Share

ตอนที่ 7 อยากได้ต้องได้

Penulis: วริษา
last update Tanggal publikasi: 2025-12-23 19:56:12

ตอนที่ 7 อยากได้ต้องได้

หลังจากที่เจี๋ยหลงเดินออกไปเฟยหงไม่ปกปิดใบหน้าและเสแสร้งอีกแล้ว รอยยิ้มชั่วร้ายเผยออกมาอีกทั้งยังหัวเราะร่าออกมา

“สะใจจริง ๆ เป็นยังไงบ้างคะคุณแม่ฝีมือของฉัน”

“ฉันคิดไว้แล้วต้องเป็นแผนของลูก เก่งมาก ๆ เลย อีกไม่นานบ้านหลังนี้จะเป็นของเรา ต่อจากวันนี้ไปนังอวี้เหม่ยคงไม่กล้าจะสู้หน้าหรือต่อต้านเราอีกแล้ว”

“ใช่ค่ะ เพราะหากเมื่อไหร่ที่เธอกล้าฉันจะเป็นคนจัดการมันเอง จริงสิคุณแม่เมื่อช่วงเย็นฉันเห็นคู่หมั้นของนังอวี้เหม่ย ใบหน้าของเขาสะกดจิตน้ำเสียงยังคงวนเวียนกึกก้องอยู่ในหู ฉันอยากได้ค่ะคุณแม่ต้องช่วยฉันนะคะ”

“ได้สิไม่ว่าลูกสาวของแม่อยากได้อะไรแม่จะช่วยลูกทุกวิถีทาง อีกไม่นานหลี่เจี๋ยหลงจะออกเดินเรือ ระหว่างนั้นเราต้องหาทากำจัดอวี้เหม่ยกับน้องสาวของมันไปให้พ้นหน้า ทางที่ดีให้มันหายไปจากโลกนี้ได้ก็ดี หรือไม่ก็วางแผนแสร้งทำเป็นว่ามันหนีตามผู้ชายอื่นไปพร้อมกับน้องสาวของมัน เพียงแค่นั้นคู่หมั้นของมันต้องเสียใจ เพื่อไม่ให้ตระกูลต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง แม่จะพูดกับทางนั้นเองเพื่อรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้นจะให้ลูกสาวคนดีของแม่แต่งงานแทนนังอวี้เหม่ย เพียงเท่านี้ก็สิ้นเรื่อง”

“ว้าว คุณแม่ฉลาดสุด ๆ ไปเลย วันนี้ฉันต้องนอนฝันดีแน่ ๆ บ้านหลังใหญ่ที่นอนกว้างขวางแถมยังนุ่ม ๆ ของใช้เสื้อผ้ามากมายแบบนี้มันสมควรเป็นของฉันตั้งแต่แรก”

“วันนี้พักเถอะนะ ส่วนเรื่องอื่นแม่จะจัดการเอง”

“ค่ะคุณแม่”

พูดจบหยวนหนิงก็เดินออกไปปิดประตู เฟยหงกระโดดทิ้งตัวลงบนเตียงในใจพรางนึกถึงเรื่องเมื่อครู่เธอก็หัวเราะออกมาอีกครั้งอย่างมีความสุข

   อีกฝั่งของบ้าน

ตึง ตึง ตึง เสียงฝีเท้าของอวี้เหม่ยวิ่งมาที่ห้องของเฟยหย่า เปิดประตูเข้าไปด้านในจนเด็กหญิงตกใจเมื่อเห็นพี่สาวร้องไห้ตาบวมแดง เด็กหญิงตัวน้อยรีบเข้าไปกอดพี่สาวแน่น

“พี่อวี้เหม่ยเกิดอะไรขึ้นคะ ใครทำพี่ พี่ถึงร้องไห้ขนาดนี้ เอ๊ะ! ใบหน้าของพี่ทำไมถึงแดงเป็นริ้ว ๆ ”

“ไม่มีอะไรเฟยหย่า อย่าพึ่งถามอะไรเลยขอพี่อยู่อย่างนี่สักครู่นะ อึก อึก ” อวี้เหม่ยกอดน้องสาวร้องไห้สะอึกสะอื้นต่อจากนี้น้องสาวคือคนเดียวที่เธอเหลืออยู่ในบ้านหลังนี้ ไม่อยากให้น้องต้องรับรู้เรื่องไม่ดีที่เกิดขึ้นและไม่อยากให้น้องต้องมาเสียใจหากรู้ว่ารอยแดงบนใบหน้าคือฝีมือของคุณพ่อ

