Home / โรแมนติก / สืบรักเส้นแดง (Nc18+) / บทที่ 72 : ขาดแบบไม่เหลือเยื่อใย

Share

บทที่ 72 : ขาดแบบไม่เหลือเยื่อใย

Author: L.sunanta
last update publish date: 2026-02-16 00:24:00

คุณชายเซียวไปเรียนวิทยายุทธนี้มาจากสไปเดอร์แมนหรือไม่ก็มิอาจทราบ แต่ก็ปฏิเสธมิได้เช่นกันว่ากลวิธีนี้ก็เป็นอะไรที่เล่นงานเหวินเหยาได้อย่างสมบูรณ์ ก็ในเมื่อนางเล่นแอบผูกด้ายแดงไว้กับเขา นั่นก็เท่ากับว่าเป็นการเปิดช่องให้เขารู้การเคลื่อนไหวของตัวนางได้เช่นกัน วิธีนี้จึงมิต่างจากการพ่นใยของสไปเดอร์แมน พ่นเป็นเส้นออกไป! จับตัวไว้! ดึงเข้ามา! แล้วก็เสียบ! 

.

"เอื้ออกกก!"

เสียงเหวินเหยาร้องแบบโหยหวนเจ็บปวด

.

จากน้ำหนักมือเซียวจวิ้นอวี่รับรู้ได้ถึงมวลกล้ามเนื้อที่ยุบยวบลงไป เขาสัมผัสได้ว่าตัวกระบี่กำลังบาดเฉือนอวัยวะภายในของเหวินเหยา โดนเต็ม ๆ จัง ๆ ขนาดนี้นางตายแน่ แถมยังเป็นการพุ่งกระโจนมาบวกกันกลางอากาศ อานุภาพของกระบี่พิฆาตก็ยิ่งรุนแรงตาย! เหวินเหยาต้องตายสถานเดียว

.

"อโหสิกรรมให้ข้าด้วยเถิดแม่นาง.. ข้ามิอยากสังหารสตรีแต่ข้าจำเป็น.."

คุณชายเซียวหันมาสบตาเหวินเหยา ในวินาทีที่ร่างกำลังจะร่วงลงสู่หลังคาตามแรงโน้มถ่วง

.

"อ๊ะ! , อั๊ก! , เอื๊อกกก!"

จอมยุทธหญิงได้แต่สำลักเลือดนี่พุ่งออกมาเปรอะรดตัวเต็มไปหมด

.

ก่อนที่นางจะเริ่มยกมือข้างซ้ายวางพาดลงที่ไหล่คุณชายเซียว ราวกับเป็นจิตสุดท้ายนางยิ้มให้เขาแผ่วเบาเหมือนกับเข้าใจในเรื่องราวทุกอย่าง แต่ก็สาหัสเกินกว่าจะพูดอะไรอีกแล้วนอกจากมอบกอดนี้ให้

.

"หมับ!!!"

แน่นชิบหาย! แน่นเหี้ย ๆ ! ตัวก็กำลังจะตก!

.

"เฮ๊ย! อะไรวะเนี่ยะ!? เจ้าจะมากอดข้าทำไม? ออกไป! ชิ่ว! ออกไป!"

.

เอาแล้วไง! ทำไปทำมาเหมือนคุณชายรองเซียวจวิ้นอวี่จะเริ่มเอะใจ เขามิใช่คนสมองทึบมาแต่ไหนแต่ไรขนาดด้ายทอวิญญาณเขายังรู้ตัวว่าตนเองโดนสะกดรอย ประสาอะไรกับการเข้าประชิดตัวกลางอากาศงวดนี้ เพราะหางตาเจ้ากรรมดันไปเหลือบเห็นแล้วว่ามือซ้ายของนางมีปมด้ายแดงผูกไว้ตรงนิ้วชี้ แต่ทว่าปลายด้ายอีกข้างกลับห้อยต่องแต่งลงไปเบื้องล่างมันมิได้ผูกติดยึดโยงอยู่กับเขาอย่างที่คาดการณ์ไว้

.

เหวินเหยาหยุดการเชื่อมต่อกับคุณชายเซียวไปตั้งนานแล้ว งั้นอีตัวที่กอดเขาเกาะแน่นอยู่ตอนนี้ล่ะมันคือตัวอะไร?!

.

"ตุบ!!!"

สองร่างกลมเกลียวหล่นกระแทกพื้น

.

