บทที่ 6 คุณหนูสามเมิ่งซูเหวิน

หลังจากที่เมิ่งเถียนซีได้นั่งอยู่ท่ามกลางวงล้อมของคนตระกูลเมิ่ง นางนั่งฟังทุกคนพูดคุยกันจึงได้รับรู้อีกเรื่องว่าบิดาผู้ให้กำเนิดของเมิ่งเถียนซี ท่านแม่ทัพเมิ่งอันหวายในยามนี้ยังคงต้องนำกองทัพไปปักหลักเฝ้าปกป้องชายแดนทางทิศตะวันตกของแคว้นจื่อหยวน โดยท่านแม่ทัพเมิ่งได้พาอนุหลินเจียวฝาง มารดาผู้ให้กำเนิดเมิ่งซูเหวินติดตามไปด้วย

เมื่อทุกคนเดินไปจากเรือนรับอรุณซึ่งเป็นเรือนพักส่วนตัวของเมิ่งเถียนซีแล้ว นางรู้สึกสนใจเรื่องราวของพี่สาวต่างมารดาเมิ่งซูเหวินเป็นพิเศษ เพราะในระหว่างที่ทุกคนกำลังให้ความสนใจเพียงแค่นาง ทว่านางก็แอบลอบสังเกตท่าทางของทุกคนเพื่อความรอบคอบเช่นกัน

ดังนั้นเมิ่งเถียนซีจึงมองเห็นแววตาดำมืดของเมิ่งซูเหวินในวันนี้ได้อย่างชัดเจนตั้งหลายครั้ง เป็นเพราะเคยต้องเสียชีวิตด้วยความโง่เขลาไว้ใจผู้อื่นง่ายดายมาก่อน นางจึงระมัดระวังตัวคอยมองดูสีหน้าของทุกคนที่อยู่รอบกายเป็นพิเศษ เพราะนางคิดว่าตนเองจะไม่เชื่อถือถ้อยคำหวานหู จะไม่เชื่อฟังคำพูดเอาใจใส่ที่แสนจะอบอุ่นของผู้อื่นง่ายๆ อีกแล้ว

หลังจากนั้นเมิ่งเถียนซีจึงพยายามชวนเหล่าสาวใช้ให้พูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องของเมิ่งซูเหวินมาตลอดครึ่งค่อนวัน สุดท้ายแล้วนางจึงได้รู้ว่านามของเมิ่งซูเหวินมีความหมายว่าเป็นเรื่องเล่าลือที่แสนงดงามของตระกูลเมิ่ง เพราะนางเกิดในช่วงที่แม่ทัพเมิ่งอันหวายได้รับชัยชนะจากการทำสงครามกับแคว้นซีเป่ย

ไฉ่เสียนเอ่ยเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับอนุหลินเจียวฝาง มารดาผู้ให้กำเนิดเมิ่งซูเหวินให้เมิ่งเถียนซีฟังอย่างละเอียดว่า “ในปีนั้นแคว้นจื่อหยวนประกาศสงครามแย่งชิงดินแดนกับแคว้นซีเป่ย โดยนายท่านรับหน้าที่เป็นแม่ทัพคนสำคัญในการทำศึกสงครามในครั้งนี้ ถึงแม้จะมีชัยชนะในการทำศึก แต่นายท่านก็เพลี่ยงพล้ำตกอยู่ในวงล้อมของศัตรูร่างกายได้รับบาดเจ็บจนเกือบจะสิ้นชีวิต โชคดีที่ท่านแม่ทัพผู้เฒ่าตระกูลหลินได้เสี่ยงภัย พาเหล่าทหารตีฝ่าวงล้อมของศัตรูเข้าไปช่วยเหลือชีวิตของนายท่านเอาไว้เจ้าค่ะ”

“ท่านแม่ทัพผู้เฒ่าตระกูลหลินอย่างนั้นหรือ คนผู้นี้คงจะเป็นบิดาของอนุหลินกระมัง”

“ใช่แล้วเจ้าค่ะคุณหนู อนุหลินเจียวฝางคือบุตรสาวของท่านแม่ทัพผู้เฒ่าตระกูลหลิน นางเข้าร่วมกองทัพออกศึกช่วยผู้เป็นบิดา จึงได้มีโอกาสทำความรู้จักและได้ใกล้ชิดสนิทสนมกับนายท่านในช่วงเวลานั้น คนทั้งสองคบหาสนิทสนมกันเพียงไม่นานอนุหลินก็ตั้งครรภ์และมีคุณหนูสามเมิ่งซูเหวินคลอดออกมาเจ้าค่ะ”

“ตามที่เจ้าเล่ามาแสดงว่าอนุหลิน ก็ไม่ได้มีฐานะต่ำต้อย แล้วเพราะเหตุใดนางจึงยอมมาเป็นอนุของท่านแม่ทัพเมิ่งอันหวายเล่า ด้วยฐานะบุตรสาวของท่านแม่ทัพผู้หนึ่ง ย่อมจะสามารถแต่งงานเข้าไปเป็นภรรยาเอกของผู้ใดก็ได้มิใช่หรือ” เมิ่งเถียนซีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไม่เข้าใจ

