مشاركة

บทที่ 326

مؤلف: เหยียนอี่เฟย
จนกระทั่งขบวนพาเหรดรถดอกไม้สิ้นสุดลง ฝูงชนก็ค่อย ๆ แยกย้ายกันไป

เซิ่งถิงเชินปล่อยมือจากข้อมือของหรง
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق
تعليقات (6)
goodnovel comment avatar
เกษร รุจิธรรมธัช
วันนี้ทำไมไม่ลงสมาชิกอาบน้ำนั่งรออ่านกันแล้วนะคะได้บุญเยอะนะให้เราผู้สูงอายุได้ใช้สมองๆๆที่แน่ๆๆได้สมาธิในก่รอ่านด้วย
goodnovel comment avatar
Luck 1963
ลงน้อยมาก….น้อยไปจริงๆ
goodnovel comment avatar
Kaew Bunprang
รอๆๆตอนใหม่อยู่ ขอหลายๆตอนหน่อยนะคะ เข้าแอปมาต้องกดอ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกเลยค่ะ
عرض جميع التعليقات

أحدث فصل

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 578

    “ยังไม่แน่ใจ”“...”เหมยเหม่ยฟังการสนทนาของพ่อกับแม่ ถึงสังเกตเห็นความผิดปกติ จึงขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว “คุณพ่อกับคุณแม่พูดจาแปลก ๆ นะคะ คุณพ่อต้องพูดจาอ่อนหวานกับคุณแม่สิคะ” ทำปากน้อยยื่นแล้วมองพ่อก่อนเอ่ยเตือนแววตาเซิ่งถิงเชินมีความอ่อนโยน พูดขอโทษ “เป็นความผิดของพ่อเอง พอดีพ่อมีงานต้องจัดการกะทันหัน เหมยเหม่ยไปเที่ยวกับคุณแม่ก่อนนะ หลังจากนั้นพ่อกับแม่ค่อยไปออสเตรเลียกับเหมยเหม่ย”เหมยเหม่ยกล่าว “ไว้ตรุษจีนพวกเราค่อยไปเที่ยวออสเตรเลียค่ะ”เซิ่งถิงเชินกล่าว “ได้”วันนี้เจียงหวยซวี่ออกจากโรงพยาบาลหรงซูเตรียมจะไปเยี่ยมเขา เธอพาเหมยเหม่ยไปด้วย วันนี้จะได้ไปเล่นกับหยาหย่าขณะที่พวกเธอเตรียมตัวจะออกไป เจอกับซูชิงจือที่มาที่นี่พอดี“คุณอาชิงจือ” เหมยเหม่ยตะโกนเรียกซูชิงจือยิ้ม “อรุณสวัสดิ์จ้ะเหมยเหม่ย”“คุณอาชิงจือกินอาหารเช้าหรือยังคะ?”“กินมาแล้ว เหมยเหม่ยกับคุณแม่กำลังจะไปข้างนอกเหรอ?”เหมยเหม่ยพยักหน้าซูชิงจือมองไปทางหรงซูอีก แล้วยิ้มอ่อนโยน กล่าวว่า “อรุณสวัสดิ์”หรงซูสีหน้าเรียบเฉย ยังคงไม่ตอบรับ จูงมือเหมยเหม่ย กล่าวว่า “เหมยเหม่ย พวกเราไปกันเถอะ!”เหมยเหม่ยโบกมือล

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 577

    ชั่วขณะนั้นบรรยากาศในห้องทานอาหารเริ่มเย็นลงเมื่อเผชิญกับการซักถามของหรงซู สีหน้าของเซิ่งถิงเชินค่อย ๆ เคร่งขรึม เขากล่าว “หรงซู เรื่องเมื่อห้าปีก่อนยังฟื้นฝอยหาตะเข็บไปก็ไม่มีความหมาย ลูกโตขนาดนี้แล้ว ระหว่างเธอกับฉันไม่มีใครผิดหรือถูก”หรงซูจ้องเขา แล้วอดยิ้มเยาะเย้ยไม่ได้ใช่สินะ !ตอนนั้นหลังจากตั้งท้อง เธอเป็นฝ่ายไปหาตระกูลเซิ่งเองเพราะเหตุนี้ บริษัทของพ่อถึงได้มีเวลาหายใจคนอย่างเซิ่งถิงเชินไม่ว่าทำเรื่องอะไรก็ไม่ยอมให้ใครมาตัดสิน ตอนนี้ก็เหมือนกันเธอเลยไม่พูดอะไรอีกบรรยากาศในห้องทานอาหารเงียบสงัดกว่าเมื่อครู่ไม่มีใครพูดอะไรอีกหลังหรงซูกินอาหารเย็นเสร็จ ก็ลุกขึ้นออกจากห้องทานอาหารเซิ่งถิงเชินนั่งอยู่บนม้านั่ง มองดูแผ่นหลังของหญิงสาวที่จากไป ลมหายใจหนักหน่วงโดยไม่รู้ตัวหรงซูกลับไปที่ห้องของเหมยเหม่ย เหมยเหม่ยตื่นขึ้นพอดี พี่เลี้ยงนำอาหารเย็นมาให้ หรงซูดูแลเหมยเหม่ยกินอาหารเย็นจนเสร็จ หลังจากกินเสร็จแล้ว ก็พาเธอไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอน ต่อมาก็เล่นเกมในห้องเป็นเพื่อนลูกเสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วห้อง เสียงหัวเราะที่เยียวยาจิตใจของเหมยเหม่ยทำให้ใจอบอุ่นขณะเดียวกั

