Beranda / มาเฟีย / หนี้รักสยบมาเฟีย / ตอนที่ 8/2 สั่งสอนเด็กโกหก (NC18+)

Share

ตอนที่ 8/2 สั่งสอนเด็กโกหก (NC18+)

Penulis: Chacheese.
last update Terakhir Diperbarui: 2025-12-31 10:49:12

“ขึ้นไปนั่งบนโซฟาซะ!” เสียงเข้มออกคำสั่งจนร่างเล็กสะดุ้งโหยง เธอเดินหนีบขาด้วยความหวาดกลัวปนอับอายก่อนจะก้าวขาขึ้นนั่งบนโซฟาตัวสีเทาที่ตั้งเด่นกลางห้องน้ำหรู

ต้นหยงก้มหน้าร้องไห้กระซิกแทบไม่กล้าสบตาพายัพ เกิดมาทั้งชีวิตนี้ไม่เคยต้องแก้ผ้าต่อหน้าผู้ชายคนไหนมาก่อน

ร่างสูงเดินมาหยุดยืนด้านหน้าก่อนจะเชยคางมนขึ้นสบตา เขาแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียมมองคนตัวเล็กที่ร้องไห้จนจมูกแดงเรื่อ

“กลัวเหรอต้นหยง” พายัพเอ่ยถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว ร่างเล็กค่อยๆ พยักหน้าให้เขา

“แล้วทำไมตอนโกหกฉันไม่เห็นกลัวเลยล่ะ ถ้าจะมากลัวเอาตอนนี้คงไม่ทันแล้วมั้ง” แรงบีบแก้มจากมือสากทำเอาต้นหยงเจ็บแปลบ จากนั้นเขาก็ปล่อยมือออกจากใบหน้าเธอก่อนจะออกคำสั่งอย่างต่อไป

“เลิกทำตัวน่าสงสารได้แล้ว สิ่งที่เธอควรจะทำในตอนนี้คือเอาร่างกายชดใช้หนี้ให้ฉัน รีบๆ จัดการกับมันซะ” เขาข่มขู่พร้อมส่งสายตาให้ต้นหยงมองสิ่งที่แข็งขึงใต้กางเกงหนา มันดุนดันเนื้อผ้าออกมาจนซิบใกล้ปริเต็มที

เด็กสาวปาดน้ำตาก่อนจะค่อยๆ รวบรวมความกล้าเอื้อมมือไปรูดซิบกางเกงให้เขา แต่เธอก็ยังคงหวาดกลัวสิ่งที่ซุกซ่อนด้านในอยู่ดี

“เอามันออกมาซะต้นหยง”

“นะ…หนูกลัว”

“จะกลัวไปทำมัน เดี๋ยวมันก็ต้องเข้าไปอยู่ในตัวเธออยู่ดี” พายัพรู้สึกหงุดหงิดที่ต้นหยงเงอะงะขัดใจเขาไปเสียทุกอย่าง

เด็กสาวเม้มปากแน่นสนิท เธอหลับตาปี๋ขณะใช้มือจับแท่งอุ่นร้อนแข็งปั่กออกมาด้านนอก มันแทบจะฟาดใบหน้าสวยได้อยู่แล้ว

“หึ! ทำอย่างกับไม่เคยเห็น” เขากลั้วหัวเราะเสียงเข้มอยู่ในลำคอก่อนจะจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองจนเท่าเทียมกับเด็กสาว พายัพจับมือเล็กให้กอบกุมความใหญ่โตคับแข็ง ฝ่ามือนุ่มนิ่มบวกกับใบหน้าแดงจัดของต้นหยงทำให้เขามีอารมณ์อย่างมาก

ก่อนหน้านี้สัญญาที่เขาร่างขึ้นก็แค่ทำเพื่อข่มขู่ต้นหยง เขาไม่เคยคิดจะเอาเธอขึ้นเตียงเพื่อทำเรื่องอย่างว่า แต่พออยู่นานไปก็เริ่มมีความคิดอยากกลืนน้ำลายตัวเอง ยิ่งต้นหยงยั่วโมโหมากเท่าไร เขาก็ยิ่งอยากจะกำราบเด็กดื้อให้อยู่ในโอวาทมากขึ้น

