Partager

ตอนที่ 11 หมอง้อเด็กขี้งอน

last update Date de publication: 2026-07-19 23:28:45

เกี๊ยวจับโทรศัพท์มากจากมือเพื่อน ก็เห็นหัวข้อข่าวใหญ่ที่เขาพาดไว้ “หมอ หนุ่มใหญ่นักธุรกิจหมื่นล้านเปิดธุรกิจพร้อมน้องสาวสุดเลิฟต์” ในเนื้อข่าวเป็นข่าวเกี่ยวกับการเปิดคลินิคเสริมความงามในห้างสรรพสินค้า เกี๊ยวเห็นภาพอย่างชัดเจนว่าเป็นภาพของหมอพอร์ช และข้าง ๆหมอพอร์ชก็เป็นผู้หญิงแสนสวยคนนั้น เธอชื่อนางสาวอริสรา วรโชติเมธีกุล เธอพยายามอ่านข้อความอย่างช้า ๆไม่ให้ผ่านไปสักคำ อย่างใจจดใจจ่อทุกประโยค ข้อความข่าวที่เขียนว่าเขาสองคนเป็นพี่น้องกันจริง ๆ เหมือนหัวใจดวงถูกคลายจากถูกบีบอัด แต่กลับมาความรู้สึกโหวงเหวงชอบกลเมื่อรู้ความจริง 

ออยรู้สึกงงที่เห็นเกี๊ยวมีอาการลุกลี้ลุกลน เดี๋ยวลุกเดี๋ยวนั่งแล้วจู่ ๆ ก็วิ่งออกจากเพื่อนไปเฉยเลย “เกี๊ยว นั่นแกจะไปไหน”  

“อ่อพอดีนึกได้ว่ามีธุระน่ะ ขอกลับก่อนน่ะ”

“เอ่อเนาะ เป็นคนชวนเพื่อน ๆ ออกมาแท้ ๆ หนีกลับเฉยเลย ว๊าย!กะเทยงงฉิบหาย!” เป็นเก่งกาจที่บ่นอุบอิบแต่ทุกคนก็พอรู้ว่าเพื่อนจะไปไหน และที่นั่นคงทำให้เพื่อนเธอหายโง่แน่นอน

“เย้ ๆ พี่เกี๊ยว พี่เกี๊ยวมาแล้ว”  หนูนุดากระโดดโลดเต้นอย่างดีใจที่เห็นพี่เกี๊ยวเดินเข้ามาในบ้านและหนูน้อยก็รีบวิ่งเข้าไปหาพี่เกี๊ยวทันที  

“หนูนุดา” เกี๊ยวแอบแปลกใจนิดหน่อยที่เธอไม่รู้เลยว่าวันนี้หนูนุดาจะมา  เธอเรียกชื่อหนูนุดาแต่ตาเธอกลับมองที่พ่อของเด็กแทนอย่างตาละห้อย และก็เห็นว่าหมอพอร์ชก็มองมาที่เธอเหมือนกัน

“พี่เกี๊ยวไปไหนมาค่ะ”

“พี่เกี๊ยวไปธุระข้างนอกกับเพื่อนมาค่ะ หนูนุดามานานหรือยังคะ”

“คุณพ่อไม่บอกพี่เกี๊ยวเหรอคะว่าหนูนุดาจะมา นุดาไม่มีเพื่อนเล่น นุดาเหงา ๆ”

“พี่เกี๊ยวติดธุระน่ะลูก แต่พี่เกี๊ยวก็กลับมาบ้านเราแล้วครับ” หมอเดินเข้ามาหาสองสาวที่ยืนคุยกัน  ดวงตาเข้มหมอจ้องมองที่ดวงหน้าที่ขาวอมพูระเรื่อและแววตาที่มองสบเขาแล้วยังทำตาละห้อยใส่เขาอีก  และเดี๋ยวมองเดี๋ยวก็หลบตาเขา

“ค่ะพี่เกี๊ยวกลับมาแล้ว”

“ฉันเห็นว่าเกี๊ยวมีธุระก็เลยไม่ได้บอกว่าหนูนุดาจะมา ข้างนอกอากาศคงร้อนมากสินะ..เหงื่อซึมเลย” หมอพอร์ชเอื้อมมือไปเช็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นมาตรงหน้าผากและไรผมของเธอ

“ปะ..เปล่าค่ะ”

