หลงกลรักวิศวะตัวร้าย

หลงกลรักวิศวะตัวร้าย

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-12
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 Peringkat. 2 Ulasan-ulasan
42Bab
3.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ความสัมพันธ์ที่เป็นทั้งคนใช้ นกต่อและคู่นอนได้เริ่มขึ้น แต่หัวใจหญิงสาวกลับเผลอรักเขาไปทีละน้อย แม้จะรู้ว่าสุดท้ายเขาไม่เลือกเธอแต่ก็เต็มใจรัก .......... "ณดาเกลียดดอกไม้ที่พี่ให้ เพราะมันคือดอกไม้ที่ผู้หญิงคนนั้นไม่เอา" "..." "ณดาเกลียดที่พี่บังคับให้กินชาเขียว เพราะว่าพี่ซื้อให้เขา แล้วเขาไม่กิน..." "..." "ณดาเกลียดพี่ ทั้งที่พี่รู้ว่าณดารักพี่... แต่พี่ก็ยังให้ ฮึก ณดาหาทางพาเขามาหาพี่ให้ได้" "..." "ณดาเกลียดตัวเองด้วย รู้ทั้งรู้ว่าพี่ไม่มีทางรักแต่ยังทนรออย่างคนโง่อยู่แบบนี้ ฮึก" "...." "พี่โคตรใจร้ายกับณดาเลย รู้บ้างไหม"

Lihat lebih banyak

Bab 1

แนะนำเนื้อเรื่อง

二宮綾(にのみや あや)と碓氷誠也(うすい せいや)は5年間婚姻関係を続けたが、これまで夫婦の営みがあっても愛情の云々とは全く無関係なものだった。

いや、正しくは、綾が誠也に抱く感情は、微塵も表に出さないよう、完璧に隠されていた。

大晦日の夜、華やかな北城は一面の銀世界で、街の至る所で賑わいを見せていた。

しかし、広大な南渓館には、綾ただ一人だった。

自分で素麺を作ったものの、一口も手をつけなかった。

ダイニングテーブルに置かれたスマホには、インスタのある投稿が表示されていた――

画面の中の男の手は骨ばっていてすらりとしており、その手で大きなダイヤモンドを拾い上げ、女性の細い薬指に滑り込ませた。

そして、女性のこびるような甘い声が響く。「碓氷さん、これからよろしくね」

綾は、動画の中の男性の腕時計に釘付けになった。世界限定モデルという、紛れもないステータスシンボル。彼女の胸に、酸っぱいものがこみ上げてきた。

動画は停止しているのに、綾は指を画面から離すことができなかった。まるで自虐行為のように、何度も何度も動画を確認するしかなかった。

半年前、あの女性からラインの友達申請が来たのだ。

それ以来、彼女のインスタで自分の夫の姿を見かけることが多くなった。

周りには婚姻関係を隠し続ける結婚生活を5年間続けているが、彼女は今日初めて、夫にもこんなに優しくロマンチックで、細やかな一面があることを知った。

先ほどまで湯気を立てていた素麺は、すっかり冷めてしまっていた。

もう食べられないのに、綾は箸を手に取り、麺を持ち上げた。しかし、まるで力が抜けたように麺を挟むことさえできなかった。

まるで、このどうしようもない結婚のよう。もうこれ以上、深入りすべきではないのだ。

綾は目を閉じ、涙をこぼした。そして彼女は立ち上がり、寝室に戻って洗面を済ませ、電気を消してベッドに横たわった。

夜が更けた。暖房の効いた寝室に、服を脱ぐ音がかすかに響いた。

大きなベッドの上で、綾は横向きに寝ていた。

誠也が帰って来たことは分かっていたが、綾は目を閉じたまま、眠っているふりをした。

横のベッドが大きく沈んだ。

そして、大きな体が綾の上に覆いかぶさってきた。

綾は眉間にシワを寄せた。

次の瞬間、ネグリジェが捲り上げられ、温かく乾いた手が触れてきた......

