เข้าสู่ระบบตอนที่ 25 ความจริงไม่นานก็มาถึงแคว้นเฟิงหยุน ทุกคนต่างออกมาต้อนรับคุณชายและต้อนรับเจินเหยียนเป็นอย่างดี ปฏิบัติต่อนางดีเสียกว่าเรือนตระกูลเซี่ยเป็นไหน ๆ“พวกเจ้าดูแลเซี่ยเจินเหยียนภรรยาข้าให้ดี พานางไปเปลี่ยนอาภรณ์และพักผ่อนในห้องที่ข้าจัดเตรียมไว้ให้”“เจ้าค่ะคุณชาย” สาวรับใช้โค้งตัวคำนับคุณชายผายมือให้เจินเหยียนเดิมตามพวกนางไปห้องพัก ยามนี้เจินเหยียนเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะมาต่อกลอนกับซานหลง จึงยอมเดินไปส่วนซานหลงเขาแยกจากนาง ไปหาท่านพ่อท่านแม่แจ้งเรื่องที่นางจะมาอยู่ที่นี่ ต่อจากวันนี้ และยังให้คนของเขาไปจัดการซื้อตัวชิงชิงให้มาดูแลเจินเหยียนที่นี่ เขาหวังว่านางจะมีรอยยิ้มให้เขาอีกครั้ง และมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่หลังจากจัดการเสร็จสิ้นเขากลับห้องของตนเองอาบน้ำเปลี่ยนอาภรณ์ชุดใหม่ สองเท้าย่างกรายไปหานางที่ห้องคิดว่าป่านนี้นางคงสงบสติอารมณ์พร้อมที่จะรับฟังเรื่องทั้งหมดจากเขาแล้วภายในห้องกว้างใหญ่ของใช้มากมายถูกตกแต่งอย่างสวยงาม เจินเหยียนถูกสาวใช้จับอาบน้ำเปลี่ยนอาภรณ์ชุดใหม่ ยามนี้นางกำลังจ้องมองตนเองผ่านกระจกเงา ใจล่องลอยวันนี้ช่างมีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมายจน
ตอนที่ 24 ชำระแค้นใต้เท้าเซี่ยสั่นเทาไปทั้งตัวดาบในมือหล่นลงพื้น ทรุดตัวนั่งลงกับพื้น แต่ทว่าฮูหยินเซี่ยไม่เชื่อคุณชายเฉินห่าวเทียนที่ยกเลิกงานมงคล จะเป็นชายคนนี้ได้อย่างไรกัน“ใต้เท้าเซี่ยลุกขึ้นเดี๋ยวนี้ ข้าไม่มีทางเชื่อเจ้าโกหกหลอกลวงใช่หรือไม่ ? คุณชายของเจ้าจะเป็นชายคนนี้ได้อย่างไร เลอะเลือนเสียจริง เจ้านี่สติไม่ดีทุบให้ตายก็คงตายตรงนี้ไม่มีทางที่จะเก่งกาจเหมือนคำกล่าวขานเลืองลือเกี่ยวกับคุณชายเฉินห่าวเทียน อีกทั้งใบหน้าของมันก็ไม่ได้มีบาดแผลเหมือนคุณชายเฉินห่าวเทียนเสียหน่อย”“ฮูหยินเซี่ยท่านเคยเห็นหรือว่าข้าเฉินห่าวเทียนมีใบหน้าเป็นเช่นไร มีเพียงแค่คำกล่าวขานปากต่อปากเท่านั้น จริงสิเมื่อครู่ข้าเห็นใบหน้าของเจินเหยียนภรรยาของข้าเขียวคลำแม้จะมีผงแป้งปกปิด อีกทั้งแขนของนางมีรอยแดงเต็มไปหมด ระหว่างสองวันที่ผ่านมาท่านคงรังแกนางสินะ โหว่เหวินโม่จับมือของฮูหยินเซี่ยวางลงบนไม้นั่น ข้าจะสั่งสอนให้รู้ว่าการที่กระทำผู้อื่นเป็นเช่นไร อีกทั้งยังกล้าลงมือทำร้ายภรรยาของข้า” ลูกน้องจับกายของฮูหยินคุกเข่าลงตรงหน้าคว้ามือทั้งสองข้างของนาบลงที่แผ่นไม้“ตัดมือของนางทิ้งเสียทั้งสองข้าง บังอาจใช้มื
