Home / โรแมนติก / สัญญาซ่อนเร้น / 30 - ไม่เห็นอะไรใช่ไหม

Share

30 - ไม่เห็นอะไรใช่ไหม

last update Petsa ng paglalathala: 2026-09-12 09:21:41

ไม่เห็นอะไรใช่ไหม

“ก็ใครจะไปรู้ว่าน้ำยาของพี่มันจะดีขนาดนี้ พึ่งให้หมอฉีดไปแค่เข็มแรกเองพี่ก็เสกลูกเข้าท้องน้ำได้สำเร็จ พอคลอดคนนี้แล้วเรามีคนต่อไปเลยน่ะ” เอ่ยออกมาอย่างภาคภูมิใจและสวมกอดเธอเอาไว้อย่างแน่น

“บ้าไปหรือเปล่าค่ะ” เธอดุเขาออกไปทันที เมื่อเขาคิดเตลิดไปไกลวาดฝันถึงเรื่องมีลูกคนที่สอง เขาคิดออกมาได้ยังไง ทั้งที่คนแรกก็ยังไม่ลืมตาขึ้นมาดูโลกเลย

“ครับ พี่มันบ้าและตอนนี้ก็บ้ามาก ๆ เลย ตั้งแต่ที่เมียหนีไปอยู่ที่่อื่นพี่ก็แทบจะบ้าตายอยู่แล้ว” เขาเอ่ยบอกเธอออกมาตามตรง เพราะไม่มีที่จะต้องปิดบังแล้ว ถ้าจะเสียหน้าก็ช่างเพื่อแลกกับการที่ได้เธอมาครอบครองอยู่ในชีวิตของเขา

“น่าจะบอกความจริงให้เร็วกว่านี้หน่อย น้ำจะได้ตั้งรับทัน” ถึงจะอยากโกรธเขามากสักแค่ไหน แต่เธอก็ไม่อาจทำได้ เพราะเธอเองก็เต็มใจมอบกายมอบใจให้เขาไปแล้ว

“ขอโทษที่พี่เป็นคนขี้ขลาดกับเรื่องแบบนี้นะ แต่การกระทำของพี่มันไม่ขี้ขลาดนะ ลองดูอีกก็ได้ พี่ทำได้ดีเลยทีเดียว” ไม่พูดเปล่า มือปลาหมึกของเขาก็เลื้อยมาที่ลูบที่หน้าท้องและเลื่อนลงมาลูบที่เนินสามเหลี่ยมมของเธอ

“หื่นก็ขอให้เลือกสถานที่บ้างนะคะว่าที่คุณพ่อ” เธอเอ็ดเขาไปเช่นนั้น แต่การกระทำของเธอกลับสวนทางกับคำพูด ขาของเธอกลับแยกออกกว้างอย่างอัตโนมัติเหมือนกับกำลังเชื้อเชิญเขาให้เชยชม

“ก็มันคิดถึงนี่น่า แถมไม่ได้ปล่อยมาเป็นอาทิตย์แล้ว ดูสิแข็งจนแทบจะระเบิดได้แล้ว” เสียงออดอ้อนเอ่ยกับเธอ แล้วก็จับมือของเธอมาวางที่เป้ากางเกงของเขา

“มันจะไม่มีผลอะไรกับลูกใช่ไหมค่ะ” เธอเอ่ยขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่มีแต่ความกังวล แต่ความต้องการกลับมีมากเหลือล้น

“ไม่น่าจะมีครับพี่ถามหมอแล้ว ถ้าพ้นสามเดือนเรามีอะไรกันได้ตามปกติ แค่ลดท่าโลดโผนและผ่อนแรงลงบ้าง เพราะคนท้องเองก็มีอารมณ์มีความต้องการเหมือนกัน พี่พูดถูกใช่ไหม?”