“ไปเที่ยวสนุกไหม” 

“เหอะ..” เกี๊ยวรีบส่ายหัวทันที ก็จะให้เธอสนุกได้ยังไงล่ะ ในเมื่อเรื่องของเขามันวนเวียนคอยหลอกหลอนกวนใจเธอตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

“ไปอาบน้ำก่อนไหม เดี๋ยวค่อยลงมากินของว่างกัน ฉันเตรียมไว้รอแล้ว”

“ค่ะ” เกี๊ยวรีบทำตามที่หมอบอกและก็แอบยิ้มดีใจที่ได้ยินหมอพอร์ชบอกว่าได้เตรียมของว่างไว้รอ นี่เขาไม่โกรธเธอเลยเหรอที่เธอพูดไม่ดี 

เกี๊ยวรีบอาบน้ำอย่างเร็วเพื่อจะได้ลงไปข้างล่างที่มีหนูนุดารออยู่ และมีหมอพอร์ชที่เธอคิดถึงเขาที่สุดทั้งวัน  ชุดสวยถูกหยิบออกจากตู้และวางไว้บนเตียงนอน ด้วยความรีบทำให้เธอลืมที่จะเอาเสื้อผ้าเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำด้วย เลยต้องเดินออกจากห้องน้ำที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนสั้นผืนเดียวที่พันรอบกายไว้เพียงหลวม ๆ

“หมอ”  เกี๊ยวตกใจนิดหน่อยที่เดินออกมาจากห้องน้ำ  แล้วเห็นว่าหมอพอร์ชยืนอยู่ในห้องนอนของตัวเอง ไม่รู้เขาเข้ามาในห้องเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่เกี๊ยวตกใจเพราะตอนนี้ตัวเธอมีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเท่านั้น จะให้เธอเดินกลับเข้าในห้องน้ำอีกก็ไม่ได้เพราะเสื้อผ้าเธอไม่ได้อยู่นั้น

“อาบน้ำเสร็จแล้วเหรอ ทำไมอาบเร็วจัง”

“อาบเสร็จแล้วค่ะ แต่ก็สะอาดอยู่นะคะ” ก็หมอพอร์ชหาว่าเธออาบน้ำเร็ว ต้องหมายถึงเธออาบน้ำไม่สะอาดแน่ ๆ เกี๊ยวก็กลัวว่าจะไม่สะอาดจริง ๆจึงก้มลงดมเนื้อตัวของตัวเอง

แต่การกระทำของเธอกลับทำให้หมออยากจะร่วมพิสูจน์ด้วย“หอมไหม” หมอพอร์ชค่อย ๆเดินเข้ามาหาร่างอวบอิ่มที่ยืนเย้ายวนต่อหน้าเขา

“มะ ไม่รู้” หมอถามแบบนั้นเกี๊ยวก็ไม่รู้จะตอบยังไง เกี๊ยวตอบแบบเขิน ๆ และตาก็มองขายาว ๆ ของเขาที่ก้าวมาหาเธอช้า ๆ

“เดี๋ยวขอหมอดมดูก่อนนะว่าหอมจริงไหม” พอเข้ามาใกล้หมอใช้มือใหญ่ดึงแขนเกี๊ยวเข้ามาประชิดตัวอย่างเร็ว พร้อมกับคำถามที่เขาต้องการพิสูจน์ร่วมกัน 

“อ่ะ หมอ” เกี๊ยวตั้งตัวไม่ทัน จึงปล่อยไปตามแรงของหมอแล้วแต่หมอจะกำหนด

จมูกคมสันเคลื่อนตัวอย่างช้า ๆ จากใบหูเล็กไล้ลงตามแนวคอระหงส์ และเคลื่อนลงมาที่ไหล่อันเปลือยเปล่า “อืมม หอมจริง ๆ ด้วย” ดวงตาสองมือใหญ่ไม่ยอมว่างงานวนเวียนลูบไล้ที่ก้นงอนของเธออย่างหลงใหล

“หมอคะ” เกี๊ยวไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเธอถึงได้ปล่อยเนื้อเปล่อยตัวให้หมอเพียงนี้ แค่เพียงคิดว่าถ้าทำให้เขาหายโกรธได้เธอก็กล้าขัดขืน เธอเพียงเบี่ยงตัวหลบนิดหน่อยแต่ไม่ถอยหนีไปไหน ยังคงยืนอยู่ตรงนั้นให้สองมือใหญ่ลูบไล้ที่ก้นงอนของตัวเองเล่นต่อไป

