Short
หย่าสิ้นรัก

หย่าสิ้นรัก

作者:  นิรนาม已完成
語言: Thai
goodnovel4goodnovel
7章節
94閱讀量
閱讀
加入書架

分享:  

檢舉
作品概覽
目錄
掃碼在 APP 閱讀

故事簡介

ความรักทรมาน

น้ำเน่า

มือที่สาม

ความลำเอียง/ความเห็นแก่ตัว

ชายชั่ว

การแต่งงาน

อารมณ์ครอบครัว

การเสียใจภายหลัง

วันเกิดลูกชายอายุครบห้าขวบ เราสามคนพ่อแม่ลูกไปดูฝนดาวตกด้วยกัน ระหว่างที่กำลังดูฝนดาวตกกันอยู่ จู่ๆ มีคนโทรหาสามีฉัน จากนั้นเขาก็รีบออกไปทันที อาการหอบหืดของลูกกำเริบกลางดึก ยาที่มีก็อยู่ในรถของสามี ฉันอุ้มลูกวิ่งไปมาอย่างทุลักทุเลในทุ่งกว้างที่ร้างผู้คน โทรหาสามีครั้งแล้วครั้งเล่า แต่สามีกลับส่งข้อความมาอย่างไร้เยื่อใยว่า “ฉันมีเรื่องด่วน อย่าเพิ่งโทรมากวน” เช้าวันรุ่งขึ้น ในที่สุดสามีก็รับสายฉันสักที แต่เสียงที่ได้ยินดันเป็นเสียงรักแรกของสามี “เมื่อคืนสุนัขฉันป่วยตายกะทันหัน อาอวี่กลัวฉันเศร้าก็เลยอยู่เป็นเพื่อนฉันทั้งคืน เขาเพิ่งจะหลับไปเมื่อกี้นี้เอง ถ้าพี่มีเรื่องอะไร บอกฉันไว้ก่อนก็ได้” ฉันลูบใบหน้าเขียวคล้ำของลูก “บอกเขาว่าเราหย่ากัน”

查看更多

第 1 章

บทที่ 1

ที่แท้เรื่องด่วนของลู่อวี่ก็คือสุนัขที่หลินจือจือเลี้ยงไว้ตาย เธอคือรักแรกของเขา เขาแค่เป็นห่วงเธอเท่านั้นเอง

นี่คือสาเหตุที่เขาออกไป นี่คือสาเหตุที่เขาไม่รับสายฉัน

หลังวางสาย ฉันจัดการเรื่องงานศพของลูกอย่างเหม่อลอย ไร้อารมณ์ ไร้ความรู้สึกราวกับหุ่นเชิด

ตอนได้รับกล่องเก็บเถ้ากระดูกของลูก ฉันก็ยังอยู่ในอาการเหม่อลอย

ฉันงงไปหมด เด็กน้อยที่กระซิบข้างหูฉันอย่างออดอ้อน เอาแต่เรียกฉันว่าแม่ๆๆ เมื่อวานนี้ ทำไมวันนี้ถึงกลายเป็นกล่องเล็กๆ ใบนี้แล้ว

ครอบครัวและเพื่อนที่อยู่ในงานศพพากันปลอบฉัน ในขณะเดียวกันน้ำเสียงพวกเขาก็ดูไม่พอใจลู่อวี่เป็นอย่างมาก ตำหนิว่าคนเป็นพ่ออย่างเขาไม่มางานศพลูกชายด้วยซ้ำ ถึงมีเรื่องสำคัญขนาดไหนก็ควรมางานศพลูกก่อน

ลู่อวี่เป็นนักธุรกิจหนุ่มมากความสามารถ โดดเด่นที่สุดในเมืองนี้ เขางานยุ่งเป็นปกติอยู่แล้ว ทุกคนจึงคิดว่าเขาติดงาน

