로그인ตอนที่ 134 หัวใจที่เริ่มเต้นจังหวะเดิมไอร้อนจากหม้อก๋วยเตี๋ยวใบใหญ่ลอยฟุ้งไปทั่วร้าน กลิ่นกระเทียมเจียวหอมฉุนผสมกับน้ำซุปกระดูกหมูที่เคี่ยวจนงวดได้ที่ มันเป็นกลิ่นที่อคิณเคยคิดว่าแสนธรรมดา แต่ในยามนี้ กลิ่นนั้นกลับกลายเป็นเหมือนพรมแดนกั้นระหว่างโลกธุรกิจที่เย็นชา กับโลกแห่งความอบอุ่นที่เขาโหยหาอคิณในเสื้อยืดสีขาวที่เปรอะคราบแป้งและหยดน้ำซุปจากการลองผิดลองถูกตลอดทั้งเช้า สำหรับชายที่เคยสวมแต่สูทอิตาลีราคาเหยียบแสน บรรยากาศแบบนี้มันทั้งแปลกประหลาดและน่าขันในคราวเดียวกัน แต่แปลกที่เขากลับไม่รู้สึกรังเกียจมันเลยสักนิด ในมือของเขามีผ้าขี้ริ้วเก่าๆ ที่เขากำลังเช็ดโต๊ะตัวที่สี่ของวันด้วยความมุ่งมั่น ราวกับว่านี่คือการทำสัญญาหมื่นล้าน"ระวังหน่อยพี่! น้ำซุปมันลวก!" เสียงธามตะโกนเตือนมาพร้อมกับเสียงหัวเราะ อคิณที่เกือบจะทำชามก๋วยเตี๋ยวร่วงคามือรีบตั้งหลัก เขาหันไปยิ้มแหยๆ ให้กับน้องชายคนใหม่ที่วันนี้ดูจะถือวิสาสะสั่งเขาสารพัดอย่าง"รู้แล้วน่า แค่พลาดนิดเดียวเอง" อคิณแก้ตัวพลางถอนหายใจยาว ก่อนจะก้มลงเช็ดโต๊ะต่อ เขาไม่ได้โกรธธามที่ดุเขา แต่เขากลับรู้สึกดีที่ธามปฏิบัติต่อเขาเหมือนพี่ชายคนหนึ่งจ
ตอนที่ 133 วันเกิดหลังจากที่อคิณดื่มกาแฟและทานยาแก้ปวดจนอาการดีขึ้น เขารีบขอตัวกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่โรงแรมทันที ก่อนจะกลับมาที่บ้านเช่าอีกครั้งในช่วงสาย ในใจของเขายังคงสับสนกับสถานะ 'พี่ชาย' ที่ได้มาอย่างไม่ตั้งใจ แต่เขาก็ตั้งใจแล้วว่าจะทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุดเมื่ออคิณมาถึง เขาก็พบว่าร้านก๋วยเตี๋ยวของป้าดีกำลังยุ่งวุ่นวายกับการรับลูกค้าในช่วงเที่ยง ธามกำลังง่วนอยู่กับการลวกเส้นและปรุงน้ำซุปอย่างคล่องแคล่ว ส่วนพราวตะวันกำลังเสิร์ฟและเก็บโต๊ะอย่างรวดเร็ว“สวัสดีครับป้าดี สวัสดีครับน้องธาม” อคิณกล่าวทักทายอย่างเป็นกันเอง แล้วรีบเดินเข้าไปในร้าน“อ้าว! พี่อคิณมาทำไมครับ ไม่สบายอยู่ไม่ใช่เหรอ ไปพักผ่อนเถอะครับ” ธามทักทายกลับทันทีด้วยท่าทีที่เคารพตามสถานะใหม่ที่ได้มาเมื่อคืน“ไม่ได้ครับน้องธาม พี่เป็นพี่ชายแล้วจะให้น้องชายกับภรรยาของพี่ทำงานหนักได้ยังไง วันนี้พี่มาช่วยงานครับ” อคิณกล่าวอย่างจริงจังแล้วถอดเสื้อสูทออกเผยให้เห็นเสื้อยืดสีขาวด้านในพราวตะวันที่กำลังเดินผ่านมายืนนิ่งตะลึงกับภาพที่เห็น เธอไม่เคยคิดเลยว่าอคิณ นักธุรกิจใหญ่ที่สวมสูทราคาแพง จะกล้ามาทำงานในร้านก๋วยเตี๋ยวข้า
