บทที่แปด

เซียวหานเย่เรียกชื่อภรรยาเสียงดัง

  หลังจากยืนดูเมียคุยอะไรกับใครเป็นตุเป็นตะทั้งยังหัวเราะคนเดียว 

หรือเมียของเขาจะไม่สบายเพราะเมื่อคืนเขาให้เมียปลอบใจเยอะไปหน่อย 

ก็ใครใช้ให้เมียเขาน่ารักขนาดนั้นทั้งยั่วยวนเขาจนหลงเมียจนโง่หัวไม่ขึ้น

  เขาที่กินเมียทั้งคืนก็ยังไม่อิ่มมีแต่อยากรังแกทั้งวันทั้งคืน

  ถ้าไม่ติดว่าสงสารเมียรักเขาอยากขังเธอไว้ในห้องกับเขาไม่ปล่อยออกมาจากห้องเลยที

เดียวแต่ค่อยๆกินทุกคืนดีกว่าเดี่ยวเมียรักจะไม่สบายเอาได้หานเย่ยืนคิดก่อนจะเดินเข้าไปเอามืออิงหน้าผากเมียรักว่า 

"มีไข้ขึ้นหรือ"

 

ซานซานนั่งงงหลังจากที่สามีเรียกชื่อเธอแล้วรีบมาเอามืออิงหน้าผากเพื่อวัดไข้เธอ   

""พี่เซียวค่ะน้องสบายดีค่ะไม่ต้องตกใจ"

"ที่น้องคุยด้วยคือต้วนต้วนกระรอกน้อยสื่อสานกับน้องได้ค่ะ"

ซานซานจับมือสามีและดึงลงนั่งข้างเธอ  และแนะนำต้วนต้วนให้รู้จักกับสามีของเธอ

เซียวหานเย่เองตกใจเลยที่ภรรยาบอกให้รู้เรื่องลาว

"จริงหรือซานซานน้องบอกว่าคุยกับกระรอกได้"

ต้วนต้วนพยักหน้ารับเป็นไก่จิกเลยทีเลย

"จริงแท้แน่นอนค่ะสามีน้องไม่ได้บ้าเสียหน่อย"

ก่อนจะมองหน้าสามีและค้อนให้วงใหญ่ที่เข้าใจผิดว่าเธอบ้า 

" พี่ไม่ได้ยินหรอกค่ะ"

  เพราะต้วนต้วนสื่อสารกับน้องแค่คนเดียวและน้องก็พึ่งจะเจอกับต้วนต้วนเหมือนกัน 

 เพราะต้วนต้วนจำศีลพึ่งออกมาจากในถ้ำค่ะ 

น้องจึงถามว่าภูเขาที่อยู่ในมิติของเรามีอะไรให้เก็บเกี่ยวได้บ้างคะ

  และต้วนต้วนก็บอกว่ามีของดีเต็มภูเขาเลยค่ะน้องจึงหัวเราะดีใจพี่ก็เข้ามาแล้วมองเหมือนน้องเป็นบ้านั้นแหละค่ะ

เซียวหานเย่กอดเมียดึงขึ้นนั่งบนตักแกร่งก่อนจะขอโทษที่เข้าใจเมียผิดไป

" พี่ขอโทษครับซานซาน "       

หายโกรธนะครับให้พี่ทำอะไรก็ได้ยกเว้นห้ามนอนกับน้องพี่ยอมไม่ได้

  เซียวหานเย่ตอบหน้าตาเฉยและมือก็ลูบไล้ตามร่างกายของเมียรัก

"แล้วมีอะไรบ้างละของดีที่ต้านต้วนบอกน้อง"

หานเย่ถามเมียและหอมแก้มทีฟอดหนึ่งให้ชื่นใจและหายเหนื่อย

"พี่พึ่งออกไปบอกให้ช่างทำตามที่ซานซานบอกว่า"

    จะให้ซ่อมตรงไหนบ้างนะครับ 

ไหนๆทำแล้วก็เอาให้ดีเลยไม้ก็ตัดมาใหม่ให้พอ 

เมื่อเช้าพี่ลองตั้งจิตบอกออกไปพี่สามารถเข้าออกมิติของน้องได้พี่ดีใจมากเลยน่ะซานซาน

หานเย่บอกเมียอย่างตื่นเต้นหลังจากลองเข้าออกหลายครั้งให้หายสงสัย

"ต้วนต้วนบอกน้องแล้วค่ะ"

 ว่าพี่ออกไปข้างนอกและที่พี่เข้าออกได้ 

เพราะต้วนต้วนตะบะแก่กล้าหลังจากออกจากการจำศีลค่ะสามี

ซานซานบอกสามีก่อนจะจับมือเขาเอาไว้ก่อนเพราะตอนนี้สามีเอามือบีบนมเธอเล่นจนขนลุกเสียวซ่าน