綾はハッとして、目を見開いた。

男の精悍な顔立ちが、すぐ目の前にある。高い鼻梁には、いつもの細い銀縁眼鏡がかかっている。

枕元の小さなナイトランプの温かみのあるオレンジ色の光が、眼鏡のレンズに反射していた。

レンズの奥の男の切れ長の瞳には、欲望が宿っている。

「どうして急に帰って来たの?」

綾の声は生まれつき柔らかく優しい。

男は目の周りを赤らめている彼女を見つめ、黒い眉を少し吊り上げながら言った。「歓迎してくれないのか?」

綾は男の黒曜石のような瞳を真っ直ぐに見つめ、静かに説明した。「いいえ、ただ少し驚いただけ」

男のすらりとした指先は温かく乾いていて、綾の白く透き通った頬を優しく撫でた。暗い瞳はより一層暗さを増し、低くて艶のある声が響いた。「俺の眼鏡、外して」

綾は眉をひそめた。

指先で頬を撫でられながら、何年も想いを寄せてきたこの顔を見つめていると、さっきインスタで見た動画が頭に浮かんだ......

いつもは彼の気分を害さないようにしていた綾だが、初めて冷たい顔で「具合が悪いの」と彼を拒んだ。

「生理か?」

「ううん、ただ......」

「それなら、水を差すな」

彼は低い声で冷たく綾の言葉を遮った。深い瞳は、まるで深い夜の闇のようだ。

綾は、彼がこのままでは済まさないことを知っていた。

この結婚において、綾はずっと、卑屈なほどに誠也に合わせてきた。

胸が締め付けられるような痛みを感じ、綾の目には涙が浮かんだ。

眼鏡は男にナイトテーブルに放り投げられ、大きな手で綾の華奢な足首を掴まれた......

枕元のオレンジ色のランプが消えた。

寝室は暗闇に包まれた。

全ての感覚が研ぎ澄まされていく。

一ヶ月ぶりの誠也は、恐ろしいほどに強引だった。

綾は抵抗したが無駄だった。最後は歯を食いしばって耐えるしかなかった......

窓の外では雪がどんどん激しくなり、冷たい風が吹き荒れていた。

どれくらい時間が経っただろうか。綾は全身汗びっしょりになっていた。

下腹部に軽い違和感があった。

遅れている生理のことを思い出し、綾は口を開いた。「誠也、私......」

しかし、男は綾が集中していないことが気に入らないようで、さらに激しく動き始めた。

綾のかすかな声は、男の荒々しいキスに何度もかき消された......

全てが終わった時、まだ夜は明けていなかった。

綾は疲れ果てて意識が朦朧としていた。お腹が鈍く痛む。激しい痛みではないが、無視できるものでもなかった。

スマホの着信音を聞き、綾は意識を奮い立たせて目を開けた。

ぼんやりとした視界の中で、男が窓辺に歩いて行き、電話に出るのを見た。

部屋の中は静まり返っており、電話の向こうからかすかに聞こえてくる甘えた声が耳に入った。

男は電話の相手に優しく声をかけ続けているが、隣で眠る妻のことなど気にも留めていないようだ.

しばらくすると、階下から車の音が聞こえてきた。

誠也が出て行った。

-

翌朝目が覚めると、隣は相変わらず冷たかった。

綾は寝返りを打ち、下腹部を優しく撫でた。

もう痛くない。

スマホの着信音が鳴った。相手は、誠也の母、佐藤佳乃(さとう よしの)だった。

「すぐに来なさい」冷たく強い口調で、拒否は許されないようだった。

綾は淡々と返事をした。

佳乃は電話を切った。

こんな周りにひた隠しにする婚姻関係を5年間続けてきたわけだが、佳乃はずっと綾に冷たくしていた。綾もそういうのには慣れていた。

何しろ碓氷家は北城四大名家の筆頭であり、綾は二宮家の生まれとはいえ、寵愛を受けない捨て子同然だったのだ。

綾と誠也の結婚は、ある取引から始まったものだった。

5年前、母が家庭内暴力から身を守ろうと過剰防衛をした結果、父を死なせてしまった。それに対して、弟は祖母と二宮家全員と手を組み、母を告訴して死刑を求めようとしたのだ。

