LOGINShare
ตอนที่ 6 หน้าผับตอนเที่ยงคืน
Last Updated:
2025-12-08 20:33:58ตอนที่ 6 หน้าผับตอนเที่ยงคืน
ณิชากำลังจะทิ้งตัวลงที่นอนหลังจากที่เธอ อ่านนิยายและเตรียมของสำหรับวันพรุ่งนี้เสร็จแล้ว เธอตั้งใจว่าจะหาหนังดูสักเรื่อง แต่ขณะที่เธอกำลังกดเลื่อนปุ่มรีโมทเพื่อหาเรื่องที่อยากดู โทรศัพท์ของเธอก็มีเสียงข้อความแจ้งเตือนเข้ามา เธอหยิบขึ้นมาดูว่าใครเป็นคนส่งมาก่อนจะเห็นว่าเป็นกลุ่มไลน์ที่เธอ ผักกาดแล้วมีนาอยู่กันสามคน
ไลน์แจ้งเตือนว่าผักกาดส่งรูปมา เธอเลยกดเข้าไปดูว่ารูปที่ผักกาดส่งมาเป็นรูปอะไร ก่อนจะตาโตด้วยความตกใจปนหงุดหงิด
เพราะรูปที่ผักกาดส่งมาเป็นรูปของกวินที่กำลังนั่งดื่มอยู่ในผับแห่งหนึ่ง โดยมีหญิงสาวที่มีเรื่องกับเธอที่โรงอาหารวันนี้นั่งอยู่ข้าง ๆ ในภาพผู้หญิงคนนั้นกำลังโน้มตัวเข้าหากวินอย่างใกล้ชิน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคืนนี้ทั้งสองคนจะใกล้กันแค่ไหนหลังออกจากผับ
“เธอได้ภาพมาจากไหน” ณิชาพิมข้อความถามเข้าไปในไลน์กลุ่ม ไม่นานผักกาดก็ตอบกลับมา
“จากกลุ่มมหาลัย”
“แล้วเธอรู้มั้ยว่าผับนั่นคือที่ไหน”
“มีคอมเม้นบอกว่าน่าจะผับ K ที่อยู่ไม่ไกลจากมหาลัยเรานะ ว่าแต่เธอถามทำไมเหรอ”
“พอดีหมามันหลุดนะ เลยจะไปตามกลับมานอน” เธอตอบผักกาด ก่อนจะลุกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกไปผับ ที่ผักกาดบอกทันที
ไม่นานเธอก็ถึงที่หมาย ณิชาลงจากรถแท็กซี่ เธอมองไปที่ป้ายไฟของร้านเพื่อให้มั่นใจว่าเป็นร้านที่ผักกาดบอก
“น่าจะใช่ร้านนี้แหละ” เธอพึมพำกับตัวเองก่อนจะเดินตรงไปที่ทางเข้า แต่ก่อนที่เธอจะได้เขาร้านการ์ดที่เฝ้าหน้าประตูก็เรียกเธไว้ก่อน
“น้อง ขอดูบัตรหน่อย”
“บัตร? บัตรอะไรคะ” เธอถามอย่างไม่เข้าใจ
“ก็บัตรประชาชนไงน้อง เป็นคนไทยป่ะเนี่ย ถ้าไม่ใช่คนไทยก็ขอดูพาสปอร์ต” พี่การ์ดบอก
“อ่อ คนไทยค่ะ” ณิชายื่นบัตรประชาชนให้การ์ด พร้อมกับชะเง้อคอมองเข้าไปข้างในร้าน แต่ก็มองไม่เห็นอะไร นอกจางแสงแสบตาที่สาดไปสาดมา
“เข้าไม่ได้ อายุยังไม่ถึง” พี่การ์ดบอกก่อนจะคืนบัตรให้เธอ
ณิชาเลยหันไปมองอย่างไม่เข้าใจ “ฉันเลยสิบแปดแล้วนะ ทำไมจะเข้าไม่ได้”
“ต้องยี่สิบก่อนถึงจะเข้าได้น้อง สิบแปดยังเข้าไม่ได้ เกิดปล่อยให้เข้าแล้วตำรวจสุ่มตรวจขึ้นมาเรื่องใหญ่แน่ ๆ”
“ต้องยี่สิบเหรอ ไม่ใช่สิบแปดเหรอที่อังกฤษก็เข้าได้ตั้งแต่สิบแปดแล้วนี่” เธอเถียง
“แต่นี่ที่ไทยอ่ะน้อง อยากเข้าตั้งแต่สิบแปดก็ไปเข้าที่อังกฤษดิ”