เด็กหญิงลูบหลังพี่สาวแผ่วเบา ภายในห้องเงียบสนิทมีเพียงเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของอวี้เหม่ยเท่านั้น เวลาผ่านไปพักใหญ่เธอเช็ดน้ำตาสงบสติอารมณ์ของตัวเอง ปล่อยมือออกจากตัวของน้องสาว มองนาฬิกาที่แขวนอยู่นี่ก็ดึกมาแล้ว

“พี่ขอโทษนะที่ทำให้ตกใจ ตอนนี้พี่ดีขึ้นแล้วเฟยหย่านอนพักเถอะ ”

“หนูรักพี่อวี้เหม่ยนะคะ วันนี้หนูไม่รู้พี่เสียใจเรื่องอะไร นอนพร้อมกันกับหนูนะคะหนูอยากนอนกอดพี่ทั้งคืน”

“ได้สิวันนี้เราเจอเรื่องราวร้าย ๆ มาเยอะแล้วมานอนกันเถอะ ไม่ใช่แค่วันนี้นะต่อจากนี้พี่จะมานอนอยู่กับเฟยหย่าจนกว่าจะแต่งงานกับลี่หาน” เฟยหย่าได้ยินก็เริ่มจับใจความได้ว่าเรื่องที่พี่สาวร้องไห้มาเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น แต่เธอก็ไม่ได้เอ่ยถามต่อเพราะตอนนี้จิตใจของพี่คงย่ำแย่พอแล้ว

       เฟยหย่าขึ้นนอนบนเตียงส่วนอวี้เหม่ยเดินไปปิดประตูลงกลอนแน่นหนาพร้อมปิดไฟและเดินมาหาน้องสาว ตอนนี้สิ่งที่เธอกังวลไม่ใช่จะรับมือจากแม่เลี้ยงใจร้ายและน้องสาวต่างมารดาอย่างไร แต่สิ่งที่เธอคิดมากและหวั่นใจที่สุดคือชีวิตความเป็นอยู่ของเฟยหย่าหลังจากที่เธอแต่งงานออกไป

2 วันต่อมา

ตั้งแต่วันนั้นอวี้เหม่ยพยายามอยู่อย่างเงียบ ๆ และไม่สนใจว่าเฟยหงต้องการอะไร และวันนี้ก็เป็นวันที่คุณพ่อจะออกเดินเรือเพื่อขายของอีกครั้ง ทุกคนในบ้านต่างพากันมาส่งคุณพ่อที่ท่าเรือ

“เดินทางปลอดภัยนะคะไม่ต้องเป็นห่วงลูก ๆ และบ้านฉันจะดูแลเป็นอย่างดี ”

“มีเธออยู่กับเด็ก ๆ ฉันเองก็หมดห่วง ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนจิตใจดีมีเมตตาอีกสองสามเดือนฉันถึงจะกลับมาดูแลตัวเองดี ๆ ล่ะ ฉันจะซื้อของมาฝาก เฟยหงลูกอยากได้อะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า”

“หนูไม่อยากได้อะไรหรอกค่ะขอแค่คุณพ่อกลับมาอย่างปลอดภัยก็พอ ดูแลตัวเองดี ๆ นะคะหนูคงคิดถึงคุณพ่อแย่เลย ”

“แล้วลูกล่ะอวี้เหม่ยอยากได้อะไรมั้ย? ”เจี๋ยหลงรู้สึกผิดในใจเอ่ยถามลูกสาวคนโตเพื่อให้เธอรับรู้ว่าเขานั้นยังรักและห่วงใยเธอเหมือนเดิม

“ไม่ค่ะ”อวี้เหม่ยยังคงจำฝังใจเรื่องที่คุณพ่อลงไม้ลงมือกับเธอ เธอจึงตอบไปสั้น ๆ เจี๋ยหลงถอนใจหายเบา ๆ ก่อนจะเดินมาหาเฟยหย่า

