Se connecterตัดภาพมาที่เหวินเหยาผู้บงการเรื่องทั้งหมดและอยู่ในชุดคนใช้
.
ดูเหมือนว่านางจะซึมซับวิถีสาวใช้ได้อย่างรวดเร็ว เนียนกริบเนียนมากจนมิมีใครจำได้หรือแยกออก เพราะขณะที่เป้าหมายทั้งสองของนางเดินหายลับตาไปไหนต่อไหน เหวินเหยายังยกถาดอาหารมาเสิร์ฟแขกผู้มาร่วมงานอยู่เลย นางเดินเข้าออกโรงครัวเป็นว่าเล่น เก็บโต๊ะเก็บจานเช็ดถูเศษขยะขมักเขม่น พิกัดห้องน้ำ ห้องคนใช้ ห้องคนทำสวน ประตูทุกบานหน้าต่างทุกมุม ถามนางมาเถอะ! นางแทบจะกินจวนสกุลเวยทั้งหลังแล้วคายออกมาเป็นแผนผังได้อยู่แล้ว
.
"เอ๊ะ! ว่าแต่แล้วสองคนนั้นหายไปไหนแล้วนะ?"
นั่นน่ะสิกว่าจะเงยหน้าขึ้นจากการเก็บโต๊ะ ตำแหน่งที่นั่งของสกุลจ้วงกับสกุลเวยก็ว่างเปล่าเสียแล้ว
.
หากเป็นมุมมองของคนอื่นสิ่งนี้ก็คงมิใช่เรื่องผิดปกติอะไร แขกเหรื่อร่วมแสดงความยินดีเสร็จทานอาหารพอเป็นพิธีแล้วก็ลุกไปมิใช่เหตุอันผิดวิสัย แต่ทว่าในมุมมองของเหวินเหยาที่จ้องพวกนางไว้ตลอดนั้น สิ่งนี้บอกเลยว่ามิได้อยู่ในแผน! เจตนาแรกเหวินเหยาเพียงอยากให้แม่นางมู่กับเยว่เอ๋อได้ใกล้ชิดกัน ด้ายแดงจากวิชาหงเหมยจือฮุน (红魅织魂) จะเป็นตัวบอกเองว่าพวกนางเหมาะสมกันไหม แล้วดูที่เกิดขึ้นตอนนี้สิ! ให้ตายเถอะ! หายไปไหนกันทั้งคู่ก็มิรู้?
.
ถาดอาหารในมือที่ถืออยู่มีจานอาหารใช้แล้วกองสุมอยู่เต็ม นางจึงเดินส่ายก้นดุ๊กดิ๊ก ๆ วกกลับเข้ามาในครัว จัดแจงบอกลาเพื่อน ๆ คนใช้ทุกคน (ที่เพิ่งเจอกันวันนี้) ว่าลาก่อนนางต้องขอตัวไปทำธุระสำคัญก่อน หากมีวาสนาหรือมีโอกาสคงได้เจอกันอีก เสร็จแล้วจึงเร่งเดินออกมายังบริเวณที่ค่อนข้างปลอดผู้คน พลันควักเอามือซ้ายที่ผูกด้ายแดงเอาไว้ขึ้นมาตรวจสอบ
.
"แย่แล้ว! ต้องมิใช่แบบนี้สิ! แบบนี้มันเกินควบคุม! นิ้วนางคือมู่ซื่อหรานนิ้วโป้งคือเยว่เอ๋อ พวกเจ้าจะเบ้เข้าหากันพันกันอีรุงตุงนังเช่นนี้มิได้! , โอ๊ย! ข้าจะบ้าตาย~!"
.
เหวินเหยาจะโกหกไปทำไมเพราะนาทีนี้แรงดึงจากด้ายแดงเรียกได้ว่าเต้นตุบ ๆ มันสื่อได้ถึงความหื่นกระหาย! ความเงี่ยน! ความกระสันอยากเย็ดของเป้าหมายที่ถูกติดตาม! ความตลกร้ายคือมันดันเกิดขึ้นพร้อมกันทั้งสองเส้น และเป็นตัวของพวกมันเองนั่นแหละที่กระชากเจ้าของวิชาอย่างเหวินเหยาให้เซถลาตามไป ซึ่งแต่ก่อนแต่ไรจะเป็นเหวินเหยาที่วิ่งเข้าหาพวกมันมากกว่า นางควรจะใช้เส้นด้ายในการสะกดรอยมิใช่โดนมันชักจูงจนขาลอยเช่นนี้
.