แต่หลินจือจือเพิ่งโพสต์เมื่อหนึ่งนาทีที่แล้ว เป็นภาพที่ลู่อวี่กำลังหลับอยู่ พร้อมกับข้อความว่า “ขอบคุณใครบางคนที่อยู่เคียงข้างฉัน ทำให้ฉันผ่านความเสียใจมาได้ นายไม่ได้นอนทั้งคืน คงเหนื่อยแย่เลย พักผ่อนให้เต็มที่นะ”

ใช้ชีวิตกับลู่อวี่มาแปดปี ทุกคนบอกว่าเราผ่านอาถรรพ์เจ็ดปีมาได้แล้ว ต้องได้อยู่ด้วยกันตลอดชีวิตแน่นอน

แต่วันนี้ความจริงอันโหดร้ายบอกฉันว่าสุดท้ายความรักแปดปีไม่มีค่าอะไรเลย

ฉันกับลู่อวี่รู้จักกันตอนที่เขาเพิ่งเริ่มทำธุรกิจ ฉันผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดในชีวิตมาพร้อมกับเขา

วันแต่งงานเขาจับมือฉันแน่น พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “เธอคือคนที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของฉัน”

ฉันจำประโยคนี้ได้ขึ้นใจ ฉันทิ้งโอกาสที่จะได้ทำงานสร้างเนื้อสร้างตัวไปพร้อมกับเขา ยอมเป็นแม่บ้านดูแลครอบครัวเพื่อเขา

เมื่อกลับมาถึงบ้าน เขาจะได้กินอาหารที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ เสื้อผ้าที่เขาใส่ออกไปทำงานตอนเช้า ก็เป็นชุดที่ฉันเตรียมไว้ให้เขาล่วงหน้าหนึ่งคืน

หลังคลอดลูกชาย ฉันก็เป็นคนเลี้ยงลูกเอง ดูแลทุกเรื่องที่เกี่ยวกับลูก

แม้รู้สึกอึดอัดใจขนาดไหน ฉันก็ไม่เคยบ่นสักคำ

หลายปีที่ผ่านมา ฉันเห็นบริษัทเขาเติบโตขึ้นเรื่อยๆ เขาก็งานยุ่งขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน

ทุกครั้งที่ลูกงอแงหาพ่อ ฉันจะปลอบลูกว่าพ่อเป็นยอดมนุษย์ ต้องออกไปสู้กับคนไม่ดี เราต้องเข้าใจพ่อนะ

ฉันนึกว่ารอให้บริษัทของลู่อวี่มั่นคงขึ้นก็น่าจะโอเค เราสามคนพ่อแม่ลูกยังมีเวลาอีกเยอะ ไม่ต้องรีบร้อนก็ได้

จนกระทั่งหลินจือจือรักแรกของลู่อวี่กลับมาจากต่างประเทศ มาเป็นเลขาของเขา ทั้งสองคนเข้างานและเลิกงานพร้อมกัน ไม่ว่าจะไปทำงานต่างจังหวัดหรือไปงานเลี้ยง จะมีหลินจือจืออยู่ข้างๆ ลู่อวี่เสมอ

ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคืนที่เขากลับมาบ้าน ฉันแอบได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ บนเสื้อเชิ้ตของเขาด้วย

เมื่อเจอคำถามของฉัน เขาบอกว่าหลินจือจือเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ ไม่รู้จักใคร ด้วยความที่เขาเป็นเพื่อนกับเธอ ก็เลยให้เธอมาทำงานด้วย