“แล้วทำไงฉันถึงจะเข้าไปข้างในได้” เธอถามเสียงหงุดหงิด อุตส่าห์มาถึงแล้วแต่ดันเข้าไม่ได้ซะงั้น
“ทำเดียวที่น้องจะทำได้คือ...คือทำใจ ไม่ก็มาใหม่ตอนน้องอายุยี่สิบ”
ณิชาเดินออกมาจากหน้าผับด้วยความหงุดหงิด ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นรถบิ๊กไบค์คันที่เคยเกือบจะเฉี่ยวเธอ
“นั่นมันรถคันนั้นนี่ ไหน ๆ ก็เจอแล้วขอเอาคืนหน่อยเหอะ” เธอบอกก่อนจะหยิบลิปสติกในกระเป๋าขึ้นมา แล้วเขียนข้อความรวมถึงวาดรูปไปบนรถสีดำสุดเท่คันนั้น จนไม่เหลือความเท่อยู่เลยแม้แต่น้อย ณิชายืนชมผลงานชิ้นเอกของตัวเองด้วยความภาคภูมิใจ ก่อนจะยกโทรศัพท์มือถือมาถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก
“ทำอะไรของเธอ”
แต่ระหว่างที่เธอกำลังเก็บภาพความทรงจำกับศิลปะชิ้นเอกของเธอ เสียงทุ้ม ๆ ก็ดังขึ้นจากข้างหลังเธอ
ณิชาหันกลับไปมองแล้วเธอก็เจอกับกวิน ที่ยืนมองเธอด้วยสายตาอำมหิต ข้าง ๆ เขามีผู้หญิงคนนั้นที่เธอมีเรื่องด้วยยืนเกาะแขนกวินเป็นเห็บหมาอยู่
“พี่ออกมาแล้วเหรอ กำลังจะไปไหนกับยัยเห็บนั่นล่ะ” ณิชาถามออกไปทันที ไม่สนใจคำถามของเขาที่ถามเธอก่อนหน้า
“แกเรียกใครว่าเห็บนะ” ผู้หญิงคนนั้นถามนิชาเสียงสูง
แต่นิชาทำหน้าตาใส่ซื่อก่อนจะชี้ไปที่ผู้หญิงคนนั้น “เธอไงเห็บ” ก่อนจะเลื่อนมือมาชี้ที่กวิน “แล้วนี่ก็หมา”
“แกกล้าว่าพี่กวินเป็นหมางั้นเหรอ”
“ใช่ แล้วพอดีหมาฉันหาย ฉันกำลังมาตามหมาฉันกลับพอดี” ณิชาบอก ก่อนเธอจะเดินตรงเข้าไปแทรกกลางระหว่างกวินกับผู้หญิงคนนั้น
เธอแกะมือของผู้หญิงคนนั้นออก ก่อนจะเข้าไปยืนแทนที่ แล้วเกาะแขนของกวิน พร้อมกับหันไปพูดกับเธอ
“แต่ตอนนี้เจอแล้ว ขอบคุณนะที่ช่วยเล่นเป็นเพื่อนตอนที่หมาฉันหลงทาง แต่ตอนนี้ฉันหาเจอแล้วขอพากลับก่อนนะ”
พูดจบเธอก็ออกแรงดึงแขนกวินให้เดินไปกับเธอ แต่กวินกลับขืนตัวไว้ไม่ยอมขยับ ณิชาเลยเงยหน้ามองเขา ก่อนจะมองตามสายตาของเขาไป แล้วก็เห็นเขามองไปยังรถบิ๊กไบค์ตรงหน้า ด้วยสีหน้าเหมือนกับกำลังอยากจะฆ่าคน
“พี่วิน พี่มองอะไรเหรอ” ณิชาถาม เพราะเธอเห็นเขาจ้องรถคันนั้นตาไม่กระพริบเลย
“รอยพวกนั้น เธอเป็นคนทำเหรอ” กวินชี้ไปที่รถ ก่อนจะถามด้วยเสียงนิ่ง ๆ เย็น ๆ จนณิชาแอบขนลุก
“ถ้าบอกว่าใช่ พี่จะทำไม”
“เธอเป็นคนทำจริง ๆ ใช่มั้ย” เขาถามย้ำอีกครั้ง
“ใช่ ฉันเป็นคนทำ นี่ไงลิปสติกที่เขียนยังอยู่นี่อยู่เลย” เธอล่วงมือหยิบลิปสติกในกระเป๋าที่เธอใช้จนหมดขึ้นมาโชว์ให้เขาดู
