ตอนที่ 33 จวนของข้าเป็นของคนอื่น 1.1

ภายในห้องแต่งตัวของลี่มี่มี่

 ลี่มี่มี่คนงามบัดนี้ลอกคราบจากนางเอกงิ้วมาสวมอาภรณ์ของสตรีในยุคแผ่นดินต้าหมิงทั่วไป กระโปรงยาวคร่อมจนถึงข้อเท้าสีดำปักดอกจี๋ฮวาตั้งแต่ตีนกระโปรงเลื้อยขึ้นไปจนถึงครึ่งตัวตลอดทั้งด้านหน้าและด้านหลัง สวมทับด้วยเสื้อสีแดงแขนยาวชายแขนเสื้อกว้าง ตัวเสื้อลักษณะแบบป้าย คอปิดผูกเชือกไว้ที่ข้างเอว 

 ส่วนความยาวของตัวเสื้อนั้นคลุมสะโพกบน ปักดอกจี๋ฮวาและหงส์ฟ้าด้วยไหมสีทองพร้อมผมสีดำถูกเกล้าขึ้นครึ่งศีรษะปล่อยอีกครึ่งยาวสยาย และจัดแต่งทรงผมโดยถักเป็นเปียและนำมาทำเป็นรูปทรงต่างๆ อย่างสวยงามเสื้อผ้าและทรงผมเป็นสัญลักษณ์ของสตรีที่ยังไม่ได้ออกเรือน 

 ขนคิ้วที่เรียงตัวได้รูปสวยถูกเครื่องสำอางในยุคปัจจุบันที่ติดมากับกระเป๋าสะพายของเธอ โชคยังดีที่กระเป๋าสะพายคู่ใจใบใหญ่พอสมควรจึงทำให้ใส่ของอะไรได้มากมายหลายอย่าง 

 ไม่เพียงแต่เงินจากจวนสกุลหลินเท่านั้นที่อยู่ในกระเป๋านี้แต่ยังมีชุดเครื่องแต่งหน้าสำรองซึ่งเป็นแบบพกพาอยู่ภายในนั้นด้วยเช่นกัน จึงทำให้ลี่มี่มี่มีเครื่องมือในการเนรมิตใบหน้าของตัวเองได้ห