ฉันเลือกที่จะเชื่อเขา

เพราะเขาเคยบอกว่าฉันกับลูกคือคนที่เขารักและเป็นห่วงที่สุดในชีวิต

แต่ฉันดันลืมประโยคหนึ่งที่บอกว่าใจคนไม่แน่นอน

ตอนนี้ถึงเวลายอมรับความจริงแล้วล่ะ

展開
下一章
下載

最新章節

更多章節
暫無評論。
7 章節
บทที่ 1
ที่แท้เรื่องด่วนของลู่อวี่ก็คือสุนัขที่หลินจือจือเลี้ยงไว้ตาย เธอคือรักแรกของเขา เขาแค่เป็นห่วงเธอเท่านั้นเองนี่คือสาเหตุที่เขาออกไป นี่คือสาเหตุที่เขาไม่รับสายฉันหลังวางสาย ฉันจัดการเรื่องงานศพของลูกอย่างเหม่อลอย ไร้อารมณ์ ไร้ความรู้สึกราวกับหุ่นเชิดตอนได้รับกล่องเก็บเถ้ากระดูกของลูก ฉันก็ยังอยู่ในอาการเหม่อลอยฉันงงไปหมด เด็กน้อยที่กระซิบข้างหูฉันอย่างออดอ้อน เอาแต่เรียกฉันว่าแม่ๆๆ เมื่อวานนี้ ทำไมวันนี้ถึงกลายเป็นกล่องเล็กๆ ใบนี้แล้วครอบครัวและเพื่อนที่อยู่ในงานศพพากันปลอบฉัน ในขณะเดียวกันน้ำเสียงพวกเขาก็ดูไม่พอใจลู่อวี่เป็นอย่างมาก ตำหนิว่าคนเป็นพ่ออย่างเขาไม่มางานศพลูกชายด้วยซ้ำ ถึงมีเรื่องสำคัญขนาดไหนก็ควรมางานศพลูกก่อนลู่อวี่เป็นนักธุรกิจหนุ่มมากความสามารถ โดดเด่นที่สุดในเมืองนี้ เขางานยุ่งเป็นปกติอยู่แล้ว ทุกคนจึงคิดว่าเขาติดงานแต่หลินจือจือเพิ่งโพสต์เมื่อหนึ่งนาทีที่แล้ว เป็นภาพที่ลู่อวี่กำลังหลับอยู่ พร้อมกับข้อความว่า “ขอบคุณใครบางคนที่อยู่เคียงข้างฉัน ทำให้ฉันผ่านความเสียใจมาได้ นายไม่ได้นอนทั้งคืน คงเหนื่อยแย่เลย พักผ่อนให้เต็มที่นะ”ใช้ชีวิตกับลู่อวี่มาแปดปี
閱讀更多
บทที่ 2
ฉันให้เพื่อนอย่างซ่งเยว่ช่วยร่างสัญญาหย่าและกำหนดข้อตกลงที่ฉันต้องการยังจำได้ว่าตอนที่ซ่งเยว่เจอลู่อวี่ครั้งแรก เธอเคยพูดหยอกเขาว่า “ถ้านายกล้าทำให้หยางหยางเสียใจ ทนายอย่างฉันไม่ปล่อยนายไว้แน่”ลู่อวี่รับปากอย่างจริงจัง เขาบอกว่าเธอไม่มีโอกาสนั้นแน่นอนตอนนั้นฉันก็ไม่คิดว่าจะมีวันนี้เหมือนกันแต่กาลเวลาก็พาเรามาถึงจุดนี้ฉันกลับมาบ้านพร้อมกับสัญญาหย่าและกล่องเก็บเถ้ากระดูกของลูกที่กอดไว้แนบอกเมื่อเปิดประตู รองเท้าแตะของลูก ของเล่นที่กระจายอยู่บนพื้น ภาพถ่ายตอนอายุครบหนึ่งขวบที่อยู่บนโต๊ะ......