“รูดให้มันแรงๆ หน่อย” เสียงดุแกมรำคาญทำเอาเด็กสาวสะดุ้งแล้วสะดุ้งอีก “เอาหน้ามานี่ดิ” ใบหน้าสวยถูกบีบแรงๆ ให้เงยขึ้นจนมองเห็นเอ็นร้อนจ่ออยู่ด้านหน้าก่อนที่ร่างสูงจะฟาดมันเบาๆ เข้ากับแก้มร้อนจัด ถูวนกลีบปากสวยราวจะยัดมันเข้าไปในโพรงปากนุ่มนิ่ม

“หึ! โดนแค่นี้ก็ตัวสั่นเป็นลูกนก แล้วถ้าฉันใส่เข้าไปจริงๆ เธอไม่ดิ้นตายเลยเหรอ”

“หนูกลัว คุณอย่าทำรุนแรงกับหนูได้ไหม” แววตาสวยขอร้องให้เขาเห็นใจแต่สีหน้าคนใจร้ายก็ยังคงเย็นชาเช่นเคย

“เธอไม่มีสิทธิ์ต่อรองอะไรทั้งนั้น นอนลงแล้วอ้าขากว้างๆ ซะ” คำพูดเด็ดขาดของเขาไม่มีทางที่เธอจะฝืนคำสั่งได้เลย

พายัพก้าวขึ้นคร่อมเด็กสาวที่นอนเปื้อนน้ำตาอย่างน่าสงสาร แต่สำหรับเขาไม่ได้มองเป็นเช่นนั้น เรียวขาสวยที่ถูกจับแยกออกจากกันจนเห็นความอวบอูมอมชมพูล่อสายตาทำเอาหยุดมองไม่ได้เลย

“อะ…อื้อ คุณคะหนูเจ็บ”

“ก็แค่นิ้ว อย่าสำออยให้มันมาก” เขาบ่นหงุดหงิดแล้วเร่งขยับนิ้วสากสำรวจร่องคับแคบที่แน่นกระชับไปหมด

“อ๊ะ อื้อ หนูเจ็บจริงๆ นะคะ” ต้นหยงเบ้หน้าเมื่อเธอจะขยับตัวเขาก็ใช้มือกดหน้าท้องเอาไว้ ซ้ำยังเพิ่มจำนวนนิ้วร้ายและขยับเข้าออกถี่ขึ้น

“เธอจะเจ็บมากกว่านี้ถ้าไม่มีน้ำหล่อลื่น หรือจะให้ฉันใส่เข้าไปเลย”

“ถ้าเป็นแบบนั้นหนูก็ขอเจ็บทีเดียวเลยดีกว่า”

“ใจกล้าดีนิ หรือจริงๆ เธอก็แค่แกล้งเล่นตัว” เขาแสยะยิ้มถามก่อนจะถอนนิ้วออกจากร่องสวาทและจับเอ็นอุ่นถูไถปากทางฉ่ำเยิ้มแทน

“ถ้าคุณคิดแบบนั้นแล้วมันทำให้สบายใจก็เชิญค่ะ แต่อย่าลืมป้องกันด้วยล่ะหนูยังเรียนอยู่”

“หึ! ปากดี ฉันไม่พลาดทำเธอท้องหรอก เพราะน้ำหน้าอย่างเธอไม่มีวันได้เป็นแม่ของลูกฉันเด็ดขาด”

พายัพบีบแก้มนุ่มจนปากสวยยับยู่ เขาไม่รู้เลยว่าคำพูดตัวเองได้สร้างแผลใจให้ต้นหยงซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเธอเจ็บแทบกระอักเลือดอยู่แล้ว

พายัพประกบริมฝีปากใส่คนตัวเล็ก ลงโทษเธอด้วยจูบเร่าร้อน ขยี้ความรุนแรงใส่อย่างหนักหน่วงจนต้นหยงแทบขาดอากาศหายใจ ก่อนที่จะใช้จังหวะทีเผลอกดกระแทกคราวเดียวจนความใหญ่โตค่อยๆ ชำแรกผ่านเข้าไปด้านในเรียกเสียงหวีดร้องปนเจ็บปวดจากต้นหยง

“อ๊า! หนูเจ็บ คุณอย่าขยับเข้ามา”