เซียวหานเย่ลุกขึ้นอุ้มเมียเข้าห้องทันทีขอเวลาสักครู่ต้วนต้วน 

จะให้เขาอดใจได้ยังไงไหวก็เมียรักใส่แค่กางเกงขาสั้นใส่เสื้อกล้ามไม่ใส่ยกทรงจับไปตรงไหนก็เต็มมือไปหมด

ซานซานรีบกอดคอสามีเพราะกลัวตกและถามว่า

"จะไปไหนค่ะพี่เซียว"

 ยังคุยกับต้วนต้วนไม่จบเลยค่ะ 

พลางคิดในใจว่า เราไม่น้าใส่ชุดนี้เลยที่ใส่ก็คิดว่าจะเข้ามานอนต่อหลังจากกิ่มข้าวอิ่ม

เพราะวันนี้อยากจะนอนพักสักหน่อยไม่คิดว่าจะเป็นการเปิดเผยจนทำให้สามีทนไม่ไหวจนจับเธอกินต่ออีก"

  "พี่เซียวคะ"

นี้มันยังไม่มืดเลยนะค่ะกลางคืนก่อนดีไหมค่ะน้องอายนะซานซานรีบบอกสามี

"อายอะไรพี่เห็นทุกอย่างจนหมดแล้ว  ขอชื่นใจสักรอบนะ ซานซาน"

พูดจบสามีไม่รอให้เมียตอบตกลง ลงมือปิดปากเมียรักทันที

  เขาช่างล่อลวงเก่งยิ่งนัก ซานซานได้แต่ครวญครางจนเสียงแหบเสียงแห้ง รอบเดียวที่ไหนสามีเล่นรอบเดียวจนถึงบ่ายสาม

  เสียงสามีครางแหบพร่าครางกระเส่ากระแทกเมียรักรั่วๆ จนซานซานเสร็จไปหลายรอบ ในห้องไม่มีตรงไหนที่สามีไม่ทำรักกับเมียสาว 

เขาอุ้มเมียรักเดินรอบห้องซานซานเสียวมากจนเสร็จขณะที่สามีเดินอุ้นเดินรอบห้องทั้งกระแทกแท่งเอ็นเข้าลึกสุดออกสุดเธอจิกเล็บที่หลังสามีเพื่อบันเทาความเสียว และร้องเสียงดังลั่นไม่เป็นภาษาเลยทีเดียว ก่อนจะเก็งกระตุกเสร็จสมจนนับครั่งไม่ได้แล้วหลับไปในอ้อมกอดของสามีจนค่ำ

ส่วนเซียวหานเย่ หลังจากจับเมียรักกินไปหลายท่าที่งัดออกมาเอาใจเมียสาว ก็นอนยิ้มด้วยความสุขหานเย่อุ้มเมียรักลงแช่น้ำอุ่น อาบน้ำให้ทุกซอกทุกมุมจนสะอาดจึงอุ้มเมียรักออกมาใส่เสื้อผ้าให้

  และนอนกอดเมียรักก่อนจะออกไปทำงานในฟามร์อย่างไม่รู้สึกเหนื่อย มีแต่อารมณ์ดีฮัมเพลงเบาๆทำงานแทนเมียทุกอย่าง

ทั้งในมิติและนอกบ้านที่ช่างกำลังทำงานกันอยู่ที่รั้วบ้านของเขากับภรรยา

ส่วนซานซานนั้นหลับยาวไปตื่นมาอีกที่ก็สองทุ่มกินข้าวเย็นทีเดียวและออกมาดองผักเก็บเอาไว้ขายในร้านค้าที่ตัวเมืองที่ซื้อเอาไว้

ต้วนต้วนน้อยก็ไปตัดผักและล้างใส่ถังไว้รอเจ้าของมันอย่างขยันขันแข็งทั้งยังบอกเล่าเรื่องลาวเก่าก่อนให้ซานซานฟังมากมายและกำลังปรับตัวให้เข้ากับยุคที่เจ้านายมาเกิดใหม่ด้วยทั้งครับผมทั้งขอรับเวลาคุยกันเจ้าเจ้านายคนสวย

ส่วนสามีคนขยันก็ออกไปตรวจงานในฟามร์และกลับมาช่วยเมียรักดองผักเก็บเข้าโกดังใหญ่และเรียงไว้เป็นหมวดหมู่และเขียนวันที่ติดเอาไว้ด้วยว่าดองวันที่เท่าไรจะได้หยิบออกไปวางขายได้ถูกต้อง