母の実家である入江家も北城の名家だったが、事件後すぐに母との縁を切った。

綾は母のために上訴しようとしたが、二宮家と入江家から追い込まれ、窮地に陥った。そんな時、恩師が頼みの綱として誠也を紹介してくれたのだ。

権力の面から見ても、碓氷家は、入江家と二宮家が手を組んでも揺るがすことができないほどの勢力を持っていた。

加えて、誠也はこれまで担当した裁判で一度も敗訴したことがなかったのだから、法律的にも優位に立っていた。

おかげで、誠也は最終的に母に懲役5年という判決を勝ち取ってくれた。そして、約束通り、綾と誠也は周りに公表しないことを前提とした、婚姻関係を結ぶこととなった。

誠也の話によると、養子の碓氷悠人(うすい ゆうと)の両親は事故で亡くなったそうだ。

そして、誠也は悠人の父と親友だったため、まだ赤ん坊だった悠人を引き取ったのだ。

あれから5年。あと1ヶ月で、母は出所する。

この結婚は最初から、お互いの利害が一致した取引だった。綾は損をしているわけではない。

しかし、愛情のない、いつ終わるかも分からないこの結婚生活の中で、綾は密かに誠也を愛してしまったのだ。

綾は考えを巡らせるのをやめ、立ち上がって浴室へと向かった。

シャワーを浴びていると、またお腹に違和感を感じた。

心の不安が再びこみ上げてくる。

綾と誠也は毎回避妊をしていた。唯一の例外は、1ヶ月前、誠也が酔っ払っていたあの夜......

翌日、綾はアフターピルを飲んだが、それでも妊娠してしまう可能性はゼロではなかった。

念のため、碓氷家に向かう途中、綾は薬局に車を停め、妊娠検査薬を買った。
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

