บทที่ 1303

บัดนี้เกรงว่าคงไม่อาจใช้งานได้อีกแล้ว จึงได้นั่งรถเข็นปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนเช่นนี้ตลอดเวลา

ดังนั้นในสายตาของชางชิงหลานและฮาหลาน ข้อเรียกร้องของเวินเฉวียนเซิ่งก็นับว่าสมเหตุสมผลอยู่บ้าง

สองพี่น้องสบตากันครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปากว่า “สิ่งของที่พวกเรานำมามีไม่มากนัก หากเป็นเรื่องโอสถแล้ว มีเพียงของสิ่งเดียว แต่ก็เป็นโอสถดีที่สามารถนำออกมาช่วยชีวิตได้ในยามคับขัน”

พวกเขาให้คนไปนำโอสถมา

นั่นคือกล่องสีดำขนาดเท่าฝ่ามือใบหนึ่ง

“ภายในกล่องนี้บรรจุโอสถต่อชีวิตไว้หนึ่งเม็ด มาจากฝีมือของผู้อาวุโสใหญ่แห่งราชสำนักฝ่ายนอกของพวกเรา ในนั้นใช้ตัวยาล้ำค่าสิบแปดชนิด ต่อให้ท่านเหลือเพียงลมหายใจเดียว ขอเพียงกินยานี้ลงไป ก็จะสามารถยื้อชีวิตของท่านไว้ได้ถึงสิบสองชั่วยาม”

เมื่อคำพูดนี้เอ่ยออกมา หลายคนต่างมองออกไป

หลานซื่อเองก็มองไปด้วยความใคร่รู้เช่นกัน

โอสถเช่นนี้ นางเองก็มีอยู่

แต่ตัวยาที่ใส่ลงในโอสถของนางนั้นมีความพิถีพิถันยิ่งกว่า ตัวยาทั้งหมดแปดสิบแปดชนิด ล้วนมีอายุหนึ่งร้อยปีขึ้นไปทั้งสิ้น

โดยเฉพาะโสมคนที่เป็นหลักนั้นใช้น้ำทิพย์ในมิติเพาะเลี้ยงขึ้นมา สรรพคุณจึงเทียบเท่ากับหนึ่งพันปีเลยทีเดียว

ดังน