ถึงจะยังไม่แน่ใจว่าอายุครรภ์ของเธอเท่าไหร่ แต่เขาคาดการณ์เอาเองว่าสามารถผ่านพ้นช่วงอันตรายได้แล้วแน่ ถ้าเขานับจากระยะการฉีดยาของเธอ เพราะกำหนดฉีดเข็มต่อไปเป็นวันเดียวกันกับวันที่เธอหนีเขาไปนั้น ซึ่งเขาเช็คแล้วว่าเธอไม่ได้ไปเลย

“เดาสิค่ะ” เอ่ยตอบพร้อมกับใบหน้าที่มองเขาอย่างท้าทาย

“ก็เป็นสะแบบนี้ ใครมันจะห้ามใจไหว”

“อ๊ะ...พี่จ๋า” เธอครางเสียงหลงออกมาทันที เมื่อเขาขึ้นคร่อมตัวเธอแล้วขบเม้นที่หน้าอกของเธออย่างแรง และมืออีกข้างของเขาก็ลูบที่เนินเนื้อผ่านเนื้อผ้าบาง ๆ

“ให้พี่ทำนะที่รักพี่คิดถึง สัญญาครับว่าจะเบา ๆ แล้วพรุ่งนี้เราค่อยไปให้หมอตรวจกัน” เขาเอ่ยขอเธอขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งที่ตอนนี้เขานั้นแทบจะรุกล้ำเข้าไปในตัวแล้ว

“...” เธอไม่ตอบอะไร แต่กลับเลื่อนมือขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อของเขาออก พร้อมกับล้วงเข้าไปลูบที่หน้าอกของเขาเช่นกัน

“น่ารักที่สุดเลย” เขาเอ่ยชมพร้อมกับรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า

“น่ารัก แล้วรักไหมค่ะ” เสียงหวานเอ่ยถามขึ้นแถมยังส่งสายตามองเขาอย่างท้าทายอีก

“รักมากที่สุดเลยครับ”

เสื้อเชิ้ตของคนเหนือร่างถูกถอดออกและถูกโยนทิ้งลงที่ข้างเตียงอย่างไม่ใยดี มือหนาถอดเข็มขัดออกและปลดตะขอกางเกงออกด้วย

“ปากหวานจังเลยนะคะ” เสียงกระเส่าของคนใต้ร่างเอ่ยแซว พร้อมกับเอื้อมมือของเธอไปช่วยรูดซิบกางเกงของเขาลงให้ด้วย

ไม่ใช่แค่รูดซิบอย่างเดียว แต่มือน้อย ๆ อันแสนซนของเธอก็ลูบไล้ล้วงเข้าไปที่เป้าตุงของคนเหนือร่างอีกด้วย ทำเอาเขาต้องสูดปากแหงนหน้าขึ้นมองเพดาน

ร่างแกร่งทิ้งตัวลงมาแนบชิดกับคนใต้ร่างเมื่อเธอชักมือกลับ และยังคงคลอเคลียอยู่ที่ซอกคอขาว ก่อนที่จะกระซิบถามด้วยวาจาที่หื่นห่ามเบา ๆ ที่ข้างหูของเธอ

“ทุกอย่างในตัวพี่ก็น่าจะหวานใช่ไหม ที่รักถึงกินพี่ไม่พักเลย” เสียงแหบพร่าเอ่ยแซวออกมา พร้อมกับขบเม้มลงที่ใบหูของเธออีกด้วย

แกร๊ก!!!

“อุ้ย...”

“ไอ้แทน”

ปุณณธีร์รีบดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมตัวของเขาและคนใต้ร่างเอาไว้อย่างไว เมื่อจู่ ๆ น้องชายของเขาก็เปิดประตูเข้ามาเสียดื้อ ๆ ดีที่เขายังไม่ปลดเปลื้องถอดเสื้อผ้าของธารารินทร์ออกจากตัว

“ขอโทษครับพี่ธาม แค่จะมาบอกว่าพี่ช่วยทะนุถนอมเพื่อนแทนด้วยนะ แล้วก่อนจะทำอะไรประตูก็หัดล็อคบ้างนะครับพี่ธาม ที่นี่ไม่ใช่บ้านพี่นะ ผมไปละ” ปัณณธรเอ่ยบอกพร้อมกับก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด เพราะรู้ดีว่าพี่ชายไม่ได้ลุกขึ้นมาล็อคประตูแน่หลังจากที่พวกเขาออกไปแล้ว และก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ เพราะเขาสามารถเปิดเข้ามาได้