อิมฮายอน (poxnnxdda)
อิมฮายอน (poxnnxdda)
...️...️...️...️...️...️
2025-05-15 21:20:57
1
0
อิมฮายอน (poxnnxdda)
อิมฮายอน (poxnnxdda)
..................
2025-03-10 20:16:12
1
0
42 Bab
แนะนำเนื้อเรื่อง
พูดคุยกับนักเขียน อิม ฮายอน (poxnnxdda) สวัสดีค่ะทุกคนนน~ เจอกันในนิยายเรื่องที่สองของไรท์ อิมฮายอน (poxnnxdda) คนสวยคนเดิม อิๆ เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักครั้งเก่าของ ‘ปวินทร์’ และ ‘โรซิต้า’ ทั้งสองเคยรักกันหวานชื่น แต่มีเหตุให้ฝ่ายนางเอกหนีหายไป เป็นนิยายรักโรมานซ์ ดราม่าพอกรุบกริบให้ชื่นใจ ไรท์พยายามแต่งให้แตกต่างจากเรื่องที่แล้ว ตั้งใจให้ทั้งนางเอกมีความเป็นธงแดงจะได้สูสีกับพระเอกที่เป็นธงแดงเช่นกัน ตัวละครแต่ละตัวมีเหตุและผลของตัวเอง ไรท์ตั้งใจสรรค์สร้างตัวละครทุกตัวให้ออกมาดีที่สุด ยังไงก็ขอให้สนุกกับนิยายเรื่อง ‘หลงกลรัก(ร้าย) นายแฟนเก่า’ นะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและซัพพอร์ตกัน รัก อิมฮายอน (poxnnxdda)   ลิขสิทธิ์นิยาย ***นิยายเรื่อง ‘หลงกลรักวิศวะตัวร้าย’ เรื่องนี้ เป็นลิขสิทธิ์ของนามปากกา อิม ฮายอน สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ ๒๕๓๗ ไม่อนุญาตให้คัดลอกเนื้อหา ทำการดัดแปลงทำซ้ำ หรือสแกนเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งเพื่อสร้างข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ หรือเผยแพร่วิธีใดก่อนได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนหรือพบเจอจะดำเนินการฟ้องร้องตามกฎหมายให้ถึงที่สุด
Baca selengkapnya
บทที่ 1 งานเลี้ยงวันเกิด
[Nada's Part] “ณดา แก้วเดียวแกจะดื่มทั้งคืนเลยรึไง” เสียงเพื่อนสนิทของฉันดังขึ้นข้างหู ‘กระต่าย’ มองแก้วเหล้าที่อยู่ตรงหน้าฉันมาพักใหญ่ คิดไว้อยู่ว่ามันต้องพูดแบบนี้แน่ๆ “ฉันไม่ได้คอทองแดงแบบแกนะ” ยัยเพื่อนรักคนดีนี่มันนักดื่มตัวจริงเลยแหละ ต่างกันกับฉันที่แทบจะไม่ออกงานปาร์ตี้หรือแตะของมึนเมาสักเท่าไร กระต่ายไหวไหล่ใส่ก่อนจะโยกย้ายสะโพกมนกลมของมันออกไปเต้นกับผู้คนในงาน ทิ้งฉันให้นั่งเฝ้าโต๊ะพวกมันอยู่คนเดียว ตอนมาจำได้ว่ามาหลายคน ไหงตอนนี้ข้างกายกลับไม่เหลือใครเลยแม้แต่คนเดียว สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ ณดา กิตติคุณ ชื่อเล่น ณดา แต่ยัยกระต่ายชอบเรียกว่า ดา ตอนนี้อยู่ปีสอง คณะครุศาสาตร์ สาขาวิชาการประถมศึกษา หรือครูประถมวัยนั่นแหละ อายุยี่สิบเอ็ดปีย่างยี่สิบสองปี มีเพื่อนสนิทที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่อนุบาลเพียงคนเดียวก็คือยัยกระต่าย ด้วยความที่เราทั้งสองนิสัยค่อนข้างต่างกันสุดขั้ว กระต่ายมีเพื่อน รุ่นพี่และรุ่นน้องอีกมากมายที่รู้จักและสนิท ส่วนฉันที่ไม่ค่อยกล้าเข้าสังคม ไม่ชอบพูดกับคนแปลกหน้า (แต่ดันเลือกเรียนครู…) ไม่ชอบออกไปเที่ยวไหนกับใคร เลยมีเพื่อนแค่คนเดียวก็คือมัน ซึ่งมันก็ไม่
