Se connecterPartager
ตอนที่ 10 ไม่รอดแน่
Date de publication:
2026-06-13 13:27:49“ก็พ่อกับแม่ฉันไงล่ะ ไม่งั้นคงไม่บังคับให้ฉันแต่งงานกับเธอหรอกจริงไหม ฉันถามจริง ๆ ทำไมเธอถึงยอมแต่งงานกับฉัน ทั้งที่เราไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน”
“เหตุผลเดียวที่ฉันแต่งงานกับคุณก็คือ ฉันรักพ่อกับแม่ ฉันไม่อยากให้ท่านเครียดกับปัญหาหนี้สิน พอมีทางออกที่จะสามารถช่วยท่านได้ ฉันก็ไม่ลังเลใจที่จะทำมัน” เธอตอบอย่างฉะฉาน
“โดยไม่สนใจเลยว่าตัวเองจะเป็นยังไงงั้นเหรอ”
“ใช่ค่ะ เพราะถ้าไม่มีท่านทั้งสองฉันก็ไม่ได้เกิดมาเป็นคนอย่างนี้ ฉะนั้นไม่ว่าคุณจะทำร้ายจิตใจฉันมากแค่ไหน แต่ขอให้รู้ไว้ว่าฉันจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด”
“กะจะดูดเงินจากครอบครัวฉันจนกว่าจะพอใจสินะ ถึงจะยอมไปจากที่นี่”
“ฉันไม่เคยคิดจะทำอย่างนั้น ถ้าคุณคิดแล้วมันจะทำให้คุณสบายใจก็เชิญเลยค่ะ” ตอนแรกว่าจะรอให้เขาทานอิ่มก่อนแล้วค่อยเก็บโต๊ะ แต่ตอนนี้เธอยอมเสียมารยาทดีกว่าต้องมาทนนั่งฟังเขาดูถูก
“จะไปไหน!”
“ฉันอิ่มแล้วขอตัวนะคะ” ว่าแล้วก็เดินออกไปจากโต๊ะ เป็นครั้งแรกที่เธอดื้อกับเขา ไม่ทำตัวเป็นภรรยาที่อยู่ในโอวาท เห็นอย่างนั้นศรัณย์ก็โกรธยกใหญ่ที่ไม่สามารถควบคุมเธอได้ วางช้อนส้อม ดื่มน้ำกลั้วคอ แล้วลุกขึ้นเดินตามไป
ลลิดาเดินตรงขึ้นมายังห้องนอน ตั้งใจจะมาสงบสติอารมณ์เงียบ ๆ เพียงลำพัง กำลังจะปิดประตูห้องแต่ทว่ามีมือหนามาดันไว้เสียก่อน เจ้าหล่อนมองหน้าเขาก็พบกับแววตาที่เกรี้ยวกราด
“ฉันขออยู่คนเดียวสักพัก”
“ไม่! นี่มันห้องนอนฉัน”
“ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปที่อื่น คุณเข้าไปเถอะ” เธอยอมปล่อยให้เขาเข้ามาแล้วจะออกไป แต่ศรัณย์กลับผลักเธอจนแผ่นหลังชิดกับผนังห้อง กักขังไว้ด้วยวงแขนแกร่ง
“ฉันไม่ให้ไปไหนทั้งนั้น จนกว่าจะได้กำราบเธอให้รู้ว่าอย่ามาอวดดีกับฉัน”
“ฉันไปอวดดีกับคุณตอนไหนมิทราบคะ” แม้จะรู้สึกกลัวแต่พยายามจ้องหน้าสู้กับความร้ายกาจให้ได้
“ก็เดินหนีฉันมายังไงล่ะ” ศรัณย์จ้องตาเธออย่างไม่ลดละ ก่อนจะรู้สึกเหมือนถูกใบหน้าสวยสะกดให้โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้
“คะ...คุณจะทำอะไร ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ไหนบอกว่าจะไม่แตะเนื้อต้องตัวฉันยังไงล่ะ" เธอพยายามดันแผงอกแกร่งให้ออกห่าง
“ใช่! ฉันเคยพูด แต่ตอนนี้ฉันต้องสั่งสอนเธอให้รู้ว่า ถ้าเก่งกับฉันจะต้องเจออะไรบ้าง” ว่าแล้วก็ตรึงไหล่บางไว้อย่างแน่นหนา โน้มใบหน้าเข้าไปประกบจูบ เจ้าหล่อนกำมือทุกแผงอกกำยำระรัว แต่ศรัณย์ยังคงบดเบียดริมฝีปากบางอย่างไร้ความปรานี ตักตวงลมหายใจจนเธอแทบจะทรุดลงตรงนั้น
“อื้อ...”
