分享

บทที่ 3

作者: นิรนาม
วันต่อมาฉันเอากล่องเก็บเถ้ากระดูกของลูกมายังสุสานที่เลือกไว้เรียบร้อย เตรียมฝังเถ้ากระดูกของลูกไว้ที่นี่

ฉันไม่ได้บอกลู่อวี่

ในความคิดของฉัน เขาคือฆาตกรที่ฆ่าลูกทางอ้อม มีแต่จะทำให้การไปเกิดใหม่ของลูกต้องมัวหมองเปล่าๆ

แต่คิดไม่ถึงว่าบนโลกมีเรื่องบังเอิญขนาดนี้ ฉันเจอลู่อวี่กับหลินจือจือที่สุสาน

“อาอวี่ นายว่าเราฝังเสี่ยวฮวาไว้ตรงไหนดี? ได้ยินว่าถ้าทำพิธีฝังสุนัขเหมือนคน ชาติหน้ามันจะได้เกิดเป็นคน เราต้องเลือกหลุมศพให้ถูกต้องตามหลักฮวงจุ้ยนะ”

หลินจือจือกอดกล่องเก็บเถ้ากระดูกไว้แนบอก เอาแต่พูดกับลู่อวี่ไม่หยุด

ตอนแรกฉันไม่อยากสนใจพวกเขา แต่ลู่อวี่ดันเห็นฉัน

เขาขมวดคิ้ว ดวงตาฉายแววหงุดหงิดเล็กน้อย เหมือนฉันเป็นสิ่งสกปรกติดตัวเขายังไงยังงั้น

“เธอมาที่นี่ทำไม?”

เมื่อวานลู่อวี่บอกฉันว่าสุนัขของหลินจือจือตาย เขาก็เลยคิดว่าฉันตามเขามาที่นี่

ฉันจะหันหลังเดินออกไป เพราะไม่อยากคุยกับเขา

ทว่าหลินจือจือตีหน้าเศร้าแล้วรั้งฉันไว้

“พี่หลี เมื่อวานสุนัขที่ฉันเลี้ยงมาจนโตตาย มันเหมือนคนในครอบครัวฉัน ฉันเสียใจมาก ก็เลยโทรหาอาอวี่ วันนี้เขามาฝังกระดูกของมันเป็นเพื่อนฉัน พี่อย่าโกรธเขาเลยนะ”

ฉันดูออกว่าหลินจือจือแอ๊บอ่อนแอน่าสงสาร ก่อนหน้านี้ฉันไม่ได้เปิดเผยธาตุแท้ของเธอ เพราะเธอทำงานอยู่ที่บริษัทของลู่อวี่ น่าเสียดายที่ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์จัดการเธอ

“ทำไม จะให้ฉันจุดธูปไหว้มันเหรอ?”

“หลีหยาง ทำไมพูดแบบนี้ จะประชดกันทำไม?”

ลู่อวี่ดึงหลินจือจือไปหลบด้านหลังตัวเอง ทำเหมือนฉันเป็นสัตว์ประหลาดดุร้ายยังไงยังงั้น

ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันต้องเสียใจแล้วทะเลาะกับเขาแน่ๆ แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากพูดกับเขาสักนิด

ฉันหันหลังกลับมา ไม่ได้ตอบเขา

หลินจือจือดึงแขนเสื้อลู่อวี่

“อาอวี่ เราไปหาหลุมศพก่อนดีกว่า พี่หลีอาจจะแค่เป็นห่วงนายก็ได้”

ทว่าครั้งนี้ลู่อวี่ไม่ฟังหลินจือจือ น้อยครั้งที่เขาจะทำแบบนี้ และเป็นครั้งแรกที่เขาพูดกับฉันด้วยเสียงอ่อนโยน

“เรื่องวันเกิดเล่อเล่อเป็นความผิดฉันเอง เดี๋ยวฉันกลับไปขอโทษเล่อเล่อ ฉันสาบานเลยว่าระหว่างฉันกับจือจือไม่มีอะไร เธออย่าโกรธฉันเลยนะ?”