“เดี๋ยว” เสียงเข้มเอ่ยเรียกน้องชายเอาไว้เสียก่อน เพื่อแก้ข่มอาการประหม่าเมื่อสักครู่

“พี่ธามมีอะไรครับ” ปัณณธรขานรับพร้อมกับหมุนตัวกลับมาหาพี่ชายคืน แต่ก็ไม่อาจกล้าหันไปมองซึ่ง ๆ หน้าเพราะกลัวว่าจะโดนพี่ชายดุเอา

“เมื่อกี้แกไม่เห็นอะไรใช่ไหม” เขาถามปัณณธรออกไปตามตรง เพราะเป็นห่วงความรู้สึกของธารารินทร์ ส่วนตัวเขาเองนั้นเขาไม่สนใจอยู่แล้ว

“ไม่เห็นเลยครับ แทนส่งเสียงขึ้นมาก่อนที่จะเดินเข้ามาเสียด้วยซ้ำ และอีกอย่างแทนก็หันหน้าไปทางอื่นนะพี่ธาม แทนไม่ได้มองพี่กับน้ำรินเลย” เอ่ยตอบพี่ชายไปออกไปตามตรง เพราะเขารู้ว่าพี่ชายคงกำลังพลอดรักอยู่แน่ เลยส่งเสียงออกมาก่อน

“แน่ใจนะ?”

“ครับ แทนสาบาน” เอ่ยตอบพี่ชายพร้อมกับชูนิ้วขึ้น แล้วปัณณธรก็เดินกลับออกไปทันที โดยครั้งนี้เขาไม่ลืมที่จะล็อคประตูให้กับพี่ชายด้วย

ปุณณธีร์ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก เมื่อน้องชายเดินออกไปแล้ว แต่หญิงสาวใต้ร่างเอาแต่หลับตากลั้นหายใจเอาไว้ ไม่กล้าส่งเสียงออกมาแม้แต่น้อย

“ลืมตาได้แล้วครับ” เสียงนุ่มเอ่ยบอกคนใต้ร่าง

“พี่ธาม” พอธรรมรินทร์ลืมตาขึ้นมา เธอก็ทำหน้าไม่พอใจใส่เขาทันที

“ขอโทษที่ใจร้อนไปหน่อย” ปุณณธีร์รีบขอโทษขอโพยเธอเสียยกใหญ่เลย เพราะเขาเองก็ประมาทมากเกินไป ดีที่เป็นน้องชายเขาเอง ถ้าเป็นคนอื่นเปิดมาเขาไม่อยากจะคิดเลยว่าจะน่าอายขนาดไหน

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • สัญญาซ่อนเร้น   31 - ต่ออีกนะ