"เวรแล้ว! เวรแล้ว! ทิศทางที่พวกเจ้ากำลังไปอย่าบอกนะว่าจะไปที่ห้องน้ำ?! , ไอ้หย๋า! (哎呀!) หาที่ดีกว่านี้มิได้แล้วหรือ?! , แหวะ!"
สาบานได้ว่าเหวินเหยามิได้สำออยแม้แต่น้อย จริงอยู่หากนี่เป็นเหตุการณ์ในโลกปัจจุบันการลากใครสักคนไปเย็ดในห้องน้ำผับคงมิใช่เรื่องแปลก เพราะมันเป็นที่ลับตาเป็นที่ ๆ มีความส่วนตัวต่อให้ใครอยากจะเสือกก็เสือกมิได้ เราจึงได้เห็นคลิปโป๊มากมายที่มีโลเคชั่นเป็นห้องน้ำแคบ ๆ
.
แต่ทว่านี่มันโลกยทุธภพเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในยุคจีนโบราณ ห้องน้ำที่เหวินเหยายี้คิดเอาเถอะว่ามันจะมีความทัศนียภาพอุจาดขนาดไหน! ระบบขี้รวมต้องมี! หย่อนทุ่นระเบิดทีต้องมีทับรอยคนเก่ากันบ้าง มันคงจะสุมกองพะเนินจนเต็มกว่าจะมีบ่าวรับใช้สักคนตักสิ่งเหล่านี้ไปทำเป็นปุ๋ย ยิ่งวันนี้มีแขกเหรื่อมากมาย โอ้โห! คงมีความกระจัดกระจายจัดเต็มกันบ้างล่ะ ต้องตำหนิอย่างมาก ๆ หากคิดจะไปหาที่เย็ดกันในนั้น
.
ซึ่งก็นะ! คนไม่เคยเงี่ยนจะไปเข้าใจอะไร! เหวินเหยาเอากับสามีครั้งลาสุดน่าจะกว่า 15 ปีมาแล้ว หลังจากที่นางแอบเข้ามาฝึกวิชาที่สำนักเหลย (雷) นางก็มิเคยมีสัมพันธ์กับใครอีกเลย นางจะเข้าใจความหมายของคำว่า "อยาก" ไหม น้ำจิ๋มที่ไหลหลากลงหว่างขาในทุกย่างก้าว นางจะรู้ไหมว่ามันทรมานหากมิได้หลั่งออก
.
คำตอบคือเหวินเหยามิรู้หรอก นางรู้แค่ว่าอีกเหตุผลหนึ่งที่นางมิอยากให้สองคนนี้ไปทำอะไรกันในห้องน้ำ ก็เพราะก่อนจะเดินถึงห้องน้ำน่ะ มันมีร่างอันสลบสไลของสาวใช้ที่ถูกทำให้สลบซุกอยู่ เกิดสองคนนี้ไปเห็นเข้าคงเกิดเรื่องราวใหญ่โต ชุดที่สาวใช้โอบไว้ในมือคืออาภรณ์ของเหวินเหยา ในขณะที่ชุดสีเขียวขลิบกลีบบัวที่เหวินเหยาสวมใส่อยู่ก็คือชุดของนาง หากมีคนของสกุลเวยรู้ว่ามีคนแอบปลอมตัวเข้ามางานแต่งอาจจะต้องหยุด แผนทุกอย่างที่ดำเนินมาก็จะกลายเป็นความผิดพลาด!
.
จอมยุทธหญิงจึงต้องทำอะไรสักอย่าง และด้ายแดงที่ผูกอยู่บนนิ้วมือนี่แหละจะเป็นตัวแปรสำคัญ
.
"หากข้าออกแรงกระชากมันตอนนี้ข้าก็สู้แรงพวกเจ้าสองคนมิไหว! เพราะงั้นข้าจะปล่อยพวกเจ้าไป แต่จะใช้การเบี่ยงเบนเป้าหมายให้ไปเย็ดกันในที่ ๆ เหมาะแทน"
.