Baca selengkapnya
บทที่ 2 พลาดพลั้ง
ครืดๆ~ ครืด~ เสียงโทรศัพท์ดังไปทั่วห้องนอนในเวลาแปดโมงเช้า หญิงสาวยังคงนอนหลับตาพริ้มอย่างอ่อนเพลีย แสงแดดอ่อนที่ลอดผ่านช่องผ้าม่านสาดส่องยังเปลือกตาของเธอ ทำให้ดวงตากลมโตค่อยๆขยับก่อนจะลืมขึ้นอย่างเชื่องช้า “อือ…” ณดาครางในลำคอพร้อมกับบิดตัวไปหาโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างหัวเตียงเพื่อกดปิดนาฬิกาปลุกที่ดังจนหูของเธอแสบไปหมด ร่างเล็กยังคงนอนนิ่ง ดวงตากลมโตจ้องมองตัวเลขที่แจ้งเวลาในหน้าจอมือถือของตัวเอง ในหัวพลางคิดถึงเรื่องเมื่อคืนขึ้นมา จำได้ว่าถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวและมีผู้ชายที่ไหนไม่รู้มานั่งดื่มกับเธอและภาพก็ตัดไป “คงไม่มีอะไรหรอก” เธอปลอบใจตัวเองเบาๆ มือเล็กจับผ้าห่มที่คลุมกายออก แต่ความรู้สึกโล่งเปล่าทำให้เจ้าตัวแน่นิ่งไปชั่วขณะ “นี่…มัน…” เธอก้มมองร่างกายที่ปราศจากเสื้อผ้าของตัวเองด้วยใจที่หล่นวูบ สองขารีบก้าวลงจากเตียง ความเจ็บแปลบแล่นเข้าสู่ใจกลางของร่างกาย ใบหน้าหวานเหยเกลงเพราะเจ็บที่จุดอ่อนไหว ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเลื่อนมองคราบเลือดสีแดงเล็กๆ บนผ้าปูที่นอนสีชมพู ก่อนจะสังเกตเห็นว่าบนขาอ่อนตัวเองก็มีคราบเลือดและคราบสีขาวติดอยู่เช่นกัน ปึก! ณดาทรุดตัวลงกับพื้นอย่างหมดแรง ใ
Baca selengkapnya
บทที่ 3 พลาดพลั้ง
“โคตรอารมณ์เสียเลย ทำไมต้องมาเจอหน้าหมอนั่นก่อนกินข้าวด้วย” กระต่ายบ่นอุบหลังจากพากันมาถึงร้านอาหารที่ตกลกคุยกันไว้ก่อนหน้า ตลอดทางที่นั่งรถมาด้วยกัน ณดาเก็บความสงสัยไว้ภายในใจ ไม่กล้าถามเพื่อนออกไปเพราะเห็นสีหน้าที่ไม่ค่อยสบอารมณ์ของอีกฝ่าย อีกทั้งกระต่ายยังเอาแต่ฟึดฟัด ถอนหายใจแรงถี่ๆ จนบรรยากาศรอบ ตัวอึมครึมอย่างอัตโนมัติ “แกเงียบทำไมเนี่ยณดา” กระต่ายเอ่ยถามเพราะเห็นว่าเพื่อนตัวเองเอาแต่นั่งนิ่งกุมมือตัวเองไม่กระดุกกระดิก “ก็เห็นแกหงุดหงิด ไม่รู้ว่าต้องคุยอะไรด้วย” “ฉันไม่เหวี่ยงใส่แกอยู่แล้ว คิดมาก” ใบหน้าสวยคลายคิ้วที่ขมวดเข้าหากัน “แล้วคนนั้นใครอะ” ณดาตัดสินใจถามสิ่งที่สงสัยมาพักใหญ่ แน่นอนว่าคิ้วเรียวสวยของคนตรงข้ามกลับมาขมวดเข้าหากันทันทีที่เธอถามจบ “หน้าคุ้นๆน่ะเลยถาม” “คีย์” “ฮะ?” “ไอ้บ้านั่นมันชื่อคีย์ เป็นรุ่นพี่เราปีนึง” กระต่ายตอบด้วยเสียงเรียบนิ่ง “จำได้ว่าวันนั้นไปปาร์ตี้กับพี่อีฟแหละ แล้วมันก็มาด้วย” “…” ณดานั่งนิ่งตั้งใจฟังอีกฝ่ายเล่า “เหมือนเล่นเกมอะไรกันสักอย่างนี่แหละ แล้วมีคนท้าให้มันมาจีบฉัน” “….” “คบกันไหม แหวะ มั่นหน้าขนาดไหนถึงเดินดุ
