ANMELDENTeilen
บทที่ 2 กางกรงเล็บ 2
Veröffentlichungsdatum:
03.04.2026 12:00:02คำสอนของพ่อที่ภพตะวันจำได้ขึ้นใจก็คือ
“สิ่งที่ทำให้ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ยิ่งใหญ่ขึ้นมาก็คือ ราคาทรัพย์สินของเราจะสูงขึ้นไปเรื่อยๆ หลักสำคัญมีสามข้อเท่านั้นนั่นคือ ทำเล”
“แล้วข้อสองล่ะครับ”
“ก็ทำเล”
ภพตะวันงง “แล้วข้อสามล่ะครับ”
“ก็ทำเลอีกนั่นแหละ ทำเลคือจุดรุกฆาต”
ภพตะวันนั่งอยู่ที่ห้องรับรอง มองภาพถ่ายของคุณลุงกับคนใหญ่คนโตหลากหลายแวดวง ถัดมาก็มีถ้วยรางวัล ใบประกาศเกียรติคุณ รางวัลด้านการลงทุนต่างๆ นานาตั้งอวดผู้มาเยือน พักใหญ่ๆ เขาก็ได้พบคุณลุงที่รัก ท่านประธานบริษัทกิตติธารา ดีเวลลอปเม้นท์ กรุ๊ป จำกัดผู้โด่งดัง นักพัฒนาอสังหามือทองที่ได้รับการยกย่อง
คุณลุงนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานโอ่อ่า สีหน้าเรียบเฉยไม่เป็นมิตร เมื่อภพตะวันก้าวเข้ามาพลางยกมือไหว้อย่างนอบน้อม ใบหน้าเหี่ยวย่นก็ปรากฏร่องรอยพึงพอใจที่หลานผู้น่าสงสารคนนี้ยังสยบอยู่ใต้อำนาจ
“สวัสดีครับคุณลุง”
“มีธุระอะไรก็รีบพูดมา”
“อัฐิของคุณพ่อยังอยู่ที่วัดครับ”
“แล้วไง ถ้าจะมาขอเงิน คราวหลังให้ติดต่อผ่านทนายของฉัน” คุณลุงพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีความเห็นใจเจือปน ส่วนภพตะวันมีรอยยิ้มน้อยๆ ผุดขึ้นที่ริมฝีปาก
“วางใจเถอะครับ ผมแค่แจ้งให้ทราบ มิได้มาเรียกร้องอะไร แต่มาเสนอธุรกิจต่างหากครับ”
นายสุวิทย์ยังคงไม่ขยับเขยื้อนส่วนใดนอกจากริมฝีปาก “เลขาของฉันบอกว่ามีคนต้องการซื้อที่ดิน”
“ครับ คุณลุงไม่สะดวกใจหรือเปล่าครับ”
“ใครเป็นคนซื้อ”
“ผมเองครับ”
“แก?”
“ครับ จะไม่เชิญผมนั่งลงและเสิร์ฟเครื่องดื่มหน่อยหรือครับ”
“ที่นี่ไม่ใช่สนามเด็กเล่น ไปหาเพื่อนเล่นที่อื่น”
“ได้ยินว่าคุณลุงกำลังพยายามขายตึกเก่าย่านสุขุมวิท และบังเอิญจริงๆ ครับที่ผมกำลังมองหาทำเลสวยๆ สักแห่ง”
ทันทีที่เขาพูดจบ ลุงหัวเราะเยาะ บอกว่านี่คือเกมของผู้ใหญ่ ไม่ใช่เรื่องที่เด็กอายุสิบแปดจะแทรกเข้ามาทำตัวโอ่อ่าต่อหน้าเขาได้ และทำเลตรงนั้นถือเป็นไข่มุกเม็ดงามของบริษัท และมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันล้านบาท ภพตะวันถือวิสาสะนั่งลง ตาจ้องตา
“ออกไปซะ ฉันไม่คุยกับคนช่างเพ้อที่ไม่มีเงิน”
“การทำอสังหาริมทรัพย์ก็เริ่มต้นด้วยการใช้เงินคนอื่นนี่ครับ”
ลุงชะงักนิ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมา “ตึกหลังนั้นยังสร้างรายได้ให้ฉันได้มากอยู่”
โกหก... ตึกนั่นร้างมาเกือบห้าปีแล้วเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจซบเซา ภพตะวันเดินทางไปสำรวจทำเลมาทั้งหมดแล้ว และอีกเหตุผลก็คือตึกเก่านั้นเป็นตึกแรกที่เขาเป็นคนตั้งชื่อเอง คุณลุงเริ่มรู้สึกได้ถึงแววตาคมกริบน่ากลัวของภพตะวัน แต่เมื่อมองดูให้ดีๆ อีกครั้ง เขาก็ยังเป็นแค่เด็กสิบแปดอวดดีที่กำลังยิ้มแย้ม
“ฉันตีราคาขายตึกพร้อมที่ดินนั้นไว้หนึ่งพันล้านบาท ค่าทุบและรีโนเวทอีกไม่ต่ำกว่าห้าร้อยล้าน แล้วใครล่ะที่เป็นเจ้าของเงินทุน”
“เจ้าหนี้เก่าของคุณพ่อไงครับ”
คราวนี้ลุงเป็นฝ่ายกะพริบตา “หมายความว่าแกจะกลับไปขอกู้ซื้อตึกและที่ดิน ทั้งๆ ที่พ่อของแกฆ่าตัวตายหนีหนี้เขาไปแล้วงั้นหรือ”
“ถูกต้องครับ และนั่นต้องใช้ทีมงานสถาปนิกวางแบบแปลน ทีมผู้รับเหมาและตัวเลขทางการตลาดเพื่อนำไปใช้สำหรับยื่นกู้ คุณลุงถึงเป็นตัวเลือกแรกของผมไงครับ”
ภพตะวันยิ้ม มีอะไรบางอย่างในน้ำเสียงและแววตาที่บ่งบอกว่าเขาทำได้อย่างที่พูดและจะไม่ยอมให้มีอะไรมาขัดขวาง คุณลุงที่รักจึงชั่งน้ำหนักในใจ คิด... คิด... แล้วก็คิด ถ้าหากขัดขาให้ไอ้เด็กนี้ล้มเหลว ก็เท่ากับว่าเขาจะขายอาคารเก่าร้างนั่นโดยที่โขกราคาค่าก่อสร้างได้อีกต่อ
คิดดูแล้วเขามีตึกและที่ดินตกค้างที่ขายไม่ออกอยู่หลายแห่ง สู้ปั้นเด็กคนนี้ให้เป็นหนังหน้าไฟ ตระเวนกู้เงินมาซื้อตึกเน่าๆ ของเขาให้หมด และเมื่อมันถูกบีบจนตรอกแบบพ่อของมันเมื่อไรก็ค่อยเขี่ยทิ้ง ไอ้เด็กนี่โง่แล้วอวดฉลาดเหมือนพ่อมันไม่มีผิด
“ไม่มีแหล่งเงินทุนที่ไหนให้เด็กที่เพิ่งจบมัธยมกู้หนึ่งพันล้านบวกค่ารีโนเวทหรอกนะ”
“ถ้าไม่มี ผมคงไม่มาหรอกครับ”
“รู้ไหม พ่อของแกก็ล้มเพราะกู้เงินแบบนี้”
“รู้สิครับ แต่ผมไม่เหมือนคุณพ่อหรอกครับ เสี่ยงมากก็กำไรมาก ผมก็แค่กล้าเสี่ยงกว่า”
ภพตะวันสบตา รู้ด้วยสัญชาตญาณว่าบรรลุข้อตกลงแล้ว ต่างฝ่ายต่างยิ้ม สุวิทย์เนื้อเต้นด้วยความตื่นเต้น เพราะไม่มีอะไรดีไปกว่าการมีเหยื่อเข้ามาเสนอตัวเป็นหนี้ให้แทนถึงที่แบบนี้ หลังจากเรียกประชุมคุยตกลงรายละเอียดและตั้งทีมทำงานเสร็จ เขาก็เอ่ยถามหลานชายด้วยท่าทีแตกต่างไปจากเดิม เหมือนกับว่าส่วนลึกในใจเริ่มกลัวเด็กคนนี้
“ทำไมถึงเลือกที่นี่”