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 576

    หรงซูตอบรับหนึ่งคำฟู่สิงโจวก็ไม่ถามอะไรมาก เพียงกำชับว่า “เดินทางปลอดภัยนะ”เซิ่งถิงเชินพาหรงซูและเหมยเหม่ยขึ้นรถจากไปหลังจากซูชิงจือบอกลาพวกเขา ก็ตามออกไปด้วยเมื่อมองดูทิศทางที่รถไกลออกไป ฟู่สิงโจวจึงเก็บสายตากลับมา หันมองสีหมิงซาน “ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”สีหมิงซานอธิบายให้ฟู่สิงโจวฟังคร่าว ๆ หนึ่งรอบ “เรื่องนี้อันน่าทำไม่ถูกจริง ๆ แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นที่ต้องแตกหักกัน สิงโจวหวังว่านายจะไปพูดกับถิงเชินดู”คนที่คำพูดพอจะมีน้ำหนักต่อหน้าเซิ่งถิงเชิน ตอนนี้คงมีแค่ฟู่สิงโจวกับฉินจ้านเท่านั้นตระกูลฉินเก็บตัว ไม่เกี่ยวข้องกับการแก่งแย่งของตระกูลผู้ดี แต่ฐานะของตระกูลฉินยังคงเทียบเท่ากับตระกูลเซิ่งและตระกูลฟู่ฟู่สิงโจวกล่าวเสียงเรียบ “ฉันพูดไปก็ไม่มีประโยชน์ เรื่องนี้ต้องดูท่าทีของเอเวอลิน” ในน้ำเสียงแฝงความจนใจบางส่วนส่วนความสัมพันธ์ของซูชิงจือกับหรงซู เขาเองก็ไม่รู้แน่ชัดรถโรลส์รอยซ์ค่อย ๆ แล่นไปบนถนนภายในรถมีเพียงเสียงพูดของเหมยเหม่ย เธอเห็นแผ่นปลาสเตอร์ที่อยู่บนหน้าผากหรงซู หรงซูได้แต่บอกว่าตัวเองไม่ระวังเลยชนโดน“เหมยเหม่ยเป่าให้คุณแม่นะคะ”เหมยเหม่ยโน้มเข้าไปเป่าหน้

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 575

    จากนั้นก็ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้งสีจิ้นชวนเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของเซิ่งถิงเชินกับซูชิงจือ ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้จะพูดอะไรดี ทำได้แค่นั่งรออยู่ข้าง ๆ ไปด้วยกันเซิ่งถิงเชินยกมือขึ้น มองดูเวลาบนนาฬิกาข้อมือแวบหนึ่งห้านาทีต่อมาหลูเสวี่ยพาหลี่อันน่ากลับมาที่ห้องด้านข้างอีกครั้งหลี่อันน่าเดินไปตรงหน้าหรงซู ในแววตาไม่มีความเดือดดาลไม่พอใจเหมือนก่อนหน้า เก็บความโอหังเอาไว้ทั้งหมด ก้มหน้าพูดเสียงต่ำ “ขอโทษ ฉันไม่ควรลงไม้ลงมือ”ความเย่อหยิ่งอวดดีเมื่อครู่ ขณะนี้หายไปจนหมดสิ้น หรงซูช้อนตามองเธอ สายตาเย็นชา แต่ไม่ตอบรับเซิ่งถิงเชินนั่งอยู่ข้างกายเธอ วางแขนไว้บนที่พักแขนของโซฟา นิ้วชี้กำลังเคาะเบา ๆ ยากจะเดาอารมณ์ห้องด้านข้างที่กว้างใหญ่เงียบสงัด เงียบจนแทบจะได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกันหลี่เฉินเฮ่อเอ่ยปาก “คุณเอเวอลิน คุณอยากให้ชดเชยยังไงผมก็รับปากทั้งนั้น ขอแค่คุณหายโกรธ”หรงซูยังคงนิ่งเงียบ ไม่มีการตอบสนองสักนิดสีหมิงซานที่มองดูอยู่ข้าง ๆ เกิดไม่พอใจในพฤติกรรมของหรงซูขึ้นมา เธอนั่งอยู่ข้างกายเซิ่งถิงเชิน เพราะแบบนี้เหมือนทุกคนก็ต้องดูสีหน้าเธอไปด้วยแน่นอนว่าเธอก็เข้าใจได้ เพราะ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 574