เหวินเหยาคิดในใจขณะคิดตัวก็เซถลาเหมือนจะโดนฉุดลากไปด้วย ส่วนสามคนนี้จะไปลงเอยกันที่ไหนนั้นคงต้องรอติดตามตอนต่อไป
อาการครุ่นคิดกินมิได้นอนมิหลับเริ่มกลืนกินตัวตน มิน่าเชื่อว่าสตรีผู้วางแผนอะไรก็มิเคยผิดพลาดอย่างเหวินเหยาจะมีช่วงเวลาแบบนี้กับเขาด้วย! นางอยู่ที่โรงเตี๊ยมมามากกว่า 3 ราตรีกับอีก 4 อรุณรุ่ง ครานั้นกลวิธีในการนำตัวคุณชายเซียวออกจากหอกักขังก็ยังคงมืดแปดด้าน! ทำให้ชวนให้คิดว่าตกลงเป็นนางหรือเป็นเขากันแน่ที่ถูกจองจำ จนมิเห็นเดือนเห็นตะวัน."หรือเราจะแหกคุกเข้าไปชิงตัวเขาออกมาดี! คุณชายเซียวน่าจะถูกตัดเส้นลมปราณไปหมดแล้ว เขาคงต้านทานแรงปรารถนาของเรามิได้!?"เหวินเหยาถึงกับใช้หมึกพู่กันกากบาททับหน้ากระดาษแผ่นนั้นทิ้งแทบจะทันที เริ่มต้นบทเหมือนคุณชายเซียวถึงย่อหน้านี้นางก็ชักจะเหมือนเยว่เอ๋อเข้าไปอีก กิริยานางมิต่างจากนายน้อยสกุลจ้วงที่ขยำจดหมายทิ้งเป็นร้อย ๆ ฉบับ!.เพราะนางเองก็มีกระดาษขาวที่ใช้วาดแผนการต่าง ๆ ซึ่งใช้มิได้อยู่เกลื่อนโต๊ะเต็มไปหมด สิ่งนี้ตอกย้ำว่าจอมยุทธหญิงพยายามมาหลายวันแล้ว หากแต่ความเป็นไปได้ยังเท่ากับศูนย์ คุณชายเซียวจวิ้นอวี่ไม่มีคุณค่าพอที่จะให้นางเสี่ยงทำเรื่องเช่นนั้น การเลือกเป็นศัตรูกับราชสำนักก็มิต่างจากเอาคอขึ้นไปพาดไว้บนเขียง แค่คิดก็เสียสติสิ้นดี!."หรือต่อ
"世上无难事 ,只怕有心人" สำนวนจีนนี้หากแปลเป็นไทยน่าจะตีความได้ว่า "ทุกปัญหามีทางแก้ อย่ายอมแพ้ต่ออุปสรรค" แล้วใครล่ะที่คู่ควรกับวลีนี้ที่สุดหากมิใช่เหวินเหยา! คดีพลิกเสียแล้วทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่นายน้อยเยว่เอ๋อยังอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จะบอกมิบอกแหล่ ทว่าพอนางโพล่งสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา จอมยุทธหญิงที่เรียกตนว่าเป็นพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจก็ถึงกับต้องกุมขมับ! กลายเป็นนางเสียเองที่ตะกุกตะกัก คิดมิตกว่าจะหาทางบอกเรื่องคุณชายเซียวกับคุกที่ขังเขาไว้ยังไง."เจ้าเงี่ยนมากเลยรึ? เจ้าทนมิไหวเลยใช่หรือไม่เยว่เอ๋อ?"เหวินเหยาพยายามถามด้วยเสียงอัดเงียบเบากึ่งกระซิบ."หงึก! , หงึก! , หงึก!"ร่างเล็กตอบผ่านการพยักหน้า พูดไปก็อายปากเลยเอาสีหน้ากับท่าทางนี่แหละใช้แทนคำตอบ.