“กิตติธารา ดีเวลลอปเม้นท์ กรุ๊ป มุ่งมั่นเลือกทำเลที่มีศักยภาพทั้งการคมนาคม แหล่งงานย่านธุรกิจ และมุ่งตอบสนองความต้องการของผู้บริโภค ทั้งแนวสูงและแนวราบ ทรัพย์สินให้เช่า ทั้งพื้นที่ในเขตกรุงเทพฯ ปริมณฑล และต่างจังหวัดที่มีความต้องการที่อยู่อาศัย และดำเนินกิจการธุรกิจพาณิชย์ แล้วจะมีเหตุผลอะไรที่ผมจะไม่เลือกที่นี่ล่ะครับ”
และผมจะกัดกินไม่ให้เหลือ... เขาพูดต่อในใจก่อนจะหันหลังจากไป
Aktuellstes Kapitel
สัญญาปรารถนา บทที่ 28 เคียงข้าง 5
ภพตะวันสั่นไปทั้งตัวเมื่อรู้สึกถึงบางอย่างล่วงล้ำเข้ามา วารุณขยับนิ้วอย่างเชื่องช้าทว่าหนักแน่นจนภพตะวันบิดเร่า ไอร้อนจากร่างหนั่นแน่น สัมผัสหยาบกร้านแตะต้องลงบนความเนียนนุ่ม ใช้ริมฝีปากครอบครองยอดถันสีชมพูสลับกันทั้งสองข้างอย่างอิ่มเอม “หนูเป็นน้ำแข็งที่ลุกเป็นไฟได้ รู้ตัวมั้ย” ภพตะวันครางกระเส่า ทำอะไรไม่ได้นอกจากสบตาอ้อนวอน ร่างกำยำก้มลงมาดูดกลืนเสียงครางของเขาไว้อย่างพึงพอใจ ตวัดนิ้วโจนจ้วงล้ำลึกแทรกผ่านความคับแน่นมากขึ้น ภพตะวันจึงฝืนความกระหายที่กำลังเอ่อล้นด้วยการปิดปากกลั้นเสียงครางไว้แน่นๆ ต่อต้านเอาไว้แต่เมื่อลิ้นร้อนซอกไซ้ในหู รุกเร้าค้นหาพลางสอดนิ้วเข้าออกกระชั้นถี่ ร่างกายงดงามก็เกร็งซ่านเอิบอาบในฉับพลัน ภพตะวันกระตุกเฮือก วารุณคลายความร้อนให้ด้วยจูบ เขาจูบปลอบประโลม เก
สัญญาปรารถนา บทที่ 28 เคียงข้าง 4
ต่างฝ่ายต่างหอบหายใจหนักหน่วงอยู่ในความมืดสลัว ความร้อนที่สัมผัสได้จากอีกฝ่ายทำให้ทั้งคู่รู้สึกมึนงง เสียงหัวใจที่เต้นกระหน่ำทำให้คิดอะไรไม่ออก วารุณจับแขนเขาขึ้นมาตรึงไว้เหนือศีรษะช้าๆ ทว่าทรงพลัง ไม่มีอำนาจใดจะสั่นคลอนชายผู้นี้ได้ทั้งสิ้น ภพตะวันอยากจะเปลี่ยนใจเพียงใดก็เปล่าประโยชน์ หน้าอกพุ่งรั้งขึ้น บดเบียดแผงอกหนั่นแน่นจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน แสงไฟในห้องถูกปรับให้สลัว แสงสีของมหานครที่ปรากฎผ่านกระจกห้องอิมพีเรียลดูคล้ายอัญมณีพร่างพราว ภพตะวันถูกอุ้มไปที่เตียง เขานอนตัวตรง มือไม้เก็บเรียบร้อยและกะพริบตามองร่างกำยำเปลือยครึ่งท่อน “ยืนยันกับฉัน... หนูยินดีให้ฉันกอดใช่มั้ย” “ครับ” เสียงของภพตะวันสั่น แก้มแดงฉ่าและหลับตาแน่นปี๋เพราะเขินมาก “ภพโตแล้ว ภพอยากให้เ
สัญญาปรารถนา บทที่ 28 เคียงข้าง 3