“เฟยหย่าเดี๋ยวพ่อจะซื้อขนมอร่อย ๆ มาให้นะ อย่าดื้อกับคุณแม่เข้าใจมั้ยแม้ว่าซือหยวนหนิงจะไม่ใช่แม่ของลูกจริง ๆ แต่เธอก็เอ็นดูและรักลูกไม่ต่างจากพ่อเลย ” เฟยหย่าพยักหน้าก่อนจะโบกมือร่ำลาคุณพ่อ เรือกำลังเคลื่อนออกไปช้า ๆ ลับสายตา ตอนนั้นเองเสียงเล็กแหลมของหยวนหนิงก็ดังขึ้น

“ถึงเวลาแล้วที่ฉันจะปฏิวัติบ้านตระกูลหลี่ใหม่ อวี้เหม่ยต่อจากนี้หน้าที่ทุกอย่างในบ้านเป็นหน้าที่ของเธอกับน้องสาว เอานี่เงินไปซื้อกับข้าวเข้าบ้านและไปทำรอ เมื่อไหร่ที่ฉันกลับถึงบ้านกับข้าวต้องสำเร็จทุกอย่าง อ้อ..จริงด้วยเธอจะต้องทำอย่างไรก็ได้ให้ได้กับข้าวไปเยอะ ๆ  ให้พอสำหรับทำกิน 5 วัน เฟยหงเราเข้าไปในเมืองกันเถอะดูสิเสื้อผ้าของแม่เชย ๆ คงต้องจัดการซื้อใหม่ทั้งหมด” อวี้เหม่ยมองดูเงินที่หยวนหนิงยื่นให้ ต้องตกใจและเอ่ยถามทันที

“เงินแค่ 10 หยวนจะพอซื้อกับข้าวได้ยังไงตั้ง 5 วันคะน้าหยวนหนิง 10หยวนนี้คงได้เพียงแค่2 -3 วันเท่านั้น” หยวนหนิงพลันหุบยิ้ม ใบหน้าเปลี่ยนผันเป็นบึ้งตึง ใช้มือตบเข้าที่ศีรษะของอวี้เหม่ยอย่างแรงพร้อมสถบด่า

“เพราะสมองโง่ ๆ ของเธอนี่ไงถึงคิดว่าเงินแค่นี้ซื้ออาหารได้ไม่ถึง 5 วัน รู้มั้ยเมื่อก่อนเงินเพียงเท่านี้ฉันสามารถอยู่ได้ถึง10 วัน ไม่ว่าเธอจะทำวิธีไหนก็ต้องหาของมาให้ได้ขนถึง 5 วันฉันถึงจะเอาเงินให้เธอไปซื้ออีกครั้ง คนกำลังอารมณ์ดีทำให้เสียอารมณ์เด็กเหลือขอนี่จริงๆเลย”

“จริงสิคู่หมั้นของนังอวี้เหม่ยเปิดร้านค้าขนาดใหญ่แถมยังมีร้านขายเนื้ออีกด้วย นี่นังอวี้เหม่ยเพราะฉันสงสารหรอกนะเดี๋ยวฉันจะไปหาคู่หมั้นของเธอพร้อมขอให้เขาช่วยนำเนื้อมาให้ก็แล้วกัน อีกอย่างฉันจะได้ไปเจอเขาด้วย คุณแม่เราไปกันเถอะค่ะฉันจะพาคุณแม่ไปดูหน้าว่าที่สามีของฉันในอนาคต” เฟยหงพูดออกมาได้ไม่อายปาก ส่วนอวี้เหม่ยทำได้เพียงก้มหน้าลงต่ำหากเธอสู้กลับมีหวังวันนี้เธอกับน้องคงได้นอนนอกบ้านแน่ ๆ เพื่อความปลอดภัยของเฟยหย่าเธอจะอยู่เงียบ ๆ ยอมทนทุกอย่าง และเธอเชื่อใจในตัวของลี่หานต่อให้เฟยหงยั่วยวนเขาก็ไม่มีทางหวั่นไหวแน่นอน

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น   ตอนที่ 40 ไม่ให้อภัย(ตอนจบ)