จนถึงตอนนี้เขายังเข้าใจว่าฉันหึงจนงอน เขาเลยยอมลดอีโก้และขอโทษฉัน

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันคงใจอ่อนให้อภัยเขาแล้ว

แต่ครั้งนี้ คนที่ลู่อวี่ต้องขอโทษจริงๆ ได้จากโลกนี้ไปแล้ว

ฉันก็ไม่ให้อภัยเขาเหมือนกัน ไม่มีวันให้อภัยเด็ดขาด

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP

最新章節

  • หย่าสิ้นรัก   บทที่ 7

    หลังตัดสินใจแยกทางกับลู่อวี่ ฉันขึ้นเครื่องบินไปชมทางช้างเผือกและชมดวงดาวที่ทะเลทรายโกบีอันกว้างใหญ่นี่คือความฝันของลูก เขาชอบเรื่องอวกาศเรื่องดาราศาสตร์มากวันเกิดวันนั้น เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นฝนดาวตกในทุ่งกว้าง แต่คิดไม่ถึงว่าที่นั่นจะเป็นที่สุดท้ายในชีวิตเขาฉันจะทำให้ฝันเขาเป็นจริงลู่อวี่เซ็นสัญญาหย่าแล้วส่งมาให้ฉันอาจเป็นเพราะรู้สึกผิด เขาจึงร่างสัญญาขึ้นมาใหม่อีกหนึ่งฉบับ ยกทรัพย์สินเกือบทั้งหมดให้ฉันฉันก็รับไว้อย่างไม่เกรงใจเหมือนกันวินาทีที่ฉันเซ็นชื่อเสร็จ ฉันรู้สึกโล่งมาก รู้สึกว่าหลุดพ้นแล้วจริงๆถึงเวลากลับไปแล้วล่ะฉันจะเล่าทุกอย่างที่เห็นระหว่างทางให้ลูกฟัง ให้เขารู้ว่าแม่ทำให้ฝันของเขาเป็นจริงแล้วเพิ่งลงเครื่อง เลขาของลู่อวี่ก็โทรมา“คุณหลี รีบมาที่โรงพยาบาลด่วน ประธานลู่เกิดอุบัติเหตุ”เลขาอธิบายทางโทรศัพท์ ตั้งแต่ฉันแยกทางกับลู่อวี่ เขาก็เปลี่ยนไปเหมือนคนละคนเขาไม่ไปบริษัทเลย ขังตัวเองอยู่ในห้องและเอาแต่ดื่มเหล้า สถานที่เพียงแห่งเดียวที่เขาไปคือสุสานของลูก เขานั่งอยู่ที่นั่นทั้งวัน ดื่มเหล้าจนเมามาย โดนคนร้องเรียนหลายคน แถมยังเคยโดนจับไปสถานีตำรว

  • หย่าสิ้นรัก   บทที่ 6

    ความเศร้าและความเจ็บปวดในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาถูกระบายออกมาจนหมดฉันเสียดายชีวิตของลูกมากตอนลูกตาย พ่อของเขากลับอยู่กับผู้หญิงคนอื่น เพราะสุนัขของเธอตายเป็นเรื่องที่ตลกสุดๆหลินจือจือทนเห็นฉันตำหนิลู่อวี่ไม่ได้ เธอมายืนด้านหน้าเขาแล้วพูดว่า“เมื่อคืนอาอวี่ไม่รู้ว่าเล่อเล่อหอบกำเริบ คนเป็นพ่ออย่างเขาก็เสียใจมากเหมือนกัน ทำไมพี่ยังตำหนิเขาอีก?”หลินจือจือจะพูดต่อ แต่โดนลู่อวี่ผลักออกไป“พอแล้ว เธอเลิกพูดได้แล้ว!”หลินจือจือเกือบล้ม ใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยอกน้อยใจ“อาอวี่ ฉันทนเห็นนายโดนพี่หลีตำหนิไม่ได้ เธอ......”เป็นครั้งแรกที่ลู่อวี่ไม่หันไปมองหลินจือจือ เขาเอาแต่จ้องตาฉัน พูดออกมาอย่างเจ็บปวด“ขอโทษ ฉันไม่รู้ว่าลูกหอบกำเริบ เมื่อก่อนฉันคิดว่าเขายังเด็ก ยังมีเวลาอยู่กับเขาอีกนาน ฉันไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ ฉันนึกว่าเธอแค่งอนเฉยๆ”เมื่อก่อนฉันงอนเขาเพราะหลินจือจือจำได้ว่าครั้งหนึ่งฉันกับลูกเอาอาหารไปให้ลู่อวี่ที่บริษัทพอเปิดประตูเข้าไป ฉันเห็นเขากำลังกินอาหารเที่ยงกับหลินจือจือ ทั้งสองคนนั่งชิดกันมาก แทบจะเบียดกันแล้วตอนนั้นความโกรธของฉันพุ่งปรี๊ดถึงขีดสุด แต่ส