บรรดาหทารยามพลธนูต่างพากันกรูเข้ามาหวังจะช่วยเหลือ แต่ทว่าก็ต้องรีบถอยฮือออกก่อนเพราะสิ่งที่เห็นนั้นยากเกินจะคาดเดา พวกเขามิกล้าเพราะกลัวจะมิปลอดภัย

.

"เฮ๊ย! ปล่อยสิวะ! ออกไปนะเว๊ย! จะมากอดข้าไว้ทำไมเนี่ยะ! , ปล่อยยยย! , ปล่อยสิโว๊ยยย! , ช่วยด้วยยยยย~!"

.

ดิ้นกระแด่วกลิ้งทุรนทุรายอยู่บนพื้นสนามหญ้า พลันพบว่าร่างกายของเหวินเหยาเริ่มจะเปลี่ยนสถานะไป ตัวนางทั้งใสและส่องแสงเส้นเลือดยึกยือภายในลั่นเปรี๊ยะ ๆ แตกระแหงคล้ายกับกระแสสายฟ้า หนักสุดก็เห็นจะเป็นกระบี่ที่คุณชายเซียวเสียบแทงเข้ามา มันกลายเป็นตัวนำไฟฟ้าอย่างดี และตอนนี้มันก็เสียบคาอยู่ในร่างจำแลงไฟฟ้าแบบถาวรดึงออกก็มิได้

.

คดีพลิกซะแล้ว! จากที่ตอนแรกถูกผูกติดด้วยด้ายแดงตัวเอง มาตอนนี้เหวินเหยากลับใช้ร่างจำแลงไฟฟ้าพันธนาการคุณชายเซียวเอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ นางนั่งหอบแฮ่ก ๆ เหนื่อยเจียนขาดใจอยู่บนเชิงหลังคาจวน มิมีใครสนใจจะมองนางเพราะขี้ข้าบริวารต่างพุ่งความสนใจไปที่ความเป็นความตายของเจ้านายมากกว่า 

.

คุณชายเซียวมิอยู่ในสภาพที่จะต่อสู้แล้ว ปราณแท้ของเขากำลังจะถูกดูด ดูได้จากตอนนี้แม้แต่พัดเหล็กประจำตัวของเขาก็ยังอยู่ในมือของเหวินเหยา นางนั่งไขว่ห้างพัดมันเบา ๆ เพื่อทุเลาความเหน็ดเหนื่อยให้ตนเอง ระหว่างพัดก็เหลือบดูนิ้วชี้บนมือซ้ายของตัวเองไปด้วย.. 

.

"นิ้วกลางคือเสี่ยวโม่ นิ้วชี้คือเซียวจวิ้นอวี่ แค่คืนเดียวด้ายแดงของสองคนนี้ก็หลุดออกจากมือเราไปเลย.. , ฮู่ววว..! แต่มันก็จำเป็นล่ะนะเพราะถ้าไม่ปลดวิชาออกเราก็คงถูกกระบี่เสียบท้องตายไปแล้ว , ฮู่ววว.. คุณชายเซียวน่ากลัวมาก จิตอาฆาตแกรุนแรงเหลือเกินตึงมือสุด ๆ , แฮ่ก ๆ , แฮ่ก ๆ , แฮ่ก ๆ "

.

โบกพัดกระพือเพิ่มลมเย็นดูทรงเหวินเหยาคงต้องดูเหตุการณ์อยู่ตรงนี้ต่อสักพัก เพราะนางเองก็ผลาญปราณแท้ไปจนหมดเกลี้ยงเช่นกัน การรับมือกับผู้ใช้สมองมากกว่าวรยุทธยังไงก็เป็นเรื่องยากสำหรับนางอยู่ดี

.

ตัดภาพไปเบื้องล่างหลังเข้าสู่วินาทีที่ 13 ร่างสายฟ้าจำแลงที่เหวินเหยาบรรจงส่งมาก็เปล่งบวมสูงสุด! ก่อนจะระเบิดเปรี๊ยงปล่อยไฟฟ้าหลายแสนโวลท์ออกมา! สนามหญ้าแถวนั้นถึงกับมอดไหม้! เหล่าทหารพลธนูไซร้ต่างถอยล่นกระโจนหนี ส่วนคนที่อยู่ตรงกลางและถูกพันธนาการอย่างเซียวจวิ้นอวี่รายนั้นดำปิ๊ดปี๋กลายเป็นตอตะโก เขามิถึงตายหรอกแต่ก็อับอายที่พ่ายแพ้ให้แก่สตรีอีกครั้ง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 145 : แหกคุกแม่ง! (จะบ้าเหรอ?)