ขณะกำลังสุขสมกับริมฝีปากของเธอนั้น ศรัณย์ก็ได้กลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคย ทำให้ภาพเมื่อคืนฉายแวบเข้ามาในหัว ชายหนุ่มจึงผละใบหน้าออกมาอย่างช้า ๆ
“กลิ่นน้ำหอมนี้...เมื่อคืน” ศรัณย์เปรยออกมาเบา ๆ
ลลิดาเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ เมื่อเขาเอ่ยถึงเรื่องเมื่อคืน ใช้ช่วงจังหวะที่ศรัณย์กำลังอยู่ในห้วงแห่งความคิด ผลักแผงอกให้ออกห่าง กำลังจะวิ่งออกไปจากห้อง แต่ก็ไม่วายโดนรั้งแขนเอาไว้จนได้
“ห้ามไปไหนทั้งนั้น”
“ปล่อยฉัน!”
“ไม่ปล่อย จนกว่าฉันจะได้รู้ความจริงจากปากเธอ ว่าเมื่อคืนนี้มันเกิดอะไรขึ้น ฉันจำน้ำหอมกลิ่นนี้ได้”
“มะ...ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น น้ำหอมกลิ่นนี้ใคร ๆ ก็ใช้กันทั้งนั้นล่ะ” เธอกล่าวโดยไม่ยอมสบตาเขา
“แต่คนในบ้านนี้มีแค่เธอคนเดียวเท่านั้น” ศรัณย์ยังไม่ยอมเชื่อ กลัวว่าอาการเมาเมื่อคืนจะทำให้เขาเผลอทำอะไรลงไป
“แล้วคุณคิดว่ามันเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอคะ ถึงได้คาดคั้นเอาความจริงจากฉันอย่างนี้”
“ฉัน...ฉันคิดว่า...” ศรัณย์เองก็ไม่กล้าจะพูดไป
“คุณไม่แน่ใจแล้วจะมาถามฉันเพื่ออะไร รู้ไหมว่าการที่คุณบอกว่าจะไม่แตะเนื้อต้องตัวฉัน มันทำให้ฉันรู้สึกดีมากแค่ไหน ไม่ใช่แค่คุณที่รังเกียจฉัน แต่ฉันเองก็รังเกียจคุณเช่นกัน แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ เพราะถึงยังไงฉันก็จะทำหน้าที่ภรรยาดีที่ต่อไป จนกว่าคุณจะเกลี้ยกล่อมให้คุณแม่ยอมให้เราหย่ากันได้ เมื่อนั้นฉันก็จะยอมไปจากบ้านหลังนี้ค่ะ”
ลลิดาไม่เคยคิดเลยว่าจะกล้าต่อปากต่อคำกับเขาอย่างนี้ รู้สึกดีเหลือเกินที่ได้พูดความรู้สึกภายในใจให้เขารับรู้ ว่าเธอเองก็มีความรู้สึกเช่นกัน
หลังจากเธอออกไปจากห้องแล้วศรัณย์ก็ยืนนิ่ง ไม่คาดคิดว่าสิ่งที่วางแผนไว้มันจะเข้าทางลลิดา ในเมื่อแผนที่วางไว้ไม่สำเร็จ เขาก็จะปรับกลยุทธ์ใหม่ เปลี่ยนเป็นพยายามหาเศษหาเลย ทำให้เธอเข็ดขยาดกับการต้องมีสามีอย่างนี้
“ต่อไปนี้เธอไม่รอดมือฉันแน่ลลิดา ในเมื่อเรื่องเมื่อคืนมันยังไม่ชัดเจน คืนนี้ฉันจะทำให้มันชัดเจนเอง หึๆ” ชายหนุ่มแสยะยิ้มอย่างพอใจ เมื่อคิดว่าคืนนี้เธอจะต้องโดนเขาจัดการยังไงบ้าง
Dernier chapitre
หนี้รักเมียจำยอม ตอนที่ 56 อวสาน