“หอม” น้ำเสียงแหบพร่า

“ก็บอกแล้วเกี๊ยวอาบสะอาดอยู่”

“หึ ๆ”

“หมอปล่อยเกี๊ยวก่อนค่ะเกี๊ยวจะไปแต่งตัว” เหมือนจะร้องขอให้หมอปล่อย แต่ก็แอบกลัวนิด ๆ ว่าหมอจะปล่อยจริง ๆ

“อย่าเพิ่งได้ไหมเกี๊ยว ฉันชอบชุดนี้  เกี๊ยวใส่ชุดนี้แล้วหมอชอบ”

“อันนี้ไม่ใช่ชุดค่ะ มันเป็นผ้าเช็ดตัวเฉย ๆ”

“ใช่นุ่งแค่ผ้าเช็ดตัวก็พอฉันชอบ” หมอรั้งตัวเกี๊ยวให้แนบชิดมากกว่าเดิม มือใหญ่ก็ไม่เคยว่างยังทำหน้าที่ได้ดีเหมือนเดิม

“เด็กน้อยหายใจแรงจัง” ลมหายใจอุ่นและหอมของเด็กหมอพอใจแต่ก็แกล้งถามไปอย่างงั้น

“หมอ”

“หึ ว่าไง”

“เกี๊ยวตื่นเต้น” 

“หึ ๆ” คำตอบที่ใสซื่อของเด็กไม่ได้ทำให้หมอรู้สึกขำ แต่ทำให้เขารู้กระชุ่มกระชวยขึ้นอีก

“หมอ.. หมอแกล้งเกี๊ยว”

“หึ ๆ ยัยเด็กขี้งอน” หมอพอร์ชมันเขี้ยวตัวเกี๊ยวเหลือเกินเขาไม่รู้จะทำยังไงดี ใจจริงก็อยากจะจับเด็กฟัดสะตอนนี้เลย แต่ก็กลัวเด็กตื่นกลัวสะก่อน แต่เขาต้องทำอะไรมากว่านี้

“หมอรู้ได้ไงคะ”

“หมอรู้สิครับ แล้วก็รู้ด้วยว่าตอนนี้เกี๊ยวรู้สึก” เขาอุ้มกระเตงเธอขึ้นโดยไม่บอกกล่าวจนทำให้เกี๊ยวตกใจ

“อุ้ยหมอ! หนูนุดารออยู่ข้างล่างค่ะ” เกี๊ยวต้องรีบใช้สองแขนขึ้นคล้องคอหมอพอร์ชไว้เพราะกลัวตก

“ฉันขอเวลาแป๊บเดียวไม่ได้เหรอเกี๊ยว” ความอดทนหมดสิ้นเธอลงเตียงนอนนุ่มและเขาก็ขึ้นคร่อมกักขังตัวเธอไว้ทันที

“หมอปล่อยเกี๊ยวนะคะ” คนที่นอนอยู่ใต้ร่างก็พยายามดิ้นจนตอนนี้ผ้าเช็ดตัวที่พันรอบตัวแบบหลวม ๆหลุดออกต่อหน้าหมอ เธอทำอะไรไม่ได้แล้วเพราะสองมือเธอถูกมือใหญ่จับไว้แน่น  ได้แต่แอบลุ้นให้หมอจะทำยังไงต่อไป

“เกี๊ยวครับ....หมอใจจะขาดแล้ว” หมอพอร์ชแทบคลั่ง เมื่อร่างเปลือยเปล่ากำลังยั่วยวนเขาต่อหน้า การควบคุมที่เหลือนน้อยนิดเมื่อร่างกายเขาเธออยู่ในระยะแนบชิดแม้ลมไม่อาจผ่าน ในเวลานี้เขาเองก็ไม่อยากจะมีเสื้อผ้าสักตัวให้ค้างคา อยากให้ทุกอย่างมันแนบชิด ให้ทุกอย่างได้สัมผัสกันและกันตามใจปรารถนา 

“อุ้ยหมออย่ามอง” สิ่งที่หมอกำลังทำด้วยการโลมเลียสายตาบนร่างกายของเธอ เกี๊ยวแทบจะแทรกแผ่นดินหนี เธอไม่เคยรู้สึกอายมากเท่านี้มาก่อ 

“จะปล่อย แต่ต้องตอบก่อนเมื่อวานงอนหมอเรื่องอะไรครับ?”