    ต่ออีกนะ“ต่อเลยนะ คราวนี้คงไม่มีใครเปิดประตูเข้ามาได้แล้วละ” เสียงเรียบเอ่ยขอพร้อมกับบอกเธอด้วยความมั่นใจ เพราะเห็นปัณณธรล็อคประตู้ให้ด้วยตาของตัวเอง“น่าอายจังเลย”“ไอ้แทนมันก็บอกอยู่ว่ามันไม่เห็นอะไร” เขาเอ่ยบอกเพื่อให้เธอสบายใจ“แต่...”“พี่รู้จักน้องชายของพี่ดี และพี่ก็เชื่อว่าแทนเองก็ให้เกียรติน้ำ มันไม่ได้มองอย่างที่มันบอกแน่นอน” เขาเอ่ยขึ้นอย่างมั่นใจ เพราะรู้จักนิสัยของน้องชายเขาดีว่าปัณณธรพูดจริง“ต่อไปน้ำจะกล้าสู้หน้าแทนได้ยังไงค่ะ” เธอเอ่ยด้วยความกังวล“ก็ไม่ต้องไปมองไงครับ มองแค่พี่คนเดียวก็พอแล้ว เพราะพี่คือผัวของน้ำ” เขาเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยวาจาที่ฟังดูแล้วทำให้เธอรู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมาปุณณธีร์จึงลุกขึ้นถอดกางเกง และถอดเสื้อผ้าของธารารินทร์ออกด้วย กายแกร่งแทรกนั่งตรงหว่างขาของเธอ มือใหญ่กำสาวตัวตน และกดแทรกเข้าไปในร่องรักสีหวานของหญิงสาวทันที“อ๊า ยังแน่นเหมือนเดิมเลย เจ็บไหมครับ” เสียงกระเส่าเอ่ยถาม แต่สายตากลับยังคงจ้องมองที่จุดเชื่อมต่อระหว่างเขาและเธอ“ไม่เลยค่ะ แค่อึดอัดนิดหน่อย” เธอส่ายหน้าตอบเขา แต่มือกลับจิกเล็บลงที่แขนของเขาอย่างแรงแบบไม่รู้ตัว “ถ้าไม่ไหวน้ำบ

  • สัญญาซ่อนเร้น   30 - ไม่เห็นอะไรใช่ไหม

    ไม่เห็นอะไรใช่ไหม“ก็ใครจะไปรู้ว่าน้ำยาของพี่มันจะดีขนาดนี้ พึ่งให้หมอฉีดไปแค่เข็มแรกเองพี่ก็เสกลูกเข้าท้องน้ำได้สำเร็จ พอคลอดคนนี้แล้วเรามีคนต่อไปเลยน่ะ” เอ่ยออกมาอย่างภาคภูมิใจและสวมกอดเธอเอาไว้อย่างแน่น“บ้าไปหรือเปล่าค่ะ” เธอดุเขาออกไปทันที เมื่อเขาคิดเตลิดไปไกลวาดฝันถึงเรื่องมีลูกคนที่สอง เขาคิดออกมาได้ยังไง ทั้งที่คนแรกก็ยังไม่ลืมตาขึ้นมาดูโลกเลย“ครับ พี่มันบ้าและตอนนี้ก็บ้ามาก ๆ เลย ตั้งแต่ที่เมียหนีไปอยู่ที่่อื่นพี่ก็แทบจะบ้าตายอยู่แล้ว” เขาเอ่ยบอกเธอออกมาตามตรง เพราะไม่มีที่จะต้องปิดบังแล้ว ถ้าจะเสียหน้าก็ช่างเพื่อแลกกับการที่ได้เธอมาครอบครองอยู่ในชีวิตของเขา“น่าจะบอกความจริงให้เร็วกว่านี้หน่อย น้ำจะได้ตั้งรับทัน” ถึงจะอยากโกรธเขามากสักแค่ไหน แต่เธอก็ไม่อาจทำได้ เพราะเธอเองก็เต็มใจมอบกายมอบใจให้เขาไปแล้ว“ขอโทษที่พี่เป็นคนขี้ขลาดกับเรื่องแบบนี้นะ แต่การกระทำของพี่มันไม่ขี้ขลาดนะ ลองดูอีกก็ได้ พี่ทำได้ดีเลยทีเดียว” ไม่พูดเปล่า มือปลาหมึกของเขาก็เลื้อยมาที่ลูบที่หน้าท้องและเลื่อนลงมาลูบที่เนินสามเหลี่ยมมของเธอ“หื่นก็ขอให้เลือกสถานที่บ้างนะคะว่าที่คุณพ่อ” เธอเอ็ดเขาไปเช่นนั้น

  • สัญญาซ่อนเร้น   29 - ขอโทษสำหรับทุกอย่าง

    ขอโทษสำหรับทุกอย่าง“ทิพย์ขอยืมเสื้อผ้าของเมียพี่หน่อยสิพี่ธาม” ปุณยวีร์พูดขึ้นมาบ้าง หลังจากเรื่องของพี่ชายทุกจบลงด้วยดีแล้ว“แกจะเอาไปทำไมทิพย์ แล้วนี้แกคิดจะทำอะไรอีก” ปุณณธีร์เค้นถามทันที เมื่อน้องสาวเอ่ยขอเสื้อผ้าของธารารินทร์“ทิพย์จะเปลี่ยนเอาชุดไอ้เฮงซวยนี้ออกพี่ธาม ทิพย์ไม่อยากใส่มันแล้ว แล้วชาตินี้ทิพย์ก็จะไม่มีวันใส่มันอีกเด็ดขาด” ปุณยวีร์เอ่ยขึ้นพร้อมกับขย้ำไปที่ชุดเจ้าสาวของเธอที่สวมอยู่ในตอนนี้“แล้วเสื้อผ้าของแกละ ทำไมไม่ใส่ของตัวเอง” ปุณณธีร์ยังคงถามหาเหตุผล เพราะรู้ดีว่าน้องสาวมีจุดประสงค์แอบแฝงแน่“ไม่เอา เดี๋ยวนักข่าวจำทิพย์ได้” ปุณยวีร์ตอบพี่ชายออกไปตามตรง เพราะเธออยากออกไปจากตรงนี้เต็มทนแล้ว“ใครบอกแกอยากเป็นคนดัง ว่าแต่แกจะใส่ได้เหรอเสื้อผ้าน้ำมีแต่เรียบร้อย”“เถอะน่า เดี๋ยวทิพย์ซื้อตัวใหม่คืนให้น้องนะ”“ไม่ต้องเลย โน้น...” ถึงจะดุจะเอ็ดน้องสาวไปอย่างนั้น แต่ปุณณธีร์ก็ยอมให้การช่วยเหลือน้องสาวของเขาอยู่ดี“ขอบคุณนะคะพี่ชายสุดที่รักของทิพย์ ขออนุญาตน้อง เอ่อ...พี่สะใภ้คนสวยด้วยนะคะ” ปุณยวีร์เอ่ยขอบคุณพี่ชาย และไม่ลืมที่จะหันมาเอ่ยขอบคุณธารารินทร์ด้วยทุกคนจึงเดินอ

  • สัญญาซ่อนเร้น   28 - มีสิทธิ์ทุกอย่าง

    มีสิทธิ์ทุกอย่างเปลือกตาของหญิงสาวที่นอนบนเตียงค่อย ๆ เปิดขึ้นอย่างช้า ๆ แล้วกระพริบถี่ ๆ พบเพียงแค่เพดานสีขาว และเสียงบทสนทนาของใครบางคนที่เธอจำได้ขึ้นใจ“น้ำ ตื่นแล้วหรือครับ ค่อย ๆ ลุกขึ้นนะ รู้สึกเป็นยังไงบ้าง” เสียงทุ้มนุ่มถามขึ้นรัว ๆ ขณะที่ช่วยประคองเธอลุกขึ้นนั่ง“คุณ” เธอรีบสลัดแขนออกจากเขา และพยายามจะขยับตัวออกห่างจากเขา แต่ก็ไม่เป็นผลอะไรเลย เพราะเขาเหมือนจะไม่รู้สึกรู้สาอะไร“ครับพี่เอง น้ำเป็นยังไงบ้าง” เสียงนุ่มเอ่ยถามเธอขึ้นมาอีกครั้ง และยกมือขึ้นลูบที่แก้มของเธอเบา ๆ ด้วยความห่วงใยเธอก้มลงมองสำรวจที่เสื้อผ้าของตัวเองในตอนนี้กลับพบว่า มันไม่ใช่เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่ก่อนหน้านี้ ก่อนที่เธอจะหมดสติไป“ปล่อยฉันค่ะ คุณไม่...” เธอพยายามขยับตัวออกห่างจากเขา“...” ปุณณธีร์ไม่พูดอะไรอีก เขาจึงดึงเธอเข้ามาสวมกอดเธอทันที ก่อนที่เธอจะได้โวยวายหรือต่อว่าเขาออกมาเสียก่อน แค่เธอเปลี่ยนสรรพนามเรียกแทนตัวเองและเรียกเขาแบบนี้ เขาก็รู้สึกเจ็บปวดใจยิ่งนัก“นี่คุณ! ปล่อยฉันนะ งานของตัวเองแท้ ๆ ยังจะมาทำ...” ธารารินทร์พยายามดีดดิ้นและเริ่มโวยวายขึ้นมาอย่างไม่พอใจเขา“พี่ธาม แทนแกปล่อยพี่...”

  • สัญญาซ่อนเร้น   27 - น้ำเป็นแฟนพี่

    น้ำเป็นแฟนพี่หนึ่งสัปดาห์ต่อมาวันเวลาเดินทางมาถึงกำหนดการวันที่ตระกูลพัชรเหมรัตน์มีงานมงคลสักที ธารารินทร์เธอมาในงานนี้ด้วย แต่มาในฐานะของพนักงานเสิร์ฟไม่ใช่ในฐานะแขกในงาน“น้ำไหวไหมเนี่ย ทำไมหน้าซีดจัง” กรรณิการ์ถามเพื่อนขึ้นมาด้วยความห่วงใย เมื่อแต่งตัวเสร็จพร้อมเริ่มงานแล้ว แต่ใบหน้าของธารารินทร์กลับไม่ค่อยสู้ดีนัก“ไหวสิ แค่นี้สบายมากกิ่งไม่ต้องห่วงนะ”ธารารินทร์ตัดสินใจรับงานนี้ เพราะอยากมาให้เห็นด้วยตาของตัวเอง เธอจะได้ยอมรับความจริงและตัดใจจากเขาตั้งแต่ตอนนี้เลย“งั้นก็ไปกันเถอะ”ทั้งคู่จึงต้องเดินออกไป และต่างก็ต้องแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายของแต่ละคน วันนี้มีแต่บุคคลมีชื่อเสียงนักธุรกิจมากหน้าหลายตากันทั้งนั้น**อีกด้าน“ว้าว วันนี้พี่สาวของแทนสวยมากเลย สวยที่สุดเลยครับพี่ทิพย์” ปัณณธรเอ่ยชมพี่สาวของเขาทันที ที่เปิดประตูเดินเข้ามาภายในห้องแต่งตัวของพี่สาว“แต่ติดที่ดื้อ หัวรั้นไปหน่อย” ปุณณ์ธีร์เอ่ยเสริมเชิงเหน็บแนมใส่น้องสาวของเขา“นี่พี่ธาม” ปุณยวีร์ พัชรเหมรัตน์ หรือ น้ำทิพย์ หญิงสาววัย 25 ปี เธอเป็นบุตรคนกลางของตระกูลพัชรเหมรัตน์และเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวขอ

  • สัญญาซ่อนเร้น   26 - งานมงคล

    งานมงคล"น้ำ”“ว่าไงกิ่ง”ธารารินทร์ที่กำลังจะก้าวขาเดินกลับไปที่ห้องนอนเธอกลับต้องหยุดชะงัก แล้วหันหน้าไปยังต้นเสียงที่เอ่ยเรียกชื่อของเธอ“เราเห็นว่าน้ำอยากหาหางานพิเศษทำเพิ่ม เราเลยเอาข่าวดีมาบอกเผื่อน้ำจะสนใจ”กรรณิการ์ หรือ กิ่ง เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่มหาวิทยาลัยและเข้าไปฝึกงานในบริษัทของปุณณธีร์พร้อมกันกับเธอ หญิงสาวเป็นคนที่ธารารินทร์ขอมาอาศัยอยู่ด้วยในตอนนี้กรรณิการ์เป็นเพื่อนเพียงคนเดียวที่สนิทและรู้เรื่องราวปัญหาชีวิตทั้งหมดของเธออีกด้วย มีแค่เรื่องเดียวที่ไม่รู้ในตอนนี้คือ ความสัมพันธ์ของธารารินทร์กับปุณณธีร์ เพราะเธอไม่เคยบอกเพื่อนเลย“งานอะไรเหรอกิ่ง” ธารารินทร์เอ่ยถามเพื่อนขึ้นมาด้วยความสนใจทันที เพราะเธอไม่ได้เข้าไปฝึกงานที่บริษัทหลายวันแล้ว และเธอเองก็ไม่เคยใช้เงินของปุณณธีร์ด้วย ถึงแม้เขาจะหยิบยื่นมาให้มากมายเท่าไหร่ก็ตาม“เป็นงานมงคลของครอบครัวพัชรเหมรัตน์” กรรณิการ์ตอบออกไปตามที่เธอได้ทราบจากพี่ในแผนกบอกมาอีกที“พัชรเหมรัตน์งั้นเหรอ?” ธารารินทร์ครุ่นคิดอยู่ในใจเมื่อเพื่อนพูดคำนี้ออกมา เพราะเธอรู้ดีว่าเป็นงานของคนในตระกูลของปุณณธีร์แน่นอน“อืม...หรือว่าจะเป็นงานขอ

