หลงกลผัวกำมะลอ (NC 18+)

เมื่อท่านประธานหนุ่มไม่อยากถูกคุณหญิงแม่จับแต่งงานเขาเลยต้องหาแฟนหลอก ๆมาหลอกคุณหญิงแม่

"อะไรยัยแพร แกจะไม่คิดอะไรหน่อยเหรอ"

"คิดทำไมเงินตั้งสิบล้าน แค่หกเดือน อีกอย่างแค่แฟน ไม่ได้ทำอะไรกันสักหน่อย"

"เออ ฉันว่าแกไปคุยกับคุณภัทรเรื่องสโคปงานก่อนดีไหม จะได้ไม่มีปัญหากันทีหลัง"

"คุยน่ะมันแน่อยู่แล้ว อีกอย่างต้องทำสัญญาว่าจ้างด้วย ไม่ใช่หกเดือนนายอะไรนั่นเบี้ยว ฉันก็แย่สิ"

"เออๆ เดี๋ยวฉันนัดเขาไว้ให้แกแล้ว ตอนนี้อยู่ข้างล่างคอนโด แกจะให้เขาขึ้นมาเลยไหม"

"ยัยรักษา แกจะให้ฉันพาผู้ชายขึ้นคอนโดเหรอ"

"เขามากับปริ้นส์ ฉันกับปริ้นส์ก็อยู่ด้วย แกทำอะไรเขาไม่ได้หรอก...เอ๊ย...เขาทำอะไรแกไม่ได้หรอก"

"เพื่อนคุณปริ้นส์หน้าตาคงแย่มาก ถึงต้องจ้างคนมาเป็นแฟน"

"เออ...เออ...ฉันว่าแกดูเองดีกว่า ฉันไม่อยากบูลลี่ใคร"

เพื่อนแพร กลอกตามองบน...ถ้าขนาดต้องจ้างคนมาเป็นแฟนขนาดนี้ ความหล่อคงหายาก อีกอย่างที่เขาเลือกเธอ คงเพราะเธอไม่ได้สวยมาก ซึ่งน่าจะเหมาะกับเขา

ผ่านไปสิบนาที สองหนุ่มก็เข้ามาในห้องของคุณหมอสาว

"ขออนุญาตคุยกับรักษาแป๊บนะคะ"

เพื่อนแพร รีบดึงคุณหมอบุญรักษาเข้าไปคุยในห้องนอน ปล่อยให้สองหนุ่มนั่งรอตรงโซฟาห้องรับแขก

"ยัยรักษา ไหนแกบอกว่าเขาหน้าตาไม่ดี"

"ฉันบอกตอนไหน"

"ก็แกบอกว่าไม่อยากบูลลี่ไง"

"ก็ฉันไม่อยากบูลลี่จริงๆ ไม่อยากออกความเห็นเรื่องรูปร่างหน้าตา เพราะมันขึ้นอยู่กับความคิดของแต่ละคน"

"แต่แก ดูไอ้คุณภัทรนั่น หล่ออย่างกับพระเอกซีรีส์ หุ่นอย่างกับนายแบบ แล้วเขาจะเอาฉันไปเป็นแฟนปลอมใครจะเชื่อ"

"ทำไมไม่เชื่อ"

"คุณหมอรักษา แกช่วยมองหน้าฉันนะ ฉันคือยัยแว่น ตัวดำ ผอมกะหร่อง หน้าตาจืดชืด บ้านอยู่ต่างจังหวัด ลูกสาวผู้ใหญ่บ้าน แกว่าฉันเหมาะกับเขาตรงไหน ถ้าเขาจ้างฉันเป็นคนใช้ ยังจะน่าเชื่อถือกว่าอีก"

"เออ มันก็จริง"

"ยัยรักษา!"

"ฉันล้อเล่น...แฮ่ แต่ฉันว่าแกลองคุยกับคุณภัทรก่อนก็ได้ เงินสิบล้านนะแก ไหนแกบอกอยากซื้อสวนให้พ่อเพิ่มไง"

"แกเนี่ยสมเป็นเพื่อนฉันจริงๆ”

"ฉัน...รู้ใจแกใช่ไหม"

"เปล๊า...แกรู้จุดอ่อนฉัน" ก็ใช่ บุญรักษารู้จุดอ่อนของเพื่อนแพรอย่างดี ว่าเธอต้องการเงินไปซื้อสวนผลไม้ให้พ่อเธอเพิ่ม เพราะสวนที่ติดกันเขากำลังประกาศขายด่วน