“ณิชา เธออยากตายมั้ย” กวินถามเสียงโหด ๆ พร้อมกับที่เขาค่อย ๆ หันมาหาเธอช้า ๆ
“พี่ถามแบบนี้ต้องการอะไร ทำไมฉันถึงต้องอยากตายด้วย” ณิชาถามอย่างไม่เข้าใจ ก่อนที่ผู้หญิงที่ออกมาพร้อมเขา จะเฉลยให้เธอฟัง
“เพราะรถที่เธอเขียน เป็นรถของเขานะสิ” เธอบอกณิชา พร้อมกับส่งสายตาเยาะเย้ยไปให้ แล้วขยับปากพูดเบาๆ ว่า “เธอตายแน่”
ณิชาเบิกตากว้างอย่างตกใจ ก่อนจะถามคนตัวโตที่ยื่นจ้องหน้าเธอ เหมือนอยากจะบีบคอเธอให้ตายตรงนั้น “รถคันนั้น รถพี่จริง ๆ เหรอ”
“ใช่รถฉันเอง”
“รถพี่ทะเบียน 9กว 1111 เหรอ”
“ใช่ รถฉันทะเบียน 9กว 1111 มีอะไรจะถามอีกมั้ย” กวินถามเสียงต่ำ
“ไม่มีค่ะ”
“ถ้าเธอไม่มี งั้นฉันขอถามเธอบ้าง” กวินหันมามองณิชาอย่างเต็มตัว และเพราะความสูงของเขาที่สูงกว่าเธอเกือบหนึ่งช่วงหัว เขาเลยบังแสงไฟทั้งหมด ตอนนี้ณิชาเลยถูกเงาเขาบังจนทั่วทั้งร่าง
“พี่จะถามอะไรฉันเหรอ”
“ฉันจะถามว่า...เธออยากตายแบบไหน เลือกวิธีมา”
Latest chapter
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 9 หลานสะใภ้ของปู่
ตอนพิเศษ 9 หลานสะใภ้ของปู่วันนี้โต๊ะอาหารภายในบ้านเต็มไปด้วยบรรยากาศอบอุ่น ปู่ของกวินนั่งหัวโต๊ะ พ่อแม่ของเขาก็นั่งอีกฝั่ง ทั้งสามคนมองดูกวินที่คอยดูแลณิชาอย่างเอาใจใส่ณิชาได้แต่ยิ้มบาง ๆ เขินกับสายตาของทุกคน ส่วนกวินก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่จริงแล้วเขาทำไปอย่างเป็นธรรมชาติราวกับเป็นเรื่องปกติปู่มองภาพนั้นแล้วก็อดยิ้มกว้างไม่ได้ สุดท้ายก็หลุดแซวออกมาพร้อมหัวเราะเบา ๆ“ดูเอาเถอะ ใครกันนะ ที่เคยโทรมาบอกฉันว่าไม่สนใจเรื่องหมั้น บอกว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่สเป็ก ไม่อยากยุ่งด้วย”ณิชาหันขวับไปมองกวินทันที ดวงตากลมโตเบิกกว้างมองเขาอย่างเอาเรื่อง ไม่ใช่สเป็กเหรอกวินถึงกับชะงักช้อนในมือ หันไปมองปู่ตาเขียวปั๊ด “ปู่ อย่าพูดถึงเรื่องนี้ได้มั้ย ผมลำคาญ”ปู่ของกวินหัวเราะเสียงดัง “ก็เห็นแล้วมันตลกนี่นา ที่เมื่อก่อนแกปากแข็งนักหนา แต่ตอนนี้หันไปทางไหนก็มีแต่น้องณิชา”“ปู่” กวินเสียงเข้มขึ้น สีหน้าเริ่มขึ้นแดงอย่างหงุดหงิดแต่แฝงเขิน ทำเอาณิชาอมยิ้มแก้มแดงตามไปด้วยปู่ส่ายหัวเบา ๆ ก่อนพูดต่อด้วยแววตาเอ็นดู “ก็บอกแล้วใช่มั้ยไอ้วิน ฉันบอกแกแล้วณิชานี่แหละที่จะทำให้แกมีความสุขได้จริง ๆ”กวินถอนหา
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 8 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 3 ️