    อาการครุ่นคิดกินมิได้นอนมิหลับเริ่มกลืนกินตัวตน มิน่าเชื่อว่าสตรีผู้วางแผนอะไรก็มิเคยผิดพลาดอย่างเหวินเหยาจะมีช่วงเวลาแบบนี้กับเขาด้วย! นางอยู่ที่โรงเตี๊ยมมามากกว่า 3 ราตรีกับอีก 4 อรุณรุ่ง ครานั้นกลวิธีในการนำตัวคุณชายเซียวออกจากหอกักขังก็ยังคงมืดแปดด้าน! ทำให้ชวนให้คิดว่าตกลงเป็นนางหรือเป็นเขากันแน่ที่ถูกจองจำ จนมิเห็นเดือนเห็นตะวัน."หรือเราจะแหกคุกเข้าไปชิงตัวเขาออกมาดี! คุณชายเซียวน่าจะถูกตัดเส้นลมปราณไปหมดแล้ว เขาคงต้านทานแรงปรารถนาของเรามิได้!?"เหวินเหยาถึงกับใช้หมึกพู่กันกากบาททับหน้ากระดาษแผ่นนั้นทิ้งแทบจะทันที เริ่มต้นบทเหมือนคุณชายเซียวถึงย่อหน้านี้นางก็ชักจะเหมือนเยว่เอ๋อเข้าไปอีก กิริยานางมิต่างจากนายน้อยสกุลจ้วงที่ขยำจดหมายทิ้งเป็นร้อย ๆ ฉบับ!.เพราะนางเองก็มีกระดาษขาวที่ใช้วาดแผนการต่าง ๆ ซึ่งใช้มิได้อยู่เกลื่อนโต๊ะเต็มไปหมด สิ่งนี้ตอกย้ำว่าจอมยุทธหญิงพยายามมาหลายวันแล้ว หากแต่ความเป็นไปได้ยังเท่ากับศูนย์ คุณชายเซียวจวิ้นอวี่ไม่มีคุณค่าพอที่จะให้นางเสี่ยงทำเรื่องเช่นนั้น การเลือกเป็นศัตรูกับราชสำนักก็มิต่างจากเอาคอขึ้นไปพาดไว้บนเขียง แค่คิดก็เสียสติสิ้นดี!."หรือต่อ

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 144 : แผนสอง

    "世上无难事 ,只怕有心人" สำนวนจีนนี้หากแปลเป็นไทยน่าจะตีความได้ว่า "ทุกปัญหามีทางแก้ อย่ายอมแพ้ต่ออุปสรรค" แล้วใครล่ะที่คู่ควรกับวลีนี้ที่สุดหากมิใช่เหวินเหยา! คดีพลิกเสียแล้วทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่นายน้อยเยว่เอ๋อยังอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จะบอกมิบอกแหล่ ทว่าพอนางโพล่งสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา จอมยุทธหญิงที่เรียกตนว่าเป็นพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจก็ถึงกับต้องกุมขมับ! กลายเป็นนางเสียเองที่ตะกุกตะกัก คิดมิตกว่าจะหาทางบอกเรื่องคุณชายเซียวกับคุกที่ขังเขาไว้ยังไง."เจ้าเงี่ยนมากเลยรึ? เจ้าทนมิไหวเลยใช่หรือไม่เยว่เอ๋อ?"เหวินเหยาพยายามถามด้วยเสียงอัดเงียบเบากึ่งกระซิบ."หงึก! , หงึก! , หงึก!"ร่างเล็กตอบผ่านการพยักหน้า พูดไปก็อายปากเลยเอาสีหน้ากับท่าทางนี่แหละใช้แทนคำตอบ.ซ้ำร้ายที่เพียงคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา หว่างขามันก็ร้อนวาบขึ้นอีกแล้ว! เยว่เอ๋อถึงกับต้องเอาต้นขาบี้บดใส่กันยืนบิดไปบิดมาคล้ายกับคนคลั่งควย! และถ้าหากมีกล้องอีกสักตัวอยู่ด้วยตัดภาพไปที่ห้องนอนบนชั้นสอง ป่านนี้ในลิ้นชักตรงเก๊ะที่ใส่ดิลโด้ยักษ์ไว้ก็คงจะสั่นโครมคราม! ปั๊ก! ๆ ๆ ๆ ประหนึ่งเปลี่ยนปราณแท้ที่เคลือบอยู่บาง ๆ ให้กลายเป็นเทคโนโลยีบลูทูธระดับสูง

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 143 : เขาอยู่ในคุก

    "ใจเย็นก่อนพี่สาว! เหตุไฉนท่านจึงต้องแสดงกิริยาน่ากลัวเช่นนั้น ข้ามิได้ไปสังหารใครมาสักหน่อย ข้าก็แค่สังหารพรหมจรรย์ของตนเอง ผ่านอุปกรณ์ที่ท่านนั่นแหละที่เป็นผู้ส่งมา!"ตรงพอไหมถามใจเหวินเหยาดู เพราะที่พูดมาก็เป็นความจริงล้วน ๆ ทำไมด้ายแดงของเยว่เอ๋อถึงสะบัดแรงจนนิ้วมือผู้ใช้วิชาแทบขาด นั่นก็เพราะดิลโด้ที่ส่งมาให้มิใช่หรือ?."นี่องคชาตปลอมของคุณชายเซียวมีฤทธิ์รุนแรงถึงเพียงนั้นเชียวรึ? เจ้าเย้าข้าเล่นใช่หรือไม่สาวน้อย?"เหวินเหยาถามขณะที่สาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ หมายจะดูเศษซากจดหมายที่เขียนค้างไว้บนโต๊ะ."หาไม่เจ้าค่ะ! ก็ท่านน่ะเป็นคนเขียนวิธีใช้แนบมาเอง แล้วข้าก็ทะลวงผ่านไปถึงด่านที่ 5 ก้าวย่างปรมัตถ์เลยด้วย!"."ห๊า!!! เจ้าทำได้เยี่ยงไรกัน!!! ข้าประเมินเจ้าไว้เพียงแค่ระดับ 3 แดนสวรรค์เซียนเหยาเท่านั้น! ที่ระดับการสั่นนั้นมนุษย์ทั่วไปก็ถึงจุดสุดยอดได้แล้ว แต่นี่เจ้าเล่นอั้นไปจนถึงระดับ 5 เจ้าวิปลาศไปแล้วรึเยี่ยงไรเยว่เอ๋อ?! กลีบผกาเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง?! ข้าจะพาเจ้าไปโรงหมอเพียงแค่เจ้าเอ่ยวาจา!"ฤทธิ์ความตกใจสุดขีดตรงนี้ เหวินเหยาก็ทราบแล้วว่าเหตุอันใดเสี่ยวผ่างถึงลงทุนบินมาฟ้อง เพราะตั้

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 142 : เหวินเหยาเข้าชาร์ท!

    ดวงตะวันเริ่มรับขอบฟ้าแสงตะเกียงจากชายคาอาคารร้านบะหมี่นวลสลัว เหล่าบรรดาคนงานพนักงานร้านเริ่มทยอยกลับเข้าเรือนพัก แม้แต่เสี่ยวโม่บ่าวรับใช้คนสนิทที่รักษาตัวจนหายดีจากเหตุปะทะที่สกุลเวยแล้ว ก็ยังขอตัวกลับเข้าเรือนคนใช้ไปพลางก่อน เยว่เอ๋อมิได้สนใจเขาเท่าไหร่นักหรอก อันที่จริงนางมิยอมสนใจใครเลย! พลางคร่ำครึอยู่กับจดหมายลายมือของนางที่เขียนแล้วก็ขยำทิ้ง! แล้วก็เขียนใหม่อยู่หลายต่อหลายรอบ! ."เจ้าจะขอตัวไปนอนก็ไปเถอะเสี่ยวโม่ บอกคนอื่น ๆ ด้วยว่าเดี๋ยวข้าเสร็จธุระข้าจะดับตะเกียงเก็บทุกอย่างเอง ขอบคุณที่ทุกคนเหน็ดเหนื่อยสำหรับวันนี้นะ.."นายน้อยพูดทั้ง ๆ ที่ดวงหน้ายังก้มเขียนจดหมายอยู่ ฝั่งเสี่ยวโม่เองก็เลยต้องผละตัวจากไปแบบงง ๆ เขาแทบจะไม่มีบทบาทในนิยายพาร์ทนี้อีกต่อไปแล้ว และหลังจากที่ด้ายแดงประจำตัวถูกตัดออกจากวิชาด้ายทอวิญญาณ (红魅织魂) เหวินเหยาเองก็แทบจะมิได้ใช้บริการจากเขาอีกเลย."ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยก็ขอตัวก่อนนะขอรับคุณหนู คุณหนูเองก็รักษาตัวด้วย ใกล้เข้าเหมันต์ฤดูลมกลางคืนมักรุนแรง"."อืม..ม..ม ๆ ไปเหอะ ๆ ข้าดูแลตัวเองได้ เจ้าเองก็เพิ่งหายเจ็บกลับมา แทนที่จะเป็นห่วงข้าควรแบ่งไปห่วงตน

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 141 : ฮู่ววว!

    แข็งได้! โด่ได้! ยืดได้! ถอกได้! แล้วประสาอะไรทำไมจะหดไม่ได้! สังขารมนุษย์ก็แบบนี้ ต่อให้ดุ้นควยมหัศจรรย์นี้จะฉาบเคลือบไว้ด้วยปราณแท้แต่หลังจากมันกระทำชำเลาจิ๋มเยว่เอ๋อจนหนำใจแล้ว ก็ถึงกาลเวลาที่มันจะทำการละสังขาร ให้ตายเถอะ! ช่างเป็นภาพที่อิดหนาระอาใจ ใครเห็นก็อดสังเวชใจมิได้ หลังแท่งองคชาตหักคอห้อยต่องแต่งติดอยู่กับผนัง ราวกับมะเขือเผาที่งอมเพราะไฟแรง.ขนาดเยว่เอ๋อที่เพิ่งหลั่งน้ำเสร็จ นางได้เห็นสวรรค์เป็นครั้งแรก (แม้จะแค่แป๊บเดียว) แต่นางก็รู้ตัวดีว่าน่าจะรีบจัดการสิ่งนี้ให้เร็วที่สุด นางทนเห็นความกระเสือกกระสนอันเวทนาของลำควยดิลโด้นี้ต่อไปมิไหว มันผงกหัวดุ๊กดิก ๆ แต่ก็ทรงตัวไม่อยู่แล้ว เงยขึ้นได้นิดนึงก็หล่นป๊กลงไป! เงยแล้วก็หล่น! แล้วก็หล่นแล้วก็เงยอยู่เช่นนี้! ."เอาล่ะพอแล้ว ๆ ข้าจะให้เจ้าหยุดทำงานได้แล้ว เท่าที่ข้าจำได้หากข้าหยุดเงี่ยนเจ้าก็จะหยุดไปเองใช่หรือไม่?"เยว่เอ๋อถามใครก็มิรู้ล่ะ นางแค่ลุกขึ้นยืนด้วยชุดนุ่งลมห่มฟ้าพลางเดินตรงไปที่ผนังแล้วก็เตรียมจะดึงดุ้นยักษ์อันนี้กลับคืนสู่ที่เก็บ.จังหวะเอื้อมมือลงไปกำนั้นความอุ่นยังคงอยู่ และจังหวะที่นางออกแรงดึงแรงยื้อก็ยังพอ

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 140 : ในที่สุดก็เสร็จจนได้

    สารพัดแรงถาโถมผนวกรวมกันตั้งแต่ขั้น 1 ถึง ขั้น 4 ดุ้นควยอันนี้จัดประเคนมาให้เยว่เอ๋อครบแบบทบต้นทบดอก นางสัมผัสได้ถึงการกระทุ้งอันรุนแรงทั้ง ๆ ที่ตัวนางแทบมิได้เคลื่อนบั้นท้ายไปชนกับมันเลย นี่คืออานุภาพของขั้นที่ 5 "ก้าวย่างปรมัตถ์" เยี่ยงนั้นหรือ? อาจเป็นได้! เพราะนวลนมทั้งสองเต้านี่ถึงกับกระเพื่อมบึ้มบ้ำ ๆ เลย!.ร่างบางโยกโครมครามราวกับถูกประหารผ่านช่องรัก ศีรษะสั่นคลอนปอยผมกระเซอะกระเซิงช่างเป็นอะไรที่เร้าใจมาก! ๆ นายน้อยหญิงถึงกับต้องกัดปากซีดตามในทุก ๆ ครั้งที่ดุ้นข้างหลังกระซวกเสียบ! ๆ ๆ ๆ แก้มก้นของนางกระเพื่อมตีปัง ๆ ๆ จนกลีบผกาชักจะเผยออ้ากว้าง!.ความซิงได้ถูกพรากไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เยื่อพรหมจรรย์นางน่าจะขาดยับ มิหนำซ้ำเพื่อเพิ่มอรรถรสให้ถึงเครื่องมากขึ้น เยว่เอ๋อถึงกับลงทุนจินตนาการถึงใบหน้าของคุณชายเซียวไปด้วย! พอคิดถึงความหล่อเหลาของเขาไม่ว่าจะเป็นคนพี่หรือคนน้องนางก็จะยิ่งเงี่ยน! จังหวะถูกเย็ดในท่ายืนจึงเป็นอะไรที่เสียวเช่นนี้นี่เอง แล้วยิ่งเป็นการเย็ดกับคนรักของคนอื่น ฟิลลิ่งแห่งการคบชู้ก็ยิ่งทำให้นางฟินมากขึ้นกว่าเก่า."อ่าาาา! ขอบคุณพี่เหวินเหยายิ่งนักเจ้าค่ะ! อ่

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 139 : โยกกับผนัง!

    สองมือโอบอุ้มดุ้นหรรษาอันนี้ที่ดิ้นกระแด่วราวกับปลาเฮยอวี๋ (黑鱼) ในซุปหม้อไฟ ปลาขาดน้ำย่อมกระเสือกกระสนเช่นไร ควยปลอมดุ้นนี้กลับทำในสิ่งตรงข้าม! ตัวมันฉ่ำชุ่มไปด้วยน้ำเงี่ยน ทั้งยังหยดติ๋ง ๆ หยาดลงกับพื้นในทุกห้วงก้าวที่เยว่เอ๋อหอบหิ้วถือไป มันมิได้ดิ้นเพราะขาดน้ำ! หากแต่ดิ้นเพราะกระชุ่มกระชวยที่ได้

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 138 : ขั้นที่ 5 ก้าวย่างปรมัตถ์

    ลำตัวบอบบางจะทนกับสิ่งนี้ได้อีกสักเพียงไหน ความช้ำสะสมนี้เริ่มจะเปลี่ยนเยว่เอ๋อให้เป็นดั่งกลีบดอกเบญจมาศที่โดนฉีกทึ้ง ความสวยงามที่ต้องแลกมากับความเจ็บปวด ความแสบเสียวที่ต้องแลกมากับร่องเสียงอันแสบสัน ดุ้นควยปลอมของคุณชายเซียวช่างมิยอมรามือ แต่ส่วนหนึ่งก็ต้องโทษเยว่เอ๋อด้วยที่ส่งแรงกำหนัดพาดผ่านลงไ

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 137 : ข้าต้องทนกว่านี้!

    องศาการฉีกคว้านเข้าขั้นทะลุทะลวง เยื่อพรหมจรรย์ของเยว่เอ๋อน่าจะฉีกขาดไปสิ้นแล้ว หลังโดนการกระแทกตำที่ระห่ำซั่มแม่ถึงเพียงนี้ นางประคองดุ้นควยยักษ์ด้วยสองขาแทบมิไหว อัตราการกระทุ้งกึ่งหมุนควงส่งผ่านมาถึงกล้ามเนื้อหัวหน่าวจนกระเพื่อมเริงระบำ แทนที่เยว่เอ๋อจะเป็นคนคุมเกม กลับกลายเป็นนางเองที่โดนจู๋ปลอ

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 136 : แค่โหมดที่ 3 ก็จะขาดใจแล้ว

    ปล่อยองคชาตเทียมดิ้นกระแด่ว ๆ เป็นปลาช่อนขาดน้ำอยู่บนฟูกที่นอนต่อไป บัดนี้สมาธิความสนใจของเยว่เอ๋อน้อยได้ย้ายมายังกระดาษจดหมายแผ่นหนึ่ง ที่สอดไว้ด้านล่างสุด มันคือเอกสารคู่มือการใช้ดุ้นควยอันนี้ นางปราดสายตาผ่านอักษรท่อนที่เขียนถึงที่มาที่ไปว่าควยนี้มายังไง และใครเป็นคุณชายต้นแบบ พลันเลือกที่จะเพ่ง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status