สะใภ้ไร้ค่าแห่งบ้านสกุลเจียง

ในห้องเก็บของทั้งเหม็นอับและคับแคบ หว่านชุ่ยอิงที่เพิ่งจะถูกยิงตายลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งด้วยความตระหนกสุดขีด ยังไม่ทันที่เธอจะทันได้โกยอากาศเข้าปอด ความทรงจำมากมายก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวเป็นฉาก ๆ

ร่างนี้มีชื่อเดียวกับเธอ แต่เป็นผู้หญิงที่เกิดหลังยุคราชวงศ์ชิง หรือก็คือในปี 1930 ชุ่ยอิงคนนี้ ครั้งหนึ่งเคยเป็นถึงบุตรีของนายพลใหญ่ แต่หลังจากที่พ่อของเธอถูกจับ ตระกูลก็ตกต่ำ เมื่อตระกูลเบื้องหลังตกต่ำ แน่นอนว่าย่อมมีผลกับบ้านสามี จากลูกสะใภ้อันเป็นที่รัก กลายเป็นสะใภ้ไร้ค่า คนสกุลเจียงตั้งแต่บนลงล่าง ไม่เคยเห็นเธอเป็นคน บรรดาเจ้านายว่าชั่วช้าแล้ว บรรดาบ่าวไพร่ยิ่งชั่วช้าเข้าไปใหญ่

บ่าวหญิงตบตี บ่าวชายลวนลาม เจ้านายมองเมิน ชีวิตน่าสมเพชยิ่งกว่าสุนัขของผู้หญิงคนใหม่ของสามีเสียอีก เรื่องเลวทรามต่ำช้าที่คนบ้านเจียงกระทำต่อเจ้าของร่าง ทำให้หว่านชุ่ยอิงเห็นแล้วมีโทสะจนเลือดขึ้นหน้า มิหนำซ้ำ สาเหตุที่ผู้หญิงอาภัพคนนี้ตาย ยังเกิดจาก...

ชุ่ยอิงดึงสติกลับมามองใบหน้าของชายที่กำลังใบหน้าบิดเบี้ยวอยู่เหนือร่างของเธอ ใช่แล้ว หว่านชุ่ยอิงคนเก่าตายเพราะถูกบ่าวชายผู้นี้ขืนใจ และตอนนี้ ดูเหมือนว่าเจ้าคนชั่วช้านี่กำลังใกล้จะปลดปล่อย รู้อย่างนั้นแล้ว มุมปากของหว่านชุ่ยอิงคนใหม่พลันผุดยิ้มร้าย แจกันที่อยู่ข้างมือถูกคว้ามาทุบเข้าที่ทัดใบหูของอีกฝ่ายอย่างแม่นยำ เป้าหมายคือจุดตายใต้กกหู

เพียงฟาดไปครั้งเดียว คนด้านบนถึงกับตาเหลือกค้างชักกระตุก ชุ่ยอิงผลักมันลงไปนอนด้านข้าง แล้วก้าวไปเปิดประตู

จากนั้นก็เดินหายไปตามเส้นทางในความทรงจำ เวลานี้ สามีเจ้าของร่างชื่อว่าเจียงหูเจี่ยกำลังจะแต่งงานใหม่ แต่ติดตรงที่ หว่านชุ่ยอิงคนก่อนไม่ยอมหย่า เพราะเหตุนี้คนบ้านเจียงถึงทำกับลูกสะใภ้ราวกับไม่ใช่คน เพื่อบีบให้เธอยอม

เรื่องบ่าวชายเมื่อครู่ หากเจ้านายไม่เปิดทาง บ่าวชั้นต่ำมีหรือจะกล้ากระทำ ยิ่งคิดวิญญาณหลงมิติอย่างชุ่ยอิงยิ่งรู้สึกคับแค้นแทนเจ้าของร่างคนก่อน คอยดูเถอะ ว่าเธอจะเล่นสนุกอย่างไรกับคนพวกนั้นบ้าง ชาติก่อนเธอเป็นตัวท็อปของผับที่มีค่าสูงที่สุด ความสามารถหลักของเธอ แน่นอนว่าต้องเป็นเรื่องบนเตียง