“ไม่ขยับแล้วจะเอายังไงวะ ซี๊ด! ของเธอแน่นชิบหาย” พายัพกดกระแทกเข้าไปจนสุด ก้มมองจุดเชื่อมต่อของเขาและเด็กสาว พบว่าของเหลวสีเข้มค่อยๆ ไหลซึมออกมา บ่งบอกว่านี่คือครั้งแรกของเธอและเขาคือคนแรกของเด็กสาว

“เจ็บก็ทนเอาหน่อย ครั้งแรกก็แบบนี้ทั้งนั้นแหละ”

“ฮึก! แต่หนูเจ็บเหมือนจะตายเลยนะคะ” เธอเผลอจิกเล็บกับต้นแขนเขา สีหน้าเจ็บปวดรวดร้าวไม่ได้แกล้งแสดง

พายัพคำรามเบาๆ เมื่อร่องสวาทตอดรัดแก่นกายจนปวดหนึบไปหมด รอจนกระทั่งแน่ใจว่าต้นหยงเริ่มคลายอาการเกร็งลงแล้ว สีหน้าเจ็บปวดก็เปลี่ยนเป็นกัดปากแทน คงจะเสียวซ่านไม่น้อย

“ทำหน้ายั่วจังเลยนะ เมื่อกี้บอกกลัวแล้วตอนนี้เริ่มติดใจแล้วเหรอ”

“หนูไม่ได้ติดใจอะไรทั้งนั้น อ๊ะ…อ๊า” เด็กสาวผวาเฮือกกอดคนตัวโตเอาไว้เมื่อเขาเล่นกระทุ้งท่อนเอ็นเข้ามาจนเธอปวดจี๊ดท้องน้อย

“ปากบอกกลัวแต่ตอดฉันซะแน่นเลยนะ” เขาหัวเราะเบาๆ และเริ่มสอบสะโพกเข้าออกตามความต้องการ ด้วยขนาดที่ใหญ่โตทำเอาเด็กสาวร้องครางเสียงหลง เธออยากถดตัวหนีก็ทำไม่ได้เพราะถูกล็อคเอวไว้แน่นยากจะดิ้นให้หลุด

มือสากตะปบเต้ากลมโตที่มีขนาดใหญ่เกินตัวบีบเล่นอย่างสนุกมือ ก่อนจะก้มลงขบเม้มสลับดูดดึงจนความนุ่มหยุ่นเด้งสู้ปากสู้ลิ้น เขาลากเลียไปจนถึงลำคอระหงและฝากรอยฟัน รอยดูดเป็นจ้ำเอาไว้จนทั่ว

“อ๊า! อ๊ะ คุณทำเบาๆ หน่อย หนูเจ็บ”

“อย่ามาสั่งฉันไม่ชอบ” ส่งเสียงดุอย่างไม่สนใจว่าร่างกายเธอจะรับไหวหรือไม่ แต่กลับกระแทกกระทั้นเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยแรงกำลังที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ตัวเด็กสาวแดงเป็นรอยไปหมด แต่พายัพชอบที่จะให้มันเป็นแบบนี้ ความนุ่มนิ่มและหอมละมุนจากร่างกายเธอปลุกกระชากความดิบเถื่อนออกมาเรื่อยๆ

“อ๊า! อ๊ะ เจ็บ ฮึก หนูเจ็บ” ครั้งแรกของเธอกับความใหญ่อลังการของเขาแทบทำให้ตรงกลางหว่างขาปริเป็นเสี่ยงๆ ร่างเล็กขยับไหวไปตามแรงกระแทกที่อัดเข้ามา ทั้งเขาและเธอชุ่มฉ่ำไปด้วยเม็ดเหงื่อแต่คนตัวสูงกลับไม่มีท่าทีเหน็ดเหนื่อย

เขาตอกอัดตัวตนอย่างรุนแรงราวจะฝากฝังแก่นกายใหญ่ให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับใจกลางความเป็นสาว เสียงน้ำเฉอะแฉะของคนทั้งคู่ที่ขับออกมาน่าอายและชวนเสียวเป็นอย่างยิ่ง

ต้นหยงกัดปากจนห้อเลือดเมื่อร่างแกร่งกำยำเร่งจังหวะรุนแรงยิ่งกว่าเดิม เธอกรีดร้องทั่วทั้งห้องน้ำเมื่อความรู้สึกเจ็บทวีขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับมวลท้องน้อยราวมีอะไรวิ่งวนอยู่ด้านใน