ซ้ำร้ายที่เพียงคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา หว่างขามันก็ร้อนวาบขึ้นอีกแล้ว! เยว่เอ๋อถึงกับต้องเอาต้นขาบี้บดใส่กันยืนบิดไปบิดมาคล้ายกับคนคลั่งควย! และถ้าหากมีกล้องอีกสักตัวอยู่ด้วยตัดภาพไปที่ห้องนอนบนชั้นสอง ป่านนี้ในลิ้นชักตรงเก๊ะที่ใส่ดิลโด้ยักษ์ไว้ก็คงจะสั่นโครมคราม! ปั๊ก! ๆ ๆ ๆ ประหนึ่งเปลี่ยนปราณแท้ที่เคลือบอยู่บาง ๆ ให้กลายเป็นเทคโนโลยีบลูทูธระดับสูง
"ใจเย็นก่อนพี่สาว! เหตุไฉนท่านจึงต้องแสดงกิริยาน่ากลัวเช่นนั้น ข้ามิได้ไปสังหารใครมาสักหน่อย ข้าก็แค่สังหารพรหมจรรย์ของตนเอง ผ่านอุปกรณ์ที่ท่านนั่นแหละที่เป็นผู้ส่งมา!"ตรงพอไหมถามใจเหวินเหยาดู เพราะที่พูดมาก็เป็นความจริงล้วน ๆ ทำไมด้ายแดงของเยว่เอ๋อถึงสะบัดแรงจนนิ้วมือผู้ใช้วิชาแทบขาด นั่นก็เพราะดิลโด้ที่ส่งมาให้มิใช่หรือ?."นี่องคชาตปลอมของคุณชายเซียวมีฤทธิ์รุนแรงถึงเพียงนั้นเชียวรึ? เจ้าเย้าข้าเล่นใช่หรือไม่สาวน้อย?"เหวินเหยาถามขณะที่สาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ หมายจะดูเศษซากจดหมายที่เขียนค้างไว้บนโต๊ะ."หาไม่เจ้าค่ะ! ก็ท่านน่ะเป็นคนเขียนวิธีใช้แนบมาเอง แล้วข้าก็ทะลวงผ่านไปถึงด่านที่ 5 ก้าวย่างปรมัตถ์เลยด้วย!"."ห๊า!!! เจ้าทำได้เยี่ยงไรกัน!!! ข้าประเมินเจ้าไว้เพียงแค่ระดับ 3 แดนสวรรค์เซียนเหยาเท่านั้น! ที่ระดับการสั่นนั้นมนุษย์ทั่วไปก็ถึงจุดสุดยอดได้แล้ว แต่นี่เจ้าเล่นอั้นไปจนถึงระดับ 5 เจ้าวิปลาศไปแล้วรึเยี่ยงไรเยว่เอ๋อ?! กลีบผกาเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง?! ข้าจะพาเจ้าไปโรงหมอเพียงแค่เจ้าเอ่ยวาจา!"ฤทธิ์ความตกใจสุดขีดตรงนี้ เหวินเหยาก็ทราบแล้วว่าเหตุอันใดเสี่ยวผ่างถึงลงทุนบินมาฟ้อง เพราะตั้
ดวงตะวันเริ่มรับขอบฟ้าแสงตะเกียงจากชายคาอาคารร้านบะหมี่นวลสลัว เหล่าบรรดาคนงานพนักงานร้านเริ่มทยอยกลับเข้าเรือนพัก แม้แต่เสี่ยวโม่บ่าวรับใช้คนสนิทที่รักษาตัวจนหายดีจากเหตุปะทะที่สกุลเวยแล้ว ก็ยังขอตัวกลับเข้าเรือนคนใช้ไปพลางก่อน เยว่เอ๋อมิได้สนใจเขาเท่าไหร่นักหรอก อันที่จริงนางมิยอมสนใจใครเลย! พลางคร่ำครึอยู่กับจดหมายลายมือของนางที่เขียนแล้วก็ขยำทิ้ง! แล้วก็เขียนใหม่อยู่หลายต่อหลายรอบ! ."