หลานสาวจำเป็นภาค1 แสนรักของเมฆาภาค2

คิมหันต์ไปแล้ว ทุกอย่างเรียบร้อยเพียงขวัญย้ายโรงเรียนไปเรียนเอกชนใกล้กับบ้านของผู้ปกครองคนใหม่ นั่งรถเพียงแค่สองป้ายก็ถึงตอนเก็บข้าวของเธอบอกกับป้าเจ้าของห้องว่า เธอจะจ่ายค่าเช่าล่วงหน้าไว้หนึ่งปี เธอจะทยอยขนของออกไปทีละน้อยสมบัติไม่ได้ล้ำค่ามากนัก แต่เป็นความทรงจำของเธอกับปู่ มีของพ่อกับแม่บ้างแต่ส่วนน้อย พ่อแม่ตายตอนที่เธออายุแปดขวบเท่านั้นเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยเพียงขวัญก็ขึ้นรถยุโรปคันหรูไปกับคุณอาธามเลขาของคุณอาคนนั้น เขาจะพาเธอไปยังบ้านหลังใหม่"เธอชื่อเล่นว่าขวัญหรือ อาอยากจะบอกว่าคุณคิมเป็นคนเจ้าระเบียบมากนะ อย่าทำอะไรให้เขาไม่พอใจ หากเขาบอกว่าอะไรที่ไม่ชอบก็อย่าทำ เขารับผิดชอบเธอนับว่าโชคดีมากแล้ว ที่จริงเขาแค่จ่ายเงินเธอเรื่องก็จบแล้ว เอาล่ะถึงแล้ว ลงไปหหาคุณคิมหันต์ในบ้านเถอะ"ประตูรั้วเปิดออก นี่มันคฤหาสน์เลยนะไม่ใช่บ้านแล้ว จากนั้นรถก็จอดสนิทธนดลก้าวลงจากรถไปก่อน เพียงขวัญเปิดประตูรถตามเขาลงไป"คุณธาม คุณท่านกำลังรออยู่ค่ะคุณหนูคนนี้คือคุณเพียงขวัญใช่ไหมคะ ตามป้ามาค่ะจะพาไปที่พักของคุณ แล้วเดี๋ยวไปพบคุณท่านทีหลัง"แม่บ้านเดินนำเพียงขวัญไปยังเรืออีกหลังด้านใน แม้จะเป็นเพ

คิมหันต์ที่ตอนนี้ตื่นแล้วกำลังยืนมองที่ระเบียงของห้อง สระน้ำด้านล่างติดกับเรือนหลังเล็กพอดี นึกถึงเหตุการณ์ที่เขาฝันว่าเขากับเด็กนั้นเร่าร้อนดันเมื่อคืนก็หงุดหงิดกำลังจะเดินเข้าห้องก็เห็นร่างเล็กๆออกจากบ้านมา เหมือนเตรียมตัวจะไปข้างนอก เช้าขนาดนี่จะไปไหน คงไม่ได้ไปทำเรื่องคาวๆนะ ปิดเทอมวันเดียวทนคิดถึงไอ้หน้าอ่อนนั่นไม่ได้เลยหรือ จึงเดินลงจากตึกใหญ่มาดักรอเพียงขวัญซื้อถังสังฆทานไว้เมื่อวานนี้ มือข้างหนึ่งหิ้วถัง อีกมือกำลังจะเปิดประตูรั้วก็มีลมหายใจเขาอยู่ข้างหู นี่เพิ่งตีห้ากว่าแต่ยังไม่เช้าเลย เพียงขวัญหลับตาปี๋ก่อนจะละล่ำละลัก"ฮือๆๆ พี่ผีจ๋าอย่าๆมาหลอกหนูเลยนะ หนูๆๆกำลังจะไปใส่บาตรให้ปู่ เดี๋ยวๆหนูกรวดน้ำไปให้นะจ๊ะ "คิมหันต์จะขำก็ขำไม่ออก เช้ามืดขนาดนี้คงคิดว่าเขาเป็นผี"นี่ฉันเอง ผีอะไรแล้วตื่นแต่เช้าจะไปไหน" เพียงขวัญหับขวับทันที ใบหน้าเธอชนแค่หน้าอกเขาเอง คนอะไรตัวสูงชะมัด"คุณอา อื้อเจ็บ คุณอามาได้ยังไงคะ คือหนูจะไปใส่บาตรค่ะ มันยังมืดอยู่หนูเลยนึกว่าผี ขอโทษค่ะ""อ้อ แต่ไม่เช้าเกินไปหน่อยหรือเพียงขวัญ""เอ่อ ป้าแก้วบอกว่ามีร้านขายอาหารอยู่ หนูไม่รู้ว่าเขาเปิดกี่โมง หนูเพิ่

