EP.2 ตาม 1/2

ธันวา...

"ไงครับไอ้หมอธันวา ไหนบอกเกลียดพี่ชายเขานักหนา แต่กูเห็นมึงส่องเฟซบุ๊ค ส่องไอจีน้องสาวเขาเช้ากลางวันเย็นเลยนะ"

เสียงไอ้ริวเพื่อนในกลุ่มผมเอ่ยแซว เมื่อเห็นว่าผมเอาแต่จ้องจอโทรศัพท์มือถือที่หน้าจอมีรูปถ่ายของผู้หญิงคนหนึ่ง

"กูก็เกลียดหมดทั้งพี่ทั้งน้องนั่นแหละ ส่องนิดส่องหน่อยทำเป็นแซวนะพวกมึง"

ผมว่าพลางเก็บโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋ากางเกงไว้ตามเดิม

"นี่ขนาดเกลียดยังส่องขนาดนี้ ถ้าเป็น FC จะส่องขนาดไหน ฮ่า ๆ"

ไอ้ทีพูดกวน ๆ

" ส่องอีกที กูว่ามึงคงเป็น FC เค้าแล้วแหละ "

ไอ้ทียังไม่หยุด

"ออกเวรแล้วพวกมึงจะไปไหนก็ไปเลยไป กูจะกลับบ้านแล้ว"

ผมเปลี่ยนเรื่องคุยเพราะรำคาญที่โดนพวกมันแซวบ่อย ๆ

"เฮ้ย ไปดริ๊งค์กันก่อนดิวะ ห่างหายไปนานแล้วนะมึงอะ"

ไอ้ริวพูดขณะที่เราสามคนเดินมาถึงลานจอดรถเพื่อเตรียมแยกย้ายกันกลับบ้าน ตอนนี้ก็เย็นมากแล้วสงสัยต้องล้มเลิกความคิดที่จะกลับไปนอนพักแล้วแหละเพราะต้องไปดริ๊งค์กับพวกมัน

"อืมก็ดีเหมือนกัน แต่กูต้องกลับบ้านก่อนว่ะพวกมึงล่วงหน้าไปก่อนเลย กูขอไปอาบน้ำก่อน"

ผมหันไปบอกพวกมันก่อนจะโบกไม้โบกมือให้

"เออ ๆ งั้นเจอกันร้านเดิม"

หลังจากที่ผมตัดใจจากน้ำแข็งหลานรหัสที่ผมแอบชอบมานานหลายปีได้แล้ว ผมก็กลับมาใช้ชีวิตปกติเหมือนอย่างเคย นั่นก็คือเรียน ฝึกงาน กลับบ้าน นอน อาจมีบางครั้งที่เข้าผับ นัดหญิง ดื่มเหล้าตามประสาผู้ชายวัยคึกคะนอง แต่ผมก็ไม่ได้ลืมว่าตัวเองเรียนหมอและไม่เคยละเลยหน้าที่ของตัวเอง ยิ่งตอนนี้ปีสุดท้ายแล้วผมยิ่งไม่มีเวลาได้คิดเรื่องอื่นนอกจากเรียน

ส่วนน้ำแข็งน่ะตอนนี้ผมก็เพิ่งได้ข่าวว่าเธอกำลังตั้งท้อง ส่วนไอ้เหี้ยนั่นก็กำลังตามง้อเธออยู่เพราะทั้งคู่เหมือนมีเรื่องเข้าใจผิดกัน ถ้าให้ผมเดาเดี๋ยวก็กลับมาคืนดีกันแหละ เรื่องผัว ๆ เมีย ๆ พูดยาก

"เหี้ยมึง คนนั้นอย่างเด็ด"

ไอ้ทีชี้นิ้วไปยังโต๊ะวีไอพีโต๊ะหนึ่งที่เต็มไปด้วยผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกับผมสี่ห้าคน หนึ่งในนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ด้วย ว่าแต่ผู้หญิงคนนั้นหน้าคุ้น ๆ แฮะ

"เหมือนกูเคยเจอเลยว่ะ"

ไอ้ริวหันไปมองหน้าไอ้ทีก่อนจะหันกลับไปหรี่ตามองผู้หญิงที่โต๊ะนั่น ผมก็ว่าหน้าคุ้น ๆ นะเหมือนเคยเจอที่ไหนแต่ก็คิดไม่ออก

"เฮ้ยพวกมึง น้องฟ้ามาแล้วกูขอตัวก่อนนะ"

ไอ้ทีหันมาบอกผมกับไอ้ริวก่อนจะเดินออกไปหาน้องฟ้าของมัน หญิงสาวหน้าสวยขาวหมวยหุ่นเอ็กซ์ที่มายืนยิ้มรออยู่ ก่อนจะเดินหายไปด้วยกัน

"ไอ้เหี้ยทีแม่งนัดเด็กมา ไอ้ห่าเอาซะกูอยากด้วยเลย"

ไอ้ริวมองตามแผ่นหลังของคนสองคนที่เดินจากไปก่อนจะพูดขึ้น

"นี่พวกมึงชวนกูมา แล้วพวกมึงก็ทิ้งกู?"

ผมเอียงคอถามไอ้ริวที่ตอนนี้ทำท่าเหมือนจะลุกตามสาวสวยคนหนึ่งที่หันมาส่งยิ้มเชิญชวนมัน ไอ้พวกนี้เป็นแบบนี้ตลอดเลย

"เอาน่ามึง เรียนหมอมันเครียดผ่อนคลายบ้างปลดปล่อยบ้างจะเป็นไรไป"

ไอ้ริวตบไหล่ผมเบา ๆ ก่อนจะหันไปส่งยิ้มให้ผู้หญิงหน้าสวยที่ยืนรอมันอยู่ก่อนจะหายไปเหมือนไอ้ทีอีกคน

"ไอ้พวกเหี้ยเอ๊ย ทิ้งกูตลอดอะ"

ผมบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะกระดกแก้วน้ำสีอำพันลงคอติดต่อกันหลายแก้วด้วยความหงุดหงิด แต่แล้วสายตาของผมก็เผลอมองไปยังโต๊ะหนึ่งที่ตอนนี้พอจะจำได้แล้วว่าผู้หญิงหน้าคมนมโต หุ่นเอ็กซ์คนนั้นที่นั่งท่ามกลางผู้ชายหลาย ๆ คนเป็นใครกันแน่ เธอคือผู้หญิงที่ผมเกลียดขี้หน้าจนต้องส่องไอจี ส่องเฟซบุ๊คทุกวันนี่เอง น้องสาวไอ้อัคคีผู้ชายที่แย่งน้ำแข็งไปจากผม...