Baca selengkapnya
บทที่ 4 ข้อตกลง (อย่างจำนน)
หลังจากที่คุยกันหน้าผับบริเวณลานจอดรถวีไอพี จนณดายอมที่จะขึ้นรถมากับคีย์ ผู้ชายเจ้าเล่ห์ที่แอบถ่ายคลิปตอนที่อะไรกันเก็บเอาไว้เป็นข้อต่อรอง ณดายังไม่รู้ตัวว่าอีกฝ่ายต้องการอะไรจากเธอกันแน่ หน้าสวยมองออกทางหน้าต่างรถหรู ภายในใจว้าวุ่นถึงเรื่องคลิปตัวเองกับคนที่นั่งอยู่ข้างๆ หากเกิดว่าอีกฝ่ายขอให้เธอทำเรื่องแบบนั้นกับเขาอีกครั้งพร้อมกับการถ่ายคลิปเพิ่มเป็นการแบล็กเมลเหมือนตามข่าวออก เธอจะแก้ปัญหายังไงดี ณดาหันมองใบหน้าด้านข้างของอีกฝ่ายที่กำลังตั้งใจบึ่งรถไปที่ไหนสักที่ด้วยความเร็วแทบจะเกินกฎหมายกำหนด ริมฝีปากสวยเม้มเข้ากันอย่างประหม่า กำลังตัดสินใจว่าควรถามเขาตอนนี้หรือรอให้ถึงที่หมาย แต่ในขณะที่กำลังอ้าปากถามความอีกฝ่ายไป รถหรูคันที่ณดานั่งก็หักเลี้ยวเข้าโรงแรมข้างทาง “มาที่นี่ทำไมคะ" ณดาถามด้วยน้ำเสียงตระหนก กลัวว่าสิ่งที่เธอคิดจะเกิดขึ้นจริง “หึ” อีกฝ่ายไม่ตอบ เขาเลือกที่จะหัวเราะในลำคอโดยไม่แม้แต่จะหันมองสาวข้างกาย รถจอดสนิทในลานจอดรถของโรงแรม ถึงแม้จะเป็นโรงแรมที่ไม่ได้มีขนาดใหญ่โต แต่การจัดตกแต่งต้นไม้ รั้วและสีสันต่างๆ ทำให้ที่นี่ดูแพงไม่ต่างจากโรมแรมดังในย่านคนรวย “ล
Baca selengkapnya
บทที่ 5 ขัดใจ
“ณดา ไปห้องน้ำปะ” เชียร์ เพื่อนสาวร่วมขณะร้องถาม เห็นว่าอีกฝ่ายเอาแต่ก้มหน้าฟุบลงกับโต๊ะกินข้าวก็อดที่จะเดินไปสะกิดถามไม่ได้ “เป็นไรเนี่ย”“หือ… ไม่เป็นไร” คนถูกถามเงยหน้าขึ้นตอบ ใบหน้าสวยซีดเซียวราวกับคนป่วย ริมฝีปากที่เคยอวบอิ่มซีดขาวอย่างกับคนขาดน้ำ “แกไปกันเลย ขอนอนพักก่อน”“โห ไหวปะแก สภาพดูไม่ได้เลย” ชีต้าร์เพื่อนสาวประเภทสองเดินเข้าประชิดตัว “พรีเซ้นต์งานไม่ไหวบอกได้นะ เดี๋ยวพวกฉันทำกันเอง”“ไหวๆ ไม่ได้เป็นอะไรมาก” ณดาตอบไปแบบนั้น ทั้งที่รู้สึกคั่นเนื้อคั่นตัวไปทั่วร่างกาย อีกทั้งยังหายใจร้อนผ่าว เรี่ยวแรงก็แทบจะไม่มี“หยุดทำตัวเป็นหญิงแกร่งจ่ะ เดี๋ยวพาไปหาหมอ”“บ้า จะพรีเซ้นต์งานอยู่แล้ว” ณดาตอบปัดไป “รอทำงานนี้เสร็จค่อยกลับก็ได้”“ตลกยัยดา! แกลืมหรอว่าเรากลุ่มสุดท้ายที่ขึ้นไปพรีเซ้นต์ อีกสามสี่ชั่วโมงนู่นแหละกว่าจะเสร็จ ถึงตอนนั้นแกเน่าตายก่อนพอดี!” อลันเพื่อนอีกคนกล่าว“ใช่ กลับบ้านเหอะ เดี๋ยวไปเรียกแท็กซี่ให้” กุ้บกิ้บเห็นด้วย“ไม่เอา” ณดายังคงดื้อดึงไม่ยอม แม้ว่าเพื่อนๆ จะพากันช่วยเก็บของใส่กระเป๋าไว้หมดแล้ว นอกจากกระต่ายที่เป็นเพื่อนสนิทต่างคณะก็มีเพื่อนกลุ่มนี้แห
