บทที่ 2

แมวส้มเห็นเจ้านายกินยั่วอยู่ตรงข้ามความยั่วยวนของอาหารแคลลอนี่สูงแต่รสชาติถูกปากทำเอาตะบะแตก

ร่างอ้วนกลมดิ้นขลุกขลักอยากไปหาแม่จู่ๆ ก็รักอยากคลอเคลีย~

คุณหมอหน้าโหดขมวดคิ้วเป็นปมมองฝรั่งตัวดีนั่งๆ นอนๆ หาของมากินอวดแมวตลอดเวลาจนอยากถีบลงจากโซฟาวันละล้านรอบ

อดไม่ได้ต้องเดินไปหยิบขนมแมวเลียแคลลอรี่น้อยส่งให้แมวส้มเพื่อไม่ให้มันอยากกินอาหารเลี่ยนๆ ของฝรั่งที่ส่งกลิ่นหอมโชยมายั่วไม่หยุดหย่อน

"แต่นุ่มชอบหมอ~ คนที่เก่งขนาดแมวจามยังรู้ว่าเป็นอะไรมันโคตรเท่เลยนะ"

"แค่อยากได้คนคอยรักษาพวกแมวให้ไม่ใช่หรือไง ไม่ได้รักได้ชอบกันก็อย่าบอกชอบมั่วซั่วได้ไหม ถ้ามันป่วยก็พามาหาหมอ..แค่นั้น"

"หมอน่าจะรู้ว่านุ่มทาสแมวแต่ดูแลมันไม่เก่งถ้ามีหมอเป็นแฟนนุ่มก็ไม่ต้องห่วงพวกมันไง"

"ปกติก็ไม่ได้ห่วงอะไรอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง ถ้ารักมันจริงก็เจียดเวลาศึกษาวิธีเลี้ยงสัตว์บ้าง มันไม่ใช่คนนะที่จะอ่านหนังสือออก หาอะไรกินเองได้ หรือแม้แต่หายาหาหมอเองเป็น"

"นุ่มไม่มีเวลาจริงจี๊ง~"

"ถ้าอย่างนั้นก็เลิกชอบแมวเลิกเลี้ยง  มันจะอายุสั้นเปล่าๆ ไปใช้ชีวิตปกติของตัวเองซะ ไม่ใช่หอบแมววิ่งตามผู้ชายต้อยๆ แบบนี้มันดูไม่ดีคนไทยเขาถือ"

"นุ่มไม่ถือนุ่มเป็นลูกครึ่งแล้วก็ไม่เข้าใจด้วยว่าทำไมเราจะจีบคนที่ชอบก่อนไม่ได้ ไม่งามตรงไหนถ้าไม่ตามจีบแล้วเขาจะรู้ไหม ถ้าไม่รู้จะได้กันได้ยังไง"

หมอตัวโตถอนหายใจใช้มือคลำท้องแมวอ้วนเบาๆ ว่ามีอะไรผิดปกติไหม ได้ข่าวจากปากฝรั่งว่ามันถูกทิ้งเป็นแมวจรมาก่อนจะถูกเก็บมา

อาหารแทบทุกอย่างที่ฝรั่งกินแมวส้มก็กินด้วยทำให้มันอ้วนท้วนตัวกลมเช่นนี้

''ฉันไม่ชอบคนมีความมั่นใจในตัวเองสูง ไม่ชอบคนไม่เรียบร้อย พูดจากระโชกโฮกฮาก มือไม้หนักทำกับข้าวไม่เป็น วันๆ เอาแต่วิ่งตามแมวกับผู้ชายมันดูไร้สาระ!"

น้ำเสียงดุดันกับท่าทีเย็นชาหันหลังไม่สนใจลูกครึ่งหัวทองที่ใครๆ ต่างชมว่าหล่อขาวใส มีแค่หมอสัตว์คนเดียวที่ไม่เคยชมอะไรในตัวฝรั่งตัวขาวตาฟ้าแม้แต่น้อย แถมยังโดนบอกไม่ชอบทุกวันจนกลายเป็นคงามเคยชิน

หมอสัตว์ยังคงง่วนกับการดูแลเจ้าแมวลูกส้มเพราะขนยาวเริ่มมีกลิ่นและหลุดร่วงจึงเตรียมจับมันอาบน้ำ

"กับแมวหมอยังดูแลดีขนาดนี้ถ้าได้เป็นแฟนหมอจะดูแลดีขนาดไหนนะ อย่างไรนุ่มก็จะจีบหมอจนกว่าจะได้เป็นแฟนเลยคอยดู"

"ฉันไม่ชอบดูแลใครแล้วก็ไม่อยากมีแฟนให้ยุ่งยากด้วย และที่ทำอยู่มันคืองาน สัตว์ที่เข้ามาที่นี่ก็ต้องดูแลเหมือนกันหมดไม่ใช่แค่แมวของนาย"

"คนมันชอบไปแล้วจะให้ทำไงเนี่ยลูกส้มบอกหมอไปสิว่าหนูต้องการพ่อดีๆ มากแค่ไหนมาเลี้ยงลูกส้มด้วยกันเถอะน้าคุณหมอ~หมออยากได้อะไรนุ่มจะทำให้หมดเลย สั่งมาได้เลยค้าบ~"

"เลิกแบกแมวตามผู้ชายสักทีเดี๋ยวมันไม่สบาย!"

"โหย~ ห่วงแต่แมวไม่ห่วงคนบ้างหรือไง?"

"มีมือมีเท้าก็อย่าทำให้ใช้การไม่ได้สิหัดทำอะไรที่เป็นประโยชน์บ้าง"

"หมอบ่นนุ่มเหมือนคนเป็นแฟนกันเลย แบบนี้ก็ดีนะ แต่ตอนนี้หิวอีกแล้วอ้ะ กินข้าวกันเถอะสั่งมากินกันไหมหมออยากกินอะไรเดี๋ยวนุ่มเลี้ยงว่าที่แฟนเอง"

ฝรั่งตัวขาวยิ้มกว้างอวดเขี้ยวขาวเสียงเล็กจากการบีบให้ดูน่ารัก ถึงจะไม่น่ารักก็ตาม

ตั้งแต่เจอกันครั้งเเรกกระทั่งตอนนี้ยังคงรักษามาตรฐานความเป็นตัวเองได้อย่างเหนียวแน่น ทำตัวขวางโลก ขยันทำให้บ่นให้หงุดหงิดคืองานถนัดไม่เคยแปลง

"รู้ไหมว่าอะไรอีกอย่างที่ฉันไม่ชอบ"

ริมฝีปากหยักภายใต้หนวดเคราเอ่ยขึ้น ขยับมือนวดขนแมวส้มในอ่างพริ้วไหวสายตาคมก้มมองสัตว์ขนฟูไม่ละสายตา

"อะไรเหรอจ๊ะ~"

"ไม่ชอบคนที่คิดเองเออเองฝ่ายเดียว"

...

อยากได้ของดีก็ต้องทน!

ทำไมต้องหมอเถื่อนหนวดเฟิ้มหน้าดุตายด้านเรื่องความรักคนนี้น่ะเหรอ...

ก็....ชอบ

ชอบตั้งแต่เข้ามาอุ้มแมวออกไปจากอกอย่างถนุถนอมด้วยความรวดเร็ว ผมยุ่งๆ หนวดเฟิ้มนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียว ไม่สนใจว่าตัวเองจะเป็นอย่างไรขอแค่รักษาสัตว์ให้ได้ก่อนก็พอ

นี่แหละสเปค~พ่อของลูกส้มชัดๆ

คนตัวสูงใหญ่สักลายเต็มตัวหนวดเฟิ้มคล้ายโจรแต่มือเบาสุดๆ ไม่ว่าจะจับแมวหรืออุปกรณ์รักษาสัตว์นิ้วใหญ่ๆ ไม่เคยทำให้เกิดเสียงกระทบกันเลยแม้แต่น้อย

ทุกท่วงท่าคล่องแคล่วไหลลื่นพริ้วไหวเผลอให้จินตนาการไปถึงมือคู่นั้นถ้าเปลี่ยนจากแมวเป็นร่างกายของตน อยากรู้ว่าจะรู้สึกดีขนาดไหน~