เพียงขวัญกลืนน้ำลายลงคออย่างลำบากก่อนจะเรียกคุณอาแสนโหดของเธอเพื่อขออนุญาต"เอ่อ คุณอาคะคืนนี้ขวัญขอ"คิมหันต์รู้ว่าเธอจะพูดอะไรจึงเอ่ยตัดบท"พาเพื่อนเธอไปนอนที่บ้านฉันก่อนแล้วกัน ไอ้ธามกลับบ้านเลยเดี๋ยวสั่งอาหารมากินที่บ้านแล้วกัน พาเด็กพวกนี้กลับไปก่อน เธอสองคนก็ไปนอนบ้านฉันก่อน ส่วนเธอชื่ออะไรนะ""เอ่อ หนูชื่อแก้มค่ะคุณอา" กวินตาตอบคิมหันต์ เขาหล่อจริงๆแต่ดุชมัด ไม่ควรเข้าใกล้จริงๆ"เธอจะกลับเดี๋ยวจะให้เพื่อนฉันแวะไปส่งตอนเย็น หากอยากค้างโทรหาผู้ปกครองซะ" จากนั้นธนดลก็เคลื่อนรถออกจากลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าทันที เด็กนี่เวลาโมโหหยาบคายใช่น้อยต้องสั่งสอนดีสักหน่อย เด็กวัยนี้พูดจาสบถบ่อยๆไม่น่ารัก"มึงพรุ่งนี้ไปจ่ายค่าเทอมเราก็ให้ครูภาสช่วยเป็นคนไปทำสัญญาเช่าคอนโดให้ดีไหม อีกอย่ากูดูออกครูชอบมึงนะขวัญ"แก้มเอ่ยขึ้น แต่มีบางคนไม่ชอบใจที่ได้ยินชื่อนี้ เขาก็ไม่รู้ว่าตนเองหงุดหงิดอะไร"อย่าเลยมึง หาทางอื่นเถอะกูไม่อยากยุ่งยาก แพรผัวใหม่แม่มึงทำงานที่ผับนี้ใช่ไหม"เพียงขวัญเอ่ยชื่อผับ คิมหันต์และเพื่อนต่างมองหน้ากัน นี่มันผับที่เขาจะไปกันคืนนี้นี่นา"แพร ถ้าแม่มึงติดคุกมึงจะสงสารไหมวะ กูถ