Baca selengkapnya
บทที่ 6 คำสั่งแรก
บทที่ 6คำสั่งแรกคีย์ : “คืนนี้มาที่ผับ”ณดานั่งมองข้อความที่ขึ้นโชว์หลาอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ตัวเองด้วยความสงสัย เธอนั่งมองมันเฉยๆ โดยที่ยังไม่กดเข้าไปอ่านเป็นสิบนาทีแล้ว ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องไป อีกอย่างเธอไม่ชอบสถานที่ที่มีแต่กลิ่นบุหรี่ ไหนจะเหล้าอีก เธอเสียตัวให้เขาครั้งแรกก็เพราะแอลกอฮอล์ เพราะฉะนั้นการเลี่ยงตัวจากของหรือสถานที่แนวนี้น่าจะดีที่สุดสำหรับเธอณดาถอนหายใจซ้ำไปซ้ำมา คิดไม่ตกว่าควรตอบเขาหรือปล่อยให้ผ่านไป ยิ่งอยู่กับผู้ชายคนนั้นมากเท่าไร ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองโดนเอาเปรียบมากขึ้นเท่านั้น ขนาดตัวเธอไม่สบายยังลากให้เดินตามไปที่คณะเพื่อให้ตัวเองได้เจอกับคนที่ชอบ เห็นแก่ตัวสุดๆ ไม่ได้คำนึงถึงคนที่ถูกพาไปแบบนั้นเลยสักนิด“ณดา” อลันสะกิดเรียกเธอพร้อมกับป้องปากกระซิบกระซาบ “แกกับพี่คีย์แอบคุยกันหรอ”“บ้า” ณดาตอบกลับทันควัน“เอ้า แล้วทำไมวันก่อนพี่คีย์พาแกไปส่งบ้านเลยล่ะ”“ไม่ใช่ พี่เขาไม่ได้ไปส่ง แต่พาไปหากระต่ายต่างหาก” ณดาตอบความจริง แต่อีกฝ่ายยังคงทำหน้าตาสงสัยเช่นเดิม“เขาชอบแกหรอ” ชีต้าร์ที่นั่งฟังเงียบๆ ในตอนแรกหันมาถามด้วยแววตาเป็นประกาย “ณดาสาวสวยเงียบสุขุมนุ่มลึกแ
Baca selengkapnya
บทที่ 7 ไม่แมน
บทที่ 7ไม่แมน“แกมาที่นี่ได้ไงณดา” กระต่ายถามขึ้นหลังจากที่พาณดาออกมาจากด้านในตัวผับตอนนี้ทั้งสองออกมายืนอยู่บริเวณลานจอดด้านนอก ที่มีการ์ดร่างใหญ่สองคนยืนเฝ้าอยู่ ณดาอึกอักไม่รู้จะบอกเพื่อนยังไงเลยเอาแต่ยืนเงียบ“ณดา” เมื่อเห็นว่าอีกคนเอาแต่นิ่งไม่ยอมปริปากพูด เจ้าตัวจึงทำเสียงแข็งใส่กดดันอีกฝ่าย “มีอะไรที่ฉันไม่รู้อีกไหม?”“ไม่มี” ณดาตอบเสียงอ่อย“อย่าโกหกได้ปะ แกมีอะไรแกบอกดิวะจะได้ช่วยกัน เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งกี่ปี ทำไมฉันจะดูไม่ออกว่าแกมีอะไรปิดบังอยู่!”“…”“ณดา”“ไม่มีอะไรจริงๆ” ณดาตอบไปแบบนั้นทั้งที่ในใจของเธอแทบจะระเบิดออกมา แต่ถ้าสารภาพไปว่าผู้ชายคนนั้นบังคับเธอยังไง กระต่ายคงไม่ยอมแน่ๆ เพื่อนเธอเอ่ยปากจะช่วยทำไมเธอจะไม่ยอม แต่เธอแค่ไม่ไว้ใจผู้ชายคนนั้น เขาสามารถปล่อยคลิปเธอได้ตลอดเวลา“ไม่มีอะไรแล้วทำไมแกอยู่กับมันบ่อยจัง” กระต่ายยังคงถามต่อ “มันบังเอิญจริงหรอณดา”“บ่อยตรงไหน เราพึ่งเคยเจอกันแค่สองครั้งเองนะ”“ปกติแกมาที่แบบนี้หรอวะ ฉันที่เป็นเพื่อนแกมากกว่าสิบปีแกยังไม่ยอมมากับฉันแบบนี้เลย!”“…”“อย่าโกหก…ขอร้องณดา”“ไม่มีอะไรจริงๆ” ณดายังคงยืนยันคำตอบใ
