แชร์

บทที่ 178

ผู้เขียน: เจียงจื่อหยา
“คุณชายฉี ลูกสาวของฉันหวังดีพาส่งห้องพักผ่อน ทำไมคุณถึงกล้าทำแบบนี้... กล้าล่วงเกินเธอได้ยังไงกัน!”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก
ความคิดเห็น (1)
goodnovel comment avatar
Droong
พระเอกนี่ต้องกินอะไรมานะ ..เชื่อนางร้ายได้ทุกเรื่อง..นางร้ายก็ร้ายได้ดีจริงๆทำอะไรก็ได้หมด ทำอะไรก็มีตนเชื่อ… เฮ้อออออ.. อ่านไปอีกหน่อย เกือบสองร้อยตอนละ นอ ยังไม่ไปไหน….
ดูความคิดเห็นทั้งหมด

บทล่าสุด

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 979

    “นี่คงเป็นเพราะพรหมลิขิตมาเยือนมั้งคะ ขวางยังไงก็ขวางไม่อยู่ แถมฉันเองก็ค่อนข้างพึงพอใจในตัวเขามากด้วยค่ะ” พอพูดถึงหมิงเจี้ยนชวน ปลายหูของกู้โหยวโยวก็ซับสีเลือดฝาด ความประทับใจแรกที่มีต่อชายคนนั้นก็นับว่าถูกใจอยู่ไม่น้อยฮั่วจินเฉินไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรอีกหร่วนชิงถือแก้วกาแฟสองแก้วเดินกลับมา ทว่ากลับประจวบเหมาะกับตอนที่กู้โหยวโยวและฮั่วจินเฉินกำลังเดินออกจากห้องทำงานพอดี ดูเหมือนกำลังจะออกไปข้างนอกเธอเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะเดินเข้าไปต้อนรับ “ประธานฮั่วคะ กาแฟซื้อกลับมาแล้วค่ะ พวกคุณกำลังจะออกไปข้างนอกกันเหรอคะ?”ยังไม่ทันที่ฮั่วจินเฉินจะตอบกลับ กู้โหยวโยวก็ยื่นมือมาทางเธอ “ส่งมาให้ฉันเถอะค่ะ พอดีฉันกับประธานฮั่วกำลังวางแผนจะออกไปกินข้าวกันพอดี”ออกไปกินข้าว?สองต่อสองน่ะเหรอ?แต่ข่าวลือเขาพูดกันให้แซ่ดไม่ใช่หรือว่าท่านประธานฮั่วไม่เคยไปตามนัดกับหญิงสาวคนอื่นสองต่อสองเลยสักครั้ง...หร่วนชิงชะงักไปชั่วครู่ กู้โหยวโยวก็มองทะลุปรุโปร่งในทันที เอื้อมมือไปหยิบกาแฟในมือของเธอมาถือไว้เอง “ฉันกับประธานฮั่วจะออกไปกินข้าวด้วยกัน ดูท่าทางคุณเหมือนจะมีปัญหา?”“เปล่าค่ะ ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ..

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 978

    กู้โหยวโยวได้ยินความเคลื่อนไหวก็รีบผุดลุกขึ้นยืน บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มใสซื่อก่อนจะเดินเข้าไปต้อนรับ “แหม พี่จินเฉิน หายหน้าหายตาไปนานเลยนะคะ!”“มาเมืองจิงกับพี่ชายเธอเหรอ?”“ก็มาดูว่าที่พี่สะใภ้ของฉันน่ะสิไม่ถูกต้องแล้วเหรอคะ?” กู้โหยวโยวทรุดตัวลงนั่งอีกครั้ง “ไม่นึกเลยว่าฉันเพิ่งจะไปต่างประเทศแค่สองปี พี่สะใภ้จะกลายเป็นลูกพี่ลูกน้องของพี่ไปซะแล้ว”เมื่อได้ยินบทสนทนาภายในห้อง หร่วนชิงก็ชะงักงันไปทันทีเธอน่ะไม่ใช่ภรรยาเก่าของประธานฮั่วสักหน่อย...ฮั่วจินเฉินยังไม่ทันได้เอ่ยปาก จู่ ๆ เขาก็เบนสายตาหันไปมองหร่วนชิงที่ยังคงยืนทำอะไรไม่ถูกอยู่ตรงประตู พลางขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อยเขาไม่มีความประทับใจใด ๆ กับพนักงานหญิงคนนี้เลย รู้เพียงแค่ว่าเป็นคนมาทำงานแทนหวังน่าชั่วคราวเท่านั้น ความสามารถในการทำงานก็พอใช้ได้ เพียงแต่ไม่มีความเฉลียวฉลาดเอาเสียเลยหวังน่าเลือกคนมายังไงกันแน่กู้โหยวโยวสังเกตเห็นสีหน้าไม่พอใจของเขาเช่นกัน ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับคนที่อยู่ด้านนอก ตอนแรกเธอก็นึกว่าเป็นแค่พนักงานในบริษัทของเขาธรรมดา แต่พนักงานที่ไหนจะกล้าหาญชาญชัยถึงขนาดมายืนฟังเจ้านายคุยกันล่ะ?ไม่สิ

