ตอนที่ 9/1 น้อยเนื้อต่ำใจ

ฉันอาบน้ำจัดการตัวเองเสร็จ ยังไม่เห็นวี่แววว่าพี่ผาจะกลับขึ้นมาบนห้อง หรือว่าเขาจะนอนห้องเดิมของตัวเอง เมื่อคิดดังนั้นฉันก็ย่องไปดูห้องข้างๆ ทันที ทว่าภายในห้องเงียบเชียบไม่มีใคร

“นี่ยังไม่ให้คนมาซ่อมฝ้าอีกเหรอเนี่ย” เพดานยังคงสภาพเดิม แม้น้ำไม่รั่วแล้วแต่พี่ผาก็น่าจะซ่อมหน่อยไหมล่ะ

และในเมื่อพี่ผาไม่ได้อยู่ในห้อง ฉันเองก็ไม่ได้ยินเสียงรถขับออกไป งั้นเขาก็ต้องอยู่ชั้นล่าง

พอเดินลงมาดูเท่านั้นก็พบว่าเขานั่งพิงโซฟาเหมือนหลับไปแล้ว ตรงหน้าคือเหล้าและเบียร์หลายขวดเกลื่อนพื้น แถมเปิดทีวีทิ้งไว้อีก

เหมือนพี่ผาจะรับรู้การมาของฉัน เขาผงกหัวหันมาดู ใบหน้าหล่อเหลาแดงจัด ดวงตาฉ่ำเยิ้มหรี่มองกันจนรู้สึกประหม่า

“เหนือมาหาพี่ดิ” เสียงแหบๆ เอ่ยขึ้นพร้อมกระดิกนิ้วเรียก ฉันจึงเดินเข้าไปหาเขา มองสภาพพี่ผาแล้วเขาเมาพอสมควรเลยล่ะ

“ทำไมพี่ดื่มเยอะขนาดนี้เนี่ย” ฉันกำลังบ่น ไม่ทันระวังตัวว่าพี่ผาจะใช้โอกาสนี้ดึงแขนฉันให้นั่งบนตักเขาอย่างง่ายดาย

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ฉันยังไม่ทันส่งเสียงร้องตกใจด้วยซ้ำ แขนแกร่งที่เคลื่อนสวมกอดเอวคอดกิ่วหลวมๆ ปลุกความตื่นเต้นให้หัวใจทำงานอย่างหนัก

ราวกับเลือดในตัวมันสูบฉีดมากองรวมกันตรงใบหน้า ทั้งเห่อร้อนและคงจะแดงซ่านเพราะตกอยู่ในสถานการณ์ชวนใจเต้นแรง

“พะ…พี่ผาจะทำอะไร” ฉันเหลือบตามองเขาเล็กน้อย ไม่เคยถูกพี่ผาจ้องมองด้วยสายตาวูบไหวแบบนั้น มันทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าเขาจะมาไม้ไหน

จู่ๆ ก็มาถึงเนื้อถึงตัวกันแบบนี้ เมาแล้วธาตุแท้โผล่ออกมาเหรอ

“ทำไมเหนือชอบดื้อกับพี่จัง พี่ไม่ได้อยากใจร้ายกับเหนือเลยนะ” เสียงยานคางแหบพร่าของคนเมาบอกกับฉัน สายตาที่เขามองมาก็ยังคงจ้องนิ่งๆ กันอยู่อย่างนั้น จนเป็นฉันที่ต้องหลบหน้าเขาเอง

“เหนือยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ”

“เหรอ” เสียงประชดขึ้นจมูกสบถพร้อมกลั้วหัวเราะ

“เหนือรู้ไหมว่าที่เหนือยังคุยกับไอ้ศรุต รวมไปถึงไอ้อาจารย์อะไรนั่น พี่ไม่ชอบเลยนะ” หัวใจฉันเต้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ ทรงงานหนักราวจะหลุดออกจากอก