ในขณะที่พ่อกับแม่กำลังจู๋จี๋กันอยู่นั้น เจ้าหนูศิรินที่นอนอยู่ตรงกลาง ก็มองหน้าคนทั้งสองสลับไปมาอยู่อย่างนั้น“แน่นอน เพราะฉันรู้ว่าในหัวคุณคิดแต่เรื่องใต้สะดือ ขนาดมีลูกแล้วยังหื่นไม่เลิก ทำตัวเหมือนเสือที่ตายอดตายอยากมาเป็นสิบ ๆ ชาติซะอย่างนั้น” ตอนนี้ลลิดาไม่ใช่คนที่เอาแต่เงียบ และยอมรับฟังสามีเพียงฝ่ายเดียว แต่เธอกล้าที่จะพูด กล้าที่จะแสดงความคิดเห็น กล้าที่ต่อล้อต่อเถียงกับเขา ทำให้ชีวิตคู่มีรสชาติมากขึ้น“ยังไม่ชินอีกเหรอ ก็เห็นให้ความร่วมมือด้วยตลอดนี่นา ครางเสียงดังจนนางเอกหนังเอวีต้องยอมแพ้” คนพูดหรี่ตามองอย่างมีเลศนัย ยิ้มมุมปากราวกับเป็นผู้กุมความลับเธอเอาไว้“หุบปากเดี๋ยวนี้เลยนะ เดี๋ยวใครก็มาได้ยินเข้าหรอก อย่างน้อยก็หัดอายลูกบ้าง” ลลิดาลุกขึ้นนั่งแล้วชี้หน้าผู้เป็นสามีอย่างเอาเรื่อง ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบตัว“จะอายใครครับ ที่นี่บ้านพักตากอากาศส่วนตัว ไม่มีใครเข้ามาได้ยินหรอก”“ก็คุณพ่อคุณแม่ยังไงล่ะ ถ้าท่านได้ยินฉันคงจะอายมาก”“แอ้!”ศรัณย์ได้แต่ยิ้มกวน ๆ แล้วหันไปสนใจลูกสาวที่กำลังส่งเสียงร้อง “ศิรินร้องทำไมคะ หนูเห็นด้วยกับพ่อใช่ไหมเอ่ย” ประจวบเหมาะกับที่เจ้าหนูน้อยยิ
หนี้รักเมียจำยอม ตอนที่ 55 โวยวาย
ค่ำคืนแห่งแสงสีในย่านบันเทิงใจกลางเมืองหลวง นักท่องเที่ยวหลากหลายเชื้อชาติ ต่างก็ทยอยเข้ามาหาความสำราญในผับชื่อดัง ท่ามกลางแสงสีเสียงอันตื่นตา บรรดานักท่องราตรีต่างก็สนุกกันอย่างสุดเหวี่ยง โยกย้ายเข้ากับจังหวะเพลงสากลที่ดีเจกำลังเปิดแต่อีกมุมหนึ่ง...“ขอชนแก้วหน่อยได้ไหมครับคนสวย”“ได้สิคะ”แกร๊ง!เขาและเธอต่างก็จ้องตากันอย่างหวานซึ้ง ในขณะจิบไวน์สีเลือดนกอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ เรือนร่างอรชร ผิวขาวเนียนตัดกับชุดเดรสสั้นเกาะอกสีดำ ทำให้เธอดูมีเสน่ห์น่าค้นหาในสายตาชายหนุ่ม เป็นดาวเด่นที่ใคร ๆ ต่างก็อยากเข้ามาทำความรู้จัก“ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรครับ ผมต่อ ยินดีที่ได้รู้จัก”“เพลงค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ”“แล้วนี่มาคนเดียวเหรอครับ”“ค่ะมาคนเดียว แล้วคุณล่ะ”“ผมก็มาคนเดียวเหมือนกันครับ สวย ๆ อย่างคุณมาคนเดียวอย่างนี้แฟนไม่หวงแย่เหรอครับ” เขาว่าพลางส่งสายตากรุ้มกริ่มมาให้เธอ“โทษทีนะคะ ฉันไม่มีแฟน โสดร้อยเปอร์เซ็นต์”“แสดงว่า...คืนนี้ผมชวนคุณดื่มได้ทั้งคืนเลยใช่ไหม” ชายหนุ่มเอื้อมมือมาลูบไล้ที่ต้นขาขาวเนียน ลองเสี่ยงดวงว่าอีกฝ่ายจะตอบรับอย่างไร“ได้สิคะถ้าเงินคุณหนาพอ พูดแค่นี้คุณ
หนี้รักเมียจำยอม ตอนที่ 54 วันที่รอคอย