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 977

    “นายก็รู้ว่าฉันหมายถึงก๊วนไหน พวกที่เคยร่วมก๊วนเดียวกับไอ้คนนามสกุลเฟิงนั่นไง ไม่รู้ว่าตาแก่ที่บ้านเรียกฉันกลับไปเที่ยวนี้จะเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยหรือเปล่า เพราะเมื่อก่อนพวกนั้นก็แย่งชิงอาณาเขตกับตระกูลโจวของเราไปไม่น้อย คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกใครบางคนเก็บซะเรียบ”ภายในไร่องุ่นเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมหนาวด้านนอกพัดผ่านกิ่งไม้แห้งกรอบเบา ๆ ยิ่งขับให้บรรยากาศภายในห้องดูเคร่งขรึมและกดดันยิ่งขึ้นนัยน์ตาของฮั่วจินเฉินฉายแวววูบ “พวกนั้นตายหมดแล้วเหรอ?”“ใช่ ฉันเองก็ค่อนข้างประหลาดใจเหมือนกัน” โจวอวี้ลดเสียงต่ำลง สายตาจับจ้องปฏิกิริยาบนใบหน้าของฮั่วจินเฉินอย่างใกล้ชิด “พูดก็พูดเหอะ ไอ้พวกนี้ล้วนมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของเฟิงสวิ้นทั้งนั้น นายว่าจะมีใครบางคนกำลังล้างแค้นแทนไอ้คนสกุลเฟิงนั่นหรือเปล่าวะ?”สายตาของฮั่วจินเฉินหม่นแสงลงวูบหนึ่ง ประกายความเย็นชาอันยากจะสังเกตพาดผ่านก้นบึ้งดวงตาในอดีตเฟิงสวิ้นพาเหวินซีกับคุณหนูตระกูลซูหลบหนีไปยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทว่าคาดว่ากระทั่งตายไป เฟิงจื้อเหนียนก็คงคิดไม่ถึงว่า “ทางรอด” ที่ตนเองทิ้งไว้ให้ลูกชายนั้นแท้จริงแล้วคือกับดักถึงตายพวกคนกลุ่ม

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 976

    เสิ่นชูตกใจกับเสียงที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันนี้จนไหล่สะดุ้งโหยง แทบจะกระเด้งตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้เธอรีบหันขวับกลับไป สายตาประสานเข้ากับดวงตาสุกใสล้ำลึกคู่นั้นของฮั่วจินเฉิน หัวใจพลันกระตุกผวาไปจังหวะหนึ่ง “คุณทำฉันตกใจหมดเลย!”ฮั่วจินเฉินสวมกอดเธอจากทางด้านหลัง สูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของครีมอาบน้ำบนตัวเธออย่างตักตวง เส้นประสาทที่ตึงเครียดมาตลอดทั้งวันค่อย ๆ ผ่อนคลายลงตามไปด้วย “เป็นเพราะคุณตั้งใจเกินไปต่างหากล่ะ”เธอรู้สึกหงุดหงิดตัวเองเล็กน้อยที่มัวแต่มุ่งมั่นกับงาน ใบหน้าซับสีเลือดแดงระเรื่อ ก่อนจะเอ่ยง้องอนออกมาอย่างน่าเอ็นดู “ฉันไม่สนหรอก ยังไงคุณก็ทำฉันตกใจ จ่ายค่าทำขวัญมาเลยนะ!”ฮั่วจินเฉินยืดตัวขึ้นตรง มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกงสแลก อีกข้างหนึ่งยื่นไปลูบเรือนผมของเธออย่างเบามือและทะนุถนอม ท่วงท่าเป็นธรรมชาติและแฝงความใกล้ชิด “บัตรหลักของผมก็ยกให้คุณไปหมดแล้วนะ ที่รัก คุณคงไม่ได้คิดจะยึดบัตรสำรองไปด้วยอีกหรอกใช่ไหม? ผู้ชายของคุณออกไปข้างนอกโดยไม่มีเงินติดตัว คงเสียหน้าแย่เลยนะ”“งั้นไม่เอาก็ได้” เสิ่นชูแค่นเสียงเหอะในคอ “ฉันยังไม่ได้เป็นภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมายของคุณสักหน่อย จ