ไฉ่เสียนนิ่งคิดไปนานครู่ใหญ่ ไฉ่เฉินจึงพูดขึ้นมาแทนว่า “ตามความคิดของบ่าว ถึงแม้จะรู้ว่านายท่านรักฮูหยินมากก็ตาม แต่อนุหลินน่าจะรู้สึกชื่นชมนายท่านมากจนถึงขั้นยอมแต่งเข้ามาเป็นอนุเจ้าค่ะ ถ้าหากคุณหนูสี่ได้พบกับอนุหลินในยามที่นางใช้เวลาอยู่ร่วมกับนายท่านตามลำพังแล้ว คุณหนูอาจจะไม่รู้สึกสงสัยในเรื่องนี้เลยเจ้าค่ะ เพราะนายท่าน…บิดาผู้ให้กำเนิดคุณหนูเป็นบุรุษที่ห้าวหาญน่านับถือ อนุหลินก็เป็นสตรีที่ห้าวหาญมีนิสัยคล้ายบุรุษ คนทั้งคู่พูดคุยกันราวกับเป็นสหายที่รู้ใจมากกว่าจะเป็นคู่รักกันเจ้าค่ะ ซึ่งผิดกับในยามที่นายท่านอยู่กับฮูหยินอย่างลิบลับเจ้าค่ะ”

“อ่อ…แต่คนที่เป็นเพียงสหายกัน ย่อมไม่อาจจะแต่งงานร่วมหอจนมีบุตรด้วยกันได้ไม่ใช่หรือ ถึงอย่างไรข้าก็ไม่เข้าใจเรื่องของอนุหลินอยู่ดี เพราะถ้าข้าเป็นอนุหลิน ข้าจะไม่ยอมลดตัวลงมาเป็นอนุของผู้อื่นอย่างแน่นอน ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่าพวกเจ้าเคยบอกว่าคนเป็นอนุไม่ต่างกับคนที่เป็นสาวใช้หรอกหรือ สามารถถูกสั่งโบยได้ ถูกขายเหมือนบ่าวคนหนึ่งได้ แล้วบุตรสาวของท่านแม่ทัพคนหนึ่งเหตุใดจึงได้ยินยอมลดตัวแต่งงานเข้ามาเป็นคนรับใช้ของผู้อื่นแบบนี้”

ไฉ่เฉิน “…”

ไฉ่เสียน “…”

สาวใช้ทั้งสองคนไม่มีคำตอบให้แก่คุณหนูช่างสงสัยของพวกนาง แต่เมื่อเมิ่งเถียนซีเอ่ยปากถามเรื่องใด พวกนางก็เอ่ยตอบแต่โดยดี

จากการถามสาวใช้ทั้งหลาย เมิ่งเถียนซีจึงพอจะรู้เรื่องอื่นๆ ของหลินเจียวฝาง อย่างเช่นเรื่องที่นางเป็นสตรีที่ห้าวหาญเข้าร่วมกองทัพออกศึกเคียงบ่าเคียงไหล่กับแม่ทัพเมิ่งอันหวายได้อย่างไม่อายใคร เนื่องจากนางมีพลังปราณถึงระดับห้าขั้นฮวาเสิ่น ซึ่งสตรีในแคว้นจื่อหยวนแห่งนี้มีน้อยคนนักที่จะมีความสามารถฝึกฝนพลังปราณจนบรรลุเลื่อนขั้นได้มาถึงระดับนี้

ดังนั้นถึงจะได้ชื่อว่าเป็นอนุของแม่ทัพเมิ่ง แต่หลินเจียวฝางก็ไม่ได้รู้สึกว่าตนเองด้อยกว่าสตรีนางใด เพราะนางได้รับความนับถือจากทุกคนในกองทัพ

ทว่าบุตรสาวเพียงคนเดียวของหลินเจียวฝาง ไม่ได้เติบโตขึ้นมาในกองทัพ แม่ทัพเมิ่งอันหวายส่งตัวเมิ่งซูเหวินมาให้ฮูหยินของเขาเลี้ยงดูอยู่ในเมืองหลวงจนกระทั่งเมิ่งซูเหวินเติบโตเป็นสาวงามเลื่องชื่อ

ดังนั้นเรื่องเป็นอนุที่หลินเจียวฝางไม่ได้สนใจ แต่เมิ่งซูเหวินใส่ใจในเรื่องนี้มาก นางมีรากฐานพลังปราณที่สมบูรณ์แข็งแรงมาตั้งแต่กำเนิด จึงมีพรสวรรค์ในเรื่องการฝึกฝนตนได้รวดเร็วมากกว่าผู้ใด แต่เพียงแค่เพราะนางเป็นบุตรสาวของอนุ ฐานะของนางจึงต้อยต่ำกว่าคุณหนูตระกูลใหญ่ที่ถือกำเนิดจากฮูหยินที่เป็นภรรยาเอกอยู่เสมอ

เมิ่งซูเหวินรู้ตนเองดีว่าตนเองมีความสำคัญน้อยมากในจวนตระกูลเมิ่งแห่งนี้ นางสู้ไม่ได้แม้แต่น้องสาวอย่างเมิ่งเถียนซีที่ไร้รากฐานพลังปราณตั้งแต่แรกเกิด เรื่องนี้จึงทำให้เมิ่งซูเหวินมีท่าทางเย็นชากับมารดาผู้ให้กำเนิดมาโดยตลอด…