับพราวฟ้าทำข้อตกลงอะไรกัน

“แกจะให้แม่กับป้าไพลินแสดงละครตบตาหนูพราวฟ้างั้นเหรอ”

“ครับ แค่คุณแม่กับคุณป้าเออออไปกับพวกผมแค่นั้นพอ แล้วหลังจากนั้นผมจะจัดการทุกอย่างเองครับ”

“แกจะจัดการยังไง ไหนบอกมาสิแล้ว 3 เดือนนี้แกจะทำยังไงให้หนูพราวรักแก แม่ไม่เห็นว่าหนูพราวเขาจะมีทีท่าสนใจแกสักนิด”

“คุณแม่พูดแบบนี้ผมก็หมดกำลังใจพอดี” ชายหนุ่มตอบกลับแม่ตัวเองด้วยใบหน้าเศร้า

“อย่ามาแสดง ฉันรู้ทันแกไอ้ปลาไหลเรียกพ่อ สรุปแกจะทำยังไง”

“ผมมีแผนพิชิตใจพราวอยู่แล้วครับ คุณแม่กับคุณป้าเตรียมตัวจัดงานแต่งระหว่างผมกับพราวฟ้าได้เลย เผลอๆ คุณแม่กับคุณป้าอาจจะได้ของแถมเป็นหลานชายหรือหลานสาวก็ได้นะครับ”

“แกพูดจริงใช่ไหม ถ้างั้นแกมีอะไรให้แม่กับป้าไพลินช่วยก็บอกมาเลยนะ เราสองคนพร้อมช่วยแกเต็มที่เพื่อหลาน ใช่ไหมไพลิน” หันไปถามเพื่อนรักที่นั่งอยู่ข้างๆ กัน

“ใช่ ป้าพร้อมเปิดทางเต็มที่ขอให้สำเร็จก็พอ”

“ผมจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังแน่นอนครับ” ชายหนุ่มรับปากกับผู้ใหญ่ทั้งสองด้วยความมุ่งมั่นที่จะทำให้พราวฟ้าตกเป็นของเขาให้ได้ ต่างจากพราวฟ้าที่ไม่รู้ตัวสักนิดว่ากำลังโดนสามคนนี้ร่วมมือกันซ้อนแผนจับเธอแต่งงาน

ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะค่ะ