ลลิดายอมเปลี่ยนอิริยาบถ เอียงหน้าซบแก้มขาวที่หมอนนุ่ม หลับตารอรับการสัมผัสจากชายหนุ่ม ชุดนอนที่เธอสวมใส่นั้นเป็นเดรสยาวสายเดี่ยวสีขาว เมื่อเนื้อผ้าบางแนบกับผิวกาย ทำให้มองเห็นเนื้อหนังมังสาได้อย่างถนัดตาเลยทีเดียวเห็นอย่างนั้นศรัณย์ก็กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ พยายามระงับอารมณ์หื่นของตัวเอง โดยการนับหนึ่งถึงสิบในใจ“จะเริ่มหรือยังคะ”“อ้อ ระ...เริ่มเดี๋ยวนี้ล่ะ” มืออันสั่นเทาเลื้อยลงไปสัมผัสที่แผ่นหลังผ่านเนื้อผ้าบางเบา ชายหนุ่มค่อย ๆ ออกแรงบีบนวดที่ผิวกายของเธอ“อืม คุณนี่ก็เก่งเหมือนกันนะ รู้สึกดีจังเลยค่ะ” เจ้าหล่อนหลับตาพริ้มอย่างรู้สึกผ่อนคลาย“เห็นไหมล่ะบอกแล้วว่าฉันนวดเก่ง”ศรัณย์พยายามห้ามความต้องการแต่กลับทำไม่ได้ เมื่อส่วนที่อยู่กลางกายเริ่มแข็งตัว จนบ๊อกเซอร์ตัวน้อยตุงขึ้นมา จนต้องละมือข้างหนึ่งมากุมเอาไว้“มึงจะมาแข็งอะไรตอนนี้วะ” ศรัณย์บ่นให้กับลูกชายเองเบา ๆ“อะไรนะคะ”“ปะ...เปล่าไม่มีอะไร เป็นไงโอเคไหม”“โอเคมากเลยค่ะ นวดให้ฉันอย่างนี้ทุกคืนเลยได้ไหม”“ได้สิถ้าเธอต้องการ เอาวะเป็นไงเป็นกัน” ในเมื่อห้ามความต้องการของตัวเองไม่ได้ ศรัณย์ตัดสินใจเผด็จศึก โน้มตัวลงไปทับทาบร่างบา
หนี้รักเมียจำยอม ตอนที่ 53 ก็ได้ค่ะ
พักฟื้นที่โรงพยาบาลได้สักพัก ลลิดาก็ออกมาพักฟื้นต่อที่บ้าน คุณพ่อคุณแม่มือใหม่ต่างก็ช่วยกันดูแลลูกน้อยอย่างแข็งขัน แม้ว่าการเลี้ยงดูเด็กทารกนั้นจะเหนื่อย แต่ทว่าทั้งสองกลับมีความสุขมาก มองข้ามความเหนื่อยล้านั้นไปได้ เมื่อเห็นความน่ารักสดใสของ ‘ศิริน’ ลูกสาวสุดที่รัก“อุแว๊ ๆ ๆ”“ทำไมปล่อยให้ลูกร้องเสียงดังขนาดนั้นคะคุณ” ลลิดาเอ่ยถามผู้เป็นสามี เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วได้ยินเสียงลูกสาวร้อง“ไม่รู้เหมือนกันจู่ ๆ ก็ร้องอ่ะ” คนเป็นพ่อพยายามหยอกลูกสาวเพื่อให้หยุดร้อง แต่ทว่ากลับไม่ได้ผลเสียที“สงสัยคงจะหิวนมมั้ง เอาลูกมานี่” เจ้าหล่อนยื่นมือไปรับลูกสาวมาอุ้มไว้เอง“อุแว๊ ๆ ๆ”“โอ๋ ๆ ไม่ร้องนะหนูรินคนดีของแม่”ศรัณย์ได้แต่นั่งมองตาแป๋วอยู่ข้าง ๆ อย่างตั้งใจ ส่วนตอนนี้ลลิดาถลกเสื้อขึ้นไปกองไว้บนเนินอกเพื่อให้ลูกสาวดื่มนมได้สะดวก“สงสัยจะหิวนมแน่ ๆ ดูสิดูดใหญ่เชียว” ศรัณย์ว่าพลางจ้องมองอย่างตั้งใจลลิดาก้มมองลูกสาวดื่มนมอย่างเอ็นดู ทว่าในตอนนี้กลับไม่ได้ยินเสียงสามี จึงเงยหน้าขึ้นมามอง เห็นศรัณย์จ้องมองที่เนินอกตนเองอย่างตั้งใจ แถมยังกลืนน้ำลายตามไปด้วย แค่นั้นก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายกำลังคิด
หนี้รักเมียจำยอม ตอนที่ 52 ไม่มีทางจับได้
7 เดือนต่อมา…“อุแว้ ๆ ๆ”“ยินดีด้วยนะคะคุณพ่อ ลูกสาวคุณน่ารักมากค่ะ” พยาบาลกล่าวแสดงความยินดี พร้อมทั้งอุ้มทารกตัวน้อยที่เพิ่งจะคลอด มาให้ผู้เป็นพ่อที่ยืนให้กำลังใจภรรยาอยู่ข้างเตียง“ขอบคุณครับ ลูกพ่อน่ารักน่าชังเหลือเกิน”ศรัณย์ยิ้มไม่หุบ รับลูกน้อยมาอุ้มไว้เอง เห็นความน่ารักของเจ้าตัวน้อยน้ำตาก็ไหล ในที่สุดวันที่เขารอคอยก็มาถึงเสียที“ลูกเราน่ารักมากเลยดาดูสิ” ชายหนุ่มอุ้มลูกสาวมาให้ภรรยาดูใกล้ ๆ“ลูกแม่ ฮึก น่ารักเหลือเกิน” ลลิดาน้ำตาไหลพราก ยิ้มอย่างมีความสุข เอื้อมมือไปสัมผัสที่แก้มอย่างทะนุถนอม มองหน้าลูกสาวสลับกับสามีด้วยความปลาบปลื้มใจ ก่อนที่ภาพทุกอย่างจะพร่ามัวขึ้นเรื่อย ๆ จนทุกอย่างดับลงไปในที่สุด...........เปลือกตาสวยขยับแล้วเปิดขึ้นช้า ๆ ทำให้ภาพของเพดานห้องที่ไม่คุ้นตาชัดขึ้นเรื่อย ๆ ลลิดาไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานเท่าไหร่ แต่ก็พอจะรู้ว่าตอนนี้ตนเองอยู่ในห้องพักฟื้นในโรงพยาบาล เอียงหน้าไปทางซ้ายเล็กน้อย ก็เห็นใครบางคนนั่งฟุบหน้าหลับอยู่ข้างเตียง“คุณศรัณย์คะ”“...”เมื่อเรียกแล้วเขาไม่ยอมตื่น จึงปล่อยให้นอนหลับต่อไป เธอทำได้เพียงมองแล้วยิ้มให้กับความน่ารักของสามี เอื้อ
หนี้รักเมียจำยอม ตอนที่ 51 เริ่มต้นใหม่
มือเรียวข้างหนึ่งถูกศรัณย์จับเอาไว้ ส่วนอีกข้างเธอลูบไล้ที่พวงแก้มเขาอย่างทะนุถนอม ส่งสายตาพร้อมกับรอยยิ้มหวาน ๆ ทำให้ภายในห้องอบอวลไปด้วยบรรยากาศที่สุดแสนจะโรแมนติก“ขอบคุณนะ ที่ดูแลฉันเป็นอย่างดีช่วงที่อยู่ในโรงพยาบาล”“ไม่เห็นจะต้องขอบใจ มันคือหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว”“รู้ไหมว่าการที่ได้แกล้งนอนนิ่ง ๆ ฟังเธอบอกว่ารักทุกวัน มันมีความสุขมากแค่ไหน จนฉันไม่อยากจะลืมตาขึ้นมาเลยล่ะ”“คนบ้า ทำอะไรพิเรนทร์เสียจริง รู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงคุณมากแค่ไหน”“รู้สิครับ ทำไมจะไม่รู้ล่ะ ก็มาเฝ้าไม่เคยห่างเลย แถมยังแอบจุ๊บเหม่งเค้าอีกด้วย แล้วตอนนี้ไม่ทำแล้วเหรอครับ” ศรัณย์ทำเสียงอ้อน“ไม่เอาหรอก น่าอายจะตาย ถ้ารู้ว่าคุณรู้สึกตัวฉันจะไม่มีวันทำอย่างนั้นเด็ดขาด”“นะครับ อยากให้ทำ”“โอเค ๆ ทำก็ได้ หลับตาก่อนสิคะ”ศรัณย์ยิ้มแล้วรีบหลับตาลง รออย่างใจจดใจจ่อ เห็นอย่างนั้นลลิดาก็ขำ โน้มใบหน้าลงไปจุมพิตที่กลางหน้าผาก แต่ทว่าในช่วงจังหวะนั้น ศรัณย์กลับไม่ยอมให้เธอละใบหน้าออกมา ยกมือขึ้นไปรั้งที่ต้นคอ บดจูบริมฝีปากบางอย่างดูดดื่ม ให้สมกับที่รอคอยมานาน ส่งปลายลิ้นเข้าไปสอดประสานกันอย่างสนุกนาน ได้ลิ้มลองรสชาติความห