ทุกสิ่งทุกอย่างในบ้านยังเหมือนเดิม ราวกับว่าอีกเดี๋ยวลูกก็จะวิ่งมากอดฉัน เรียกฉันว่าแม่ด้วยเสียงใสๆแต่กล่องเก็บเถ้ากระดูกอันเย็นเฉียบที่อยู่ในอ้อมแขนบอกฉันว่าลูกตายแล้วจริงๆตายในวันเกิดที่เขาตั้งหน้าตั้งตานับวันรอฉันลูบภาพถ่ายของลูกที่อยู่ในมือแล้วโทรหาลู่อวี่อีกครั้ง ครั้งนี้คนที่รับสายก็ยังเป็นหลินจือจือ“อาอวี่ยังไม่ตื่นเลย เมื่อคืนเขาไม่ได้นอนทั้งคืน ปลุกเขาตอนนี้คงไม่ดีเท่าไร มีเรื่องอะไรบอกฉันก็ได้”เมื่อก่อนลู่อวี่เลิกงานกลับมาบ้าน พอหัวถึงหมอนก็หลับเลยเหมือนกันเขาทำงานห
閱讀更多
บทที่ 3
วันต่อมาฉันเอากล่องเก็บเถ้ากระดูกของลูกมายังสุสานที่เลือกไว้เรียบร้อย เตรียมฝังเถ้ากระดูกของลูกไว้ที่นี่ฉันไม่ได้บอกลู่อวี่ในความคิดของฉัน เขาคือฆาตกรที่ฆ่าลูกทางอ้อม มีแต่จะทำให้การไปเกิดใหม่ของลูกต้องมัวหมองเปล่าๆแต่คิดไม่ถึงว่าบนโลกมีเรื่องบังเอิญขนาดนี้ ฉันเจอลู่อวี่กับหลินจือจือที่สุสาน“อาอวี่ นายว่าเราฝังเสี่ยวฮวาไว้ตรงไหนดี? ได้ยินว่าถ้าทำพิธีฝังสุนัขเหมือนคน ชาติหน้ามันจะได้เกิดเป็นคน เราต้องเลือกหลุมศพให้ถูกต้องตามหลักฮวงจุ้ยนะ”หลินจือจือกอดกล่องเก็บเถ้ากระดูกไว้แนบอก เอาแต่พูดกับลู่อวี่ไม่หยุดตอนแรกฉันไม่อยากสนใจพวกเขา แต่ลู่อวี่ดันเห็นฉันเขาขมวดคิ้ว ดวงตาฉายแววหงุดหงิดเล็กน้อย เหมือนฉันเป็นสิ่งสกปรกติดตัวเขายังไงยังงั้น“เธอมาที่นี่ทำไม?”เมื่อวานลู่อวี่บอกฉันว่าสุนัขของหลินจือจือตาย เขาก็เลยคิดว่าฉันตามเขามาที่นี่ฉันจะหันหลังเดินออกไป เพราะไม่อยากคุยกับเขาทว่าหลินจือจือตีหน้าเศร้าแล้วรั้งฉันไว้“พี่หลี เมื่อวานสุนัขที่ฉันเลี้ยงมาจนโตตาย มันเหมือนคนในครอบครัวฉัน ฉันเสียใจมาก ก็เลยโทรหาอาอวี่ วันนี้เขามาฝังกระดูกของมันเป็นเพื่อนฉัน พี่อย่าโกรธเขาเลยนะ”ฉ
閱讀更多
บทที่ 4
ท่าทีเฉยเมยของฉันทำให้เขาโมโหมาก“สรุปว่าเธอโกรธฉันเรื่องอะไร? ฉันอธิบายไปหลายครั้งแล้ว จือจือเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ ไม่รู้จักใคร เธอติดต่อฉันได้คนเดียว ถ้าไม่โทรหาฉัน แล้วจะให้โทรหาใคร?”“เล่อเล่อเป็นเด็ก งอแงเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว แต่เธอโตแล้ว ทำไมยังงี่เง่าอีก?”“เธอจะเอายังไงกันแน่?”สิ่งที่เขาพูดออกมา ทำให้ฉันรู้สึกตลกมากหลินจือจือโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว เธอไม่มีทักษะการเข้าสังคมเลยเหรอ ไม่มีเพื่อนร่วมงานที่บริษัทเลยเหรอ?