เจ้าจะขอตัวไปนอนก็ไปเถอะเสี่ยวโม่ บอกคนอื่น ๆ ด้วยว่าเดี๋ยวข้าเสร็จธุระข้าจะดับตะเกียงเก็บทุกอย่างเอง ขอบคุณที่ทุกคนเหน็ดเหนื่อยสำหรับวันนี้นะ.."นายน้อยพูดทั้ง ๆ ที่ดวงหน้ายังก้มเขียนจดหมายอยู่ ฝั่งเสี่ยวโม่เองก็เลยต้องผละตัวจากไปแบบงง ๆ เขาแทบจะไม่มีบทบาทในนิยายพาร์ทนี้อีกต่อไปแล้ว และหลังจากที่ด้ายแดงประจำตัวถูกตัดออกจากวิชาด้ายทอวิญญาณ (红魅织魂) เหวินเหยาเองก็แทบจะมิได้ใช้บริการจากเขาอีกเลย."ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยก็ขอตัวก่อนนะขอรับคุณหนู คุณหนูเองก็รักษาตัวด้วย ใกล้เข้าเหมันต์ฤดูลมกลางคืนมักรุนแรง"."อืม..ม..ม ๆ ไปเหอะ ๆ ข้าดูแลตัวเองได้ เจ้าเองก็เพิ่งหายเจ็บกลับมา แทนที่จะเป็นห่วงข้าควรแบ่งไปห่วงตน
แข็งได้! โด่ได้! ยืดได้! ถอกได้! แล้วประสาอะไรทำไมจะหดไม่ได้! สังขารมนุษย์ก็แบบนี้ ต่อให้ดุ้นควยมหัศจรรย์นี้จะฉาบเคลือบไว้ด้วยปราณแท้แต่หลังจากมันกระทำชำเลาจิ๋มเยว่เอ๋อจนหนำใจแล้ว ก็ถึงกาลเวลาที่มันจะทำการละสังขาร ให้ตายเถอะ! ช่างเป็นภาพที่อิดหนาระอาใจ ใครเห็นก็อดสังเวชใจมิได้ หลังแท่งองคชาตหักคอห้อยต่องแต่งติดอยู่กับผนัง ราวกับมะเขือเผาที่งอมเพราะไฟแรง.ขนาดเยว่เอ๋อที่เพิ่งหลั่งน้ำเสร็จ นางได้เห็นสวรรค์เป็นครั้งแรก (แม้จะแค่แป๊บเดียว) แต่นางก็รู้ตัวดีว่าน่าจะรีบจัดการสิ่งนี้ให้เร็วที่สุด นางทนเห็นความกระเสือกกระสนอันเวทนาของลำควยดิลโด้นี้ต่อไปมิไหว มันผงกหัวดุ๊กดิก ๆ แต่ก็ทรงตัวไม่อยู่แล้ว เงยขึ้นได้นิดนึงก็หล่นป๊กลงไป! เงยแล้วก็หล่น! แล้วก็หล่นแล้วก็เงยอยู่เช่นนี้! ."เอาล่ะพอแล้ว ๆ ข้าจะให้เจ้าหยุดทำงานได้แล้ว เท่าที่ข้าจำได้หากข้าหยุดเงี่ยนเจ้าก็จะหยุดไปเองใช่หรือไม่?"เยว่เอ๋อถามใครก็มิรู้ล่ะ นางแค่ลุกขึ้นยืนด้วยชุดนุ่งลมห่มฟ้าพลางเดินตรงไปที่ผนังแล้วก็เตรียมจะดึงดุ้นยักษ์อันนี้กลับคืนสู่ที่เก็บ.จังหวะเอื้อมมือลงไปกำนั้นความอุ่นยังคงอยู่ และจังหวะที่นางออกแรงดึงแรงยื้อก็ยังพอ
สารพัดแรงถาโถมผนวกรวมกันตั้งแต่ขั้น 1 ถึง ขั้น 4 ดุ้นควยอันนี้จัดประเคนมาให้เยว่เอ๋อครบแบบทบต้นทบดอก นางสัมผัสได้ถึงการกระทุ้งอันรุนแรงทั้ง ๆ ที่ตัวนางแทบมิได้เคลื่อนบั้นท้ายไปชนกับมันเลย นี่คืออานุภาพของขั้นที่ 5 "ก้าวย่างปรมัตถ์" เยี่ยงนั้นหรือ? อาจเป็นได้! เพราะนวลนมทั้งสองเต้านี่ถึงกับกระเพื่อมบึ้มบ้ำ ๆ เลย!.