MasukShare
บทที่9
Terakhir Diperbarui:
2026-01-07 10:08:01ฝั่งตรงข้ามตัดสายโดยไม่มีแม้คำขอบคุณสักคำ นวลเพ็ญส่ายหน้ากับมือถืออย่างละเหี่ยใจ
เธอเบื่อคำว่าเดอะแบกเป็นที่สุด ใครไม่เคยเจอไม่มีทางรู้ นี่ถ้าคุณยายไม่ฝากฝังให้ดูแลน้องเธอคงไม่ต้องทนขนาดนี้
“เป็นอะไรคะ? ทำไมทำหน้าแบบนั้น” เสียงนุ่มมีเสน่ห์ของเจ้าของบ้านดังลอยมาจากตรงประตู พาให้หญิงสาวเบิกตากว้าง ก่อนจะถลาเข้าไปกอดเอวเขาอย่างออดอ้อน
“คุณเกลี้ยงกลับมาแล้ว เมื่อคืนหายไปไหนมาคะ”
“หืม นี่นวลกล้าซัก คุณแล้วเหรอ?” ประโยคย้อนกลับแทนที่จะตอบ พาให้เด็กเลี้ยงชะงัก เธอเงยหน้ามองเขาเพื่อสำรวจหาอารมณ์ในนั้น
เขาดูปกติแต่ก็เหมือนกับว่า ‘ไม่ปกติ’
นวลเพ็ญรู้ดีว่าเขาไม่ชอบให้จี้ถาม ยิ่งตามหึงหวงพูดไม่รู้เรื่องเขายิ่งไม่ชอบ ที่สำคัญถ้าเขาอยากบอกเขาจะบอกเอง
หญิงสาวฝืนยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเลือกใช้คำอย่างระมัดระวังขึ้น
“เมื่อคืนนวลทำกับข้าวไว้เยอะเลยค่ะ เสียดายคุณเกลี้ยงไม่ได้กินตอนทำเสร็จใหม่ๆ”
“เหรอ อืม..งั้นนวลไปอุ่นให้คุณหน่อยสิ” เขาพูดพร้อมกับลูบผมดำสลวย จนเธอใจเหลว
“คุณเกลี้ยงไม่ชอบทานอาหารค้างคืนนิคะ? เดี๋ยวนวลไปทำข้าวต้มอุ่นๆ ให้ดีไหม?”
“งั้นไม่ต้องแล้ว คุณกลัวเสียเวลา” เขาปฏิเสธทันที เพราะก่อนเข้ามาเขาฝากท้องไว้ที่อื่นแล้ว
“ไม่เสียเวลาเลยค่ะ คุณเกลี้ยงรอนวลแป๊บเดียว แค่แป๊บเดียวจริงๆ”
“คุณบอกไม่ต้องไง คุณอยากทำอย่างอื่นมากกว่า”
“คะ?” นวลเพ็ญเงยหน้ามอง แววตาดำสนิทลุ่มลึกฉายแววเสน่หา เธอรู้นัยยะคำพูดทันที
“ทำได้ไหม?”
“ดะ..ได้ค่ะ” ก้มหน้าตอบเขาอย่างเอาใจ มือก็เลื่อนไปแกะกระดุมเสื้อเขาโดยอัตโนมัติ
แทบจะหลงลืมไปเลยว่าเมื่อคืนเขาหายไปทั้งคืน
หลังเสร็จกิจบรรยากาศภายในห้องนอนสุดหรูยังคงอบอวลด้วยกลิ่นเสน่หาราคะ นวลเพ็ญงอขาขึ้น พลางเท้าคางมองเขาอย่างหลงใหล ใบหน้ายามเขานอนช่างหล่อเหลาคมคายราวกับรูปปั้น เห็นแล้วเกิดรักแรกพบในทันที ระหว่างที่เขาหลับเธอตั้งใจจะไปหาอะไรให้เขาทาน ร่างเล็กขยับตัวลุกขึ้นหยิบเสื้อผ้าตัวเก่ามาสวมใส่ซ้ำ ก่อนที่เสียงจากโทรศัพท์มือถือที่ตกทับกางเกงของเขาจะดังขึ้น
เธอผวารีบเข้าไปหยิบตั้งใจจะปิดเสียง กลัวจะรบกวนเวลานอนของเขา ทว่าชื่อที่ถูกบันทึกบนหน้าจอกลับทำให้มือเล็กชะงักไปชั่วครู่
‘เกด’
มันเป็นชื่อเล่นง่ายๆ ดูเหมือนธรรมดา แต่สำหรับคนที่อยู่ร่วมกันมาหลายปี หญิงสาวรู้ได้ทันทีว่าคนที่โทรมา ‘ไม่ธรรมดา’ เพราะปกติแล้วรณดิษจะบันทึกชื่อคนตามชื่อจริงตามด้วยสังกัดหรือบริษัท จะมีเพียงคนที่สนิทจริงๆ ถึงถูกบันทึกด้วย ‘ชื่อเล่น’ แม้แต่ตัวเธอยังถูกบันทึกชื่อในมือถือว่า ‘นวลเพ็ญ’
ขณะที่ลังเลว่าจะทำอะไรกับมือถือดี และเธอสมควรจะตัดสายทิ้งดีไหม เสียงเจือดุของคนข้างหลังก็ดังขึ้นก่อน
“นั่น เธอจะทำอะไร”
Bab terbaru
หมดเวลาเมียเก็บตก บทที่65 จบ
แต่ด้วยความรักเมียจึงเลือกที่จะขอโทษก่อน“คุณขอโทษครับ ตอนนั้นคุณไม่ได้เรื่องเอง”“หึ”“งั้นเรากลับมารักกันนะครับ” ได้ทีประจบ“เหรอออออ” เธอลากเสียงอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะเสริมต่อว่า“ที่นวลจำได้มีแต่นวลที่รักคุณเกลี้ยงฝ่ายเดียวนะ”“ไม่จริงครับ” เขารีบขัดทันที ในอดีตเคยซึนดาเระจนเสียเมียกับลูกไปหลายปี ปัจจุบันคิดได้แล้วต้องไม่ให้เมียคิดมาก“คุณรักนวลมากรู้ไหม”“ไม่จริงอะ”“จริงๆ นวลไม่รู้หรอก ตั้งแต่นวลหายไป คุณใช้เวลาตามหานวลนานแค่ไหน งานการคุณก็ไม่ได้ทำ แถมยังใช้ชีวิตลอยไปวันๆ คุณรู้สึกเหมือนตัวเองติดในหล่มหาทางออกไม่เจอ”“...”“นวลรู้ไหมครับ คุณมักฝันถึงนวลกับลูกเสมอ..ฝันว่าเราอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวที่อบอุ่น ก่อนที่คุณจะตี่นขึ้นมาไม่เห็นใครเลย” เขาสารภาพเสียงเครือ พาให้อมาวสีใจอ่อนยวบ“มันทุกข์..แถมเป็นความทุกข์ที่หาก้นไม่เจอ จนวันที่ไอ้นิกมันส่งรูปนวลกับลูกมาให้..รู้ไหมครับ คุณเหมือนได้เกิดใหม่เลย”“...”“คุณรักนวลจริงๆ นะ แต่ก่อนหน้านี้คุณโง่เอง คุณมั่นใจในตัวเองเกินไป คุณไม่เคยคิดว่านวลจะกล้าทิ้ง ฮึก...ขอโทษนะครับ คุณสัญญาว่าต่อแต่นี้ไปคุณจะไม่มีวันทำผิดกับนวลอีก” คำมั่นสัญญาจริงใ
