LOGINShare
บทที่ 40 งานเทศกาลพื้นเมือง
Last Updated:
2026-01-08 12:08:51หลังจากรับประทานอาหารกลางวันช่วงบ่ายเสร็จ มิราวดีกลับไปยังโรงเเรมเพื่อจัดเตรียมกระเป๋าเดินทางสำหรับการเดินทางกลับในวันพรุ่งนี้ เพราะมีเอกสารเเละของฝากที่ซื้อกลับไปค่อนข้างมากจึงใช้เวลานานเกือบสามชั่วโมงกว่าจะจัดกระเป๋าเสร็จเรียบร้อย
ในขณะที่ชายหนุ่มจัดกระเป๋าสัมภาระเสร็จโดยใช้เวลาไม่นานรชตมองเวลาเเละกดสั่งอาหารว่างจากโรงเเรมเข้ามา“คืนนี้มีงานเทศกาลพื้นเมืองที่ถนนคนเดิน ฉันอยากไปก่อนกลับ คุณจะไปด้วยกันไหมคะ” มิราวดีเอ่ยขึ้นพลางเปิดจอโทรศัพท์เเละเดินมาส่งภาพงานเทศกาลพื้นเมืองของปีก่อนให้ชายหนุ่มดูเขาเเค่เหลือบมองเป็นพิธีโดยเห็นเเค่เเสงเเดดสะท้อนภาพบนหน้าจอที่หญิงสาวยื่นให้เท่านั้น เเต่ไม่ว่าจะเป็นอะไรถ้าภรรยาอยากจะไปก็ไม่ขัดข้อง“ไปสิ น่าสนใจดี ผมสั่งอาหารว่างไปเเล้ว คุณกินอาหารว่างก่อนเเล้วเดี๋ยวค่ำ ๆ เราไปหาอะไรกินเพิ่มที่งานดีไหม” ชายหนุ่มเอ่ยถามพลางส่งสายตามอง “หรือคุณอยากกินอาหารร้านไหนเป็นพิเศษหรือเปล่า”มิราวดีนั่งลงที่โซฟาในท่าทางสบาย“ไม่มีค่ะ เเล้วคุณล่ะคะ”“ไม่มีหรอก&rdquo
Latest chapter
สามีพันธกาลรัก บทที่ 61 เสียสละ
หลายชั่วโมงต่อมาฮิวปรากฏตัวภายในห้องทำงานของชายหนุ่ม เขาส่งสายตามองพลางถอนหายใจออกมา“สภาพดูไม่ได้เลยนะ”รชตลืมตาขึ้นมองเทพหนุ่ม ที่นั่งอยู่โซฟาฝั่งตรงข้าม ซึ่งก็พอดีกับที่พ่อบ้านมงคลยกอาหารมื้อเย็นเข้ามาในห้องพ่อบ้านมงคลตกใจเมื่อเห็นท่านเทพ และรีบพูดขึ้นว่า“ผมจะไปเตรียมอาหารมื้อเย็นให้อีกที่นะครับ”“ไม่ต้อง ฉันขอเป็นของหวานเยอะ ๆ แล้วกัน” เทพหนุ่มพูดพลางยิ้มออกมาเพราะเพิ่งจะไปกินอาหารมื้อกลางวันเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้มาเอง“จริงสิครับ นายหญิงอยากให้เปิดประตูห้องลับให้ วันนี้เธอได้ถามถึงกุญแจด้วยนะครับ” มงคลเห็นว่าแปลกจึงรายงานไปตามที่เห็นเพราะปกติแล้วนายหญิงที่เขารู้จักจะอ่อนโยนมากกว่านี้พูดจบพ่อบ้านมงคลก็เดินออกไปจากห้อง สีหน้าของฮิวดูเปลี่ยนไปทันที บางทีสิ่งที่คิดไว้อาจจะใช่แล้วก็ได้“นายไม่ลองเปิดห้องนั้นให้หล่อนดูล่ะ”รชตมีสายตาแข็งจ้องมองมายังเทพหนุ่มทันที“เดี๋ยว ๆ” ฮิวรีบยกมือขึ้นแล้วพูดต่อไปว่า “ที่เสนอเพราะฉันจะได้รู้จุดประสงค์ขอ
สามีพันธกาลรัก บทที่ 60 เปลวไฟแห่งความอิจฉา
‘เลิกหวังสักทีแล้วก็คืนร่างของฉันมา !’วิกัญญาสะดุ้งก่อนรีบหันไปมอง มิราวดีเป็นเสี้ยนหนามที่ยังคงอยู่ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องรีบกำจัดออกไปให้เร็วที่สุด“ร่างนี้” หญิงสาวยกมือขึ้นทาบอกแล้วยิ้มออกมา “ได้กลายเป็นของข้าแล้ว !”มิราวดีที่วิญญาณอ่อนแรงเต็มทนก็ได้แต่มองวิกัญญาด้วยความโกรธและเสียใจ ความทรงจำครั้งในอดีตชาติบางส่วนก็ได้กลับคืนมา ความรู้สึกที่เหนี่ยวรั้งและผูกมัดราวกับโซ่ตรวนนี้มันมีมาตั้งแต่หลายศตวรรษแล้ว“และข้า...