“นึกว่าใครที่ไหน ภพตะวันหลานคนเก่งของฉันนี่เอง” สุวิทย์พูดเสียงดัง คู่สนทนาของภพตะวันจึงหันไปคุยกับสุวิทย์แทน ผู้เป็นลุงเอ่ยชมภพตะวันอย่างนั้นอย่างนี้ เมื่อได้คุยกันสองคน ภพตะวันก็ยิงเข้าประเด็น “เมื่อครู่นี้พูดชมจริงหรือเล่นละครอยู่ครับ” “หึ! ก็แล้วแต่จะคิด ฉลาดอยู่แล้วก็ไม่น่าถาม ฉันไม่ยักจำได้ว่าฉันเชิญแกด้วย แต่ก็เอาเถอะ ของกินในงานมีเหลือเฟือ แค่สัมภเวสีอย่างแกคนเดียวกินไม่หมดอยู่แล้ว” “ขอบคุณครับ คุณสุวิทย์เป็นนักธุรกิจชื่อดัง ได้รับคำยกย่องว่าเป็นจักรพรรดิวงการเรียลเอสเตท ผมย่อมสนใจอยากรู้เคล็ดลับความร่ำรวยบ้างนี่ครับ”
สัญญาปรารถนา บทที่ 28 เคียงข้าง 2
สถานะการเงินของบริษัทกิตติธารา ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด เริ่มสั่นคลอนเพราะสินทรัพย์และกระแสเงินสดมูลค่าสามพันล้านหายไปจากระบบ ส่วนห้าง Topaz ที่ผิดพลาดซื้อมาก็ไม่ทำกำไรใดๆ สุวิทย์เดือดดาลทุกครั้งที่เห็นชื่อ Topaz ดังนั้นจึงประกาศเปลี่ยนชื่อห้างใหม่เป็น TARA และดิ้นรนหาทางระดมทุนด้วยการจัดงานเลี้ยงเพื่อแสดงศักยภาพ แน่นอนว่าหนึ่งในกลุ่มลงทุนส่วนบุคคลใหญ่ที่สุดอย่างวารุณ เฟรเซอร์ก็ได้รับเชิญ บรรดาหญิงสาวที่มาร่วมงานเลี้ยงต่างเฝ้ามองตามเขาไม่ละสายตา วงหน้าของชายหนุ่มรุ่นใหญ่คมเข้มเหมือนวาดขึ้น สันกรามเพิ่งโกนหนวดใหม่ๆ แววตาลุ่มลึกดูสุขุมน่ายำเกรง ท่วงท่าทุกย่างก้าวงามสง่าและผึ่งผาย ดูดีมีชาติตระกูล แผงอกองอาจตึงแน่นอยู่ภายใต้เสื้อซึ่งตัดเย็บจากผ้าคุณภาพที่ดีที่สุด สั่งตัดเฉพาะจึงเข้ากับรูปร่างของผู้สวมใส่อย่างเหมาะเจาะ หูกระต่ายสีดำนั้นไม่ใช่ของสำเร็จรูป หากแต่ต้องผูกเองอย่าง
สัญญาปรารถนา บทที่ 28 เคียงข้าง 1
บทที่ 28 เคียงข้าง “ดูแลตัวเองดีๆ นะครับพี่ แล้วภพจะติดต่อไปบ่อยๆ” วันถัดมาภพตะวันมาส่งภัทรที่สนามบิน สองพี่น้องกอดร่ำลากัน แม้จะต้องอยู่ห่างกัน แต่อย่างน้อยก็อุ่นใจว่าในโลกนี้ยังมีพี่น้องอยู่ จนใกล้จะได้เวลาเข้าเกทแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววผู้เป็นพ่อแม่จะมาส่ง “ทะเลาะกันหรือครับพี่” “อืม หนักเลยล่ะ เอะอะก็ด่าว่าพี่ไม่กตัญญู เงินยี่สิบล้านนั่นไม่มีค่า พี่ก็เลยเก็บคืนซะเลย” ภัทรกล่าวติดตลก “ต่อให้พี่ทำมาหากิน ดูแลตัวเองและเอาตัวรอดได้ดีแค่ไหน ก็ยังไม่ดีพอในสายตาของพวกเขาอยู่ดีนั่นแหละ” “พี่
สัญญาปรารถนา บทที่ 27 น้ำหอม 2