หมดเวลาเมียเก็บตก บทที่64
สัมผัสแผ่วเบาเรียกสติคนที่จมกับความฝันสะดุ้งตื่น ดวงตาคมสนิทเบิกกว้างไร้แวว ก่อนจะจับโฟกัสที่ใบหน้าสวยหวานที่ยังติดอยู่ในใจทุกขณะ“นวล..” รณดิษครางแผ่วเบา น้ำใสเริ่มกลับมารินลงหางตา ริมฝีปากหยักบิดยิ้มเจ็บปวดหรือเขายังฝัน หากเป็นฝันเขาก็ไม่พร้อมจะตื่น“อืม นวลเอง” อมาวสีรับคำ ก่อนที่หมอและพยาบาลทยอยวิ่งกันเข้ามา มือเล็กที่เคยจับมือเขาไว้คลายลงพร้อมความอบอุ่นบนฝ่ามือพาให้อดีตท่านรัฐมนตรีตระหนก“อย่าไป..”“อืม นวลไม่ไปไหนหรอก จะรอคุณอยู่ตรงนี้” ประโยคว่าง่ายพาให้คนตัวโตเต็มไปด้วยความหวัง แต่ถึงอย่างนั้นดวงตาคมยังคงจ้องเขม่นไปที่ร่างระหงที่กำลังนั่งหาวรอตรวจอย่างใจจดใจจ่อหลังตรวจเสร็จรณดิษแทบไม่ปล่อยให้ผู้หญิงตรงหน้าให้ขยับไปไหน ไม่พอมือเล็กยังถูกเขาเกาะกุมแน่น และสำนึกรู้ว่าเธอมีตัวตนอยู่จริงไม่ใช่แค่ฝัน“ใจใจ๋ละครับ”“ลูกปลอดภัยดีค่ะ คุณเกลี้ยงไม่ต้องห่วง” ห่วงตัวคุณเถอะ นอนหลับเป็นตายนึกว่าลูกจะกำพร้าพ่อเสียแล้ว“ดีจังเลยครับ”“...”“นวลให้อภัยคุณแล้วใช่ไหมครับ” คนป่วยเอ่ยด้วยน้ำเสียงกริ่นเกรง ทุกวันนี้กลัวว่าถ้าพูดไม่ถูกหูเธอจะพาลูกหนี“หึ”คนตัวโตจ้องอดีตเมียเก็บตาแป๋ว พยายามอ่าน
หมดเวลาเมียเก็บตก บทที่63
ในภาพฝันรณดิษกำลังยืนอยู่หน้าประตูห้องคอนโดสุดหรูริมแม่น้ำ สถานที่ไม่กล้าไปเหยียบในรอบหลายปี เพราะภาพของเมียที่เก็บมาเลี้ยงยังคงติดอยู่แทบทุกมุมห้อง พาให้ใจทั้งกังวลและหดหู่ทำไมเขามายืนที่นี่ได้นะ แล้วใจใจ๋ล่ะ?ภาพในหัวที่จดจำได้คือภาพที่ตนยัดลูกสาวตัวน้อยเข้าไปด้านใต้เก้าอี้ไม้ใหญ่ก่อนที่ตัวอาคารจะถล่มลงมา ใจใจ๋ของเขาจะปลอดภัยดีไหมนะ?ทว่าในห้วงความสับสนประตูก็ถูกเปิดออก หญิงสาวในชุดกระโปรงสีเหลืองอ่อนกำลังยืนเบิกตากว้าง เอียนหัวมองเขาอย่างสงสัย ใบหน้าเล็กยังดูอ่อนเยาว์กว่าปัจจุบันอยู่บ้าง“คุณเกลี้ยงมายืนทำอะไรตรงนี้คะ?” นวลพูดพร้อมส่งยิ้มหวาน พลางเข้ามาคล้องแขนเขาอย่างออดอ้อนเขาชะงักตัวแข็งทื่อไปชั่วครู่นวลหายโกรธเขาแล้ว?“เข้าบ้านกันนะคะ” คำว่า ‘บ้าน’ ที่ในอดีตฟังแล้วธรรมดา แต่เมื่อเคย ‘สูญเสีย’ กลับรู้ซึ้งถึงคุณค่าเขายอมเดินตามเธอเข้าไปด้านในด้วยหัวใจยินดี“นั่งก่อนนะคะ คุณเกลี้ยงกลับมาพอดีเลยนวลพึ่งชงชาเสร็จ” เธอพูดอย่างอารมณ์ดี ดวงตาคู่สวยพราวระยับ ทว่าอะไรบางอย่างในนั้นพาให้เขาดึงรั้งแขนนวลผ่อง“อย่าไป” คำแรกที่พูดกับผู้หญิงตรงหน้าค่อนข้างแหบแห้งติดสั่น นวลเองก็คงสัมผัสได้
