로그인ร่างขาวละเอียดเปิดเปลือยอยู่เบื้องหน้า นัยน์ตาของทั้งคู่หยาดเยิ้มอัดแน่นด้วยความต้องการ ลำคอร่างสูงแห้งผาด ความกระสันพุ่งแทบถึงขีดสุดเขาโน้มตัวลงมาตวัดเลียบีบเคล้นหน้าอกอิ่มคู่สวยราวหิวกระหาย ส่งผลให้น้ำนมไหลซึมออกมาไม่ขาด แต่ไคโรก็ปาดเลียดูดดึงเสียหมดเกลี้ยง ปานสีหวานเข้มขึ้นตามกาลเวลาแต่ไม่ได้
"วันนี้กลับเร็วจัง""ก็รีบเคลียร์งานแล้วมาช่วยลินดูตัวเล็กไงครับ...""...ลินเหนื่อยไหม วันนี้มีอาดื้อใส่คุณแม่หรือเปล่า" ไคโรไถ่ถามด้วยความเป็นห่วง รับรู้ถึงความอ่อนล้าบนใบหน้าหวานได้ไม่ยาก"ค่ะ ก็งอแงตั้งแต่เช้า แถมไม่ยอมให้ลินลุกไปไหนอีก เลยต้องรบกวนป้าพรยกข้าวมาให้ทานตรงนี้เลย""ตัวเล็กป่วนมาม
1 ปี ต่อมามิลินอยู่ในชุดสบายๆ สำหรับอยู่บ้าน นั่งกองอยู่กับพื้นในคอกกั้นเด็ก ใบหน้าหวานฉายแววเหน็ดเหนื่อย เธอเคยคิดว่าโชคดีที่ตลอดช่วงตั้งครรภ์แทบไม่มีอาการแพ้ท้อง และสามารถทำงานใช้ชีวิตได้ตามปกติ แต่ทุกสิ่งกลับเปลี่ยนไปเมื่อคลอดลูกสาวออกมา 'มีอา'เด็กสาวตัวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มราวตุ๊กตา ดวงตากลมโตเ
"คิกคิก ใจเย็นนะคะอย่าเพิ่งกดดันเจ้าสาว เพื่อให้ยุติธรรม เจ้าสาวหันหลังก่อนดีกว่า" พิธีกรส่งเสียงแซวสาว ๆ หน้าเวที เรียกเสียงหัวเราะให้กับแขกที่มางาน"เจ้าสาวพร้อมไหมคะ""ค่ะ""3 2 1 โยนเลยค่ะ"สิ้นเสียงของพิธีกร มิลินก็โยนดอกไม้ข้ามหัว สาวโสดทั้งหลายต่างกระโดดคว้าแย่งชิงสิทธิ์ที่อาจจะได้แต่งงานเป
พิพัฒน์ยิ้มกว้างที่มีโอกาสยืนข้างลูกสาวในวันสำคัญของชีวิต เขาหมุนตัวกลับไปนั่งประจำที่ก่อนที่งานจะดำเนินต่อไปไคโรกุมมือบางไว้แน่น โอบประคองเจ้าสาวแสนสวยขึ้นเวทีด้วยความระมัดระวัง ดวงตาคมเป็นประกายไม่อาจละสายตาจากใบหน้าหวานนั้นได้เลย หัวใจพองโตอิ่มเอมรู้สึกเหมือนวันแรกที่ถูกความน่ารักของเธอสะกดไว
1 เดือนผ่านไปตลอดระยะเวลา 1 เดือนที่ผ่านมาเต็มไปด้วยความวุ่นวายอย่างที่สุด หลังจากไคโรทราบข่าวเรื่องการท้องของมิลิน ชายหนุ่มก็ยืนกรานให้จัดงานแต่งให้เร็วที่สุด เดือดร้อนไปถึงน้องสาวและว่าที่เจ้าสาวที่แทบจะต้องหยุดงานเพื่อเตรียมงานแต่งในระยะเวลากระชั้นชิดลลิสาและคริสเตียนบิดามารดาของไคโรบ
@โรงพยาบาลไคโรออกมาสูบบุหรี่ยังลานจอดรถ อัดควันสีขาวเข้าปอดเพื่อหวังระบายความรู้สึกหงุดหงิดและกระวนกระวายภายในใจแม้หมอจะแจ้งว่าเธอไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่ก็ไม่ยอมอธิบายอะไรเพิ่มเติม ภาพช่วงล่างเต็มไปด้วยเลือดของหญิงสาวสร้างความวิตกให้เขาไม่น้อย เขาคงไม่มีทางสบายใจได้เลยหากไม่เห็นเธอด้วยตาตนเอง…คร
@มหาวิทยาลัย H"ช่างเป็นวันที่ยาวนาน" คลีโอบ่นออกมา สองสาวเดินหมดเรี่ยวแรงออกมาจากห้องเรียน หลังจากตั้งหน้าตั้งตาจดสรุปเนื้อหาที่เข้มข้นก่อนสอบ"วันนี้แวะกินข้าวกันไหม เดี๋ยวไปส่ง""เอ่ออ..." มิลินพยายามนึกหาข้อแก้ตัวเนื่องจากวันนี้ลูกน้องของไคโรต้องเป็นคนมารับเธอ"จริงด้วย อาจารย์นิรุตมีเรี
"ยังปวดท้องอยู่ไหม"มิลินส่ายหน้าน้อย ๆ ให้เป็นคำตอบ"ลินนอนพักเถอะ เดี๋ยวคืนนี้พี่เฝ้าเอง""แล้วพี่ไคโรจะนอนยังไงคะ""โซฟาไง" เธอกวาดสายตาไปทั่วห้อง แม้จะเป็นห้องพิเศษ แต่โซฟารับแขกตัวเล็กนั่นก็ไม่น่าจะนอนสบาย ยิ่งกับคนตัวโตตรงหน้าด้วยแล้ว เขาคงต้องอึดอัดน่าดู"ไม่ต้องเฝ้าลินก็ได้ค่ะ พี่กลับไป
"อื้อ~" ร่างเล็กงัวเงียตื่นขึ้นมาในเช้าของวันถัดมา เมื่อคืนเธอไม่รู้ว่าตนเองเผลอหลับไปตอนไหน ช่วงล่างแสบระบมจากการกระทำดุเดือดเร่าร้อนของมาเฟียหนุ่ม หญิงสาวตัวต้นเหตุคงยังหลับสนิทลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอเธอหันมองนาฬิกาที่วางอยู่หัวเตียงก็สะดุ้งเฮือก ปัดแขนแกร่งที่โอบรั้งร่างเปลือยเปล่าของเธอออก