Baca selengkapnya
บทที่ 8 เห็นแก่ตัว
บทที่ 8 เห็นแก่ตัว “ช่วงนี้ลุงวุ่นๆ นะ เลยไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไร” ‘พิภพ’ หรือลุงภพบอกกับณดา “ไม่เป็นไรค่ะ ณดาเข้าใจว่าคุณลุงงานเยอะ ยิ่งตอนนี้กำลังจะเปลี่ยนให้พี่คิมหันต์รับช่วงต่อตำแหน่งของคุณลุงด้วย คงจะเหนื่อยกันน่าดู” ณดายิ้มให้ชายตรงหน้า แม้ว่าพิภพจะอายุเข้าเลขห้าแล้ว แต่เขายังดูหนุ่มแน่นต่างจากอายุจริงเสียอีก “แล้วณดาล่ะ ชีวิตช่วงนี้เป็นไงบ้าง” “…” ณดานิ่งไปชั่วขณะก่อนจะคลี่ยิ้ม “ก็…ดีค่ะ เรื่อยๆ ดี” ถึงแม้ว่ามันไม่ดีอย่างที่พูดก็เถอะ ตากลมโตเหลือบมองโทรศัพท์ตัวเองอยู่บ่อยครั้ง ก่อนที่เธอจะออกมากับคุณลุง เธอได้ตกลงกับคีย์ไว้ว่าจะตามกระต่ายให้ไปหาเขาที่ร้านกาแฟหลังมหาวิทยาลัยให้ได้ แลกกับการลบคลิปที่เขาได้ส่งให้ใครสักคนไปก่อนหน้า มันอาจจะดูเห็นแก่ตัวที่ยอมหลอกให้เพื่อนรักตัวเองไปเจอผู้ชายที่อันตรายแบบนั้น แต่เธอไม่มีตัวเลือกมากนัก แค่ต้องการให้อีกฝ่ายหยุดกระจายคลิปโป๊ของตัวเองก็แค่นั้น ณดารู้ว่าตัวเองผิด เพื่อนของเธอไม่ควรโดนเธอหลอกใช้เป็นเครื่องมือเอาตัวรอดแบบนี้ แต่ในทางกลับกัน ณดาก็แอบคิดว่าเธอเองก็ไม่มีส่วนในเรื่องนี้ด้วยซ้ำ ทำไมเธอถึงต้องมารับกรรมทุกอย่าง ทำไ
Baca selengkapnya
บทที่ 9 ความจริง
บทที่ 9 ความจริง “เสียดายเวลาที่รู้จักกันมาฉิบหาย” กระต่ายพูดออกมาด้วยความผิดหวังในตัวเพื่อนตัวเอง “แล้วจะให้ทำไงได้อะ” “ทำยังไงก็ได้แต่ไม่ใช่ทำแบบนี้ แกยอมให้มันบังคับแกได้ทุกอย่าง มันเห็นว่าแกยอมมันก็ทำแบบเดิมเรื่อยๆ ได้ไง” “ต่าย แกลองมาเป็นฉันดูปะ ลองมาอยู่ในจุดเดียวกันไหม!” “…” กระต่ายยืนเงียบ เมื่อเห็นว่าณดาพูดเสียงดังมากกว่าเดิม ซ้ำยังร้องไห้ออกมาอีก “แกแค่ต้องมาเจอหน้าเขา อยู่ใกล้เขา แกไม่ชอบฉันเข้าใจ” “….” “แต่มันก็แค่นี้เอง!” “มันไม่แค่นี้ไง มันกำลังวุ่นวายกับชีวิตฉัน!” “แต่ฉันต้องนอนกับเขา!” “…” “ทุกครั้งที่เขาไม่พอใจ ทุกครั้งที่ฉันพยายามไม่ทำตามคำสั่ง สุดท้ายแล้วฉันคนเดียวที่เจ็บ แกรู้อะไรบ้างวะ” “…” “ฉันโดนอยู่ฝ่ายเดียวเพียงเพราะว่าเขาชอบแก มันใช่หรอวะ ไม่สมเหตุสมผลเลย” น้ำตาณดายังคงไหลออกมาไม่ขาดสาย เธอเองก็ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง ถึงจะหลุดพ้นจากเรื่องนี้สักที “แกนอนกับมันทำไมแต่แรกล่ะ ถ้าแกไม่ยอมมัน
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status