ชุ่ยอิงคิดว่าเธอมีหนทางเอาคืนแน่นอน

อีกด้านหนึ่ง ภายในคฤหาสน์หรูหรา คุณนายเจียงกำลังเอ่ยชมว่าที่ลูกสะใภ้คนใหม่ไม่ขาดปาก ผู้หญิงคนนี้แซ่ เซี่ย ชื่อว่า เล่อเหยา เธอเป็นผู้หญิงสวย ซ้ำยังมีฐานะทางบ้านร่ำรวย พ่อของเธอเป็นนายกเทศมนตรีเขตเหอกวาง ความจริงท่านประธานเซี่ยไม่เต็มใจให้ลูกสาวมาคบค้าสมาคมกับบุตรชายสกุลเจียงเพราะรู้ว่าเขามีภรรยาอยู่แล้ว แต่เล่อเหยาดื้อรั้น เธอใช้ความลุ่มหลงที่เจียงหูเจี่ยมีให้เธอ บีบบังคับให้เขาหย่าภรรยา แต่พอหว่านชุ่ยอิงไม่ยอมหย่า เล่อเหยาจึงต้องติดสินบนข้ารับใช้ให้รังแกเธอ

ขณะบรรยากาศในคฤหาสน์กำลังชื่นมื่น สาวใช้คนหนึ่งก็วิ่งตาเหลือกตาลานเข้ามา

คุณนายเจียงเป็นคนค่อนข้างเจ้าระเบียบเห็นอย่างนั้นก็หันไปดุ “ใครสั่งใครสอนให้หล่อนพรวดพราดเข้ามา ไร้มารยาทจริงๆ”

“ขออภัยค่ะ แต่คุณนายเจ้าคะ เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ พี่ทงค่ะ พี่ทงตายอยู่ในห้องเก็บของ!”

ได้ยินอย่างนั้น ทั้งคุณนายเจียงและเจียงหูเจี่ยต่างพากันตกตะลึง ผิดกับเล่อเหยาที่มีท่าทีลุกลี้ลุกลน

“คุณแม่รออยู่ที่นี่ดีกว่าครับ เดี๋ยวผมไปดูเอง” หูเจี่ยหันไปบอกกับมารดา ก่อนจะรีบวิ่งออกจากห้องรับแขกไป

คุณนายเจียงที่ยังตกใจหันมาเห็นว่าที่ลูกสะใภ้หน้าซีดเผือด ก็รีบเอ่ยปลอบ “เล่อเหยา ไม่เป็นอะไรนะ ไม่ต้องกลัว หูเจี่ยต้องจัดการได้แน่”

“คะ..ค่ะ” เล่อเหยารับคำไม่เต็มเสียงนัก ในใจมีแต่ความกังวล เธอจ้างบ่าวชายคนนั้นไปขืนใจนังชุ่ยอิงไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมเจ้านั่นถึงตายได้เล่า

เรื่องที่เกิดในคฤหาสน์หว่านชุ่ยอิงไม่มีทางสนใจ เธอเชื่อว่าไม่มีใครกล้าโวยวายว่าเธอฆ่าไอ้บ่าวชั่วนั่นแน่ เพราะอะไรน่ะหรือ เพราะสกุลเจียงรักหน้าตายิ่งกว่าอะไร ถ้าให้เดา คนพวกนั้นต้องบอกกับตำรวจว่าเจ้านั่นคิดขโมยของแล้วก็ล้มหัวไปโขกกับแจกันตายเอง ส่วนเธอตอนนี้ขออาบน้ำก่อนเถอะ

เป็นตามที่ชุ่ยอิงคาด คนสกุลเจียงให้การว่าบ่าวชายคนนั้นขโมยของแล้วเกิดอุบัติเหตุตายเอง เล่อเหยาไม่กล้าอยู่รอจนตำรวจมา เธอจึงกลับไปก่อน

หว่านชุ่ยอิงถูกขับออกมาจากคฤหาสน์เมื่อครึ่งปีก่อน ตอนนี้พักอยู่เรือนด้านหลัง คนสกุลเจียงต้องการให้สังคมลืมเลือนเธอ ตอนตำรวจมาสอบปากคำเลยไม่มีคนมาตามเธอออกไป นับเป็นโชคดีของชุ่ยอิงคนใหม่ เธอเลยใช้เวลานี้ทบทวนความทรงจำทั้งหมดของร่างเดิม