ตอนพิเศษ 8 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 3 ❤️🔥🔞กวินยังคงนั่งเอนพิงพนักโซฟา ดวงตาคมกริบจ้องณิชาที่หน้าแดงจัดไม่กล้าสบตา เขาเพิ่งได้ยินคำที่ทำให้เลือดในกายเดือดพล่าน“งั้น ครั้งนี้ให้ฉันขึ้นเองนะคะ”ณิชาค่อย ๆ ขยับขึ้นมาคร่อมบนตักเขา ร่างเล็กสั่นน้อย ๆ จากความเขินและความตื่นเต้น แต่แววตามีประกายมุ่งมั่นที่ทำให้กวินกลืนน้ำลายลงคอมือเล็กวางลงบนอกแกร่ง ก่อนจะโน้มตัวลงจูบเขาอย่างแผ่วเบา แต่ความอ่อนหวานนั้นกลับจุดไฟร้อนในกายกวินให้ลุกโชน เขาตอบรับด้วยการบดขยี้ริมฝีปากหนักหน่วงทันที“ณิชา…” เสียงทุ้มพร่าขาดห้วง เขากัดกลีบปากเธอเบา ๆ ขณะสองมือหนาลูบไล้ตามเอวเล็กจนสั่นสะท้านเธอค่อย ๆ ถอดเสื้อออกเผยผิวขาวเนียนตา กวินมองตาค้างก่อนจะสบถเสียงต่ำ “แม่ง…สวยจนฉันแทบควบคุมตัวเองไม่ไหว”พูดจบกวินก็โน้มตัวเข้ามาซุกไซ้ลงบนเนินอกของเธอทันที ริมฝีปากดูดกลืนยอดอกผ่านชั้นในบาง จนเสียงครางหวานหลุดออกจากริมฝีปากเธอ“อื้อ…พี่วิน…”มือหนารูดสายชั้นในลง เผยยอดอกสีหวานต่อหน้าเขา กวินไม่รอช้า ใช้ลิ้นตวัดวนแล้วดูดเม้มแรงขึ้น ในขณะที่มืออีกข้างลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของเธอณิชาแอ่นอกเข้าหาเขาโดยอัตโนมัติ ร่างกายตอบสนองต่
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 7 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 2
ตอนพิเศษ 7 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 2โต๊ะกินข้าวตอนนี้เต็มไปด้วยเนื้อสัตว์และอาหารทะเล รวมถึงผักต่าง ๆ มีหม้อไฟฟ้าที่ภายในมีน้ำซุปเดือดปุด ๆ กลิ่นสมุนไพรหอมฟุ้งจนทั้งห้องอบอวล ทุกคนนั่งล้อมวงกันพร้อมช้อน ตะเกียบ และจานเรียงรายเต็มไปหมด“เอ้า ๆ ใส่ผัก ใส่วุ้นเส้นไปหน่อย” ดิวรีบเป็นคนแรกที่คีบผักโยนลงหม้อทันที“อย่าพึ่งดิ กูยังไม่ได้ใส่หมูเลย” โด้แย่งตะเกียบมา คีบเนื้อใส่ลงไปบ้าง“พวกมึงนี่ไม่รู้จักรอเลยนะ” ลมโวยขึ้น แต่สุดท้ายก็เป็นคนแย่งคีบกุ้งมาใส่หม้อเองกั้งหัวเราะเสียงดัง “จะกินหรือจะตีกันก่อนเนี่ย พวกมึงเลือกสักอย่างสิ”ณิชานั่งยิ้มมองพวกพี่ ๆ เถียงกันขำ ๆ แต่ยังไม่ทันได้เอื้อมมือไปทำอะไร กวินก็จัดการให้เรียบร้อยหมดแล้ว เขาเป็นคนลวกหมู ลวกผัก ใส่วุ้นเส้น แล้วตักใส่ถ้วยเล็ก ๆ ยื่นมาตรงหน้าเธอ“ของเธอ” เขาพูดสั้น ๆ น้ำเสียงทุ้ม ๆ แต่เต็มไปด้วยความใส่ใจ“พวกมึงดูมันสิ คอยตักแต่ให้น้องณิชา คนอื่นแม่งยังไม่ได้แดกเลย” โด้แซวเสียงดังดิวรีบเสริม “เออว่ะ มึงนี่มันสุดยอดแฟนชัด ๆ เลยนะไอ้วิน”กั้งเองก็หัวเราะเสียงดัง “ไม่ใช่แฟนเว้ย เขาเป็นคู่หมั้นกัน มึงอย่าลืม”“เออ จริงว่ะ”เสียงโห่ลั่น