  • สัญญาซ่อนเร้น   5 - ถูกเรียกมาบริการ

    ถูกเรียกมาบริการ“น้ำริน! ตอนนี้ถึงเวลาเลิกงานของเธอแล้ว...” ปัณณธรเอ่ยบอกเมื่อมองดูเวลาแล้วเห็นว่าควรเป็นเวลาที่ธารารินทร์ต้องเลิกงานแล้วตามที่แจ้งกันเอาไว้ก่อนหน้านั้น“ขอเวลาอีก...”“น้ำริน!” ปัณณธรเอ่ยเรียกชื่อของเธอด้วยน้ำเสียงเรียบเข้มเพื่อเป็นการข่มขู่ เมื่อรู้ว่าเธอกำลังจะเรียกร้องเขา“ก็ได

  • สัญญาซ่อนเร้น   4 - เพื่อนมาอุดหนุนเพื่อน

    เพื่อนมาอุดหนุนเพื่อนไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน เขาถึงกล้าเอาเรื่องส่วนตัวของพี่ชายมาเล่าสู่เธอฟัง ทั้งทีเพื่อนสนิทและหญิงสาวคนอื่น ๆ ที่พยายามมาตีสนิทเขาเพื่อที่จะเข้าหาพี่ชายของเขา เขายังไม่กล้าพูดเรื่องของพี่ชายให้คนเหล่านั้นฟังเลย แต่กับธารารินทร์ทำไมเขาถึงเล่าบอกเสียหมดเปลือกเลย “เว่อร์ไปหร

  • สัญญาซ่อนเร้น   3 - ให้น้องทำงานแทน

    ให้น้องทำงานแทนธารารินทร์ยังคงรู้สึกประหม่า และไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไร เมื่ออยู่ภายในห้องกันเพียงแค่สองคน เมื่อนึกถึงน้ำเสียงของชายหนุ่มเมื่อสักครู่“น้ำริน เธอเข้ามาที่นี่ได้ยังไง?” ปัณณธรถามหญิงสาวที่เอาแต่ก้มหน้าทันที เมื่ออยู่ภายในห้องกันเพียงแค่สองคนสาเหตุที่เขาเรียกเธอว่าน้ำรินนั้น ก็เพราะมี

  • สัญญาซ่อนเร้น   2 - เริ่มงานใหม่

    เริ่มงานใหม่หญิงผู้จัดการเองก็ลำบากใจ แต่เมื่อเห็นแก่ความกตัญญูและความดีความสามารถที่ปุยฝ้ายทำเงินให้ก็อดที่จะสงสารเห็นใจหญิงสาวไม่ได้“ก็ได้ ๆ แต่จะให้ขึ้นไปบริการคุณแทนไทก็แล้วกัน...”สองสาวหันมามองหน้ากันและยิ้มให้กันอย่างดีใจที่ได้ยินคำนี้ แต่ปุยฝ้ายกลับนึกแปลกใจ ที่ได้ยินว่าผู้จัดการจะให้ธารา

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status