Masukคำสอนของพ่อที่ภพตะวันจำได้ขึ้นใจก็คือ
“สิ่งที่ทำให้ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ยิ่งใหญ่ขึ้นมาก็คือ ราคาทรัพย์สินของเราจะสูงขึ้นไปเรื่อยๆ หลักสำคัญมีสามข้อเท่านั้นนั่นคือ ทำเล”
“แล้วข้อสองล่ะครับ”
“ก็ทำเล”
ภพตะวันงง “แล้วข้อสามล่ะครับ”
“ก็ทำเลอีกนั่นแหละ ทำเลคือจุดรุกฆาต”
ภพตะวันนั่งอยู่ที่ห้องรับรอง มองภาพถ่ายของคุณลุงกับคนใหญ่คนโตหลากหลายแวดวง ถัดมาก็มีถ้วยรางวัล ใบประกาศเกียรติคุณ รางวัลด้านการลงทุนต่างๆ นานาตั้งอวดผู้มาเยือน พักใหญ่ๆ เขาก็ได้พบคุณลุงที่รัก ท่านประธานบริษัทกิตติธารา ดีเวลลอปเม้นท์ กรุ๊ป จำกัดผู้โด่งดัง นักพัฒนาอสังหามือทองที่ได้รับการยกย่อง
คุณลุงนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานโอ่อ่า สีหน้าเรียบเฉยไม่เป็นมิตร เมื่อภพตะวันก้าวเข้ามาพลางยกมือไหว้อย่างนอบน้อม ใบหน้าเหี่ยวย่นก็ปรากฏร่องรอยพึงพอใจที่หลานผู้น่าสงสารคนนี้ยังสยบอยู่ใต้อำนาจ
“สวัสดีครับคุณลุง”
“มีธุระอะไรก็รีบพูดมา”
“อัฐิของคุณพ่อยังอยู่ที่วัดครับ”
“แล้วไง ถ้าจะมาขอเงิน คราวหลังให้ติดต่อผ่านทนายของฉัน” คุณลุงพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีความเห็นใจเจือปน ส่วนภพตะวันมีรอยยิ้มน้อยๆ ผุดขึ้นที่ริมฝีปาก
“วางใจเถอะครับ ผมแค่แจ้งให้ทราบ มิได้มาเรียกร้องอะไร แต่มาเสนอธุรกิจต่างหากครับ”
นายสุวิทย์ยังคงไม่ขยับเขยื้อนส่วนใดนอกจากริมฝีปาก “เลขาของฉันบอกว่ามีคนต้องการซื้อที่ดิน”
“ครับ คุณลุงไม่สะดวกใจหรือเปล่าครับ”
“ใครเป็นคนซื้อ”
“ผมเองครับ”
“แก?”
“ครับ จะไม่เชิญผมนั่งลงและเสิร์ฟเครื่องดื่มหน่อยหรือครับ”
“ที่นี่ไม่ใช่สนามเด็กเล่น ไปหาเพื่อนเล่นที่อื่น”
“ได้ยินว่าคุณลุงกำลังพยายามขายตึกเก่าย่านสุขุมวิท และบังเอิญจริงๆ ครับที่ผมกำลังมองหาทำเลสวยๆ สักแห่ง”
ทันทีที่เขาพูดจบ ลุงหัวเราะเยาะ บอกว่านี่คือเกมของผู้ใหญ่ ไม่ใช่เรื่องที่เด็กอายุสิบแปดจะแทรกเข้ามาทำตัวโอ่อ่าต่อหน้าเขาได้ และทำเลตรงนั้นถือเป็นไข่มุกเม็ดงามของบริษัท และมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันล้านบาท ภพตะวันถือวิสาสะนั่งลง ตาจ้องตา
“ออกไปซะ ฉันไม่คุยกับคนช่างเพ้อที่ไม่มีเงิน”
“การทำอสังหาริมทรัพย์ก็เริ่มต้นด้วยการใช้เงินคนอื่นนี่ครับ”
ลุงชะงักนิ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมา “ตึกหลังนั้นยังสร้างรายได้ให้ฉันได้มากอยู่”
โกหก... ตึกนั่นร้างมาเกือบห้าปีแล้วเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจซบเซา ภพตะวันเดินทางไปสำรวจทำเลมาทั้งหมดแล้ว และอีกเหตุผลก็คือตึกเก่านั้นเป็นตึกแรกที่เขาเป็นคนตั้งชื่อเอง คุณลุงเริ่มรู้สึกได้ถึงแววตาคมกริบน่ากลัวของภพตะวัน แต่เมื่อมองดูให้ดีๆ อีกครั้ง เขาก็ยังเป็นแค่เด็กสิบแปดอวดดีที่กำลังยิ้มแย้ม