ตอนที่ 23 ชิงตัวเจ้าสาวความหวังของเจินเหยียนจบสิ้นลงเดินทางมาได้ไม่ไกล นางคว้าปิ่นออกมาศีรษะ ดวงตาเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาอุ่น ๆ หลับตานึกถึงพ่อแม่ของตัวเอง“พ่อคะแม่คะ หากครั้งนี้หนูตัดสินใจถูกขอให้หนูได้กลับไปหาพวกท่านทั้งสองด้วยนะคะ แต่หากผิดพลาดก็คงเป็นโชคชะตาที่อาภัพของหนูเอง ตายมาแล้วครั้งหนึ่งครั้งนี้ก็คงไม่เจ็บปวดเหมือนครั้งก่อนหรอกใช่มั้ย” เสียงแผ่วเบาเอ่ยออกมาราวกับอ้อนวอนสวรรค์ สองมือจับที่ปิ่นมั่งคงหลับตากัดฟัน กำลังใช้แรงที่มีทั้งหมดแทงปิ่นเข้าที่ลำคอครืด ตึง!! ครานั้นเองเกี้ยวที่นางนั่งมาโคลงเคลง ทำให้เอนเอียง จนเกี้ยวหล่นลงพื้น เสียงข้างนอกดังเอะอะโวยวาย ปิ่นในมือของเจินเหยียนหลุดหล่นลงพื้น นางลืมตาขึ้นมาเปิดผ้าคุมใบหน้าออก“ข้างนอกเกิดอะไรขึ้น หรือว่าสวรรค์ยังไม่ให้ข้าตาย” เจินเหยียนค่อย ๆ คลานออกมาจากเกี้ยวได้เห็นภาพตรงหน้า หัวใจของนางเต้นแรงระรัว ดวงตาร้อนผ่าวน้ำใส ๆ ไหลอาบแก้ม รอยยิ้มบนใบหน้าปรากฏขึ้น“เจ้าไปอยู่ที่ใดมา ข้าคิดว่าเจ้าทิ้งข้าไปแล้วเสียอีก อึก ฮื้อ ๆ หากช้ากว่านี้แม้เพียงนิด เจ้าคงไม่เห็นหน้าข้าอีกแล้ว” ซานหลงกระโดดลงจากหลังม้าลงมาโอบกอดเจินเหยียนแนบแน่น
ตอนที่ 22 สิ้นหวังจะหนีฝั่งด้านซานหลงเขาแทบนั่งไม่ติดเป็นห่วงเจินเหยียนเหลือเกินไม่รู้ว่าป่านนี้นางจะเป็นอย่างไร ยิ่งเขาคิดถึงตอนที่ฮูหยินเซี่ยมาเยือนที่เรือน แววตาของนางเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น เขาอยากจะบุกไปแย่งชิงตัวเจินเหยียนเสียยามนี้“ท่านคงร้อนใจสินะขอรับถึงนั่งไม่ติดเช่นนี้ ไม่ต้องเป็นกังวลถึงเพียงนั้น อย่างไรคุณหนูเซี่ยเจินเหยียนก็เป็นบุตรสาวคนโตของใต้เท้าเซี่ย เดิมทีข้าได้ยินมาว่าเมื่อก่อนเขารักนางและเอ็นดูนางมากเช่นกัน นั่งลงก่อนเถอะ” ลูกน้องคนสนิทได้เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นนายท่านเดินไปเดินมาเสียหน้ากังวลคิดไม่ตก“ข้าจะอดทนนั่งได้อย่างไร