ที่บอกว่ารู้จักลู่อวี่แค่คนเดียว เพราะมีจุดประสงค์อื่นต่างหาก เธอแค่อยากอยู่กับเขาตามลำพังเท่านั้นเองส่วนลู่อวี่ เขารู้แต่แกล้งทำเป็นไม่รู้หรือเปล่า คงมีแต่ตัวเขาเท่านั้นที่รู้“ฉันต้องการหย่ากับนาย โดยเร็วที่สุด”ฉันตอบเสียงเรียบลู่อวี่โมโหจนพูดอะไรไม่ออกขณะนั้นหลินจือจือเหลือบมาเห็นกล่องเก็บเถ้ากระดูกที่ฉันวางไว้บนหลุมศพ ยังไม่ทันได้เอาลงไปฝัง เธอจึงหยิบมันขึ้นมา“อาอวี่ ฉันอยากฝังเสี่ยวฮวาไว้ตรงนี้”จากนั้นเธอหันมามองฉัน ใบหน้าเธอมีรอยยิ้ม แต่ฉันรู้สึกว่าเธอเหมือนงูพิษน่ากลัว ทำให้ขนลุกไปทั้งตัว“พี่หลี เสี่ยวฮวาตายแล้ว พี่อย่าเอากล่องเก็บเถ้ากระ
閱讀更多
บทที่ 5
“นายว่าอะไรนะ ป้ายหลุมศพใคร?”ลู่อวี่ถึงกับช็อก มองคนงานด้วยความตกตะลึงคนงานงงเล็กน้อย“ลู่เล่อหยาง ลูกชายของคุณหลีไงครับ พวกคุณเป็นเพื่อนของคุณหลีเหรอ?”ลู่อวี่เซเล็กน้อย ดวงตาสองข้างจ้องชื่อบนป้ายหลุมศพ เหมือนต้องการจับผิดยังไงยังงั้นแต่กลับไม่เป็นไปตามที่เขาคิดไว้บนป้ายหลุมศพสลักชื่อลู่เล่อหยางไว้อย่างชัดเจนมันคือชื่อสกุลของลูกชายตอนนี้ฉันโกยเถ้ากระดูกที่มีเศษฝุ่นเศษดินปะปนอยู่ใส่กล่องเรียบร้อยแล้ว ใช้มือสองข้างที่เต็มไปด้วยเลือดกอดมันไว้แนบอก ไม่ยอมให้ใครแตะต้องมันดวงตาลู่อวี่แดงก่ำ ถามฉันเสียงดัง“หลีหยาง ทำไมเธอไม่บอกฉันว่าลูกตาย ทำไม?!”ดวงตาหลินจือจือฉายแววตื่นตระหนกเล็กน้อย เธอรีบเดินไปจับมือเขา“อาอวี่ เรื่องนี้......”แต่ครั้งนี้ลู่อวี่ไม่ชายตามองเธอสักนิด เขาสะบัดมือเธอออกทันที“ฉันเป็นพ่อของเขา แต่ฉันไม่มีโอกาสเห็นหน้าเขาเป็นครั้งสุดท้ายด้วยซ้ำ ถ้าไม่บังเอิญเจอเธอวันนี้ เธอคงไม่บอกฉันด้วยใช่ไหมว่าฝังเขาไว้ที่ไหน!”ตั้งแต่บริษัทของลู่อวี่เข้าที่เข้าทาง เขาก็ใจเย็นมาตลอดเป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นเขาตะโกนถามเหมือนคนเสียสติแบบนี้แต่ฉันกลับไม่รู้สึกอะไรเลย
閱讀更多
บทที่ 6
ความเศร้าและความเจ็บปวดในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาถูกระบายออกมาจนหมดฉันเสียดายชีวิตของลูกมากตอนลูกตาย พ่อของเขากลับอยู่กับผู้หญิงคนอื่น เพราะสุนัขของเธอตายเป็นเรื่องที่ตลกสุดๆหลินจือจือทนเห็นฉันตำหนิลู่อวี่ไม่ได้ เธอมายืนด้านหน้าเขาแล้วพูดว่า“เมื่อคืนอาอวี่ไม่รู้ว่าเล่อเล่อหอบกำเริบ คนเป็นพ่ออย่างเขาก็เสียใจมากเหมือนกัน ทำไมพี่ยังตำหนิเขาอีก?”