สะดุดรักคุณหมอสุดหล่อ

ความเมาเป็นเหตุจึงทำให้เธอ ' เสียซิงให้ใครไม่รู้ ' แต่ก็นะ ถ้าได้ ' ปั๊วหล่อ ' แบบนี้ในชีวิตจริงคงดี ก่อนจะรีบเก็บเสื้อผ้าและออกไปก่อนที่สุดหล่อคนนี้จะตื่น แต่ใดๆคือลืม ' จีสตริงสีแดงสด '👙 เอาไว้ให้เขาดูต่างหน้า เรื่องนี้ออกแนวรักกุ๊กกิ๊ก นางเอก : โสดซิง แต่ไม่ใส ใดๆคืออยากมีปั๊วอยากเสียตัวอยู่ทุกวัน แต่ได้สมดั่งใจ เพราะเธอดันตกคุณหมอหนุ่มสุดหล่อเข้าให้เต็มประตู พระเอก : หล่อ รวย เจ้าระเบียบ เปลี่ยนผู้ช่วยเป็นว่าเล่น ใครเข้ามาทำงานด้วยก็ไม่ทน เพราะเขาไม่ชอบพวกไม่มีความรับผิดชอบ ไม่ตรงต่อเวลา แต่ดันมาสะดุดตาเข้ากับน้องสาวเพื่อนที่เคย ONS กัน ก่อนที่แม่นางจะทิ้งจีสตริงเอาไว้ให้เขาดูต่างหน้า 'กลางวัน' เป็นคุณหมอเจ้าระเบียบ คำหยาบสักคำไม่เคยพูดจุดเริ่มต้น“ โอ๊ะ ปวดฉี่จุง “พรึ่บอ๊ะ“ คายอะ หล่อจาง ผัวขา “จุ๊ปๆ“ เฮ้ย นี่เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย ““ มามะ มาเป็นผัวอีรติคนนี้ซะดีๆ สุดหล่อ เห็นแล้วน้ำเดินเลยงะ ““ อืม ทะ เธออย่ามาเล่นแบบนี้นะ ฉันขอเตือน อย่าจับ “หมับ“ ว้าวใหญ่จาง ผัวขาทำไมใหญ่จาง รติอยากด้าย อยากด้าย มาเป็นผัวรตินะค่ะ จุ๊ปๆ ““ หึ เธอเริ่มเองนะ แล้วจะหาว่าฉันไม่เตื

ตอนที่ 2 จีสตริงสีแดงสดอือหญิงสาวร่างบางลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสายของอีกวันครางในลำคอเบาๆ ในขณะที่ดวงตายังคงปิดสนิท เธอรู้สึกหนักอึ่งบริเวณเอวคอดบวกกับมันรู้สึกเจ็บเนื้อระบมตัวไปหมด ก่อนที่เปลือกตาคู่สวยจะค่อยๆเปิดออก และภาพที่เห็นตรงหน้าก็ทำให้ต้องชะงักไป โดยปกติเธอจะนอนคนเดียวตลอด แต่อยู่ๆวันนี้เธอตื่นมาพร้อมกับใครก็ไม่รู้ที่เป็นผู้ชาย หนำซ้ำร่างกายทั้งตัวยังไม่มีเสื้อผ้าปกคลุมอยู่เลยแม้แต่ชิ้นเดียว อีกทั้งเนื้อตัวก็มีแต่รอยแดงจ้ำๆอยู่เต็มไปหมด บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเมื่อคืนเธอไปโดนอะไรมา ก่อนที่สมองจะประมวลผลและภาพจำในคืนวันงานฉลองก็ผุดขึ้น เธอจำได้ว่าเมื่อคืนเธอมาฉลองกับเพื่อนๆในฐานะที่พวกเธอทั้งหลายนั้นได้สำเร็จการศึกษาเป็นพยาบาลที่สมบูรณ์แบบ และได้ชวนเพื่อนๆมาดื่มกันที่ผับหรูใจกลางกรุง แล้วไหงเรื่องทุกอย่างถึงได้กลายมาเป็นแบบนี้ไปได้โอ๊ยรติแกทำอะไรลงไปเนี่ย แกทำแบบนั้นได้ยังไงเพราะความเมาแท้ๆเลยถึงได้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ แล้วดูสิแกโดนผู้ชายเปิดซิงทั้งๆที่ยังไม่รู้เลยว่าเขาเป็นใคร แบบนี้จะทำยังไงยอมรับเลยว่าเมื่อคืนฉันเมามากจริงๆเมาแบบหลุดโลกไปเลยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนั้นคิดอะไร