“โอ๊ยยย! อ๊า! คุณพายัพหนูเจ็บ”

“อ่า! ทนหน่อยฉันจะเสร็จแล้ว”

เอวหนากระแทกกระทั้นเข้ามาเต็มรักและเพียงเวลาไม่ถึงนาทีต่อจากนั้นเขาก็ส่งเธอถึงจุดสุดยอด คนตัวโตรีบกระชากแก่นกายออกมาจากรูสวาทแดงก่ำก่อนจะยืนขึ้นและรูดชักแท่งยาวใหญ่ต่อหน้าเด็กสาว

“อ่า ลุกขึ้นนั่งแล้วอ้าปากเร็วเข้า!” คำสั่งแหบพร่าของเขาสะกดให้ต้นหยงทำตามอย่างหวาดกลัว ในที่สุดก็ทะลักทลายพวยพุ่งของเหลวคาวขุ่นออกมาเต็มหน้าเต็มปาก เสียงครางของพายัพดังขึ้นอย่างสุขสมขณะเร่งรีดน้ำเชื้อออกมาทุกหยาดหยด ภาพลามกที่เห็นทำให้หายใจหืดหาดอย่างมีอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้ง

“โดนแบบนี้แล้วยังจะกล้าโกหกฉันอีกไหมต้นหยง”

เด็กสาวไม่พูดแต่ส่ายหน้าให้เขาแทน ดวงหน้าหวานแดงเรื่อซ้ำยังเปื้อนไปด้วยคราบน้ำกาม

“ก็ดี รอบต่อไปฉันจะได้รุนแรงน้อยลงหน่อย”

“ระ…รอบต่อไปเหรอคะ” เด็กสาวถามด้วยสีหน้าหวาดหวั่น

“ทำไมล่ะ เธอคิดโทษของตัวเองมันน้อยแค่รอบเดียวรึไง จะบอกไว้ให้นะว่าถ้าคืนนี้เธอไม่สลบ ฉันก็จะไม่หยุดเด็ดขาด”

คำขู่ของเขาจะทำให้เธอสลบก็ตอนนี้แหละ ต้นหยงกลืนน้ำลายอึกใหญ่และมองท่อนเอ็นร้อนที่ผงาดชูชันขึ้นมาอีกครั้ง นี่เขาลงโทษหรือว่าจะฆ่าเธอกันแน่

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หนี้รักสยบมาเฟีย    ตอนที่ 8/2 สั่งสอนเด็กโกหก (NC18+)

    “ขึ้นไปนั่งบนโซฟาซะ!” เสียงเข้มออกคำสั่งจนร่างเล็กสะดุ้งโหยง เธอเดินหนีบขาด้วยความหวาดกลัวปนอับอายก่อนจะก้าวขาขึ้นนั่งบนโซฟาตัวสีเทาที่ตั้งเด่นกลางห้องน้ำหรู ต้นหยงก้มหน้าร้องไห้กระซิกแทบไม่กล้าสบตาพายัพ เกิดมาทั้งชีวิตนี้ไม่เคยต้องแก้ผ้าต่อหน้าผู้ชายคนไหนมาก่อน ร่างสูงเดินมาหยุดยืนด้านหน้าก่อนจะเชยคางมนขึ้นสบตา เขาแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียมมองคนตัวเล็กที่ร้องไห้จนจมูกแดงเรื่อ “กลัวเหรอต้นหยง” พายัพเอ่ยถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว ร่างเล็กค่อยๆ พยักหน้าให้เขา “แล้วทำไมตอนโกหกฉันไม่เห็นกลัวเลยล่ะ ถ้าจะมากลัวเอาตอนนี้คงไม่ทันแล้วมั้ง” แรงบีบแก้มจากมือสากทำเอาต้นหยงเจ็บแปลบ จากนั้นเขาก็ปล่อยมือออกจากใบหน้าเธอก่อนจะออกคำสั่งอย่างต่อไป “เลิกทำตัวน่าสงสารได้แล้ว สิ่งที่เธอควรจะทำในตอนนี้คือเอาร่างกายชดใช้หนี้ให้ฉัน รีบๆ จัดการกับมันซะ” เขาข่มขู่พร้อมส่งสายตาให้ต้นหยงมองสิ่งที่แข็งขึงใต้กางเกงหนา มันดุนดันเนื้อผ้าออกมาจนซิบใกล้ปริเต็มที เด็กสาวปาดน้ำตาก่อนจะค่อยๆ รวบรวมความกล้าเอื้อมมือไปรูดซิบกางเกงให้เขา แต่เธอก็ยังคงหวาดกลัวสิ่งที่ซุกซ่อนด้านในอยู่ดี “เอามันออกมาซะต้นหยง” “นะ…หนู