แค่เขาพูดว่า ‘พี่ไม่ชอบ’ มันก็ทำให้ฉันตีความจินตนาการไปไกล หน้าเน่อร้อนจัดและเผลอๆ อาจจะแดงยิ่งกว่าหน้าพี่ผา

“เหนืออยากให้พี่อกแตกตายมากนักเหรอ” เสียงที่อ่อนลงนั่นก็ด้วย

“เหนือไม่ได้คิดอะไรกับพวกเขาสักหน่อย อีกอย่างเหนือก็รักษาระยะห่างของตัวเอง เหนือว่า…”

“เหนือไม่คิดแต่พวกมันคิดไง” เขาเอ่ยตัดหน้าฉัน สายตาจริงจังที่มองกันอยู่เนิ่นนานยิ่งทำให้เกร็งไปทั้งตัว

“ผู้ชายด้วยกันพี่ดูออก” เขาคิดมากกับเรื่องนี้เหรอเนี่ย พี่ผามองหน้าฉันอย่างกับตัวเขาเองมีเรื่องมากมายที่อยากจะพูดออกมา “อย่าไปสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่นอีกได้ไหม เว้นไว้แค่พี่คนเดียวพอ”

ทั้งคำพูด สายตา สีหน้าอ่อนโยนในตอนนี้ของอีกคน จะไม่ให้ฉันคิดไปไกลได้ไง พี่ผากำลังเล่นกับใจฉันอยู่นะ

“ว่าไง พี่ขอแค่นี้เอง ได้ไหมน้ำเหนือ” หัวใจฉันเต้นกระหน่ำรัวเร็วแทบทะลุออกมาข้างนอกให้ได้จริงๆ ทำไมพี่ผาสลับโหมดได้ไวขนาดนี้ ช่วยเห็นใจฉันหน่อยเถอะ

“ค่ะ” ฉันตอบกลับสั้นๆ อย่างคนที่ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เพราะเหมือนมันจะหลุดลอยไปอยู่กับเขา

พี่ผาเผยยิ้มมุมปากเล็กน้อย หล่ออะไรขนาดนี้ แค่หน้านิ่งๆ เหมือนตอนปกติฉันก็รับมือยากอยู่แล้ว พอเมาแล้วสลับโหมดไปอีกแบบ ฉันแทบไหลเป็นน้ำคาตักเขา

ยิ่งโดนจ้องนานๆ ก็มีความรู้สึกขัดเขิน หัวใจอ่อนยวบยาบ ฉันแทบจะละลายให้ได้จริงๆ พี่ผาแกล้งกันชัดๆ เขารู้วิธีที่จะทำให้ฉันประหม่าจนทำอะไรไม่ถูกใช่ไหม ใช้หน้าตาของตัวเองได้เป็นประโยชน์จังเลยนะ

“เหนือโตมาแล้วสวยขนาดนี้เลยเหรอ” เสียงนุ่มไม่คุ้นหูเอ่ยขึ้นก่อนจะตามมาด้วยแรงโอบกอดแนบแน่นกว่าเดิม ถึงคราวนี้ฉันเริ่มทำตัวไม่ถูกหนักเข้าไปอีก

“ทำไมสวยจังเลยล่ะ” พี่ผาไม่ทำแค่พูดเท่านั้น มือเรียวสากของเขากำลังลูบใบหน้าฉันเบาๆ ถึงกับแข็งเป็นหินเพราะท่าทางแปลกไปของเขาเลยล่ะ

“เหนือว่าพี่ผาเมาแล้ว ขึ้นไปนอนข้างบนนะคะ เดี๋ยวเหนือเก็บกวาดตรงนี้ให้เอง” ฉันเค้นเสียงพูดออกไป จะลุกจากตักพี่ผาก็ถูกร่างสูงขืนตัวเอาไว้

“เหนือมองหน้าพี่”

ฉันไม่กล้า

“มองหน้าพี่สิน้ำเหนือ”