จิตใจของข้าร้อนรุ่มไปหมดจนแทบไม่เป็นอันจะกินเพราะพวกเจ้าดูแลนางไม่ดี ถึงเกิดเรื่องเช่นนี้ได้ ข้าบอกแล้วใช่มั้ยให้จับตาดูนางทุกฝีก้าว”“ช่วงนั้นข้าเกิดเจ็บท้องกระทันหันไม่คิดว่าใต้เท้าเซี่ยจะบุกมาที่เรือนหลังจากไม่มาเยือนอีกเลยเป็นเวลานานขอรับ”“เฮ้อ! น่าโบยหลังพวกเจ้าให้หักเสียทุกคน แต่ว่าข้าต้องใช้กำลังพวกเจ้าเอาไว้เมื่อไหร่ที่งานเสร็จสิ้นอย่าคิดว่าข้าจะปล่อยพวกเจ้าไป รุ่งเช้าเตรียมคนของเราให้พร้อม อีกวันหนึ่งข้าจะไปทวงฮูหยินของข้าคืน” ซานหลงกัด
ตอนที่ 21 น่าสมเพชดวงตะวันเริ่มลับขอบฟ้า ริมฝีปากของเจินเหยียนแห้งผากคอแห้งไม่ได้กินน้ำตั้งแต่ถูกจับตัวกลับมา จะเดินไปหยิบเองก็ถูกมัดตรึงเอาไว้ สายตาจ้องไปที่ประตูรอการกลับมาของชิงชิง ดวงอาทิตย์จะลับขอบฟ้าจนจะมือดสลัวเหตุใดป่านนี้นางยังไม่กลับมา ในใจของเจินเหยียนเริ่มร้อนรุ่มกลัวว่าชิงชิงจะถูกจับได้ว่าแอบออกไปตึง! เสียงประตูถูกเปิดเข้ามา บนใบหน้าของเจินเหยียนปรากฎรอยยิ้มคิดว่าชิงชิงกลับมาแล้ว แต่เมื่อเห็นคนที่เดินเข้ามาใบหน้าของนางพลันเปลี่ยนสี“น่าสมเพชจริง ๆ หมดสภาพจนดูไม่ได้ จิ จิ เจ้านี่นะดูสิสายตาที่มองมาที่ข้ายังจองหองไม่เปลี่ยนแปลง”“มาทางใดออกไปเดี๋ยวนี้ข้าไม่ต้องการพบทั้งสองคนที่มีจิตใจเหี้ยมโหด”“ฮ่า ฮ่า ดูสิคำพูดคำจา ทั้ง ๆ ที่ตัวเองจนตรอกขนาดนี้” ฮูหยินเซี่ยเดินเข้ามาใกล้ยื่นมือไปจับที่ปลายคางของนางให้เงยมองนางอย่างชัดเจน “ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ข้าเกลียดเหลือเกินแววตาและใบหน้าของเจ้า ที่เหมือนมารดาของเจ้าราวกับคน ๆ เดียวกัน ข้าอุตส่าห์กำจัดมารหัวใจอย่างมารดาของเจ้าไปได้แล้ว เหตุใดเจ้าไม่ตายตามไปด้วย ดวงแข็งจริง ๆ ข้าวางยานางให้คลอดยากและอยากให้ตายระหว่างคลอด แต่กลับดวงแข็งรอด
ตอนที่ 20 เขาต้องมาช่วยข้าแน่ ๆเจินเหยียนตั้งสติ จะมาร้องไห้ฟูมฟายก็ไร้ประโยชน์ และนางเชื่อว่าซานหลงไม่ยอมแน่ ๆ หากรู้เรื่องนี้ เจินเหยียนปาดน้ำตา ดันกายของชิงชิงออกจากตน“ชิงชิงข้ามีเรื่องต้องให้เจ้าช่วย เจ้าแอบออกไปที่เรือนหลังหมู่บ้าน จงไปแจ้งเรื่องนี้กับถูซานหลงว่าเกิดอะไรขึ้นกับข้า ข้าเชื่อว่าเขาไม่มีทางปล่อยให้ข้าต้องไปเป็นของคนอื่นแน่ ๆ”“แต่ว่าคุณหนู ถูซานหลงมิใช่คนที่จะต่อกลอนกับอำนาจของใต้เท้าได้เลยนะเจ้าคะ อีกทั้งสติไม่ดีเช่นนั้นมีหวังหากมาช่วยท่านคงพบเจอแต่ความตาย”“ชิงชิงสามีของข้ามิใช่คนสติไม่ดี จงเชื่อข้าและออกไปบอกเขาให้ข้าที ยามนี้เขาคงกำลังกลับมาจากตลาดคงร้อนใจเมื่อไม่เห็นข้าอยู่ที่เรือน”“เจ้าค่ะ” ชิงชิงสงสัยแต่ก็ยอมเชื่อคำพูดของคุณหนูรีบแอบออกจากเรือนไปหาซานหลงทันทีฝั่งด้านซานหลงเขากลับมาจากตลาดพร้อมของเต็มไม้เต็มมือ วันนี้เขาจะต้มน้ำแกงบำรุงร่างกายให้เจินเหยียนได้กิน ทว่าเมื่อมาถึงเรือนกลับไร้เงาของเจินเหยียน ของในมือร่วงหล่นที่พื้น พลันสายตาเหลือบไปเห็นรองเท้าเพียงข้างเดียวของเจินเหยียนตึก ตึกหัวใจเต้นระรัวความหวาดกลัวปะทุขึ้นในใจสองเท้ารีบวิ่งเข้าไปดูในเรือน
ตอนที่ 8 ยกเลิกงานมงคลซานหลงรีบคลานเข้ามาประคองสอบถามเจินเหยียนด้วยความเป็นห่วง“ท่านเป็นอะไรมากหรือไม่ เจ็บตรงไหนบ้างมั้ย”“เจ้ามันโง่หรือไงกัน ทำไมไม่เชื่อฟังข้า หากเจ้าบาดเจ็บและท่านพ่อของข้าไม่ยอมปล่อยผ่านง่าย ๆ เจ้าไม่ตายในน้ำมือของเขาหรอกหรือ? เจ้ามันโง่เขลาทั้ง ๆ ที่ข้าหลอกใช้เจ้าแท้ ๆ ข้าไ
ตอนที่ 7 ตัดขาดสายเลือดเรือนตระกูลเซี่ยวุ่นวายออกตามมหาคุณหนู เสียงดังนี้ทำให้ฮูหยินเซี่ยแปลกใจรีบเดินมาถามสามีด้วยความสงสัย“เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ เหตุใดบ่าวรับใช้ถึงได้วุ่นวายกันขนาดนี้”“เฮ้อ ..ฮูหยินเจ้ายังไม่รู้เรื่องที่เจินเหยียนหายตัวไปสินะ ตอนนี้ข้าต้องรีบตามหานางให้พบก่อนที่งานแต่ง
ตอนที่ 6 ข้อตกลงเขายื่นของที่นางต้องการให้ตรงหน้า เจินเหยียนยื่นมือรับก่อนจะสั่งให้เขานั่งลงใกล้ ๆ พร้อมอธิบายเรื่องที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้“ข้ารู้ดีว่าการทำเช่นนี้ไม่ดีต่อเจ้า แต่ว่าเรื่องนี้ข้าจะทดแทนบุญคุณแน่นอน วันนี้ข้าจะนอนที่นี่และต่อจากนี้ข้าจะอยู่ที่นี่กับเจ้า เอาไว้เมื่อไหร่ที่เรื่องของข้
ตอนที่ 5 เจ้าต้องช่วยข้าปึง!เสียงฝ่ามือตบลงบนโต๊ะเสียงดังเมื่อตัดสินใจได้ เรื่องนี้คงต้องให้ชิงชิงเป็นคนช่วยเหลือ ถึงจะสำเร็จเมื่อคิดอย่างถี่ถ้วนเจินเหยียนจึงส่งสายตาเว้าวอนให้ชิงชิงเห็นใจ"คุณหนูข้าตกใจหมดเลย จู่ ๆ คุณหนูทับโต๊ะเช่นนี้มีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ หรือว่าเพราะข้าที่กินอาหารช้าไป ทำให้