“เกี๊ยวเปล่างอนหมอนะคะ” เกี๊ยวรีบตอบแบบละล้ำละลัก 

“ไม่จริง เกี๊ยวงอนหมอ”

“เปล่า อ่ะ อ่ะ เกี๊ยวไม่ได้งอน อ่ะ หมอ” เกี๊ยวไม่สามารถควบคุมน้ำเสียงของตัวเองได้ เมื่อเอวหมอไม่นิ่ง และพยายามใช้บางอย่างที่แข็งถูไถตรงจุดอ่อนไหวของเธอ

“หมอขอโทษ เมื่อวานโทรศัพท์มีปัญหาจริง ๆ เอาไปซ่อมแล้ว”

“ค่ะเกี๊ยวไม่งอนหมอแล้วก็ อืมม...หมอ”

“เด็กดีของหมอ แบบนี้ต้องให้รางวัล” หมอพอร์ชส่ายเอวร่อนวนเป็นวงกลม ยิ่งรู้ว่าเด็กที่อยู่ใต้ร่างเริ่มรู้สึกเช่นเดียวกัน 

“อื่อ หมอ อ่ะ อ่ะ” เกี๊ยวหมดความอดทน เมื่อถูกหมอจู่โจมภายนอกถี่ ๆ กัน  ริมฝีปากอวบอิ่มเผลอใจเผยอขึ้นครางแบ่วเบา  

“ตอบฉันก่อนเมื่อวานทำไมไปกับอรัญได้ ถ้าโกหกหมอจะลงโทษหนักกว่านี้”

“ก็ อ่ะ หมอ” เกี๊ยวเองก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาทำนี้คือง้อเธอ หรือกำลังจะลงโทษอะไรแล้วเกี่ยวอะไรกับอรัญ

“อย่าใกล้อรัญอีก...เด็กน้อย อรัญไม่ได้อยากเป็นแค่เพื่อนเธอหรอกนะ”

“อ่ะ หมอ!” เกี๊ยวเผลอครางเมื่อหมอพอร์ชจู่โจมเร็วเล่นกับหน้าอกใหญ่ของเธอด้วยลิ้นหนา รสสัมผัสอันซ่านเสียว เธอรู้สึกเสียดเสียวท้องน้อยอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน  

“อืมมม เกี๊ยวห้ามไปกับอรัญสองต่อสองอีก” แล้วหมอก็ทับที่ริมฝากปากอวบอิ่มและแกล้งดูดขบแรง ๆ แต่เอวก็ยังส่ายวนแบบหวาน ๆ ให้เด็กได้เคลิ้มยิ่งกว่าเดิม

คนที่ถูกจู่โจมแทบหายใจไม่ออก ก่อนที่เธอจะใจขาดตายเสียก่อน ตัดสินใจผลักคนที่อยู่ด้านบนออกด้วยแรงอันน้อยนิด 

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 27 หมอขอเวลาแค่ห้านาที

    เพราะความรีบเร่งกลัวไม่ทันเพื่อน หลังจากที่เกี๊ยวอาบน้ำเสร็จ ก็เดินออกมา ร่างบอบบางมีเพียงชุดชั้นในสุดเซ็กซี่ตั้งแต่ความสัมพันธ์ของเธอกับหมอเปลี่ยนไป เกี๊ยวก็เลือกจะดูแลตัวเองมากขึ้น การเลือกชุดใส่ก็ดูพิถีพิถันเหมือนต้องการดูดีในสายตาหมอด้วย ชุดนี้ไม่โอเคเธอก็รีบถอดออกเพื่อหาชุดใหม่มาลอง แล้วเสียงประตูที่ถูกเปิดออก ทำให้เกี๊ยวต้องยืนตะลึงเพราะสิ่งที่เธอเห็นคือหมอพอร์ช จังหวะการเต้นของหัวใจแรงขึ้น ดวงตากลมของกวางน้อยเผลอสบตาคมนั้น แล้วเธอก็อดไม่ได้เมื่อหัวใจเต้นตามจังหวะการเดินของขายาวนั้น หมอพอร์ชกำลังก้าวเดินเข้ามาหาเธออย่างช้า ๆ “หมอ!” เสียงเรียกนั้นแผ่วเบา “หมออยากอรุณสวัสดิ์เกี๊ยวตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว แต่หมอกลัวเกี๊ยวเพลีย” หมอพอร์ชเดินเข้ามาประชิดด้านหลังของตัวเกี๊ยว และใช้มือใหญ่ลูบวนอยู่หน้าอกดูมใหญ่ของเกี๊ยว และมืออีกข้างก็ลูบไล้ไปทุกส่วนทุกจุดที่ไวต่อความรู้สึก“หมอคะ” เหมือนเกี๊ยวจะตั้งสติได้จึงมองหาชุดที่เธอถอดทิ้งไว้“ยังไม่ต้องใส่ได้ไหม นะเกี๊ยว”“เกี๊ยวจะไปทำรายงานกับเพื่อนค่ะ”“เกี๊ยวนัดเพื่อนกี่โมง”ปากถามเกี๊ยวไปแต่มือก็ไม่ยอมหยุดสักนาทีเดียว“สิบโมงค่ะ”“หมอจะเร่งใ