มือสากจับปลายคางเรียวให้หันสบตา แต่ก็ทนไม่ไหวกับออร่าบางอย่างที่ประกอบขึ้นเป็นใบหน้าหล่อเหลาของเขา ฉันขัดเขินจนจะหันหน้าหนีอีกครั้ง ทว่าหนนี้พี่ผาไม่ปล่อยฉันไปอีก

“อะ…อื้อ” ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วภายในชั่วพริบตา กว่าจะรู้ตัวและตั้งสติได้ว่าฉันกำลังโดนขโมยจูบ ริมฝีปากหนาที่รุกล้ำเข้ามาในโพรงปากอิ่มก็กวาดต้อนชิมรสชาติจนทั่ว

ก้อนเนื้อข้างซ้ายเต้นกระหน่ำรุนแรงบ้าคลั่ง ร่างกายแข็งชาราวคนไม่มีความรู้สึกเพราะกำลังช็อกกับสิ่งที่เกิดขึ้น ฉันไม่สามารถควบคุมตัวเองได้จึงกลายเป็นว่าพี่ผากำลังควบคุมฉัน

จูบเร่าร้อนถูกส่งมอบให้เต็มไปด้วยความเอาแต่ใจและร้อนแรง กลิ่นแอลกอฮอล์จากปากพี่ผากำลังทำให้ฉันมึนเมาไปด้วย มือจิกกำเสื้อของเขาแน่นขึ้น ก่อนที่ไม่นานร่างของฉันเองจะถูกดันตัวนอนหงายบนโซฟาตัวยาว มีพี่ผาตามขึ้นคร่อมมาติดๆ

“เฮือก!…” จูบยาวนานแทบปลิดอากาศหายใจไปจากฉัน ริมฝีปากเดือดเร่ายังไม่มีทีท่าจะหยุด เขาค่อยๆ เคลื่อนใบหน้าหล่อเหลาไปตามลำคอขาว ขบเม้มเบาๆ สร้างความกระสันจนฉันส่งเสียงครางเล็ดลอดให้ได้ยิน

พี่ผาเหมือนเสือหิวโหยดีๆ นี่เอง ความช่ำชองของเขาไม่อาจทำให้ผู้มีประสบการณ์ด้อยกว่าอย่างฉันตามทัน ยังไม่ทันสูดอากาศหายใจได้เต็มปอดกลับต้องสะดุ้งวาบ

เสื้อยืดตัวเก่งถูกมือหนาถลกขึ้นเหนือหน้าอก คนเมาไม่แม้แต่จะรีรออะไรทั้งนั้น

“อะ…อื้อ พี่ผา” เพียงปลายนิ้วสะกิดผ่านแผ่นหลัง ตะขอชั้นในถูกปลดออกอย่างง่ายดาย ก้อยเนื้อกลมโตทั้งสองยั่วเย้าสายตาหื่นกระหายของเขาเป็นอย่างมาก พี่ผาก้มลงประทับจูบฟอนฟัดด้วยจมูกและปากจนฉันสั่นสะท้านทั่วทั้งตัว

“อื้อ พี่ผา” อยากขอร้องให้เขาหยุด แต่เสียงที่เปล่งออกไปกลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์เขาให้เพิ่มมากขึ้น ราวฉันได้เอาฟืนใส่กองไฟ ไฟสวาทในตัวพี่ผาและฉันกำลังลุกโชน

“ตัวหอมจังเลยเหนือ”

“ฮึก อ๊ะ พี่ผา!”