  • หย่าสิ้นรัก   บทที่ 5

    “นายว่าอะไรนะ ป้ายหลุมศพใคร?”ลู่อวี่ถึงกับช็อก มองคนงานด้วยความตกตะลึงคนงานงงเล็กน้อย“ลู่เล่อหยาง ลูกชายของคุณหลีไงครับ พวกคุณเป็นเพื่อนของคุณหลีเหรอ?”ลู่อวี่เซเล็กน้อย ดวงตาสองข้างจ้องชื่อบนป้ายหลุมศพ เหมือนต้องการจับผิดยังไงยังงั้นแต่กลับไม่เป็นไปตามที่เขาคิดไว้บนป้ายหลุมศพสลักชื่อลู่เล่อหยางไว้อย่างชัดเจนมันคือชื่อสกุลของลูกชายตอนนี้ฉันโกยเถ้ากระดูกที่มีเศษฝุ่นเศษดินปะปนอยู่ใส่กล่องเรียบร้อยแล้ว ใช้มือสองข้างที่เต็มไปด้วยเลือดกอดมันไว้แนบอก ไม่ยอมให้ใครแตะต้องมันดวงตาลู่อวี่แดงก่ำ ถามฉันเสียงดัง“หลีหยาง ทำไมเธอไม่บอกฉันว่าลูกตาย ทำไม?!”ดวงตาหลินจือจือฉายแววตื่นตระหนกเล็กน้อย เธอรีบเดินไปจับมือเขา“อาอวี่ เรื่องนี้......”แต่ครั้งนี้ลู่อวี่ไม่ชายตามองเธอสักนิด เขาสะบัดมือเธอออกทันที“ฉันเป็นพ่อของเขา แต่ฉันไม่มีโอกาสเห็นหน้าเขาเป็นครั้งสุดท้ายด้วยซ้ำ ถ้าไม่บังเอิญเจอเธอวันนี้ เธอคงไม่บอกฉันด้วยใช่ไหมว่าฝังเขาไว้ที่ไหน!”ตั้งแต่บริษัทของลู่อวี่เข้าที่เข้าทาง เขาก็ใจเย็นมาตลอดเป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นเขาตะโกนถามเหมือนคนเสียสติแบบนี้แต่ฉันกลับไม่รู้สึกอะไรเลย

  • หย่าสิ้นรัก   บทที่ 4

    ท่าทีเฉยเมยของฉันทำให้เขาโมโหมาก“สรุปว่าเธอโกรธฉันเรื่องอะไร? ฉันอธิบายไปหลายครั้งแล้ว จือจือเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ ไม่รู้จักใคร เธอติดต่อฉันได้คนเดียว ถ้าไม่โทรหาฉัน แล้วจะให้โทรหาใคร?”“เล่อเล่อเป็นเด็ก งอแงเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว แต่เธอโตแล้ว ทำไมยังงี่เง่าอีก?”“เธอจะเอายังไงกันแน่?”สิ่งที่เขาพูดออกมา ทำให้ฉันรู้สึกตลกมากหลินจือจือโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว เธอไม่มีทักษะการเข้าสังคมเลยเหรอ ไม่มีเพื่อนร่วมงานที่บริษัทเลยเหรอ?ที่บอกว่ารู้จักลู่อวี่แค่คนเดียว เพราะมีจุดประสงค์อื่นต่างหาก เธอแค่อยากอยู่กับเขาตามลำพังเท่านั้นเองส่วนลู่อวี่ เขารู้แต่แกล้งทำเป็นไม่รู้หรือเปล่า คงมีแต่ตัวเขาเท่านั้นที่รู้“ฉันต้องการหย่ากับนาย โดยเร็วที่สุด”ฉันตอบเสียงเรียบลู่อวี่โมโหจนพูดอะไรไม่ออกขณะนั้นหลินจือจือเหลือบมาเห็นกล่องเก็บเถ้ากระดูกที่ฉันวางไว้บนหลุมศพ ยังไม่ทันได้เอาลงไปฝัง เธอจึงหยิบมันขึ้นมา“อาอวี่ ฉันอยากฝังเสี่ยวฮวาไว้ตรงนี้”จากนั้นเธอหันมามองฉัน ใบหน้าเธอมีรอยยิ้ม แต่ฉันรู้สึกว่าเธอเหมือนงูพิษน่ากลัว ทำให้ขนลุกไปทั้งตัว“พี่หลี เสี่ยวฮวาตายแล้ว พี่อย่าเอากล่องเก็บเถ้ากระ