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 26 หมอหวงเด็ก

    เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น“มาอะไรแต่เช้า”“แหม นี่น้องสาวมาหาต้องดีใจสิคะ...อริสมาหาเกี๊ยวค่ะ อริสต้องการคุยกับเกี๊ยวไม่ใช่พี่พอร์ช” อริสนั่งจ้องหน้าที่ชายที่ตอนนี้นั่งทำหน้าเรียบตึงตามสไตส์เดิม“เราก็มาแต่เช้าเกินไป”“ปกติพี่พอร์ชก็ตื่นเช้าอยู่แล้วนี่คะ จะบ่นทำไม แล้วอีกอย่างอริสจะมาทานข้าวด้วย แล้วเกี๊ยวละคะ”“น่าจะยังไม่ตื่น พี่ให้ป้าหลิวไปตามให้แล้ว”“นอนดึกเหรอค่ะ”“พี่ไม่รู้ น่าจะทำรายงานดึก”“อริสเห็นมีคนงานอยู่บ้านหลังเล็กที่ริมสระ พี่พอร์ชจะทำอะไรกันค่ะ”“พี่จะทำเป็นศาลานั่งอ่านหนังสือไว้นั่งพักผ่อนเล่น ๆ”“อ่าว ปกติเกี๊ยวเขานอนบ้านหลังเล็กไม่ใช่เหรอคะ”“อื่อ หึ”“ตอนนี้”“นอนอยู่ข้างบน พี่ให้มาอยู่บ้านหลังใหญ่ด้วยกัน”“จะรอดไหมคะ”“อะไร”“เนื้อกวางหวานอยู่ใกล้ปากเสือ มีเหรอเสือจะไม่งับ”“พี่ไม่ได้แค่งับ แต่พี่กลืนกินทั้งตัว”“ว้าย!!หมอพอร์ช โอ้วพระเจ้า”“ปะ กินข้าวพี่ให้ป้าหลิวตั้งโต๊ะแล้ว”“เราไม่รอเกี๊ยวก่อนเหรอคะ”“เดี๋ยวก็ลงมา”เมื่อสองพี่น้องมานั่งกินข้าวร่วมโต๊ะกัน ก็มีเรื่องให้คุยมากมาย“เห็นว่าอาทิตย์หน้าพี่พอร์ชจะไปญี่ปุ่นใช่ไหมคะ”“ใครบอกเรา”“พี่นนท์ค่ะ” อริสหมายถ