  • หนี้รักสยบมาเฟีย    ตอนที่ 8/1 สั่งสอนเด็กโกหก (NC18+)

    พายัพเดินทางมาถึงผับ พบว่าต้นหยงและเพื่อนที่มาด้วยกันเมาแอ๋จนสลบไปแล้ว เขาจึงสั่งให้ลูกน้องคนสนิทคือสิงหาและองอาจแบกร่างเล็กของทั้งคู่ขึ้นชั้นบน การปรากฏตัวของพายัพที่นี่ดึงดูดความสนใจไม่น้อย เพียงไม่นานคิเรย์เจ้าของผับก็ปรากฏตัวขึ้นหลังจากให้เขาทนนั่งรอหลายนาที “มาหากูถึงนี่มีไรวะ” หนุ่มลูกครึ่งไทยญี่ปุ่นหน้าตาหล่อเหลาเอ่ยถามพร้อมนั่งตรงข้ามเพื่อนสนิท หัวคิ้วขมวดมองด้วยความสงสัย ปกติพายัพเป็นคนติดงานและน้อยมากที่มันจะเป็นฝ่ายมาหาเพื่อนก่อน นอกจากเป็นเรื่องสำคัญจริงๆ “ผับของมึงไม่ได้คัดกรองแขกเลยเหรอวะ ทำไมปล่อยให้เด็กอายุไม่ถึงยี่สิบเข้ามาได้” น้ำเสียงฉุนและใบหน้าแสดงอาการไม่พอใจทำให้คิเรย์รู้ว่าเพื่อนกำลังจริงจังมากแค่ไหน แต่สิ่งที่พายัพพูดมากำลังทำให้เขางุนงง “เด็กที่ไหนของมึงวะ ผับกูการ์ดคุมเข้มทุกคน มันไม่มีใครรอดสายตากูไปได้หรอก” “เหรอ งั้นมึงมาดูนี่” พายัพพูดเสร็จก็ลุกขึ้นเดินนำเจ้าของผับมายังอีกห้องที่สามารถทะลุถึงกันได้ ปรากฏให้เห็นร่างเล็กของเด็กสาวสองคนที่นอนแก้มแดงบนเตียงด้วยความเมามาย “เฮ้ย! น้องเห็ด” คิเรย์ตาโตในทันทีเพราะเด็กสาวชุดสีชมพูคือหลานของตัวเอง ส่