หนี้รักเมียจำยอม ตอนที่ 6 เกิดอะไรขึ้น
ออกไปจากบ้านตั้งแต่วันนั้น ศรัณย์ยังไม่กลับมาค้างที่บ้านอีกเลย แม้ว่ามารดาจะโทรฯ ไปต่อว่าหลายครั้ง แต่เจ้าตัวยังคงดื้อดึง นั่นทำให้มีผลต่อความรู้สึกของลลิดา เธอนอนร้องไห้แทบทุกคืน รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนไร้ค่า เป็นที่น่ารังเกียจของสามี แต่ก็ไม่เคยรู้สึกโกรธหรือเกลียด เพราะหากเป็นเธอก็คงทำอย่างนี้เ
หนี้รักเมียจำยอม ตอนที่ 5 ห้ามใจ
บริษัทโชติไพศาล เป็นบริษัทผู้ผลิตและส่งออกจิวเวอรี่ชั้นนำของเมืองไทย ได้รับความไว้วางใจจากลูกค้าจากทั่วทุกมุมโลก นอกจากนั้นยังสร้างแบรนด์เพชรเป็นของตัวเองอีกด้วย ทำให้ตระกูลนี้ร่ำรวยเป็นอันดับต้น ๆ ของเมืองไทยศรัณย์เดินเข้ามาในออฟฟิศด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่น สีหน้าของท่านรองประธานในวันนี้ทำให้พนักงานต่
หนี้รักเมียจำยอม ตอนที่ 4 ดาเข้าใจ
เปลือกตาสวยขยับก่อนจะเปิดขึ้นช้า ๆ หลังจากตื่นนอนในเช้าวันใหม่ แม้จะไม่คุ้นชินกับสถานที่ แต่ด้วยความอ่อนเพลียทำให้ลลิดานอนหลับได้อย่างสนิท กำลังจะลุกขึ้นแต่รู้สึกเหมือนตัวหนัก ๆ จึงมองมาที่เนินอกตนเอง พบว่ามีมือปริศนาวางพาดทับอยู่“ว้าย!” เจ้าหล่อนอุทานเสียงดัง จนทำให้ชายหนุ่มที่นอนอยู่ข้างกันรู้สึ
หนี้รักเมียจำยอม ตอนที่ 3 วิวาห์ไร้รัก
“จะไปไหนก็ไป”ลลิดาเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว ก่อนจะพยายามถอดชุดเจ้าสาว แต่ทว่าเธอกลับไม่สามารถรูดซิปด้านหลังได้ พยายามอยู่นานจนคิดว่าต้องมีใครสักคนช่วย“ทำไมมันถอดยากถอดเย็นอย่างนี้นะ เฮ้อ! คงไม่มีทางเลือกแล้วสินะ” ว่าแล้วก็เดินออกไปจากห้องแต่งตัว เพื่อให้เจ้าบ่าวช่วยรูดซิปลงให้เดินออกมาแล้วลลิดาก็เ
Vous vous intéresseriez aussi à
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา363.6K Vuesท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา146.0K Vuesเรื่องสั้นซ่อนรัก
C114.8K Vuesเพื่อนพ่อหนูขอจีบ
กาสะลอง177.0K Vuesประธานลู่ต้องสยบ คุณซูไปตรวจสายเลือดอีกแล้ว
หวานละมุน22 Vuesบัญชีรัก ฉบับ นายช่าง
เหนือ กว่าความคาดหมาย60 VuesLemonade after 6
Ashen Grey BK37 Vuesทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายปั่น
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์130 Vues