ที่ได้รับพรจากพระเจ้าอีกครั้ง” วิกัญญายิ้มหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข “ส่วนเจ้าควรหายไปซะ !”‘ไม่มีทาง...’วิกัญญายิ้มพลางสาวเท้าเดินเข้ามาหาวิญญาณของมิราวดี แรงและกำลังจากความรักและอาฆาตยังมีมากพอที่จะทำร้ายวิญญาณของอีกฝ่ายได้วิกัญญาใช้แรงเพียงเล็กน้อยบีบไปที่คอของมิราวดี ใบหน้าแสยะยิ้มและหัวเราะราวกับมีชัย “นี่คือผลของเพื่อนที่ทรยศข้า เจ้าแย่งคนรักของข้าครั้งแล้วครั้งเล่า !”วิญญาณของมิราวดีดิ้นทรมานราวกับจะต้องตายอีกครั้งหนึ่ง สิ่งที่สะท้อนตรงห
สามีพันธกาลรัก บทที่ 59 ความสุขจอมปลอม
ผ่านไปหลายวันวิกัญญาได้ใช้ชีวิตท่ามกลางความสุขที่ได้รับจากพรของเทพครั้นอดีต หล่อนพยายามเรียนรู้เรื่องราวยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลงไป ทั้งอักขระตัวหนังสือ และความเป็นอยู่ช่วงกลางวันที่เฝ้าคอยของวันหยุด เฝ้าฝันว่าจะเป็นมื้อแรกที่ได้ร่วมรับประทานอาหารกับชายหนุ่มอีกครั้งหลังจากที่พ่อบ้านบอกว่าเขาติดงานจนไม่สามารถมาร่วมรับประทานอาหารสามมื้อกับเธอได้“ศราล่ะ”วิกัญญาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแข็งส่งสายตาเหยียดมองมงคลพ่อบ้านมงคลรู้สึกแปลกใจที่จู่ ๆ การเรียกชื่อของนายท่านเปลี่ยนไป แต่เรื่องชื่อก็ได้คำตอบมาว่าคือชื่อเดิมของนายท่านนั่นเอง“นายท่านให้ผมยกอาหารกลางวันไปห้องทำงานครับ” พ่อบ้านมงคลตอบ ทั้งที่ก็พอดูออกว่าเจ้านายจงใจเลี่ยงไม่พบหน้าภรรยา“ส่วนอาหารกลางวันของคุณ ผมเตรียมไว้ที่โต๊ะเรียบร้อยแล้วครับ”สีหน้าของวิกัญญามีแต่ความไม่พอใจจนซ่อนเก็บไม่อยู่“ทำไมถึงไม่ยอมลงมา”มงคลตกใจแต่ก็ยังคงความเยือกเย็นเอาไว้ ท่าทางของนายหญิงก็ไม่เหมือนเดิมตั้งแต่กลับมาจากโรงพยาบาล ความสงสัยที่เก็บซ่อนไว้ไม่สมควรเอ่ยถา
สามีพันธกาลรัก บทที่ 58 ความจริง
“ทะ...หมายถึง...อะไรคะ” วิกัญญาลนลาน “ฉันไงคะ...”รชตยังคงมองด้วยสายตาเรียบนิ่ง แตกต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง ทั้งที่คิดว่าแปลกแต่ก็ไม่กล้าคิดเพราะหญิงสาวตรงหน้าคือภรรยาที่รักของเขาเองแม้รู้อยู่แก่ใจมาตลอด แต่วันนี้ก็ได้คำตอบที่ชัดเจนแล้ว ชายหนุ่มสูดลมหายใจเบือนหน้าหนีราวกับต้องใช้เวลาครู่หนึ่งดึงสติกลับคืนมา“งั้นคุณตอบผมได้ไหม คุณกับผมเราเจอกันครั้งแรกอย่างไร”“คะ” สีหน้าของหล่อนลนลาน ตากลอกไปมา “คุณก็รู้ว่าฉันเสีย...ความทรงจำ...”หล่อนเลิ่กลั่กทำหน้าไม่ถูกและพูดต่อไปด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก“จริงสิคะ...ฉันจำได้ว่า คุณไม่...เคยกินของหวานนี่คะ”“คุณไม่ใช่....ภรรยา...ของผม” เขากลั้นใจพูดด้วยความเจ็บปวดวิกัญญากัดฟันมองด้วยสีหน้าไม่พอใจ แล้วร้องตะโกนออกมาทันที“ข้าคือภรรยาของท่านนะคะ !”ลักษณะพูดเปลี่ยนไปทำให้เขามองด้วยความแปลกใจ และมั่นใจแล้วว่าหญิงสาวตรงหน้าไม่ใช่มิราวดีอย่างแน่นอน“ไม่ใช่”“ไม่มีทาง ตอนนี้ร่างนี้....ข้
สามีพันธกาลรัก บทที่ 57 สิ่งชั่วร้าย
สี่สัปดาห์ต่อมาหลังจากที่รักษาตัวในโรงพยาบาลนานหลายเดือน ในที่สุดก็ได้ออกจากที่แห่งนี้สักที วิกัญญาพยายามทำตัวให้กลมกลืนกับผู้คนในยุคสมัยนี้ แต่คำพูดและคำสนทนาก็ยังไม่ชินมากนักรวมถึงตัวอักษรด้วย เมื่อเป็นเช่นนี้หล่อนจึงตัดสินใจที่จะแกล้งความจำเสื่อม และเลือกที่จะจำได้เพียงชายหนุ่มเท่านั้นเมื่อเดินเข้ามาในห้องและนั่งลงที่ปลายเตียง เธอก็เอื้อมมือรั้งตัวของชายหนุ่มไว้ สายตาส่งยั่วยวนราวกับรอคอยและเฝ้ารอมานาน“อยู่เป็นเพื่อน...ได้ไหมคะ” น้ำเสียงหวานเปล่งออกมาก่อนที่จะขยับตัวลุกขึ้นไปกอดชายหนุ่มทางด้านหลัง “...คิดถึงมากเหลือเกินค่ะ”รชตรู้สึกตกใจเล็กน้อยที่ท่าทางและนิสัยของภรรยาดูแปลกไปจากเดิม แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังรักเหมือนเดิมชายหนุ่มขยับตัวหันมาจุมพิตที่ขมับของหญิงสาว“ผมจะมาอยู่เป็นเพื่อนคุณแน่นอน คุณพักผ่อนเถอะ”รอยยิ้มปรากฏที่ใบหน้าเขา วิกัญญาได้แต่มองด้วยความปรารถนา ที่เฝ้ารอมาทั้งชีวิตเพียงรอยยิ้มและจุมพิตที่แสนอ่อนโยนจากผู้ชายคนนี้“ค่ะ” เธอยิ้มและส่งสายตาหวานให้ มองเขาเดินจากไปด้วยความสุขที
สามีพันธกาลรัก บทที่ 56 ทวงคืนร่าง
วินาทีที่วิกัญญาใช้มีดแทงเข้าที่หัวใจอลิชาจนหมดลมหายใจ เลือดจากหัวใจหญิงสาวไหลสู่พื้น มิราวดีก็รับรู้ถึงความเจ็บปวดไปทั่วร่างและไม่นานนักก็เกิดแสงปรากฏขึ้นล้อมเป็นอักขระที่อ่านไม่ออกเสียงหัวเราะดังไปทั่วราวกับว่าความสุขจะเกิดขึ้นในอีกไม่ช้าวิกัญญายังคงทำพิธีต่อไป สังเวยด้วยเลือดของมนุษย์และสัตว์ตามตำราโบราณจนครบหมดสิ้น ภายในที่แห่งนี้เต็มไปด้วยกลิ่นเลือดคละคลุ้งไปทั่วจนน่าสะอิดสะเอียนมิราวดีได้เพียงแต่ยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูกมองร่างของหญิงสาวนอนจมกองเลือดจนแทบเหือดแห้ง ไม่นานนักก็มีแสงส่องสว่างไปทั่ว ก่อนที่ทุกอย่างจะกลับสู่สภาพเดิม วิกัญญาในตอนนี้ราวกับคนไร้สติ เธอหัวเราะและเดินเข้ามากอดร่างของชายหนุ่มด้วยความรัก ทว่า...‘กรี๊ด ~~~’ เสียงกรีดร้องของวิกัญญาดังขึ้นโหยหวนอย่างทรมาน และไม่นานนักร่างกายก็ราวกับมีไฟประทุออกมา เธอถอยออกห่างจากร่างของชายหนุ่มแล้วกุมไหล่ทั้งสองข้างก่อนทรุดตัวลงกับพื้น‘นี่มันเกิดอะไรขึ้น ! ข้าทำทุกอย่าง...ตามที่ตำราเขียนไว้แล้ว’วิกัญญามองมือทั้งสองข้างของตนที่มีไฟจากในกายแผดเผาออกมา เสียงร้องด้วยความทรมาน
You may also like
รวมเรื่องสั้นเสียวๆจบในตอน เล่ม1
เหมือนแพ45.8K viewsบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก447.8K viewsนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย146.7K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้254.2K viewsโปรดปราบเสือ
พริมริน106 viewsพิษรักโทมัส
ฅนบนดอย655 viewsBad Love พันธะรัก 18+ (Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 5/5)
บีน่าเลดี้6.3K viewsเล่ห์วิวาห์ซ่อนรัก
ลั่นทมสีเลือด31 views