“นมก็สวย” มือที่บีบขยำและใช้ปากดูดเลีย ฉันสั่นระริกไปทั้งตัว ลมหายใจหอบกระเส่าขาดห้วงเป็นพักๆ

มือสากของพี่ผาข้างหนึ่งวอแวอยู่แถวๆ ขอบกางเกง ฉันเอื้อมมือตัวเองไปจับข้อมือของเขา แต่แรงน้อยย่อมสู้แรงมากไม่ได้ มือหนาผลุบหายเข้าไปในกางเกงนอนตัวโปรดรวดเร็ว สัมผัสบางเบาผ่านแพนตี้ตัวจิ๋วทำฉันใจสั่นวาบ

“พะ..พี่ผา อื้อ..หยุดเถอะค่ะ” ฉันร้องห้ามปากคอสั่น

“เหนือ..พี่ขอ” เสียงแหบพร่าและนิ้วมือกำลังจะกรีดกรายผ่านแพนตี้ตัวจิ๋ว สติที่หลุดลอยไปของฉันกลับเข้าร่างในทันที

“พี่ผาหยุด ปะ…ปล่อยเหนือก่อน” ฉันผลักหน้าอกคนตัวโตออกห่าง พร้อมกันก็ขยับตัวออกจากพี่ผา รีบดึงเสื้อยืดปกปิดสองเต้ากลมโตก่อนจะหยิบชั้นในสีขาวที่ตกข้างๆ โซฟา

พี่ผาเงยหน้าซึ่งยังมีความต้องการมองฉันผู้ยืนเหงื่อตก

“เหนือ..”

“ปะ…ไปนอนก่อนนะคะ” ฉันพูดเร็วแบบลืมหายใจทิ้งท้ายไว้แค่นั้น สองขารีบจ้ำอ้าววิ่งขึ้นบันไดเข้าห้องตัวเอง

ตึก! ตึก!

“เกิดอะไรขึ้นนะ..” เฝ้าถามตัวเองย้ำๆ มือกุมหน้าอกข้างซ้ายที่ยังคงเต้นถี่รัวให้กับเหตุการณ์เมื่อครู่ ทำไมจู่ๆ ก็เปลี่ยนไปราวคนล่ะคนเลยล่ะ

กว่าหัวใจจะกลับมาเต้นปกติ กว่าจะได้ข่มตานอนหลับ ฉันก็เฝ้าเอาแต่คิดถึงสัมผัสและจูบนั้น มันตามวนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมจางหายไปง่ายๆ

เช้าวันต่อมา

ตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์มือถือ จากนั้นก็เห็นข้อความที่ป้าหมี่ส่งมาบอกว่าจะเข้าบ้านตอนสายๆ หน่อย แกขอพาลูกไปหาหมอก่อน ฉันก็ตอบกลับไปก่อนจะขยี้ตาให้หายขี้เซา

พี่ผาไม่ได้เข้ามานอนบนห้องด้วยกัน ฉันค่อยๆ ย่องเท้าเงียบเชียบลงไปดูด้านล่างก็พบว่าเขานอนหลับปุ๋ยบนโซฟา

“พี่ผา…พี่ผาตื่นค่ะ” ฉันเขย่าตัวปลุกอีกคน จะให้เขาขึ้นไปนอนบนห้องให้มันดีๆ พี่ผาที่ถูกรบกวนการนอนก็ค่อยๆ ลืมตางัวเงีย เขาลุกนั่งทั้งที่ยังมึนงง มือหนาทุบต้นคอแรงๆ ไปหลายที

“เหนือ”

“คะ?” ฉันครางรับเสียงเบา ลุ้นว่าเขาจะพูดอะไรต่อ

นิ้วพี่ผาที่มาหาฉัน “รอยที่คอหาอะไรกลบด้วยล่ะ”

รอย? รอยเหรอ ฉันรีบสำรวจตัวเองก็พบว่าสิ่งที่เขาพูดมันปรากฏเด่นชัดบนตัวฉันมากมาย เผลอตัวแค่หน่อยเดียวแต่ได้รอยเยอะขนาดนี้เลยเหรอ

“พี่ขอโทษด้วยนะ เมื่อคืนเมาไปหน่อย” พี่ผาเปิดปากหาววอด ท่าทางดูไม่เดือดเนื้อร้อนใจ ต่างจากฉันที่ใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ ไม่สู้ดี