เหลืออีกระยะแค่ปลายนิ้ว ริมฝีปากของทั้งคู่ก็จะสัมผัสกัน แต่เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นเสียก่อน “ท่านครับ” คุณเพิ่มผลิตกล่าวขออนุญาต “คือว่ามีคนต้องการพบ...” ภพตะวันกระเด้งตัวลุกขึ้นยืนเพื่อรักษามารยาท วารุณหลับตาลงและถอนหายใจเฮือกอย่างข่มอารมณ์ ลูบหน้าลูบตาแล้วสะบัดศีรษะไล่ความต้องการเปี่ยมล้นนั้นออกไป ส่วนคุณเพิ่มผลิตยังไม่ทันกล่าวจบ ก็มีหญิงสาวหน้าตาสวยบาดตาเดินแทรกเข้ามาพร้อมเซย์ฮัลโหล เธอแต่งตัวโฉบเฉี่ยวตามแฟชั่น รูปร่างเร้าใจ แค่มองดูก็รู้แล้วว่าเธอทั้งสวยและฉลาด “ไฮ ที่รัก เราไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ” เธอคนนั้นปรี่เข้ามากอดและจูบแก้มเขาอย่างสนิทสนม เธอคือแคนดี้ เ
สัญญาปรารถนา บทที่ 24 ลมใต้ปีก 4
เขามีพอร์ตโฟลิโออสังหาริมทรัพย์มูลค่าสามพันล้านตั้งแต่อายุไม่ถึงยี่สิบ แบ่งเป็นหนึ่งพันห้าร้อยล้านบวกดอกเบี้ยใช้หนี้สถาบันเฟรเซอร์ ไฟแนนเชียล กรุ๊ป แล้วก็สามารถขายทำกำไรไปได้ถึงหนึ่งพันล้านห้าร้อยล้าน หักภาษีและค่าใช้จ่ายอื่นๆ ก็จะเหลือราวๆ หนึ่งพันสองร้อยล้าน นั่นคือกำไรสุทธิที่
สัญญาปรารถนา บทที่ 23 เผลอหลุด 3
“ก๊ากๆๆ ไอ้เด็กสมองบ๊องมันหน้าแดงเป็นแล้วโว้ย” “มัน... มันเป็นไปไม่ได้หรอกครับ”&nbs
สัญญาปรารถนา บทที่ 23 เผลอหลุด 2
วารุณมาส่งเขาที่อาคารที่พักสวัสดิการของพนักงานซึ่งอยู่ในพื้นที่โรงแรมเดอะแอตลาส และด้วยความที่เกรงว่าหากมีพนักงานในสังกัดเห็น เขาจะวางตัวลำบาก ภพตะวันจึงขอเขาไม่ต้องลงจากรถมาส่ง ตอนที่ลุงคนขับรถช่วยขนของลงจากท้ายรถ ภัทรซุ่มรออยู่ก็กระโดดออกมาทันที ทำเอาภพตะวันสะดุ้งโหยง รีบส่งสัญ
สัญญาปรารถนา บทที่ 23 เผลอหลุด 1
บทที่ 23 เผลอหลุด เมื่อไปถึงจุดหมาย รถลีมูซีนพร้อมคนขับรออยู่ที่บันไดขึ้นลงเครื่องบิน หลังจากผ่านพิธีการเข้าเมือง รถคันหรูก็มุ่งตรงไปยังร้านเฉวียนจวี้เต๋อ
Das könnte dir auch gefallen
The bonding wings เสน่หาพันธะปีศาจ (Mpreg)
Glita2.6K Aufrufeคนของข้าใครกล้ามายุ่ง
Luffy.g3.1K Aufrufeบอสครับอย่าทำผม
บาริสต้าสายรุ้ง2.9K Aufrufeอุบัติรักฟีโรโมน [Omagaverse]
Gukak4.6K Aufrufeสยบรักแม่ทัพเลือด
ซูเหวิน 淑闻310 Aufrufeหมอคนนี้ ผีลุงบอกว่าใช่!***
เนี่ยนเจิน515 Aufrufeเมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!
นรกสร้าง197 Aufrufeรักหนูต้องรักงูของหนูด้วย
นรกสร้าง168 Aufrufe