คิมหันต์กับเพื่อนอีกสองคนสะอึกกับคำว่าเกิดผิดรู ทำไมใครๆก็อยากได้เด็กคนนี้ ดูแล้วไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นสักนิด ก่อนจะเรียกเด็กสามคนมาคุย"เพียงขวัญ ฉันจะลงเรือในอีกห้าวัน เวลาฉันเดินทางใช้เวลา3-4เดือน อยู่ทางนี้เธอต้องรักษากิริยามารยาทหน่อย คำพูดระหว่างเพื่อนมึงกูพอรับได้ แต่คำสบถควรมีให้น้อย เธอสองคนด้วย อีกอย่างพรุ่งนี้ฉันว่างจะพาเธอไปซื้อมือถือเครื่องใหม่ มีอะไรที่เธอต้องการอีกไหม เกี่ยวกับการเรียน""เอ่อ หนูอยากได้คอมพิวเตอร์ค่ะคุณอา แต่ว่าเงินที่คุณอาให้ตอนงานศพคุณตาหนูสามารถพอจ่ายไหวค่ะ""ฉันจะจัดการให้เอง ดูเหมือนเธอไม่อยากเจอคนที่ชื่อครูภาสนะ มีอะไรจะพูดไหม""เอ่อ คือมีครั้งหนึ่งในห้องสมุด ครูเขาพยายามที่จะเอ่อมากอดค่ะ แต่หนูตกใจและคิดว่าไม่สมควรเลยอยู่ห่างๆเขาค่ะคุณอา"คิมหันต์ไม่ชอบคนโกหก เรื่องนี้ความจริงไม่มีอะไร แต่ในเมื่อเขาถามก็พูดออกไปเลยดีที่สุด เขาจับผิดเก่งมาก คิมหันต์รู้สึกไม่พอใจภาสกรทันที่ ทำแบบนี้กับเด็กนักเรียนได้อย่างไร ธนดลเห็นเพื่อนหน้าแดงเพราะความโมโหก็คลี่คลายสถาานการณ์"หนูแพรคะ พรุ่งนี้อาจะไปจ่ายค่าเทอมแล้วเอาทนายไปด้วยจัดการเรื่องเป็นผู้ปกครองของหนู คุณพ่อห

สาวน้อยแอ่นเอกให้ขา อีกมือก็ขยำนมข้างที่เหลือ ไตรคุณดูดดึงและเม้มไล้เลียจนกวินตาอ่อนระทวย เขาเองก็แทบจะระเบิดอยู่แล้ว มันทั้งคับทั้งแน่นอยากงัดออกมาปลดปล่อยเหลือเกิน"แก้มขา อาหมอหิวน้ำจังขอกินน้ำแก้มได้ไหมคะหื้ม""แก้มไม่ได้เอาน้ำมา อ่าา อาหมอจับตรงนั้นทำไมอ่า อูยยแก้มเสียว""ตรงนั้นตรงไหนคะหื้ม" คนตัวเล็กถูกเขาแกล้งจนหน้าร้อนเห่อ สติเริ่มมาบ้างแล้วเริ่มรู้ตัวแล้วว่ากำลังทำอะไรอยู่ จึงจับมือเขาออกก่อนจะพยายามปีนลงจากตักเขาไตรคุณรู้ว่าสติสาวน้อยกลับมาแล้ว นี่แหละที่ต้องการ เขาอยากให้เธอมีสติจะได้รู้ว่าตัวจริงเร่าร้อนแค่ไหน"อาหมอ ปล่อยแก้มค่ะแก้มจะกลับไปนอนแล้ว ขอเสื้อแก้มด้วย""ไม่ได้ค่ะ ยั่วอาแล้วจะหนีหรือคะคนสวย แก้มจ๋าขออากินน้ำหนูหน่อยนะ กางขาให้อาหน่อยคนดี"กวินตานั่งอยู่บนชิงช้า ไตรคุณคุกเข่าลงตรงหว่างขาจับขาเรียวแยกออกแล้วก้มลงใช่ลิ้นตวัดไปมารอบๆกลีบ ก่อนจะตวัดรัวเร็วๆดูดเม็ดเสียวสีแดงที่เด่นออกมา น้ำหวานเริ่มซึมออกมาจากรอยแยก ไตรคุณห่อลิ้นแล้วแยงเข้าไปจนสาวน้อยดิ้นพล่าน"อาหมอ ไม่ดีหรอกค่ะอื้อ อาหมอแก้มบอกว่าไม่ดีไง อะอย่าเลีย อ๊ายอย่าแยงลิ้นเข้าไปสิคะ อื้อ เสียวอ่าา อาหมอแก