    สีหมิงซานพูดตาม “ทำแผลก่อนดีกว่า! จะได้ไม่ทิ้งแผลเป็นเอาไว้”เซิ่งถิงเชินมองคราบเลือดบนหน้าผากหรงซูด้วยสายตาเคร่งขรึม ริมฝีปากบางขยับ แล้วพูดแค่ไม่กี่คำ “ห้านาที” สั้นกระชับได้ใจความ แต่แฝงไว้ด้วยพลังที่ไม่ยอมให้โต้แย้งหลูเสวี่ยพยักหน้า จากนั้นพาอันน่าออกไปก่อน หลี่เฉินเฮ่อตามไปด้วยเซิ่งถิงเชินสังเกตเห็นกล่องยาบนโต๊ะน้ำชา และผ้าก๊อซบนมือเธอ เลยประคองเธอไปนั่งลง “มือก็บาดเจ็บเหรอ?” สีหมิงซานอธิบายสาเหตุ แล้วขอโทษหรงซูอีกครั้ง เธอรับความผิดเรื่องนี้เอาไว้เอง บอกว่าเป็นเพราะคนของเธอทำงานไม่ได้เรื่องขณะที่พูด เธอจับสังเกตการเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าของเซิ่งถิงเชินแม้ปกติตอนเซิ่งถิงเชินมาร่วมงานรวมตัว จะใช้เวลากับทุกคนอย่างสงบสุข แต่ในใจพวกเขาต่างรู้ดี เซิ่งถิงเชินไม่ใช่คนที่เห็นแก่หน้าใครทั้งนั้นเพราะรู้เรื่องนี้ดี ตอนพวกเขาคบหากับเขาต้องรู้จักกาลเทศะ ไม่กล้าล่วงเกินเขาเลยสักนิดเซิ่งถิงเชินสีหน้าเรียบเฉย ทำให้อ่านอารมณ์ไม่ค่อยออกทำให้สีหมิงซานเองก็ไม่มั่นใจชายหนุ่มนำน้ำยาฆ่าเชื้อและก้านสำลีออกมาจากกล่องยา แต้มน้ำยาด้วยการกระทำแผ่วเบา แล้วพูดขึ้นช้า ๆ “หมิงซาน เรื่องหลี่อันน่า

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 573

    พอเห็นการกระทำของเขา สีหน้าหลี่เฉินเฮ่อเยือกเย็นลงทันที นิ้วมือกำแน่นโดยไม่รู้ตัว แววตามีความระแวงฉายผ่านสีหมิงซานเห็นอย่างนั้น รีบก้าวเข้าไปห้ามเขาไว้ น้ำเสียงยิ่งจริงใจ “คุณซู วันนี้อันน่าทำไม่ถูกก็จริง แต่ให้ฉันจัดการเรื่องนี้ดีกว่า ฉันจะให้คำตอบที่คุณและคุณเอเวอลินพอใจแน่นอน ได้ไหมคะ? วันนี้คุณเพิ่งมาครั้งแรก ไม่สามารถดูแลคุณให้ดี เป็นเพราะฉันทำหน้าที่ไม่ดีพอเอง ฉันต้องขอโทษคุณด้วยค่ะ”แม้สีหมิงซานเพิ่งเคยเจอซูชิงจือครั้งแรก แต่ได้ยินชื่อเสียงเขามานานแล้ว สามารถคบหากับเซิ่งถิงเชินได้แน่นแฟ้นขนาดนี้ ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นเขาเริ่มจากเป็นหมากตัวหนึ่งที่ไม่สะดุดตาของตระกูลอัน จนมาถึงวันนี้ที่แม้แต่ตระกูลอันยังต้องเกรงใจเขา ฝีมือและความสามารถของเขา ไม่ใช่สิ่งที่หลี่เฉินเฮ่อจะเทียบได้แน่นอนที่ผ่านมาเขาไม่เคยร่วมงานส่วนตัวของชนชั้นสูงในเมืองจิงเลย แต่วันนี้กลับมาร่วมงาน ทำให้สีหมิงซานแปลกใจมากตอนนี้เขาปกป้องเอเวอลินขนาดนี้ ยิ่งทำให้เธอสงสัยว่าตกลงทั้งสองคนเกี่ยวข้องกันยังไง ถ้าเอเวอลินไม่ใช่คนของเซิ่งถิงเชิน เธอยังนึกว่าซูชิงจือชอบเอเวอลินซูชิงจือเหลือบมองสีหมิงซ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status