ร่างบางโยกโครมครามราวกับถูกประหารผ่านช่องรัก ศีรษะสั่นคลอนปอยผมกระเซอะกระเซิงช่างเป็นอะไรที่เร้าใจมาก! ๆ นายน้อยหญิงถึงกับต้องกัดปากซีดตามในทุก ๆ ครั้งที่ดุ้นข้างหลังกระซวกเสียบ! ๆ ๆ ๆ แก้มก้นของนางกระเพื่อมตีปัง ๆ ๆ จนกลีบผกาชักจะเผยออ้ากว้าง!.ความซิงได้ถูกพรากไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เยื่อพรหมจรรย์นางน่าจะขาดยับ มิหนำซ้ำเพื่อเพิ่มอรรถรสให้ถึงเครื่องมากขึ้น เยว่เอ๋อถึงกับลงทุนจินตนาการถึงใบหน้าของคุณชายเซียวไปด้วย! พอคิดถึงความหล่อเหลาของเขาไม่ว่าจะเป็นคนพี่หรือคนน้องนางก็จะยิ่งเงี่ยน! จังหวะถูกเย็ดในท่ายืนจึงเป็นอะไรที่เสียวเช่นนี้นี่เอง แล้วยิ่งเป็นการเย็ดกับคนรักของคนอื่น ฟิลลิ่งแห่งการคบชู้ก็ยิ่งทำให้นางฟินมากขึ้นกว่าเก่า."อ่าาาา! ขอบคุณพี่เหวินเหยายิ่งนักเจ้าค่ะ! อ่
การขมิบนอกจะทำให้เสียวแล้ว มันยังช่วยให้ดุ้นควยปลอมอันนี้แหย่แยงเข้าไปได้ลึกมากขึ้น ใช้เวลาเพียงแค่เสี้ยวก้านธูปควยทั้งดุ้นก็แหย่เข้าไปในกลีบผกาของเยว่เอ๋อได้ทั้งหมด ชั่วอึดใจนั้นนางสยิวมาก ๆ นางรู้ได้เลยว่าจุด G-spot ได้ถูกกระตุ้นแบบตรงจุดถูกเผง หลักฐานคือต้นขาของนางที่สั่นพับ ๆ กับสองส้นเท้าที่ถี
อัตราการถอกตัวของหนังหุ้มปลายเริ่มช้าลงจนกลายเป็นหยุดนิ่ง บนโต๊ะไม้ตัวเล็กคืออาการตั้งโด่เด่ของดุ้นควยที่สงบนิ่งราวกับนักพรตที่ทำสมาธิ ความน่าตื่นตาตื่นใจหายไปในทันใด มันทำตัวเองเหมือนโทรศัพท์หมวดประหยัดแบต เก็บประจุไว้ชาร์จสำรองไว้ก่อน รอเพียงใครสักคนมาแตะแล้วแม่งจะเสียบให้จิ๋มพุ่ง.เยว่เอ๋อถึงกั
ขนาดจะกำยังต้องใช้ถึงสองมือโอบ ประสาอะไรกับปากน้อย ๆ ของเยว่เอ๋อจะอมเข้าไปได้ทั้งดุ้น นางทำได้แค่คาบตรงส่วนหัวเอาไว้เท่านั้น แล้วก็รับรู้ได้ถึงความหยุ่นนุ่มที่ถ้าเผลอกัดลงไปละก็ คงจะสร้างบาดแผลเจ็บปวดให้เจ้าของควยอย่างแสนสาหัส ไม่ไหว ๆ ต้องเอาออกก่อน!.ว่าแล้วริมฝีปากอิ่มก็จงใจจุ๊บลงที่หัวควยปลอมไ
"แคว๊กกก!!!"."แคว๊กกก!!! , คว๊ากกก!!!".เสียงกระชากกระดาษดังราวกับเด็กน้อยแกะของขวัญจากซานตาครอส มันดังแรงมาก ๆ จนขนาดเสี่ยวผ่างเองยังต้องผินหน้ามาชำเลืองมอง แต่เยว่เอ๋อก็มิได้สนใจสายตาของมันสักเท่าไหร่ เพราะนางเริ่มมีภาพในใจแล้วว่าในหีบห่อนี้จะต้องมีสิ่งของที่นางถวิลหา."ใช่ไหม? ขอให้ใช่ทีเถอะ