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 6 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 1
ตอนพิเศษ 6 ให้ทั้งห้องมีแค่กลิ่นเธอ 1ในที่สุดคอนโดของกวินที่รีโนเวทก็เสร็จเรียบร้อย เขาเลยใช้เพื่อน ๆ มาช่วยกันขนของและจัดแต่งห้อง เสียงโวยวายบ่นไม่หยุดดังขึ้นตั้งแต่หน้าประตูจนถึงในห้อง เพราะแต่ละคนต่างก็ถูกเขาใช้แรงงานเต็มที่“ไอ้วิน นี่กูเป็นเพื่อนมึงหรือเป็นกรรมกรวะ ยกของแทบหลังหักแล้ว” โด้บ่นอุบ ขณะยกกล่องขนาดใหญ่เข้ามาวางบนโต๊ะดิวก็เสริมเสียงดัง “เออจริง ไหนบอกแค่ช่วยนิดหน่อย ทำไมกลายเป็นแบกของทั้งห้องแบบนี้เนี่ย”แต่ถึงจะบ่นแค่ไหน ทั้งกั้ง ทั้งลม และทุกคนก็ยังช่วยกันขนของเข้ามาจนห้องใหม่ค่อย ๆ เริ่มเป็นรูปเป็นร่างพอทุกอย่างเริ่มเข้าที่ เพื่อน ๆ ก็ยืนมองรอบ ๆ ห้องอย่างอึ้ง ๆ เพราะคอนโดที่เคยเป็นห้องมืดทึบ ตกแต่งเรียบแข็งทื่อ กลับกลายเป็นห้องสว่างสดใส เฟอร์นิเจอร์ดูอบอุ่น และยังมีของตกแต่งน่ารัก ๆ อยู่เต็มไปหมดลมแค่หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะกวาดตามองรอบห้องที่ตกแต่งใหม่ ก่อนเอ่ยถามออกมา “ห้องโทนนี้มันไม่ใช่สไตล์มึงแน่ ๆ หรือว่าเป็นฝีมือน้องณิชา”ดิวเองก็พูดเสริมทันที “มึงนี่มันไม่ใช่แค่คลั่งรักธรรมดาแล้วว่ะไอ้วิน แต่มึงนี่แม่ง หลงน้องหัวปักหัวปำเลยต่างหาก”กวินที่นั่งเอนหลังอยู่บนโซ
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 5 ผีเลียหัว 3 ️
ตอนพิเศษ 5 ผีเลียหัว 3 ❤️🔥🔞“พะ…พี่วิน…อ๊ะ…ไม่ไหวแล้ว…”เสียงครางของณิชาดังสั่น ร่างบางสั่นสะท้านแทบจะลอยจากเตียงได้ มือเล็กจิกผ้าปูแน่นจนแทบขาด ขาเรียวเกร็งและเบียดเข้าหากันอย่างควบคุมไม่ได้แต่กวินกลับจับแยกมันออก แล้วก้มหน้ากลับลงไปอีกครั้งโดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุด เขาทั้งดูด ทั้งลากลิ้น ทั้งซุกไซ้ไปทุกมุมในร่องสวาทของเธออย่างไม่มีความปรานี จนในที่สุด…“อ๊าาา…พี่วิน…ฉะ...ฉัน…จะ…จะ…”ร่างบางกระตุกแรงในจังหวะสุดท้าย เธอเสร็จไปอย่างรุนแรงต่อหน้าเขา ปลดปล่อยออกมาจนเลอะเต็มปลายลิ้นเขา แต่กวินกลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขากลืนทุกหยดอย่างเอร็ดอร่อย แล้วเลียซ้ำตรงจุดเดิมราวกับจะรีดความรู้สึกของเธอออกมาอีกครั้งณิชาหอบหายใจแทบขาด ร่างกายเกร็งกระตุกซ้ำ แต่ก็ยังถูกเขากดขาแยกออกไว้ ไม่ให้หนี“พี่วิน…พะ...