บทนำ

​ครีม ในวัยยี่สิบสามปี เพิ่งเรียนจบหมาดๆ

เธอไฝ่ฝันจะได้ทำงานที่ดีๆ ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเเต่..

เมื่อคนเป็นพ่อจากไป พร้อมกับหนี้ก้อนโตให้เธอชดใช้เเทน ทำให้ชีวิตที่เธอวาดฝันไว้ เปลี่ยนไป

นั่งกำมือตัวเองแน่นอยู่บนขอบเตียงกว้าง กลิ่นน้ำหอมราคาแพงประจำตัวของชายหนุ่มผู้อยู่เหนือชีวิตเธออบอวลไปทั่วบรรยากาศ

​สามเดือนแล้ว... ตั้งแต่พ่อของเธอตัดสินใจจบชีวิตลงเพื่อหนีปัญหา ทิ้งหนี้สินก้อนโตจำนวน สิบล้านบาท ไว้เบื้องหลัง บ้านและทรัพย์สินทุกอย่างถูกธนาคารยึดไปจนหมดสิ้น ในวันที่ชีวิตเหวี่ยงเธอลงสู่จุดต่ำสุด ตัวเลือกเดียวที่เหลืออยู่เพื่อรักษาชีวิตของตัวเธอเองไว้ คือการยอมเซ็นสัญญาเอาตัวเข้าแลกกับเจ้าหนี้รายใหญ่แห่งคาสิโน

​ในตอนแรก เธอคิดว่าเจ้าหนี้คงเป็นเพียงเสี่ยแก่ตัณหากลับสักคน

แต่เมื่อประตูห้องเปิดออกในวันนั้น คนที่ก้าวเข้ามากลับเป็น ออสติน มาเฟียหนุ่มวัยสามสิบสามปี ผู้มีอิทธิพลและอำนาจล้นฟ้า

​และเขา.

คืออดีตรุ่นพี่และแฟนเก่าที่เธอเคยทอดทิ้งไปเมื่อสามปีก่อนที่เธอเป็นฝ่ายตัดความสัมพันธ์กับเขาโดยที่ไม่ได้บอกเหตุผล

​"จำใส่หัวเอาไว้ ครีม"

เสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของออสตินดังขึ้นกลางความเงียบ สายตาคมกริบคู่เดิมที่เคยมองเธอด้วยความรักและอ่อนโยน ในวันนี้กลับเหลือเพียงความเกลียดชังและแววตาดูถูกเหยียดหยาม

​"เธออยู่ที่นี่ในฐานะ ลูกหนี้ ที่ต้องใช้ร่างกายชดใช้แทนเงินสิบล้าน ไม่ใช่คนรัก และไม่มีวันกลับไปเป็นแฟน กฎของฉันมีแค่สามข้อ ห้ามท้อง ห้ามรัก และห้ามคิดอะไรกับฉันเกินหน้าที่ ถ้าทำไม่ได้ ก็ไสหัวออกไปอยู่ในคุกซะ"

​คำพูดที่เหมือนใบมีดโกนอาบยาพิษกรีดลึก ลงกลางใจของหญิงสาวเสมอมา เธอได้แต่ก้มหน้ารับฟังและยอมรับมันแต่โดยดี ทุกค่ำคืนที่ต้องปรนนิบัติเขาบนเตียงด้วยความขื่นขม เธอทำได้เพียงซ่อนความรู้สึกและบาดแผลในใจไว้ใต้ท่าทีสงบเงียบ

​ออสตินแค้นเธอ... แค้นที่เมื่อสามปีก่อน เธอขอจบความสัมพันธ์กับเขาทันทีในวันที่เขากำลังจะบอกข่าวดีเรื่องเรียนจบและเตรียมจะขอเธอแต่งงาน เขาไม่เคยรู้เลยว่า เหตุผลที่เด็กสาววัยยี่สิบต้องเดินจากไปทั้งน้ำตา เพราะถูกพ่อของเขากดดันและขอร้องให้ไสหัวไปจากชีวิตลูกชาย

​และในวันนี้ สวรรค์เล่นตลกให้เธอกลับมาอยู่ใต้อาณัติของเขาอีกครั้ง ในฐานะสิ่งของชำระหนี้ที่ไร้ค่า