“ฉันตีราคาขายตึกพร้อมที่ดินนั้นไว้หนึ่งพันล้านบาท ค่าทุบและรีโนเวทอีกไม่ต่ำกว่าห้าร้อยล้าน แล้วใครล่ะที่เป็นเจ้าของเงินทุน”
“เจ้าหนี้เก่าของคุณพ่อไงครับ”
คราวนี้ลุงเป็นฝ่ายกะพริบตา “หมายความว่าแกจะกลับไปขอกู้ซื้อตึกและที่ดิน ทั้งๆ ที่พ่อของแกฆ่าตัวตายหนีหนี้เขาไปแล้วงั้นหรือ”
“ถูกต้องครับ และนั่นต้องใช้ทีมงานสถาปนิกวางแบบแปลน ทีมผู้รับเหมาและตัวเลขทางการตลาดเพื่อนำไปใช้สำหรับยื่นกู้ คุณลุงถึงเป็นตัวเลือกแรกของผมไงครับ”
ภพตะวันยิ้ม มีอะไรบางอย่างในน้ำเสียงและแววตาที่บ่งบอกว่าเขาทำได้อย่างที่พูดและจะไม่ยอมให้มีอะไรมาขัดขวาง คุณลุงที่รักจึงชั่งน้ำหนักในใจ คิด... คิด... แล้วก็คิด ถ้าหากขัดขาให้ไอ้เด็กนี้ล้มเหลว ก็เท่ากับว่าเขาจะขายอาคารเก่าร้างนั่นโดยที่โขกราคาค่าก่อสร้างได้อีกต่อ
คิดดูแล้วเขามีตึกและที่ดินตกค้างที่ขายไม่ออกอยู่หลายแห่ง สู้ปั้นเด็กคนนี้ให้เป็นหนังหน้าไฟ ตระเวนกู้เงินมาซื้อตึกเน่าๆ ของเขาให้หมด และเมื่อมันถูกบีบจนตรอกแบบพ่อของมันเมื่อไรก็ค่อยเขี่ยทิ้ง ไอ้เด็กนี่โง่แล้วอวดฉลาดเหมือนพ่อมันไม่มีผิด
“ไม่มีแหล่งเงินทุนที่ไหนให้เด็กที่เพิ่งจบมัธยมกู้หนึ่งพันล้านบวกค่ารีโนเวทหรอกนะ”
“ถ้าไม่มี ผมคงไม่มาหรอกครับ”
“รู้ไหม พ่อของแกก็ล้มเพราะกู้เงินแบบนี้”
“รู้สิครับ แต่ผมไม่เหมือนคุณพ่อหรอกครับ เสี่ยงมากก็กำไรมาก ผมก็แค่กล้าเสี่ยงกว่า”
ภพตะวันสบตา รู้ด้วยสัญชาตญาณว่าบรรลุข้อตกลงแล้ว ต่างฝ่ายต่างยิ้ม สุวิทย์เนื้อเต้นด้วยความตื่นเต้น เพราะไม่มีอะไรดีไปกว่าการมีเหยื่อเข้ามาเสนอตัวเป็นหนี้ให้แทนถึงที่แบบนี้ หลังจากเรียกประชุมคุยตกลงรายละเอียดและตั้งทีมทำงานเสร็จ เขาก็เอ่ยถามหลานชายด้วยท่าทีแตกต่างไปจากเดิม เหมือนกับว่าส่วนลึกในใจเริ่มกลัวเด็กคนนี้
“ทำไมถึงเลือกที่นี่”
“กิตติธารา ดีเวลลอปเม้นท์ กรุ๊ป มุ่งมั่นเลือกทำเลที่มีศักยภาพทั้งการคมนาคม แหล่งงานย่านธุรกิจ และมุ่งตอบสนองความต้องการของผู้บริโภค ทั้งแนวสูงและแนวราบ ทรัพย์สินให้เช่า ทั้งพื้นที่ในเขตกรุงเทพฯ ปริมณฑล และต่างจังหวัดที่มีความต้องการที่อยู่อาศัย และดำเนินกิจการธุรกิจพาณิชย์ แล้วจะมีเหตุผลอะไรที่ผมจะไม่เลือกที่นี่ล่ะครับ”
และผมจะกัดกินไม่ให้เหลือ... เขาพูดต่อในใจก่อนจะหันหลังจากไป