  • หย่าสิ้นรัก   บทที่ 3

    วันต่อมาฉันเอากล่องเก็บเถ้ากระดูกของลูกมายังสุสานที่เลือกไว้เรียบร้อย เตรียมฝังเถ้ากระดูกของลูกไว้ที่นี่ฉันไม่ได้บอกลู่อวี่ในความคิดของฉัน เขาคือฆาตกรที่ฆ่าลูกทางอ้อม มีแต่จะทำให้การไปเกิดใหม่ของลูกต้องมัวหมองเปล่าๆแต่คิดไม่ถึงว่าบนโลกมีเรื่องบังเอิญขนาดนี้ ฉันเจอลู่อวี่กับหลินจือจือที่สุสาน“อาอวี่ นายว่าเราฝังเสี่ยวฮวาไว้ตรงไหนดี? ได้ยินว่าถ้าทำพิธีฝังสุนัขเหมือนคน ชาติหน้ามันจะได้เกิดเป็นคน เราต้องเลือกหลุมศพให้ถูกต้องตามหลักฮวงจุ้ยนะ”หลินจือจือกอดกล่องเก็บเถ้ากระดูกไว้แนบอก เอาแต่พูดกับลู่อวี่ไม่หยุดตอนแรกฉันไม่อยากสนใจพวกเขา แต่ลู่อวี่ดันเห็นฉันเขาขมวดคิ้ว ดวงตาฉายแววหงุดหงิดเล็กน้อย เหมือนฉันเป็นสิ่งสกปรกติดตัวเขายังไงยังงั้น“เธอมาที่นี่ทำไม?”เมื่อวานลู่อวี่บอกฉันว่าสุนัขของหลินจือจือตาย เขาก็เลยคิดว่าฉันตามเขามาที่นี่ฉันจะหันหลังเดินออกไป เพราะไม่อยากคุยกับเขาทว่าหลินจือจือตีหน้าเศร้าแล้วรั้งฉันไว้“พี่หลี เมื่อวานสุนัขที่ฉันเลี้ยงมาจนโตตาย มันเหมือนคนในครอบครัวฉัน ฉันเสียใจมาก ก็เลยโทรหาอาอวี่ วันนี้เขามาฝังกระดูกของมันเป็นเพื่อนฉัน พี่อย่าโกรธเขาเลยนะ”ฉ

  • หย่าสิ้นรัก   บทที่ 2

    ฉันให้เพื่อนอย่างซ่งเยว่ช่วยร่างสัญญาหย่าและกำหนดข้อตกลงที่ฉันต้องการยังจำได้ว่าตอนที่ซ่งเยว่เจอลู่อวี่ครั้งแรก เธอเคยพูดหยอกเขาว่า “ถ้านายกล้าทำให้หยางหยางเสียใจ ทนายอย่างฉันไม่ปล่อยนายไว้แน่”ลู่อวี่รับปากอย่างจริงจัง เขาบอกว่าเธอไม่มีโอกาสนั้นแน่นอนตอนนั้นฉันก็ไม่คิดว่าจะมีวันนี้เหมือนกันแต่กาลเวลาก็พาเรามาถึงจุดนี้ฉันกลับมาบ้านพร้อมกับสัญญาหย่าและกล่องเก็บเถ้ากระดูกของลูกที่กอดไว้แนบอกเมื่อเปิดประตู รองเท้าแตะของลูก ของเล่นที่กระจายอยู่บนพื้น ภาพถ่ายตอนอายุครบหนึ่งขวบที่อยู่บนโต๊ะ......ทุกสิ่งทุกอย่างในบ้านยังเหมือนเดิม ราวกับว่าอีกเดี๋ยวลูกก็จะวิ่งมากอดฉัน เรียกฉันว่าแม่ด้วยเสียงใสๆแต่กล่องเก็บเถ้ากระดูกอันเย็นเฉียบที่อยู่ในอ้อมแขนบอกฉันว่าลูกตายแล้วจริงๆตายในวันเกิดที่เขาตั้งหน้าตั้งตานับวันรอฉันลูบภาพถ่ายของลูกที่อยู่ในมือแล้วโทรหาลู่อวี่อีกครั้ง ครั้งนี้คนที่รับสายก็ยังเป็นหลินจือจือ“อาอวี่ยังไม่ตื่นเลย เมื่อคืนเขาไม่ได้นอนทั้งคืน ปลุกเขาตอนนี้คงไม่ดีเท่าไร มีเรื่องอะไรบอกฉันก็ได้”เมื่อก่อนลู่อวี่เลิกงานกลับมาบ้าน พอหัวถึงหมอนก็หลับเลยเหมือนกันเขาทำงานห

  • หย่าสิ้นรัก   บทที่ 1

    ที่แท้เรื่องด่วนของลู่อวี่ก็คือสุนัขที่หลินจือจือเลี้ยงไว้ตาย เธอคือรักแรกของเขา เขาแค่เป็นห่วงเธอเท่านั้นเองนี่คือสาเหตุที่เขาออกไป นี่คือสาเหตุที่เขาไม่รับสายฉันหลังวางสาย ฉันจัดการเรื่องงานศพของลูกอย่างเหม่อลอย ไร้อารมณ์ ไร้ความรู้สึกราวกับหุ่นเชิดตอนได้รับกล่องเก็บเถ้ากระดูกของลูก ฉันก็ยัง

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status