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 25 หมอ...กร้าวใจสุด ๆ

    “แล้วหมอก็.... หมอถอดได้ไหม ถอดตัวนี้ออกด้วย เกี๊ยวขอสั่งให้หมอถอดทุกชิ้นให้หมด” หมอพอร์ชดูแล้วเด็กดีของเขาน่าจะเมาจริง ๆเพราะตอนนี้เธอสั่งให้เขาถอดเสื้อผ้าทุกชิ้นออกให้หมด เป็นอาการเมาที่กร้าวใจหมอสุด ๆ “ครับ หมอจะถอดตามที่เกี๊ยวสั่ง ถอดให้หมดทุกชิ้นเลย”“หมอคะ”“หมอถอดแล้ว แล้วจะให้หมอทำอะไรอีก”“หมอ หมอดูดปากเกี๊ยวหน่อย”“เด็กน้อยขี้เมา” หมอพอร์ชก้มลงจูบที่ริมฝีปากบางที่ตอนนี้ยั่วยวนเขาอยู่“อื่ออ หมอ”“อ่าส์ เกี๊ยวยังไม่ถอดเลย ตอนนี้หมอถอดหมดแล้วเห็นไหม”“เห็น” เกี๊ยวเห็นมังกรยักษ์ของเขาตั้งผงาดตื่นตัวเต็มที่ และตอนนี้มันชี้โด่มาที่เธอแล้ว“อยากจับไหม”“เกี๊ยวอยากกัดเจ้ามังกรยักษ์ของหมอ”“แค่อมกับดูดหมอก็ใจจะขาดแล้ว เราไปข้างหลังรถกันดีกว่า หมออยากกร้าวใจกับเกี๊ยวตอนนี้เลย” หมอพอร์ชค่อยพยุงเด็กดีของเขาให้ไปอยู่โซนเบาะผู้โดยสาร เพื่อเขาและเธอจะได้มีพื้นที่ในการทำกิจกรรมอย่างเต็มที่“เกี๊ยวจะดูด แล้วก็...” หมอเพิ่งจะจัดท่านั่งของเขาและเธอ เกี๊ยวใจร้อนเธอรุกเขาก่อนทันที“โอ้วว เด็กน้อยของหมอ ใจร้อนแต่สุดยอดจริง ๆ” หมอพอร์ชนั่งอยู่เบาะต้องร้องครางออกมาเพราะคนที่นั่งข้างล่างเล่น

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 24 อ้อนตอนเมา

    เสียงเกี๊ยวสะอึกกลั้นไห้จนต้องสูดน้ำมูก เพราะความน้อยอกน้อยใจในตัวหมอพอร์ช คำพูดของเธอทำให้หมอรู้ว่าสามวันที่ผ่านมา ไม่มีแค่เขาที่คิดถึงและถวิลหาเธอ และเขาก็รู้สึกเอ็นดูในคำพูดของเธอ “หมอไม่มาหาเกี๊ยว ทิ้งเกี๊ยวไปตั้งสามวัน”“กลับบ้านเรานะครับ” หมอพอร์ชเข้าประคองตัวเกี๊ยวที่ตอนนี้ยืนก็ยังไม่ตรง แต่เมื่อเกี๊ยวรู้ว่าหมอพอร์ชจะประคองตัวเธอ เกี๊ยวเองก็เข้าซบแนบอกโดยไม่สนสายตาของเพื่อน ๆที่มองออยู่“แต่เกี๊ยวเมา”“เฮ้ยรัญ” ออยร้องห้ามรัญ เพราะไม่อยากให้เพื่อนไปแสดงท่าทางไม่ดีกับหมอพอร์ชซึ่งเป็นผู้ปกครองของเกี๊ยว“ก็เกี๊ยวเมาอยู่แกก็เห็นน่ะออย แล้วจะให้ปล่อยเกี๊ยวไปกับผู้ชายสองต่อสองได้ยังไงวะ”“หมอพอร์ชเขาเป็นผู้ปกครองเกี๊ยว แกลืมไปแล้วเหรอ”“จะผู้ปกครองหรือใครก็ช่างกูไม่ไว้ใจ”“แล้วถ้าปล่อยให้เกี๊ยวไปกับคุณสองคนล่ะ คุณคิดว่าผู้ปกครองอย่างผมจะยอมไหม เพราะผมเองก็ไม่ไว้ใจคุณ” หมอพอร์ชตอบกลับทันที เมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มคนนี้แสดงออกว่าไม่ชอบเขาอย่างเห็นได้ชัด“ผมเป็นห่วงเกี๊ยว เพื่อน ๆก็เป็นห่วงเกี๊ยว”“แล้วถ้าผมเป็นแฟนเกี๊ยว พอจะไว้ใจได้ไหม”“คุณหมอ” ทุกคนพูดขึ้นพร้อมกันยกเว้นอรัญที่ทำสีหน

