บทที่ 64 : งอนแล้วนะ (18+)

แก้มซ้ายพาดผ่านถึงแก้มขวาไหนจะความหยาดเยิ้มลงมาตามรูปคาง ทั้งสีทั้งกลิ่นมาเต็มขาดแค่ยังมิหลุดเข้าปาก ไม่งั้นเยว่เอ๋อก็คงจะได้รู้ซึ้งถึงรสชาติน้ำวิสุทธิ์ขนานแท้ไปแล้ว ของแบบนี้หาซื้อมิได้ตามท้องตลาด จะมีก็แค่จากปลายรูองคชาตที่พุ่งปรี๊ดออกมาราวกับกระสุนปืนเท่านั้น

.

"ไอ้เสี่ยวโม่.. ก็บอกอยู่หยก ๆ ว่าอย่าเพิ่ง ๆ !"

นางพูดเสียงสูงทั้ง ๆ ที่ยังหลับตาอยู่ เพราะถ้าหากฝืนลืมขึ้นมาน้ำกามอาจจะเลอะขนตาได้

.

"คุณหนูข้าขอโทษขอรับข้าอั้นมิไหวจริง ๆ ! อย่าเพิ่งลืมตานะหุบปากไว้ด้วย เดี๋ยวข้าจะหาผ้ามาเช็ดให้.."

กุลีกุจอหน่วงหนักสาบานได้ว่าแม้แต่ลำควยก็ยังมิพับเก็บด้วยซ้ำ มันยังคงห้อยโตงเตงแม้จะอ่อนความแข็งลงไป และสุดท้ายผ้าที่ฝ่ายชายควานหาก็คืออาภรณ์เสื้อผ้าที่เขาสวมใส่และถอดทิ้งไว้นั่นเอง

.

"พรืด..ด..ด! , พรืด..ด..ด!"

.

เช็ดน้ำควยตัวเองออกด้วยความอ่อนโยน และด้วยความสัตย์จริงว่าคนที่สราญสุขเห็นจะมีแค่เสี่ยวโม่ฝ่ายเดียว เพราะเขาได้ร่วมรักกับคนที่ตนแอบรัก ได้ทำเกือบจะทุกสิ่งทุกอย่างแม้กระทั่งการปล่อยน้ำ แม้สุดท้ายจะยังไม่ได้เสียบเย็ดเข้าในกลีบผกาและยังถือมิได้ว่าตนเองเสียความบริสุทธิ์ ทว่าสำหรับเขาแค่นี้ก็ถือว่าคุ้มสุดจะคุ้มแล้ว เขาคาดเดาได้ว่าตอนถึงจุดสุดยอดขณะสอดใส่ก็คงจะได้ฟิวประมาณนี้ 

.

จะถูกจะผิดยังไงน้ำกามก็ต้องพุ่งออกจากปลายควยที่มีรูอยู่รูเดียวอยู่ดี สวนทางกลับเยว่เอ๋อที่รายนั้นเหมือนจะขาดทุนแบบเต็มประดา! โดนเขายืนกระเด้านมเป็นอะไรที่โคตรเจ็บปวด นางที่นั่งฟุบกับพื้นแล้วโดนฝ่ายชายยืนคร่อมก็มิต่างจากการโดนข่มเหงรังแก ดูมุมไหนสตรีก็มีแต่จะเสียเปรียบ แตกก็มิได้จะแตกตอนถึงจุดสุดยอดก็ไปมิถึง ทั้งที่ก็บอกนักหนาว่าอย่าเพิ่ง ๆ แต่เสี่ยวโม่ก็เอาแต่ใจตัวเองฝ่ายเดียว

.

นั่นจึงทำให้เยว่เอ๋อเริ่มมีนำโห นางออกลูกงอนซะแล้ว!

.

"เป็นไงบ้างขอรับคุณหนู ตอนนี้ท่านน่าจะเริ่มลืมตาได้แล้ว"

เสี่ยวโม่ก้มลงถามด้วยความเป็นห่วง ในมือเขาก็คือเสื้อคลุมของตนเองที่เต็มไปด้วยเมือกอสุจิ

.