พอแล้ว…” เสียงเธอแผ่วเบาราวกับหมดแรง “พี่ไม่เอาฉันเหรอ”เขาเงยหน้าขึ้นมา มุมปากเปื้อนหยดน้ำรักของเธอ ดวงตาคมพร่ายังวาววับไม่เปลี่ยน“ยังไม่เอา” เขาตอบเสียงพร่า “คืนนี้ฉันบอกแล้วไง ว่าจะเป็นผีเลียหัว”เขาก้มหน้าลงไปอีกครั้ง คราวนี้ใช้ปลายลิ้นตวัดวนเร็วขึ้นกว่าเดิม เสียงดูดเม้มเริ่มดังขึ้นอีกคร
หมั้นรักวิศวะปากร้าย ตอนพิเศษ 4 ผีเลียหัว 2 ️
ตอนพิเศษ 4 ผีเลียหัว 2 ❤️🔥🔞เสียงประตูห้องเปิดออก ณิชาถือถุงของเล็ก ๆ น้อย ๆ กลับเข้ามาในห้อง แต่พอเงยหน้าขึ้นเธอก็ต้องชะงักไปทันที เมื่อเห็นว่ากวินนั่งรออยู่บนโซฟาในห้องก่อนแล้ว“พี่วิน มาถึงตอนไหนคะ” เธอถามเสียงเบา ทั้งแปลกใจทั้งตกใจ เพราะคิดว่าเขาคงยังกลับไม่ถึงห้อง แต่ปรากฏว่าเขามาถึงก่อนเธอแต่กวินกลับไม่พูดอะไรสักคำ เขาลุกขึ้นช้า ๆ แล้วก้าวตรงเข้ามาหาเธออย่างเงียบกริบ แววตาคมกริบที่ทอดมองมานั้นทั้งดุดัน จนเธอแอบใจสั่น“พะ…พี่วิน” ณิชาเอ่ยเรียกอย่างไม่แน่ใจ ว่าเขาคิดอะไรไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไรต่อ ร่างบางของณิชาก็ถูกผลักติดกำแพง จนถุงของในมือร่วงหล่นลงพื้น กวินก้าวเข้ามาขังเธอไว้ระหว่างกำแพงกับอกกว้างของเขา“พี่วิน พี่จะทำอะไรคะ” เสียงหวานของณิชาสั่นอย่างตกใจ แต่ก่อนจะได้คำตอบ ร่างหนาก็ก้มลงมากระซิบชิดข้างหูด้วยเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า“คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ ว่าเธอโกหก”ณิชาตาโตทันที ก่อนถามเขาด้วยเสียงตะกุกตะกัก “กะ...โกหก อะไรคะ ฉัน”เธอยังไม่ทันได้แก้ตัว มือหนาของกวินกลับล่วงเข้าไปในขอบกางเกงเธออย่างไม่ให้ตั้งตัว ปลายนิ้วแตะต้องผิวอุ่นกลางกายสาวของเธอจนณิชาสะดุ้งเฮือก ใบหน้าแดงจั
You may also like
สุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์73.9K viewsน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว632.9K viewsพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่558.9K viewsลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข60.4K viewsดอกไม้ในมือมาร
พริมริน376 viewsเมีย Bad Boy 18+ (Set 3 BadBoyไร้รัก 1/3)
บีน่าเลดี้6.3K viewsสาวใช้ของคุณชายทั้ง7
KHUNLii • คุณลิ9.8K viewsเมียวิศวะ (เด็กในความลับของพี่ทิวเขา)
ได้โปรดปลื้ม63 views