  • หนี้รักสยบมาเฟีย    ตอนที่ 7/2 คนไม่ใช่ทำอะไรก็ผิด

    “พอดีในครัวเด็กมันป่วยกันหลายคนเลยไม่ได้มาทำงาน ป้าขอแรงหนูต้นหยงยกน้ำกับขนมไปให้แขกคุณพายัพหน่อยสิลูก” “แต่เมื่อวานป้าบอกหนูเองนี่คะว่าถ้างานไหนที่คุณพายัพไม่ได้สั่งให้หนูทำ หนูก็ไม่ควรเข้าไปยุ่ง” ฉันยังจำได้เลยนะ ป้าแม่บ้านใหญ่ลืมไปแล้วเหรอ “ก็เมื่อวานมันไม่ใช่งานเร่งงานด่วนเหมือนในตอนนี้ อีกอย่างในครัวก็ขาดคนไปเยอะ แต่ถ้าหนูไม่เต็มใจจะช่วยป้าก็ไม่ว่าอะไรหรอก” ฉันดูเป็นคนใจร้ายไปเลย “ก็ได้ค่ะ หนูช่วยก็ได้” รับปากทั้งที่ไม่อยากเห็นหน้าคนใจร้าย เกิดฉันทำอะไรไม่เข้าท่าขึ้นมาอีกคงได้อับอายแขกเขากันพอดี ป้าแม่บ้านใหญ่ให้ฉันนำน้ำและขนมไปเสิร์ฟคู่กับสาวใช้อีกคนยังชั้นบนของบ้าน ภายในห้องมีคุณพายัพนั่งคุยบางอย่างด้วยสีหน้าจริงจัง ผู้รับฟังที่เหลือสี่คนคือเพื่อนของเขา ส่วนผู้หญิงหนึ่งเดียวคือคุณจุ๊บแจง ฉันไม่ได้มองพวกเขานานนักแต่รีบนำน้ำกับขนมไปเสิร์ฟตามหน้าที่ที่ได้รับสั่ง ไม่แน่ใจว่าคุณพายัพตั้งใจมองฉันหรือเปล่า แต่ตอนที่เงยหน้าขึ้นก็ดันสบตาเข้ากับเขาที่จ้องมองกันอยู่ก่อนแล้ว สีหน้าแววตาของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา แล้วคิดว่าเขาทำเป็นแค่คนเดียวเหรอไง ฉันก็ตีหน้านิ่งไร้อารมณ์กลับ เสมือนว่

  • หนี้รักสยบมาเฟีย    ตอนที่ 7/1 คนไม่ใช่ทำอะไรก็ผิด

    เจ้าของคลับเอ่ยปากไล่ฉันเองว่าจะไปไหนก็ไป แต่พอฉันจะไปจริง เขาก็สั่งให้พี่ตะวันพาฉันไปรู้จักกับพี่ๆ ที่บาร์เหล้า แล้วอย่างนี้จะมีตัวเลือกให้ตั้งแต่แรกทำไม “นี่คือคุณต้นหยง ลูกหนี้ของคุณพายัพ” พี่ตะวันแนะนำตัวฉันได้ตรงไปตรงมา ไม่มีอ้อม ไม่มีเลี้ยวแม้แต่นิดเดียว ซึ่งเมื่อบอกไปแล้วฉันก็ได้แต่ยิ้มแหยพร้อมยกมือไหว้สวัสดีพวกพี่ๆ ที่จ้องมองมาเป็นตาเดียว “หนูชื่อต้นหยงค่ะ เรียกหยงเฉยๆ ก็ได้ ฝากตัวด้วยนะคะพี่ๆ” อ่อนน้อมถ่อมตนสุดๆ “พี่ชื่อคินทร์นะครับ โสด ยังไม่มีหวานใจ” พี่ผู้ชายคนแรกแนะนำตัวเองด้วยรอยยิ้มหวานแกมกะล่อน พร้อมยื่นมือมาทำความรู้จักกับฉัน แต่เขาก็โดนพี่ผู้หญิงอีกคนกระแทกตัวจนกระเด็นออกจากวงไปซะก่อน “น้อยๆ หน่อยไอ้คินทร์ แกไม่ได้ยินที่ตะวันบอกรึไงว่าน้องต้นหยงเป็นลูกหนี้คุณพายัพ ยังจะหน้าม่อไม่เลือกเดี๋ยวก็ได้หัวกุดหรอก” พี่สาวท่าทางใจดีคนนี้พูดจบก็หันมายิ้มแย้มกับฉัน “พี่ชื่อลิตานะคะ เป็นผู้ช่วยผู้จัดการ ถ้าน้องหยงต้องการอะไรเรียกใช้ได้ตลอดเลย” “โห หยงไม่กล้าหรอกค่ะพี่” ฉันรีบยกมือปฏิเสธเพราะว่าตัวเองไม่ได้ใหญ่โตมาจากไหน เป็นเพียงลูกหนี้เจ้าของคลับเท่านั้น “ไม่ต้องเกรงใจหรอก