หลินจือจือจะพูดต่อ แต่โดนลู่อวี่ผลักออกไป“พอแล้ว เธอเลิกพูดได้แล้ว!”หลินจือจือเกือบล้ม ใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยอกน้อยใจ“อาอวี่ ฉันทนเห็นนายโดนพี่หลีตำหนิไม่ได้ เธอ......”เป็นครั้งแรกที่ลู่อวี่ไม่หันไปมองหลินจือจือ เขาเอาแต่จ้องตาฉัน พูดออกมาอย่างเจ็บปวด“ขอโทษ ฉันไม่รู้ว่าลูกหอบกำเริบ เมื่อก่อนฉันคิดว่าเขายังเด็ก ยังมีเวลาอยู่กับเขาอีกนาน ฉันไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ ฉันนึกว่าเธอแค่งอนเฉยๆ”เมื่อก่อนฉันงอนเขาเพราะหลินจือจือจำได้ว่าครั้งหนึ่งฉันกับลูกเอาอาหารไปให้ลู่อวี่ที่บริษัทพอเปิดประตูเข้าไป ฉันเห็นเขากำลังกินอาหารเที่ยงกับหลินจือจือ ทั้งสองคนนั่งชิดกันมาก แทบจะเบียดกันแล้วตอนนั้นความโกรธของฉันพุ่งปรี๊ดถึงขีดสุด แต่ส
閱讀更多
บทที่ 7
หลังตัดสินใจแยกทางกับลู่อวี่ ฉันขึ้นเครื่องบินไปชมทางช้างเผือกและชมดวงดาวที่ทะเลทรายโกบีอันกว้างใหญ่นี่คือความฝันของลูก เขาชอบเรื่องอวกาศเรื่องดาราศาสตร์มากวันเกิดวันนั้น เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นฝนดาวตกในทุ่งกว้าง แต่คิดไม่ถึงว่าที่นั่นจะเป็นที่สุดท้ายในชีวิตเขาฉันจะทำให้ฝันเขาเป็นจริงลู่อวี่เซ็นสัญญาหย่าแล้วส่งมาให้ฉันอาจเป็นเพราะรู้สึกผิด เขาจึงร่างสัญญาขึ้นมาใหม่อีกหนึ่งฉบับ ยกทรัพย์สินเกือบทั้งหมดให้ฉันฉันก็รับไว้อย่างไม่เกรงใจเหมือนกันวินาทีที่ฉันเซ็นชื่อเสร็จ ฉันรู้สึกโล่งมาก รู้สึกว่าหลุดพ้นแล้วจริงๆถึงเวลากลับไปแล้วล่ะฉันจะเล่าทุกอย่างที่เห็นระหว่างทางให้ลูกฟัง ให้เขารู้ว่าแม่ทำให้ฝันของเขาเป็นจริงแล้วเพิ่งลงเครื่อง เลขาของลู่อวี่ก็โทรมา“คุณหลี รีบมาที่โรงพยาบาลด่วน ประธานลู่เกิดอุบัติเหตุ”เลขาอธิบายทางโทรศัพท์ ตั้งแต่ฉันแยกทางกับลู่อวี่ เขาก็เปลี่ยนไปเหมือนคนละคนเขาไม่ไปบริษัทเลย ขังตัวเองอยู่ในห้องและเอาแต่ดื่มเหล้า สถานที่เพียงแห่งเดียวที่เขาไปคือสุสานของลูก เขานั่งอยู่ที่นั่นทั้งวัน ดื่มเหล้าจนเมามาย โดนคนร้องเรียนหลายคน แถมยังเคยโดนจับไปสถานีตำรว
閱讀更多
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status