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 975

    หวังน่าไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับคำตอบนี้แม้แต่น้อย ฮั่วเจินเจินตั้งครรภ์โดยไม่ตั้งใจอยู่แล้ว เด็กในท้องคนนี้เดิมทีก็ไม่ควรรักษาไว้ต่อให้คลอดเด็กออกมา ก็ต้องถูกส่งไปยังสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า เพื่อรอให้ครอบครัวที่ดีรับไปเลี้ยงดูต่อไปรอจนกระทั่งเธอพ้นโทษออกจากเรือนจำ เด็กก็คงกลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอไปแล้ว ส่วนเรื่องที่เธอจะสามารถกลับคืนสู่ตระกูลฮั่วได้หรือไม่นั้นยังเป็นอีกเรื่องหนึ่ง หากปราศจากการจุนเจือช่วยเหลือจากตระกูลฮั่ว ลำพังตัวเธอเองก็ใช่ว่าจะเสวยสุขได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่มีภาระเด็กเพิ่มขึ้นมาอีกคนเลยเธอเองก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่าฮั่วเจินเจินกำลังคิดอะไรอยู่หรืออาจเพราะกำลังตั้งครรภ์ จนได้รับผลกระทบจากฮอร์โมนบางอย่าง จึงยอมรับการมีอยู่ของเด็กคนนี้ และยืนกรานว่าจะต้องเก็บเด็กไว้ให้ได้?หวังน่าไม่ได้ซักไซ้ถามต่อ เมื่อรับคำสั่งเสร็จสิ้นก็ก้าวถอยออกจากห้องทำงานไปเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว ก็เผชิญหน้ากับพนักงานหญิงคนหนึ่งที่กำลังอุ้มแฟ้มเอกสารเดินสวนมา เธอเป็นหนึ่งในผู้ช่วยที่เพิ่งเข้าทำงานใหม่ ดูเหมือนจะชื่อ หร่วนชิง“เลขาหวังคะ เรื่องนั้น... ครั้งก่อนขอบคุณมากนะคะที่ช่วย

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 974

    วันถัดมา เสิ่นชูเดินทางไปเยี่ยมเด็ก ๆ ที่บ้านใหญ่ ประจวบเหมาะกับที่หลี่ลี่ก็อยู่ที่นั่นด้วย เธอนั่งอยู่ข้างรถเข็นเด็ก ในมือถือของเล่นชิ้นเล็กคอยหยอกล้อเด็กน้อยทั้งสอง“วันนี้ทำไมเธอถึงไม่ได้อยู่เฝ้ากู้ฉือจวินล่ะ?” เสิ่นชูรู้สึกแปลกใจอยู่บ้างตอนนี้เธอกับกู้ฉือจวินกำลังหวานชื่นคลั่งรักกันสุด ๆ อยู่ในช่วงโปรโมชัน เรื่องแบบนี้ใคร ๆ ก็เข้าใจกันดียังไม่ทันที่หลี่ลี่จะทันได้เอ่ยปาก หลี่ม่านยวี่ที่นั่งจิบกาแฟอยู่ข้าง ๆ ก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ “กู้ฉือจวินกลับเมืองเจียงเฉิงไปแล้ว ยัยเด็กคนนี้ไม่อยากอยู่คนเดียว ก็เลยแล่นมาหาแม่ถึงที่นี่ บอกว่าจะมาช่วยแม่เลี้ยงหลานน่ะสิ”แก้มของหลี่ลี่พลันขึ้นสีเลือดด้วยความเขินอาย เธอเบือนสายตาหนีอย่างไม่เป็นธรรมชาติ “หนูก็แค่มาเรียนรู้ไว้ก่อน สะสมประสบการณ์ไงล่ะคะ”“เธอคงไม่ได้ท้องแล้วหรอกนะ?” หลี่ม่านยวี่หันขวับไปมองเธอทันทีเธอสำลักน้ำลายพรวด “จะเป็นไปได้ยังไงคะ! คุณป้าคะ อย่าพูดจาสุ่มสี่สุ่มห้าสิคะ!”ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ เธอจะท้องได้อย่างไรกัน?หลี่ม่านยวี่พยักหน้ารับ “งั้นก็ดีแล้ว เธอยังเด็ก แถมจังหวะเวลานี้ก็ยังไม่เหมาะกับการเ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status