หมดเวลาเมียเก็บตก บทที่62
ซึ่งเวลานี้บนพื้นห้องมีสาวใช้ที่ดูอายุราวๆ สิบกว่ากำลังชูตุ๊กตากบขึ้นมาทำเสียงสองเสียงสามใส่ตุ๊กตาเจ้าหญิงที่อยู่ในมือของเด็กหญิง บรรยากาศรอบด้านสดใสด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้มของเด็กน้อย และไม่ใช่เพียงสาวใช้แค่คนเดียว ใจใจ๋ยังมีพี่เลี้ยงที่อยู่เป็นเพื่อนเล่นถึงอีกสามคน!อมาวสีกวาดตามองรอบๆ ห้องถึงกับตกใจ เพราะห้องเด็กเล่นที่ว่าไม่ใช่แค่ห้องเล็กๆ อย่างที่เข้าใจ แต่เต็มไปด้วยเครื่องเล่นปีนป่ายในร่มจัดเต็ม และยังแบ่งเป็นโซนของเล่นเป็นเรื่องเป็นราวไม่ต่างจากคาเฟ่เด็กในห้างดังๆ แม้แต่นิดแต่..ถ้าเธอจำไม่ผิดบรรดาลูกๆ ของคุณหญิงเปรมวดียังไม่มีหลานให้ท่านเลยสักคน หรือว่า?และเหมือนหัวหน้าคนใช้จะรู้ใจ เจ้าหล่อนรีบช่วยเจ้านายทำคะแนนทันที“คุณท่านตั้งใจทำห้องนี้ให้คุณหนูใจใจ๋เลยนะคะ”“....”“ท่านจ้างคนมาออกแบบห้องนอนและห้องของเล่นให้คุณหนูใหม่ ของเล่นทุกชิ้นท่านก็จ้างที่ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านพัฒนาการเด็ก” คำอวยเจ้านายตามมาอีกหลายประโยค เข้าหูซ้ายบ้างออกหูขวาบ้างอมาวสีไม่รู้จะทำยังไง มันคล้ายกับว่าคุณหญิงท่านต้องการผูกบ่วงรัดเธอกับลูกไว้ที่ตระกูลแห่งนี้หรือเธอจะพลาดที่ตามมากรุงเทพนะ?หญิงสาวทำไ
หมดเวลาเมียเก็บตก บทที่61
หลังจากห้องicu รณดิษถูกย้ายมายังห้อง vvip โรงพยาบาลอันดับหนึ่งของประเทศ นอกจากพยาบาลพิเศษ ตัวอมาวสีเองก็ย้ายมาเฝ้าชายหนุ่มเช่นกัน และแทบไม่ได้หลับได้นอนยังดีที่เขาพ้นขีดอันตรายแล้วหึ ไม่ได้ให้อภัยเขาหรอกนะ เพียงแต่แค่รู้สึกผิดที่ปากเสียไล่เขาไปตายตอนที่คุณหญิงเปรมวดีเปิดประตูเข้ามาเห็นว่าที่ลูกสะใภ้นั่งหน้าเครียด ใต้ตาดำคล้ำคล้ายกับคนไม่ได้นอนก็ถึงกับหลุดยิ้มพร้อมเอ่ยทักอย่างเอ็นดู“นวลพักก่อนก็ได้นะลูก” อมาวสีหันไปส่งยิ้มสุภาพ ก่อนที่คนอายุมากกว่าจะพยักหน้าไปยังคนใช้ด้านหลัง“คุณแม่ให้แม่บ้านทำกับข้าวมาฝากนวลด้วยนะ”“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวรีบยกมือไหว้ตื้นตันใจ ปนสับสนเล็กน้อยว่าทำไมแม่ของอดีตเสี่ยเลี้ยงถึงดีกับเธอเฉยเลยทว่าสิ่งที่สองหนุ่มสาวไม่รู้ก็คือคุณหญิงเปรมวดีเองก็มีปมเรื่องลูกเช่นกัน ด้วยสมัยสาวๆ ตัวท่านเองอยากมี ‘ลูกสาว’ มาก ทว่าทั้งญาติฝั่งอมรพิทักษ์รมย์ และตระกูลปารเจริญหรือตระกูลฝั่งตนล้วนแต่มีลูกหลานผู้ชาย ตัวเธอเองก็เป็นลูกสาวหลานสาวเพียงคนเดียวของตระกูล แม้แต่ลูกชายสองคนที่แต่งงานไปก่อนหน้านี้ก็ยังไม่มีหลานมาให้อุ้ม ดังนั้นตอนที่ท่านรู้ข่าวว่าเด็กเลี้ยงของลูกชายคนเล็กมี
หมดเวลาเมียเก็บตก บทที่60
“คุณเกลี้ยงยังไม่ออกมาเลยค่ะคุณแม่” อมาวสีตอบด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง ดวงตาคู่สวยเต็มไปด้วยความสำนึกผิด“หนูขอโทษนะคะ ฮึก..หนูขอโทษ”“นวลไม่ได้ผิดอะไร นวลไม่ต้องขอโทษ ทั้งหมดคือภัยธรรมชาติ ที่สำคัญคุณเกลี้ยงเป็นพ่อต้องช่วยลูกก็ถูกแล้ว” ท่านหยอบตัวนั่งลงบนเก้าอี้ด้านข้าง พลางลูบหลังปลอบไปด้วยท่านเองก็พึ่งรับรู้จากเลขาว่าเจ้าลูกชายบาดเจ็บจากการเช้าไปช่วยลูกสาว นี่ก็ไม่รู้ว่าหลานตัวน้อยของท่านที่เห็นเพียงภาพถ่ายจะปลอดภัยดีไหม คนอายุมากกว่าพยายามตะล่อมถามเพื่อไม่ให้ว่าที่ลูกสะใภ้ตั้งกำแพงใส่“แล้วใจใจ๋ปลอดภัยดีไหม”“ใจใจ๋ปลอดภัยดีค่ะ พึ่งนอนหลับไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ถ้าคุณท่านจะมาเยี่ยมเป็นพรุ่งนี้ได้ค่ะ” ตั้งแต่เกิดแผ่นดินไหว อมาวสีเหมือนจะสำนึกได้ทันทีว่าชีวิตคนเรานั้นสั้นและไม่แน่ไม่นอน คนเราจะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้ทิฐิมานะที่เคยสูงลิบจึงลดลงฮวบในทันที“นวลจะให้คุณแม่ไปเยี่ยมหลานได้จริงๆ ใช่ไหมลูก”“ค่ะ” คนหน้าหวานพยักหน้ารับปลดปลง ในขณะที่คุณย่าของหลานยิ้มแก้มแทบปริ ก่อนที่จะสลดลงทันทีเมื่อนายแพทย์ที่รักษาตัวลูกชายเดินหน้าเครียดออกมาจากห้อง ICU“พวกคุณคือญาติของคนไข้ใช่ไหมครับ” อมา
Anda juga akan menyukai
แรงรักสยบแรงแค้น
นครแสงจันทร์45.6K Dibacaเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก122.1K Dibacaบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์153.0K Dibacaวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์82.4K Dibacaดั่งต้องมนตร์อสูร
พราวนภา942 Dibacaเจ้าสาวจำเป็น
พ่รรณพสา170 Dibacaเมียจ้างบำเรอสวาท
เฮียกังฟู227 Dibacaพรานร้ายพ่ายรัก NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 1
เอลยา3.7K Dibaca
