สามีข้าง ๆ

ความร้อนจากแผ่นอกของเขาที่ทาบทับลงมาที่แผ่นหลังทำให้เธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว "ในเมื่อเราทั้งคู่ต่างก็รู้ว่า... สัมผัสของผมมันทำให้อารู้สึกดีแค่ไหน"

​รินกำขอบเคาน์เตอร์แน่น พยายามข่มเสียงไม่ให้สั่น "มันต้องจบแค่เมื่อคืน กวิน... ถ้าใครรู้เข้า เราสองคนจะไม่มีที่ยืน"

​"ไม่มีใครรู้หรอกครับ... ถ้าอาไม่บอก" มือหนาลูบไล้ไปตามเอวบางอย่างย่ามใจ "ผมจะมาหาอาทุกครั้งที่เขาไม่อยู่... หรือแม้แต่ตอนที่เขาอยู่ห้องข้างๆ ถ้าอาต้องการ"

​ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่รินพยายามกอบกู้กลับคืนมาพังทลายลงอีกครั้งเพียงเพราะสัมผัสจาบจ้วงของเขา เธอรู้ดีว่านี่คือจุดเริ่มต้นของเกมที่อันตรายที่สุด ความสัมพันธ์ลับหลังสามีกับหลานชายที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ร้ายกาจกำลังจะกลายเป็นยาเสพติดที่เธอขาดไม่ได้

ความตื่นเต้นที่ปนเปไปกับความกลัวกลายเป็นเชื้อไฟชั้นดีที่โหมกระหน่ำความปรารถนาให้ลุกโชนขึ้นกว่าเดิม ในบ่ายวันอาทิตย์ที่แสงแดดสาดส่องผ่านผ้าม่านลูกไม้

เสียงทีวีจากห้องนั่งเล่นที่สามีของเธอกำลังนั่งดูรายการโปรดดังแว่วมาถึงในครัว

​รินยืนตัวสั่นเทาอยู่หน้าอ่างล้างจาน เมื่อสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่คุ้นเคยซ้อนทับเข้ามาจากด้านหลัง กวินไม่ได้เกรงกลัวเลยสักนิด มือหนาของเขาเลื่อนขึ้นมาโอบเอวเธอไว้หลวมๆ ขณะที่ใบหน้าคมคายซุกไซ้ลงที่ลำคอระหงอย่างถือดี

​"กวิน... อย่า... อาบอกว่าอย่าไง ไม่กลัวคนเห็นเหรอ รีบออกไปเลย"

​รินกระซิบเสียงแผ่ว พยายามขัดขืนด้วยแรงอันน้อยนิด แต่หัวใจกลับทรยศด้วยการเต้นรัวแรงจนแทบจะทะลุออกมา

“ผมว่า…มันตื่นเต้นดีนะ…อยากรูไหม” เขายิ้มเจ้าเล่ห์

“ไม่…ฉันไม่…อ่าส”

ทุกสัมผัสที่เขาลากผ่านผิวเนื้อใต้ร่มผ้าทำเอาเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่ เสียงฝีเท้าของสามีที่ขยับตัวอยู่ในห้องถัดไปทำให้เลือดในกายของรินสูบฉีดด้วยความหวาดระแวงปนเสียวซ่านอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน

​กวินยกยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ เขาจงใจบีบเค้นสะโพกมนเน้นย้ำความสัมพันธ์ลับที่เพิ่งเกิดขึ้น สัมผัสที่เร่าร้อนท่ามกลางความเงียบเชียบของบ้านที่มี 'สามี' นั่งอยู่ไม่ไกล ทำให้รินรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่บนเส้นด้ายที่พร้อมจะขาดได้ทุกเมื่อ

​เธอกลั้นใจหันไปสบตาเขา ดวงตาคู่เดิมที่เคยดูขี้เล่นบัดนี้เต็มไปด้วยความลุ่มหลงที่กดทับเธอไว้ รินรู้ดีว่าเธอได้ก้าวเข้าสู่กรงขังที่สวยงามและอันตรายที่สุดเข้าเสียแล้ว และที่น่ากลัวกว่านั้นคือ... เธอไม่ได้อยากจะหนีออกไปเลยแม้แต่นิดเดียว

เสียงฝีเท้าจากห้องนั่งเล่นดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนหยุดลงที่หน้าประตูห้องครัว รินเบิกตากว้าง หัวใจเต้นระรัวจนแทบจะหยุดหายใจ เธอพยายามผลักแผงอกของกวินออกสุดแรง แต่เขากลับยิ่งบดเบียดร่างกายเข้าหาจนแผ่นหลังของเธอแนบสนิทไปกับขอบเคาน์เตอร์หินอ่อนที่เย็นเยียบ

​"ริน... ทำอะไรอยู่จ๊ะ เห็นเงียบไป" เสียงของสามีดังลอดเข้ามา พร้อมกับมือที่จับลูกบิดประตู

​ในวินาทีเฉียดฉิว กวินโน้มตัวลงมาซุกใบหน้าเข้ากับซอกคอของริน มือหนาที่ซุกซนอยู่ใต้ชายเสื้อขยับบีบเค้นเน้นย้ำความเสียวซ่านจนรินเผลอกัดริมฝีปากแน่นเพื่อสะกดกั้นเสียงครางที่จวนเจียนจะหลุดออกมา เธอหลับตาแน่น สัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวของลมหายใจกวินที่รินรดผิวอ่อนบาง ตัดกับความตื่นตระหนกที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง