บทที่ 79 : หยุดเงี่ยนก่อน (18+)

พอขย่มมันส์ขึ้นจังหวะขยี้ก็ตามมา เสื้อผ้าอาภรณ์ที่ยังถอดมิหมดจะเหลือไว้ทำไม ถอดออกให้สะใจเปลื้องมันทิ้งซะด้วยความมันเขี้ยว 

.

"แคว๊กกก!"

ขาดสิจะเหลือเหรอ! เจ้าของร้านทอผ้าที่ฉีกเสื้อดี ๆ ทิ้งได้ ไม่โดนพิษความเงี่ยนเข้าตาก็คงมิมีทางเกิดปฏิกิรยาเช่นนี้

.

แต่ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตามมากลับกลายเป็นการชะงักงันของมู่ซื่อหรานเอง เพราะหากมินับช่วงมือที่เลยผ่านร่มผ้าออกมากับช่วงคอไปถึงศีรษะที่นางได้ทั้งจูบปากและเลียไซ้ นอกเหนือจากนั้นคุณชายเซียวล้วนถูกห่อหุ้มไว้ด้วยผ้าพันแผล นางอยากจะก้มลงเลียหัวนมเขาใจจะขาด แต่จะให้ทำได้เยี่ยงไรหากยังมีผ้าดิบพันปิดเอาไว้อยู่

.

"คุณชายรองนี่มิใช่การบาดเจ็บเล็กน้อยอย่างที่ท่านว่าเลย ตัวท่านมีแต่แผลไฟไหม้เต็มไปหมด แล้วนี่ท่านยังจะเย็ด..ด..ด..ด~!"

แม่นางมู่ถามเสียงสั่นเครือ พิษการกำหนัดของนางหายเป็นปลิดทิ้ง มันมีแต่ความเวทนาสงสารเข้ามาแทนที่

.

"ข้ามิเป็นไรหรอกต่อสิจะหยุดทำไมเล่า เครื่องกำลังติดเลย มา ๆ มา ๆ มาให้เอาซะดี ๆ"

ยื่นมือหนาสองข้างขึ้นไปกระชับที่ไหล่สวย จากนั้นก็ดึงพรวดให้ร่างบางโถมลงมานั่งทับตัวของตนเองที่นอนหงายราบลงไปบนเตียง

.

"พรืดดด!"

.

"อุ๊ย! อย่าค่ะคูณชายรองข้ามิอยากทำแล้ว! ท่านจะกลายเป็นผีดิบมัมมี่อยู่แล้วข้ามิมีอารมณ์แล้ว ได้โปรดหยุดก่อนเถอะเจ้าค่ะข้าขอร้องล่ะ!"

.

"ไม่! เจ้าพูดด้วยอคติข้าหมดสภาพซะที่ไหน มิเชื่อเจ้าก็ลองยกตัวขึ้นแล้วมองดูควยข้าตอนนี้สิ! ผีดิบที่ไหนจะควยใหญ่ขนาดนี้?"

.

จริงอย่างที่แกบอกเพราะทันทีที่มู่ซื่อหรานลองทำตาม นางก็ได้ออกแรงที่ต้นขาเพื่อยกตัวเองขึ้นในท่าสค็อช แล้วมันก็เด่นสะดุดตาจริง ๆ โอ้แม่เจ้า! ใครจะไปคาดคิดว่าจะมีควยที่ใหญ่ย้ำทะลุผ้าพันแผล ปลายแดงวาบ ๆ ชูชันท่ามกลางเนินเนื้อที่เต็มไปด้วยผ้าดิบและยาสมุนไพรฆ่าเชื้อ แกนแข็งดุ้นนี้แทงใหญ่ขึ้นมาตั้งตระหง่าน มันใหญ่พอ ๆ กับสากตำน้ำพริก เส้นเอ็นปูดโปนเสียบเข้ารูจิ๋มทีคงแรงเทียบเท่ากับตอนทำคลอด

.

"อะ.. อึก! , ใหญ่มากกก! ใหญ่กว่าตอนที่เราเอากันสมัยโน้นซะอีก!"

.

"ใช่มิล่ะ! งั้นก็มา! ถอยมาอมให้ข้าก่อนก็ยังดี , ซีดดดดด! ข้าว่ามันเปล่งเต็มที่แล้วด้วยล่ะ , อ่ะ! , อ่ะ! , อ่าาา~!"

.

เกิดเป็นการตบตีกันในกระบวนการคิดอยู่พักใหญ่ ด้วยความสัตย์จริงว่ามู่ซื่อหรานมิอยากทำต่อแล้ว แต่พอได้เห็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกกลางหว่างขานางก็เริ่มไหวหวั่น นางเริ่มอยากจะลองขึ้นมาก็เลยทำสิ่งนี้เพื่อพิสูจน์ความพร้อมของคุณชายเซียวอีกครั้ง ถ้าเขาผ่านนางก็จะเย็ด แต่ถ้ามิผ่านก็จะเป็นนางอีกนั่นแหละที่จะใช้ผ้าขาวแห่งการรักษามหาวิชาแพรสวรรค์ต่อชีวา เยียวยาแผลฟ้าผ่าเหล่านี้ให้แก่เขา

.

"ก็ได้เจ้าค่ะข้าจะลองดูนะ"

.

จบประโยคนี้แม่นางมู่ที่นั่งคร่อมอยู่ด้านบนอยู่แล้ว ก็เริ่มกดน้ำหนักตัวทั้งหมดของนางทับลงบนร่างมัมมี่ของคุณชายรอง นางเริ่มใช้หน้าอกถูไถไปตามเนื้อตัวของเขาอย่างเร้าอารมณ์ จากนั้นก็ค่อย ๆ จัดแจงเขยื้อนร่างกายของเขาให้กระเถิบขึ้นมาเป็นท่านอนหงายที่สบาย ๆ และอยู่ตรงกลางเตียง จังหวะต่อเนื่องนางก็ได้หยิบเอาหมอนแถวนั้นมาให้เขาหนุนด้วย 

.

ซึ่งทันทีที่จัดท่าทางกันเสร็จเสียงดัง "กร๊อบ!" ก็ดังขึ้นทันที! ตามติดมาด้วยเสียงร้องโอดโอยที่ดังจนแทบจะทำให้พวกบ่าวไพร่กรูกันออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น เดชะบุญที่ถูกแม่นางมู่หยุดไว้ นางกระซิบกับคุณชายรองแบบเบา ๆ ให้แกรู้ตัวว่าร่างกายแกไม่พร้อมจริง ๆ โดนแค่นมถูแกยังสะดุ้งแรงขนาดนี้ ถ้าเย็ดกันจริง ๆ ตัวคงแตกสลายแหลกละเอียด

.

เขามิผ่านการทดสอบด้วยประการทั้งปวง และก่อนจะลาลงจากการคร่อมลำตัว แม่นางมู่ก็ได้เอาใบหน้ามาจ่อที่ควยใหญ่ ๆ ของเขา นางอ้าปากโม๊คอมเข้าไปราว 3 เฮือก! แต่ละดอกคือจมคอแล้วก็บ้วนน้ำลายออกมาฉาบเคลือบแท่งเอ็นอันนี้จนใสแจ๋ว

.

"อ็อค! , อ็อค! , อ็อค! , อั๊กกก! , เฮือกกก..ก..ก..ก..ก!"

.

"แค่ก! ๆ ๆ ข้าอมให้เพื่อเป็นการรักษาน้ำใจเฉย ๆ หรอกนะคุณชายรอง ท่านยอมรับซะเถอะว่าร่างกายท่านตอนนี้แม้แต่แมวท่านยังมิมีปัญญาเอาเลย ลุกขึ้นนั่งซะประเดี๋ยวข้าจะใช้ผ้าประจำตระกูลรักษาบาดแผลให้ท่านเองท่านจะได้หายไวขึ้น"

.

มู่ซื่อหรานกระโดดลงจากเตียง นางจัดระเบียบอาภรณ์กับผมเผ้าที่กระเซอะกระเซิงให้เข้าที่ ส่วนทางคุณชายเซียวนั้นได้แต่นอนหงายแววตาเหม่อลอย แกเอามือยกขึ้นก่ายหน้าผากคล้ายกับแท่งควยของแกที่ก็ค่อย ๆ มอดไฟลดคุณภาพความแข็งตัวลงเช่นกัน