“ลูกชายครับคุณพ่อคุณแม่” หลายเดือนถัดมา ทายาทตระกูลเฟรเซอร์จากกระบวนการอุ้มบุญถูกกฎหมายก็ถือกำเนิด หมอทำคลอดเฉลยเพศของเจ้าหนูในวันคลอดเลย หมออุ้มเจ้าตัวนุ่มแสนงดงามให้ทั้งคู่ได้ชื่นชม โดยเฉพาะเจ้าจำปีเล็กๆ น่ารัก วารุณติดตามเข้ามาจับมือเขาไว้ด้วยถึงกับน้ำตาคลอเบ้า จูบหน้าผากภพตะวันซึ่งหัวเราะดีใจเช่นกัน เขาพร่ำขอบคุณญาติของภพตะวันที่รับอาสาอุ้มบุญให้ แล้วติดตามไปดูลูกด้วยกันอย่างตื่นเต้น ครอบครัวเฟรเซอร์ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นแล้ว “อรุณสวัสดิ์จ้าคุณพ่อ” เมื่อภพตะวันตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็เห็นวารุณอุ้มลูกในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม ร้องเพลงเห่กล่อมพลางโยกตัวเบาๆ ก่อนจะเล
ภพตะวันยังคงทำงานต่อไปตามที่ตั้งใจไว้ เขารู้เรื่องการประเมินความแข็งแกร่งและอ่อนแอของงบการเงินหรือโครงการธุรกิจใดๆ ที่กำลังจะเกิดขึ้นได้ดีมาก และเขาลงรายละเอียดไว้ว่าตลาดจะกลับมาอยู่ในช่วงกระทิงได้ถูกจังหวะ “ระวังเจอหุ้นงามเมื่อเงินหมดนะครับ” ภพตะวันให้คำเตือนไว้สั้นๆ เพื่อเบรกวารุณไม่ให้ทุ่มเงินเข้าตลาด เขาอธิบายไว้ว่าเมื่อหุ้นจำนวนมากมีราคาต่ำกว่าพื้นฐาน เพราะมีกำไรในกระแสเงินสดไม่พอ ดังนั้นสถาบันการเงินที่มีกระแสเงินสดแข็งจึงมีกำไรต่อหุ้นสูงกว่าค่าเฉลี่ย เงินจะไหลเข้ามาลงทุนมากขึ้น และมันก็เป็นเช่นนั้นจริงตามที่เขาคาด และเมื่อภพตะวันคาดการณ์ว่าตลาดจะเข้าสู่ภาวะหมี ซึ่งก็ถูกอีก&n
เดือนถัดมา... ภพตะวันและวารุณประกาศแต่งงาน วันที่ทั้งคู่แต่งงานกันเป็นวันที่แวดวงผู้มีอันจะกินต่างโจษจัน ลือกันไปต่างๆ นานาว่าท่าน CEO วารุณวางเงินสินสอดมากถึงหนึ่งพันล้านบาทเพื่อสู่ขอสามีคนนี้ ซึ่งเรื่องนี้ก็ไม่ใครบอกได้ว่าจริงหรือไม่จริง เพราะภพตะวันเลือกที่จะจัดพิธีแบบไทย หมั้นเช้าแต่งเย็น รูปแบบงานเรียบง่ายและเชิญคนรู้จักและผู้ที่ทั้งหลายเคารพนับถือไม่กี่คนมาร่วมเป็นสักขีพยาน ตั้งแต่นั้นมารูปถ่ายครอบครัวที่เคยมีแต่พ่อแม่และเขา วันนี้จึงมีรูปคู่บ่าวสาวใส่กรอบวางเพิ่มเติม และยังมีพื้นที่อีกเหลือเฟือสำหรับสมาชิกใหม่ในอนาคต “ช่วงนี้ฉันหลับคามือหนูทุกวันเลย” “มือที่ไหน หนูใช้เท้าเหยียบหลังให้เตงต่างหาก ต้องบอกว่าหลับคาเท้าสิครับ”
ภัทรบินกลับมาเมืองไทยเมื่อทราบข่าวธุรกิจของพ่อ ในเวลานี้สุวิทย์กับแจ่มจันทร์ในฐานะคู่สมรสต้องเดินทางขึ้นโรงขึ้นศาลจนเหนื่อย ทรัพย์สินเงินทองที่มีหายวับไปจากมือโดยที่ทำอะไรไม่ได้ เพื่อนฝูงที่เคยมีต่างหันหลังให้ไม่ก็เหยียดหยามกันต่อหน้า สุวิทย์ขุ่นแค้นใจทุกวัน แต่เมื่อเห็นหน้าลูกชายแล้ว สุวิทย์ก็เริ่มปลงตก “กลับมาแล้วหรือลูก แล้วนั่นพาใครมาด้วยล่ะ” “แฟนของภัทรครับ ชื่อคุณฉัตรชนก เขาเป็นหัวหน้าเชฟอยู่ที่เดอะแอตลาส ตอนนี้กำลัง...” “เหอะ หาดีได้แค่นี้เองเหรอ หน้าอย่างกับโจร” แจ่มจันทร์พูดขัดจังหวะพลางมองเหยียด ฉัตรชนกกำลังจะยกมือไหว้ก็เลยหน้าเจื่อนไป ภัทรจึงเข้าไปคุยกับแม่ตรงๆ ว่าเขาไม่ชอบที่แม่พูดแบบนี้ และขอให้แม่ให้เกียรติคนที่เขารักด้วย แจ่มจั