ตอนที่ 132 วันเกิด (2)กลับมาที่งานวันเกิดของพราวตะวัน ค่ำคืนงานวันเกิดของพราวตะวันดำเนินไปอย่างอบอุ่นและเรียบง่าย ภายใต้แสงไฟสีส้มนวลที่ธามบรรจงตกแต่งไว้ ร้านก๋วยเตี๋ยวเล็กๆ ถูกเนรมิตให้เป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยความรัก พราวตะวันอยู่ในชุดกระโปรงเรียบๆ ที่อคิณซื้อให้ ใบหน้าของเธอเปื้อนรอยยิ้มที่ไม่เคยมีรอยยิ้มแบบนี้มานานมาก เธอนั่งอยู่ข้างอคิณที่คอยดูแลไม่ห่างและคอยอุ้มน้องบะหมี่ไว้ในอกเพราะลูกสาวตัวน้อยยังสดใสร่าเริงและยังไม่ง่วงนอนทั้งๆ ที่ใกล้เวลานอนแล้วหรืออาจจะเป็นเพราะมีคนเยอะและมีแสงไฟเยอะกว่าปกติ ป้าดีถือก๋วยเตี๋ยวต้มยำทะเลชามพิเศษให้กับอคิณ “คินน์ลูกทานเยอะๆ นะ วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว” “ขอบคุณครับป้าดี แค่เห็นพราวยิ้มได้ ผมก็หายเหนื่อยแล้วครับ” อคิณกล่าวพลางหันไปมองพราวตะวันด้วยความรัก พราวตะวันวางถ้วยเค้กลง แล้วจับมืออคิณไว้แน่น “พราวขอบคุณพี่คินน์มากๆ นะคะ” อคิณมองเข้าไปในดวงตาของเธอ เขาเห็นความจริงใจที่ฉายชัด เขารู้สึกถึงว่าถึงเวลาแล้วเขาค่อยๆ สอดมือไปด้านหลัง แล้วหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงที่ซ่อนไว้ในกระเป๋ากางเกงออกมาอย่า
ตอนที่132วันเกิด หลังจากที่ทุกคนเดินทางมาถึงสนามบิน ทั้งหมดก็เดินทางมาที่โรงแรมแห่งหนึ่ง พราวฟ้า อคินัย ชวิน กานต์ ผู้ใหญ่ทั้งสองตระกูล กำลังเข้าห้องเพื่อพักผ่อน ก่อนจะมารวมตัวกันที่ห้องโถงข้างล่างของโรงแรม “เอาล่ะ ทุกคนแต่งตัวเสร็จแล้วใช่ไหมครับ รถตู้รออยู่ข้างล่าง เราต้องบุกไปถึงร้านก๋วยเตี๋ยวก่อนที่งานวันเกิดจะจบลงเสียก่อน” อคินัยกล่าวขึ้นมาอย่างตื่นเต้น “ชุดของแม่เรียบร้อยแล้วจ้ะ ลูกสะใภ้ของแม่ต้องตกใจและดีใจมากๆ แน่ๆ ที่เห็นพ่อแม่ทั้งสองฝ่ายมาพร้อมกัน ตานัยมั่นใจใช่ไหมว่าตาคินน์ยังไม่รู้ว่าพวกเรามา” คุณหญิงอรุณีกล่าวด้วยรอยยิ้มพร้อมกับย้ำถามลูกชายคนเล็กของเธอ อคินัยยิ้มเจ้าเล่ห์ “มั่นใจครับแม่ ผมบอกเขาแค่ว่าผมกับพราวฟ้าจะมา เขาไม่รู้แม้แต่นิดเดียวว่าคุณพ่อ คุณแม่ และคุณอาสุริยะ คุณอาอรัญญาก็มาด้วย คินน์เองก็จะถูกเซอร์ไพรส์ไปพร้อมกับพราวเลยครับ” ทุกคนต่างตื่นเต้นและดูมีความสุขมากที่จะได้เจอพราวตะวันและหลานสาวตัวน้อยของพวกเขา พวกเธอทุกคน “พ่อกับแม่ก็คิดถึงหลานจนอดใจไม่ไหวแล้วฟ้า ไม่เจอนานแล้วก็คิดถึง” อรัญญาเอ่ยขึ้นมาแล้วก็มีท่าทีตื่นเต้นจ
ตอนที่ 131 นี่คือแผนของทุกคน (3)หลายวันผ่านไป...นับตั้งแต่วันที่อคิณได้มีโอกาศนอนร่วมเตียงกับภรรยาและลูกสาว ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อคิณยังคงมาช่วยขายก๋วยเตี๋ยวที่ร้านในทุกๆ วัน เขาทำหน้าที่ตั้งแต่เตรียมของช่วย เสิร์ฟไปจนถึงเก็บร้าน โดยไม่แสดงความรังเกียจแม้แต่น้อย ซึ่งสร้างความประทับใจให้กับพราวตะวันและคนอื่นๆ เป็นอย่างมากวันนี้เป็นอีกวันที่บรรยากาศในร้านเต็มไปด้วยความอบอุ่น พราวตะวันเองก็เริ่มพาลูกสาวมาเลี้ยงที่ร้านด้วย เพราะน้องบะหมี่เริ่มนิ่งขึ้นและตื่นเป็นเวลามากขึ้น เธอวางเปลน้อยของลูกไว้ในมุมที่ร่มและสงบที่สุดของร้าน ส่วนพราวตะวันก็คอยชำเลืองมองลูกสาวเป็นระยะลูกค้าที่เข้ามาทานก๋วยเตี๋ยวต่างก็เห็นน้องบะหมี่แล้วก็อดไม่ได้ที่จะเข้ามาหยอกและชมว่าน่ารัก น่าเอ็นดูมาก“โถคุณหนูคนสวย หน้าตาน่ารัก น่าชังจริงๆ เลย” ลูกค้าคนหนึ่งกล่าวพร้อมกับยื่นมือไปลูบศีรษะน้องบะหมี่เบาๆ“ใช่ค่ะ น่ารักมาก ตาแป๋วเหมือนแม่เลย คุณแม่นี่เลี้ยงดีจริงๆ นะคะ จ้ำม้ำเชียว” ลูกค้าอีกคนพูดเสริมขึ้นมาอคิณที่กำลังเสิร์ฟก๋วยเตี๋ยวได้ยินคำชมก็ยิ้มแก้มปริ เขารู้สึกภาคภูมิใจอย่างที่สุด เขาหันไป
ตอนที่ 131 นี่คือแผนของทุกคน (2) อคิณสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันทีด้วยความตกใจ เขาผุดลุกขึ้นแล้วหันมามองภรรยาอย่างงัวเงีย เมื่อเห็นพราวตะวันอุ้มลูกอยู่ ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ “พราวทำไมเธอตื่นขึ้นมาทันทีด้วยความตกใจ เขาผุดลุกขึ้นแล้วหันมามองภรรยาอย่างงัวเงีย เมื่อเห็นพราวตะวันอุ้มลูกอยู่ ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ “พราวทำไมตื่นล่ะ พี่หลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าตื่นมาป้อนนมบะหมี่แล้วพี่ก็หลับ” อคิณกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อู้อี้และรู้สึกผิด “ไม่เป็นไรค่ะ พี่คินน์ บะหมี่ไม่ร้องไห้เสียงดังเลยค่ะ พี่เก่งมากเลยนะคะที่ดูแลบะหมี่ได้โดยที่พราวไม่รู้ตัวเลย” พราวตะวันกล่าวอย่างจริงใจ รอยยิ้มที่อ่อนโยนของเธอทำให้อคิณโล่งใจขึ้นมา “พี่ไปนอนต่อเถอะค่ะ พราวจะดูแลบะหมี่เอง ดูสิคะพี่ดูเพลียมากเลย” พราวตะวันกล่าวอย่างห่วงใย เธอจูบที่หน้าผากของเขาอย่างแผ่วเบา เป็นการให้กำลังใจที่อ่อนโยนที่สุด อคิณส่ายหน้าเบาๆ “ไม่เป็นไรครับ พี่ไม่เพลียหรอก พี่อยากดูแลลูกกับเธอ” “ไม่จริงค่ะ พราวเห็นพี่หลับคาโซฟาแล้ว พี่ไปนอนเถอะค่ะ เดี๋ยวพราวดูแลลูกเอง” “ก็ได้ครั
ตอนที่117รอได้ก็รอ อคิณเงยหน้าขึ้นมองพราวตะวัน เขารู้ดีว่าความเย็นชาของเธอคือเกราะป้องกันตัวเอง และเขาสมควรได้รับบทลงโทษนี้ เขาค่อยๆ ยอมถอย “ก็ได้พราว พี่จะรอ พี่จะพิสูจน์ให้พราวเห็นว่าพี่รักพราวและลูกมากแค่ไหน” พราวตะวันมองอคิณด้วยสายตาเย็นชา แม้ในใจจะสงสารเขาแต่เธอก็อยากให้เ
ตอนที่118ส่งสาร หลังจากอคิณเข้าไปที่ห้องพักเขาก็ทิ้งตัวลงนอนแล้วมองไปที่เพดานปล่อยให้ความรู้สึกทั้งหมดถาโถมเข้ามาใน เขาไม่อยากเชื่อว่าตอนนี้เขาได้เจอกับคนที่เขารักมากที่สุดสองคนแล้ว หลังจากที่เขาตามหาทั้งสองมาเกือบสองปี อคิณนอนอยู่พักใหญ่เพื่อให้ใจสงบลง ความรู้สึกรัก ความรู้สึกผิดและ
ตอนที่110ได้เจอกันสักที “ร้านก๋วยเตี๋ยวอะไรกันฟ้า พราวบอกให้มาบ้านเช่าไม่ใช่เหรอ” สุริยะถามด้วยความงุนงง อรัญญาเองก็ทำหน้างงไม่แพ้กัน พราวฟ้ารีบหันไปหาพ่อแม่ด้วยสีหน้าซีดเผือด “แม่ พ่อ ฟ้าจำได้ นี่มันร้านก๋วยเตี๋ยวที่พี่คินน์พามากินเมื่อตอนที่มาเที่ยวทริปก่อนค่ะ ร้านที่พี่กานต์บอกว่
ตอนที่109หลานสาวตัวน้อยๆ หลังจากที่พราวตะวันวางสายไปแล้ว บรรยากาศในห้องนั่งเล่นของบ้านใหญ่ก็เต็มไปด้วยความดีใจและความตึงเครียด พราวฟ้านั่งข้างๆ พ่อและแม่ สีหน้าของเธอดูหนักใจ “คุณพ่อ คุณแม่ เราจะบอกพี่คินน์เรื่องที่อยู่ของพี่พราวดีไหมคะ” พราวฟ้าถามขึ้นด้วยความลังเล เธอรู้ดีว่