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 23 ทำไมหมอไม่มาหาเกี๊ยว

    “ใช่เหรอ” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก“พอดีมีโปรเจคจะโปรโมทคลินิก ก็เลยอยากมาปรึกษาคุณหมอพอร์ช สปอนเซอร์ใหญ่ค่ะ” อิรสเดินไปหยุดใกล้ ๆ ที่เจ้าของห้องนั่งอยู่“หึ ๆ เปิดให้แล้วลงทุนให้แล้ว ต่อไปก็เป็นหน้าที่ของเราต้องบริหารเอง ไม่ใช่จะให้พี่ไปช่วยทุกอย่าง”“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะพี่พอร์ช”“พอดีจะทำสื่อโฆษณาโปรโมทคลินิค ก็ทีนี้มันเกี่ยวกับพรีเซนเตอร์แล้วก็”“พี่ไม่ชอบงานสังคมดารามันวุ่นวาย”“ไม่ใช่ ๆ ค่ะพี่พอร์ช”“พูดมาให้ตรงและชัดเจนพี่มีงานต้องทำ”“น้องอยากได้เกี๊ยวไปเป็นพรีเซนเตอร์ค่ะ”“เราไปสนิทกับเกี๊ยวตั้งแต่เมื่อไร”“ก็ไม่สนิทหรอกค่ะ”“แล้วทำไมต้องเป็นเกี๊ยว ดาราออกเยอะแยะ” “แหมพี่พอร์ชถามยังก็ไม่รู้ น้องเกี๊ยวเขาเดินไปไหน ไปตรงไหนความออร่าก็จับไปหมด มีคนไปติดต่อน้องเขาด้วยนะคะ แต่น้องเกี๊ยวปฏิเสธมาตลอด นี่ขนาดไม่ใช่ดารา ฟิวเตอร์ก็ไม่ได้ใช้ ฟิลเลอร์ก็ยังไม่เคยฉีด อริสต้องคว้าน้องเขาไว้ก่อนค่ะ”“เกี๊ยวเขาน่าจะติดเรียนเพราะใกล้จบแล้ว”“ก็เผื่อเกี๊ยวเขาอยากมีรายได้พิเศษ”“เกี๊ยวเขาไม่ได้ขาดเหลืออะไร”“พี่พอร์ชรู้ได้ไงค่ะ เด็กวัยรุ่นสมัยนี้เขาตามเทคโนโลยีทุกอย่าง และทุกอย

  • หมอพอร์ชที่แปลว่าพ่อหม้ายที่รักเธอ   ตอนที่ 22 ฝึกหนักจนเหม่อ

    ณ มหาวิทยาลัย “แกเป็นอะไรยัยเกี๊ยว เหม่อเชียวนะ”“...” เมื่อเพื่อนไม่ตอบคนเป็นเพื่อนก็แซวต่อ“คิดถึงบทรักอันเร่าร้อนของหมอพอร์ชเหรอ” เก่งกาจกระซิบถามเกี๊ยวซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ เห็นเพื่อเหม่อ ๆ ทั้งห่วงทั้งอดแซวไม่ได้“เปล่าส่ะหน่อย เก่งพูดอะไร” เกี๊ยวหลุดจากอาการเหม่อทำหน้าเลิ่กลั่กเปลี่ยนสีหน้าที่ขาวเนียนเป็นสีแดงระเรื่องขึ้นทันที เธอไม่ได้เหม่อเพราะคิดถึงบทรักของหมอ แต่ที่เหม่อและน้อยใจด้วยเพราะสามวันแล้วที่หมอไม่ยอมเข้าใกล้เธออีกตั้งแต่วันนั้น คำถามที่วนเวียอยู่ตลอดคือทำไมเขาไม่มา“อ่าวแล้วเป็นอะไรล่ะ ไหนลองบอกหมอเก่งหน่อยสิ” เก่งยังคงแซวต่อ“แกจะแซวอะไรมันหนักหนาเก่ง สนใจที่อาจารย์สอนด้วย” ออยได้ยินเสียงเพื่อนสองคนกระซิบกระซาบกันก็กลัวอาจารย์ได้ยิน และจะโดนตำหนิตามมา“ชะนีดุ เงียบค่ะ”“มันแซ่บขนาดนั้นเลยเหรอ เกี๊ยว” เก่งทำเหมือนจะเชื่อฟังที่ออยบอก แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหันมาถามเกี๊ยว มันอาจจะเป็นนิสัยของกะเทย อีกอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ไปแล้ว และด้วยความห่วงใยของเก่งที่มีต่อเกี๊ยวด้วย“เก่ง” เกี๊ยวก้มหน้าม้วนอายเพื่อนเล็กน้อย เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ตั้งใจว่าจะไม่ทำตัวมีพิรุธให้เก่งแซวอี

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status