  • หนี้รักสยบมาเฟีย    ตอนที่ 6/2 เหมือนจะมีใจ แต่ก็เปล่า

    “ว้ายยยย!” เสียงกรีดร้องของต้นหยงดังพร้อมกับเสียงน้ำในอ่างที่กระเพื่อมใส่ตัวจนเปียกโชกเพราะพายัพดึงร่างเด็กสาวลงมาจนตอนนี้เธอคร่อมตัวเปล่าเปลือยของเขา “คะ…คุณทำอะไรคะเนี่ย อื้อออ! อึก” ยังไม่ทันได้ส่งเสียงน่ารำคาญไปมากกว่านั้น ริมฝีปากอวบอิ่มโดนประกบจูบอย่างรวดเร็ว แม้จะขัดขืนตั้งใจดิ้นหนีขลุกขลักในอ้อมกอดแข็งแรงแต่กลับโดนมือหยาบจับรั้งไว้แน่น เขาล็อคศรีษะเธอให้เอียงรับจูบเร่าร้อน ฟันคมๆ ขบกัดกลีบปากจนเลือดซิบเพราะเห็นว่าต้นหยงไม่ให้ความร่วมมือ จนเมื่อเธอเผลออ้าปากเพราะความเจ็บ เขาจึงดันลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัด สำรวจทั่วโพรงปากอิ่ม จูบกระชากวิญญาณจนต้นหยงที่ไม่ประสีประสาและพึ่งถูกผู้ชายจูบครั้งแรกแทบขาดอากาศหายใจ “อึก…อื้อ” พายัพป้อนจูบรุนแรงหนักหน่วงใส่เด็กสาวมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งเป็นการลงโทษและความปรารถนาที่กำลังก่อตัว เขาคงเผลอใจไปมากกว่านี้หากต้นหยงไม่ทุบอกซ้ำๆ เรียกสติ “เฮือกกก! ฮึก” เมื่อหลุดจากพันธนาการริมฝีปากเดือดเร่า ต้นหยงที่ทั้งตกใจและเสียขวัญจนไม่อาจกลั้นน้ำตาไหว เธอทั้งเจ็บปากและเจ็บใจที่เขาทำราวกับเธอเป็นแค่ที่ระบายอารมณ์ “ร้องไห้ทำไมวะ!” พายัพถามเสียงหงุดหงิด ทั้งที่เข

  • หนี้รักสยบมาเฟีย    ตอนที่ 6/1 เหมือนจะมีใจแต่ก็เปล่า

    หลังกลับจากภูเก็ต ต้นหยงยังต้องทำงานใช้หนี้ที่คฤหาสน์ตระกูลอัครเตโชภิวัฒน์ เพียงแต่งานของเธอไม่ได้มากมายร่ายยาวเป็นหางว่าวเหมือนครั้งแรกอีกแล้ว เด็กสาวรู้มาจากปากแม่นมถึงเรื่องครั้งก่อนที่เขาลงโทษเธอโดยการให้เป็นเหยื่อล่อเสือ เสือที่แปลว่าเสือจริงๆ สัตว์สี่ขาที่เลี้ยงไว้ในคฤหาสน์ของเขา แม่นมบอกว่าจริงๆ มันคือแผนลองใจ คุณพายัพก็แค่อยากรู้ว่าต้นหยงเป็นคนนิสัยใจคออย่างไร และสิ่งที่เห็นคือเด็กสาวออกหน้ารับผิดแทนทุกคน ไม่ได้โยนความผิดให้ใครเลย ตั้งแต่รู้เรื่องนี้เธอก็ระมัดระวังตัวเองเป็นอย่างดีเพราะกลัวเขามีแผนบ้าๆ พิสดารมาลองใจกันอีก ในทุกๆ วันต้นหยงจะรีบทำงานในส่วนของตัวเองให้เสร็จ ทำให้เธอมีเวลามากพอที่จะรับงานเสริมพิเศษเพื่อหารายได้อีกทาง นั่นก็คือเป็นพนักงานพาร์ทไทม์ร้านคาเฟ่ “สวัสดีค่ะคุณลูกค้า รับเมนูอะไรดีคะ” เด็กสาวใบหน้าสวยหวานเด่นสะดุดสายตาแขกหลายคน รอยยิ้มของต้นหยง เรียกได้ว่าทำให้พื้นที่โดยรอบสว่างสดใสขึ้นมาในทันที “พี่เอาชาส้ม ทีรามิสุและก็ชีสเค้กค่ะ” ระหว่างที่กำลังยืนจดเมนูอย่างตกอกตั้งใจ ต้นหยงไม่มีทางรู้เลยว่าการที่เธอหนีมาทำงานแบบนี้กำลังจะสร้างความเดือดร้อนแก่ตัวเอ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status