“ภพรักเตง ภพมีความสุขเวลาที่เตงกอดภพแน่นๆ” “งั้นเรา...” “ไม่ได้ครับ ภพตัวเหม็น” “อาบน้ำกันเถอะ ฉันจะช่วยอาบให้” วารุณถอดเสื้อผ้าเหวี่ยงทิ้งไป แล้วจูงมือเขาไปยืนใต้เรนชาวเวอร์ บรรจงสระผมให้และฟอกสบู่จนหอมลื่นเต็มไปด้วยฟองทั้งตัวจากนั้นก็แช่น้ำอุ่น วารุณเอนหลังพิงขอบสระ ส่วนภพตะวันนั่งหลังพิงอกเขา เหยียดขาจนสุดพลางถอนหายใจยาวด้วยความปลอดโปร่ง ภพตะวันหลับตาพริ้ม ต้องขอบคุณคุณวารุณที่สอนให้รู้จักวิธีป
บทส่งท้าย ทำสัญญารับประกัน กี่โมงแล้ว... ภพตะวันลืมตาพรึ่บเหมือนมีใครกดสวิตซ์ ก่อนจะค่อยๆ กระเด้งตัวขึ้นนั่งในสภาพเผ้าผมยุ่งเหยิงมีคราบวิปครีมเหนียวๆ และยังมึนๆ อยู่ว่ากลับมาที่ห้องของตัวเองตั้งแต่เมื่อไร แล้วเมื่อวานไปทำอะไรที่ไหนมา อ่อ ฮ่องกง แล้ววันนี้วันอะไร มีงานอะไรทำค้างอยู่แต่นึกไม่ออก บนโต๊ะหัวเตียงมีช่อกุหลาบวางอยู่ ใครเอามาวางไว้... ภพตะวันเคาะศีรษะตัวเองไล่มึนแล้วพุ่งเข้าไปกอดชักโครก อาเจียนจนขมปากขมคอ ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทภูมิฐานจะเคาะประตูห้องแล้วเดินเข้ามา “วันนี้นอนพักดีกว่านะ หนูมีไข้นิดหน่อย ฉันเช็ดตัวให้รอบนึงแ
หลังจากจัดการงานศพเสร็จเรียบร้อย คุณลุงก็มาหา ท่านเป็นคนมีเสน่ห์และเป็นมิตรน่าคบหา บุคลิกภูมิฐานน่าเชื่อถือ เค้าโครงใบหน้าอ่อนโยนใจดี คุณลุงแสดงความเสียใจสุดซึ้งขณะแจ้งให้เขาย้ายออก “ก็อย่างที่รู้ ร้
บทที่ 1 น้ำตา เมื่อวานบรรยากาศในบ้านไม่ดีเลย พ่อกับแม่ยังคงทำตัวตามปกติ แต่ภพตะวันรู้สึกได้ถึงแรงตึงเครียดประหนึ่งสายธนูที่ถูกน้าวสายจนตึงเปรี๊ยะ หากกดแรงเข้าไปอีกเพียงนิด สายธนูก็จะขาดสะบั้น ภพตะวันนึกย้อนถึงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่พ่อกับแม่แอบไว้ไม่ให้เขารู้ อย่างเช่น หมายศาลที่เ
หลังจากเรื่องวันนั้นแล้วภพตะวันก็นึกว่าป้าสะใภ้คงไม่กล้ามาแขวะอะไรเขากับแม่อีกแล้ว แต่หารู้ไม่ว่าป้าแจ่มจันทร์เป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น เมื่อเจอหน้ากันก็เหมือนจะพยายามใช้คำพูดจิกกัดทุกวิถีทางหนักขึ้นกว่าเดิม ภพตะวันจึงเรียนรู้สัจธรรมอย่างหนึ่งว่านิสัยคนเราเปลี่ยนยากเหลือเกิน “หน้าตาพอใช
จากใจนักเขียน สวัสดีนักอ่านทุกท่าน ก่อนอื่นขอขอบคุณที่เลือกหยิบผลงานเรื่องนี้นะคะ หนูภพตะวันกับป๋าวารุณดีใจแน่นอน ด้วยความที่ปุ๋มชอบเขียนแนวนายเอกแกร่ง ฉลาดและแสบนิดๆ บวกกับได้ไอเดียเกี่ยวกับการทำธุรกิจหลายๆ อย่าง ก็เลยวางโครงเรื่องไว้ว่า เด็กธรรมดาที่มีชีวิตติดลบ จะใช้เวลาเพียงครึ่


![What is a divorce? [Mpreg]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