ตอนที่ 4 บังเอิญหรือตั้งใจ เช้าบรรยากาศที่สดชื่นแจ่มใสต่างจากคนที่ไม่มีความสดใสเหมือนบรรยากาศเลย ก็ตั้งแต่เมื่อวานที่เธอเจอผู้ชายคนนั้นคนที่เป็นคุณหมอ ร่างบางก็นอนไม่หลับกระสับกระส่ายวิตกกังวลอยู่ตลอด เธอไม่คิดว่าจะเจอเขาอีกและพอมารู้ว่าเขาทำงานที่โรงพยาบาลในเครือตระกูลของตัวเอง มันจึงทำให้รู้สึกไม่อยากไปทำงานแต่ใดๆคือไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ยอมรับเลยว่าเมื่อวานเธอถึงกับสะตั้นไปเหมือนกัน ทั้งที่บอกกับตัวเองว่าอย่าไปคิดอะไรเขาคงจำเธอไม่ได้ แต่พอจะนอนก็นอนไม่หลับในหัวมีแต่ภาพของเขาคนนั้นวนเวียนซ้ำไปซ้ำมาอยู่เต็มไปหมด มันจึงทำให้เมื่อคืนเธอนอนไม่ค่อยหลับคิดไม่ตกไปหมดทุกอย่าง เหมือนจิตใต้สำนึกมันกำลังตีรวน ใจนึงก็บอกว่าอย่าไปกลัวอย่าไปสนใจ แต่อีกใจก็หวาดระแวงกลัวเขาจะจำเธอในคืนนั้นได้และดูเหมือนว่ามันไม่สามารถแก้ไขอะไรได้เลย ก็ตอนนี้ตัวเธอเองได้เลือกตำแหน่งหน้าที่เอาไว้หมดแล้ว อีกไม่กี่ชั่วโมงเธอก็จะต้องไปทำงานแล้ว ในใจภาวนาขอให้หลังจากนี้ไม่เจอกับเขาคนนั้นอีก โรงพยาบาลตั้งกว้างคงไม่บังเอิญมาประสบพบเจอให้เป็นที่อับอายกับวีรกรรมที่เคยทำเอาไว้เมื่อหลายเดือนก่อน โรงพยาบาลรคนทวี“ สองสาวพี่

ตอนที่ 6 ขาวอมชมพูหน้ากิน หลังจากเมื่อวานที่ร่างบางปฏิเสธออกไปทุกอย่างก็ปกติดี มันทำให้เธอเชื่อสนิทใจว่าคนตัวโตคงเชื่อในสิ่งที่เธอพูดว่าเขานั้นจำผิดจริงๆ และตัวเธอก็รู้สึกสบายใจที่จะได้ไม่ต้องเกร็งเวลาทำงานร่วมกันกับเขา มันทำให้การทำงานในวันนี้รู้สึกดีร่างกายกระปรี้กระเป่ากระชุ่มกระชวย มันให้ความรู้สึกดีกว่าการเริ่มงานเมื่อวานอีกเป็นไหนๆก่อนที่สองขาเรียวจะทำการก้าวเข้ามายังโต๊ะทำงานที่เธอนั้นประจำการอยู่ แต่ก็ต้องชะงักเพราะอยู่ๆทั้งโต๊ะและเก้าอี้ของเธอดันหายไปจากเดิม ก็ไม่รู้ว่ามันไปไหนแต่ที่แน่ๆมันไม่อยู่ตรงนี้แล้วร่างบางรู้สึกงงงวยเป็นอย่างมาก ก่อนที่จะมีเสียงซุบซิบนินทากันมากมายของเหล่าพยาบาลรุ่นพี่ ซึ่งตอนนี้ทุกสายตากำลังจับจ้องมองมาที่ตัวเธอคนเดียว “ อะ เอ่อ พี่ลูกหมีคะโต๊ะทำงานของรติไปไหนแล้วคะ “ เมื่ออยากรู้ว่าโต๊ะทำงานของตัวเองไปไหนบวกกับทำอะไรไม่ถูกเพราะสายตามากมายที่กำลังมองมา มันทำให้ร่างบางพูดออกไปแบบตะกุกตะกักทั้งที่บรรยากาศเช้านี้กำลังจะดีแล้วแท้ๆ กลับกลายเป็นว่าตอนนี้เธอรู้สึกอึดอัดยังไงก็ไม่รู้“ โต๊ะของน้องถูกคุณหมอฐาณัฐสั่งให้รปภ.ย้ายไปไว้หน้าห้องทำงานของเขาเรียบ

ตอนที่ 8 เอาหรือไม่เอา 💦คอนโดมิเนียมสุดหรูใจกลางเมืองกรุงโอ้ยยยเวรกรรมอะไรของอีรติก็ไม่รู้จะต้องมาทำอะไรแบบนี้หน้าหงุดหงิดชะมัดเลยไอ้หมอบ้า ไอ้หมอนิสัยไม่ดี คอยดูเถอะมีโอกาสเมื่อไหร่ฉันเอาคืนแน่ ร่างบางบ่นพึมพำคนเดียวในขณะที่เธอขับรถมาจอดยังคอนโดมิเนียมสุดหรูใจกลางเมืองกรุง เธอรู้สึกโมโหคนตัวโตเป็นอย่างมาก ทั้งๆที่อุตส่าห์ปฎิเสธออกไปแล้วแท้ๆแต่ไม่สำเร็จนอกจากจะต้องเอาของมาให้ร่างหนาแล้ว ยังต้องทำเวลาอย่างด่วนอีกด้วย ก็ไม่รู้ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้านายจะรีบอะไรขนาดนั้น ก่อนที่จะสาวเท้าขึ้นลิฟต์ไปให้ไวเพราะนี่ก็เลยเวลาที่ชายหนุ่มให้เธอไว้นานแล้ว กริ่ง (เสียงกริ่งหน้าประตู ) เมื่อมาถึงยังหน้าห้องตามจุดหมายที่คนตัวโตได้ส่งมาให้ ร่างบางก็ไม่รอช้าจัดการกดกริ่งเรียกคนด้านในทันที เพราะเธอต้องการเอาของมาส่งให้เขาถึงมือเสร็จแล้วจะได้รีบกลับบ้านไปนอนต่อ แต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่มีใครเปิดออกมาสักที มันจึงทำให้คนตัวเล็กเริ่มรู้สึกหงุดหงิด ทั้งๆที่เป็นคนบอกว่าให้เธอรีบมาแท้ๆแต่พอมาถึงกดเรียกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมเปิด มือเรียวทำการเอี้อมไปจับลูกบิดแบบไม่ทันได้ตั้งใจ แต่ปรากฏว่าประตูมันไม่ได้ล็อคมันสามาร