"........."

เยว่เอ๋อมิตอบ สีหน้านางคืองอนอย่างชัดเจน

.

พลางชี้นิ้วสะบัดมือบอกให้เสี่ยวโม่เก็บอาภรณ์ของนางขึ้นมาให้ และด้วยความที่เย็ดกันอยู่นานมาก อาภรณ์ที่ถอดทิ้งไว้มั่ว ๆ เจอกับแดดอ่อน ๆ กับลมลำธารพัดโบก ล่วงเลยมาถึงตอนนี้เสื้อผ้าอันกระจัดกระจายก็เริ่มจะแห้งหรือเริ่มหมาดลงบ้างแล้ว

.

"คุณหนูข้าขอโทษ.. ข้าผิดไปแล้ว.. คุณหนูจะมิพูดกับข้าสักคำจริงเหรอขอรับ?"

.

"ไม่พูด! , ไม่อยากพูดด้วย! , ก็เสี่ยวโม่ขี้โกงอ่ะเล่นถึงจุดสุดยอดอยู่คนเดียว! เจ้าแตกเจ้าก็รู้สิว่ามันเป็นยังไงแล้วเจ้าเห็นข้าแตกไหม? ข้าจะรู้ชาติไหนว่าอะไรคือการถึงจุดสุดยอดจากการสอดใส่?! ถึงตอนนี้ข้าก็ยังเคยใช้แต่นิ้วอยู่ดี! , บัดโถ่เอ๊ย!"

บ่นไปพลางจับอาภรณ์ที่พอจะแห้งแบบหมาด ๆ สวมใส่ร่างกายไปด้วย

.

นับได้ว่าเป็นความตลกร้ายอยู่ในที เพราะโลกปัจจุบันความซิงถือเป็นสิ่งมีค่า ความบริสุทธิ์คือสิ่งที่ผู้ชายใช้ยกย่องผู้หญิง หากแต่ถ้าเป็นโลกของเยว่เอ๋อความซิงกลับถูกตีความในมุมตรงกันข้าม นางอยากเป็นสาว นางอยากเสียความบริสุทธิ์ จดหมายและภาพวาดของเหวินเหยาทำให้นางอยากรู้มากว่าการถึงจุดสุดยอดนั้นเป็นเช่นไร เสี่ยวโม่ทำให้นางได้แต่เขาก็ทำให้นางผิดหวัง 

.

"ไม่ต้องตามข้ามานะ.. ข้ายังไม่อยากเห็นหน้าเจ้า!"

จ้วงเท้าเดินโทง ๆ จนออกห่างจากต้นเถาฮวาริมน้ำ พลางป่ายปีนขึ้นไปบนเนินดินริมตลิ่งเพื่อเดินเข้าเมืองด้วยตนเอง

.

"ฟังข้าอธิบายก่อนสิขอรับคุณหนู ข้าขอโทษข้าผิดไปแล้ว! การหลั่งข้างนอกก็มีเรื่องดีอยู่นะขอรับ อย่างน้อยท่านก็จะไม่ตั้งครรภ์! , คุณหนูรอข้าด้วย! กรุณาฟังข้าก่อนเถอะขอรับ!"

.

ครั้นจะวิ่งตามก็ทำได้แค่ไม่กี่ก้าวเพราะอาภรณ์ตัวเองก็หาได้สวมใส่ เสี่ยวโม่จะเปลือยกายล่อนจ้อนไล่ตามสตรีได้เช่นไร หากทำเช่นนั้นใครเห็นเข้าจะเป็นที่ครหาต่อคนสกุลจ้วงได้ ไข่ยานโตงเตงกางเกงผ้าเตี่ยวก็มิได้สวม คงได้แต่ปล่อยเลยตามเลยไว้นางใจเย็นลงเมื่อไหร่คงได้นั่งเปิดใจคุยกัน ณ โอกาสหนึ่ง