    ตอนที่ 40 ไม่ให้อภัย รุ่งเช้าวันต่อมา กรี๊ด !! เสียงกรีดร้องของเฟยหงดังสนั่นปลุกให้หยวนหนิงตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ ตกใจที่ได้ยินเสียงลูกสาวดังจากข้างนอกห้อง เฟยหงแกะเชือกที่มัดขาไว้จนสำเร็จ หยวนหนิงรีบลุกพรวดวิ่งออกไปหาเฟยหงก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็นเบื้องหน้า เฟยหงนั่งทรุดตัวลงที่พื้นร้องไห้เสียสติภาพเบื้องหน้าคือหลี่เจี๋ยหลงผูกคอห้อยอยู่ที่ขื่อในห้องพัก เฟยหงสะเทือนใจมากกว่าเดิม ทำให้เธอหวาดกลัวกรี๊ดร้องร่ำไห้ ชาวบ้านใกล้ ๆ ได้ยินเสียงต่างพากันมาดู ทุกคนใบหน้าตื่นตระหนก “พี่เจี๋ยหลงทำไม ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้ พี่เห็นแก่ตัวจนถึงวินาทีสุดท้ายแล้วแบบนี้ฉันกับลูกจะอยู่ยังไง อึก อึก” หยวนหนิงกอดเฟยหงพร่ำเอ่ยต่อว่าเจี๋ยหลงที่ทิ้งตัวเองกับลูกให้เผชิญโลกตามลำพัง นี่นะหรือผู้ชายที่เธอคิดฝากชีวิต โลกของหยวนหนิงแตกสลายอีกครั้ง บ้านหลี่ วันนี้อวี้เหม่ยเตรียมตัวแต่เช้าตรู่เพื่อออกเดินทางไปที่ศาล ทว่าช่วงนั้นเองเสียงของลี่หานได้ดังขึ้นหน้าบ้านเสียงดัง“อวี้เหม่ยแย่แล้ว แย่แล้ว”“ลี่หานโวยวายอะไรแต่เช้า ”“ลุงเจี๋ยหลงนะสิ ลุงเจี๋ยหลงเสียชีวิตแล้ว” ราวกับโลกหยุดหมุนแม้จะโกรธเกลียดพ่อเพียงใดแต่เธอ

  • หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น   ตอนที่ 39 ตัดขาด

    ตอนที่ 39 ตัดขาด เจี๋ยหลงเดินไปหาหยวนหนิงคอตก หยวนหนิงเห็นเจี๋ยหลงเดินเข้ามายิ้มระรื่นเอ่ยถามทันที “เป็นอย่างไรบ้างคะพี่เจี๋ยหลงจัดการกับอวี้เหม่ยแล้วใช่มั้ย ฉันกลัวเหลือเกินจนไม่อยากอยู่บ้านหลังเดียวกับอวี้เหม่ยได้ ”“ใช่แล้วล่ะ ต่อจากนี้เราไม่ได้อยู่บ้านหลังเดียวกับอวี้เหม่ยแล้ว”“พี่เจี๋ยหลงไล่ลูกสาวออกจากบ้านหรือคะ ทำอย่างนี้ไม่รุนแรงเกินไปหรือ”“คนที่ออกจากบ้านไม่ใช่อวี้เหม่ยแต่เป็นเราสามคนต่างหาก รีบไปเก็บของใช้ที่จำเป็นและเตรียมพาเฟยหงออกไปกันก่อนที่ดวงอาทิตย์จะลับขอบฟ้าเถอะ เดี๋ยวจะหาห้องเช่ายาก” เมื่อครู่หยวนหนิงพึ่งยิ้มระรื่นดีใจว่าต่อจากนี้เธอจะได้อยู่บ้านหลังนี้อย่างสุขสบาย ทว่าเมื่อสิ้นคำพูดของเจี๋ยหลงเธอใบหน้าพลันเปลี่ยนสีเอ่ยถามติด ๆ ขัด ๆ ด้วยความงวยงง“ทะ..ทำไมต้องเป็นเราที่ออกไปคะ พี่เป็นเจ้าของบ้านหลังนี้ นังอวี้เหม่ยมีสิทธิ์อะไรมาขับไล่เรา”“ซือหยวนหนิงบ้านหลังนี้นะเดิมทีเป็นของหลี่หลุนหลง ตอนนี้ตกมาเป็นของหลี่อวี้เหม่ยทายาทโดยถูกต้องตามกฎหมาย เธอมอบบ้านหลังนี้ให้กับอวี้เหม่ยตั้งแต่ยังไม่หมดลมหายใจ รีบไปจัดการเรื่องที่ฉันบอกเถอะ ” เจี๋ยหลงมืดแปดด้าน ไม่ร

  • หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น   ตอนที่ 38  เวรกรรม

    ตอนที่ 38 เวรกรรม เฟยหงสติฟั่นเฟือนเพ้อหวาดกลัวผู้คนถูกมัดติดเตียงเอาไว้ หยวนหนิงคอยเฝ้าไม่ห่างกายเมื่อได้ยินเสียงของเจี๋ยหลง เฟยหงกรี๊ดร้องเสียงดังด้วยความหวาดกลัวอีกครั้ง “กรี๊ดดดดด ออกไป บอกให้ออกไป” เฟยหงหลบอยู่ด้านหลังของหยวนหนิง ร่างเล็กสั่นสะท้าน เจี๋ยหลงตกใจมากกว่าเดิม พยายามเดินไปหาลูกสาว“เฟยหงนี่พ่อเอง พ่อของลูก มองพ่อสินี่พ่อไง”“ไม่ออกไป ออกไป” “พี่เจี๋ยหลงกลับมาแล้วหรือคะ ระหว่างที่พี่ไม่อยู่เกิดเรื่องมากมาย ตอนนี้อย่าพึ่งเข้าใกล้เฟยหงเลย แล้วฉันจะเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ฟังช่วยออกไปรอข้างนอกก่อนนะคะ” หยวนหนิงน้ำตาไหลด้วยความตื้นตันเมื่อเห็นสามีกลับมาต่อจากนี้เธอจะได้อยู่อย่างสุขสบาย เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นเธอจะบอกกับเจี๋ยหลงให้หมด อวี้เหม่ยจะต้องถูกลงโทษตามที่เธอกระทำเอาไว้ เจี๋ยหลงพยักหน้าไปคอยหยวนหนิงอยู่หน้าห้อง เธอพยายามปลอบประโลมเฟยหงจนเงียบสงบสติอารมณ์ ก่อนจะเดินออกมาเล่าทุกอย่างให้เจี๋ยหลงฟังที่ห้องของทั้งสอง เจี๋ยหลงแทบไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน แต่เมื่อเห็นสภาพของเฟยหงและมือข้างขวาของหยวนหนิงที่ถูกตัด เจี๋ยหลงโมโหใบหน้าแดงก่ำ“เรื่องนี

  • หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น   ตอนที่ 37 เสียสติ

    ตอนที่ 37 เสียสติอวี้เหม่ยพาหยวนหนิงไปที่ห้องของเฟยหง ครั้งแรกที่เห็นสภาพของลูกสาว ตื่นตระหนกกลัวทุกคนที่เข้าใกล้ เดี๋ยวหัวเราะเดี๋ยวร้องไห้ ดวงตาเหม่อลอยมองไปมองมากรี๊ดร้อง ดึงผ้าห่มปิดหน้าเอาไว้เหมือนกลัวทุกอย่างแม้แต่เสียงสายลมที่พัดอยู่ริมหน้าต่าง “ออกไปนะ ออกไป อย่าเข้ามา บอกว่าอย่าเข้ามา” หยวนหนิงสั่นสะท้านไปทั้งตัว หัวใจแตกสลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ค่อย ๆ เดินเข้ามาใกล้ลูกสาว“เฟยหงนี่แม่เอง ลูกไม่ต้องกลัวนะแม่อยู่ตรงนี้แล้ว” น้ำเสียงสั่นคลอนมิอาจจะหักห้ามไม่ให้น้ำตามันไหลออกมาได้ ยิ่งลูกเจ็บแค่ไหนคนเป็นแม่มักจะเจ็บยิ่งกว่าร้อยเท่า คล้ายกับมีมือที่มองไม่เห็นบีบเคล้นหัวใจจนแหลกละเอียด เมื่อเห็นสายตาของเฟยหงจ้องมองมาที่เธอด้วยความหวาดระแวงความหนาวเหน็บในใจยิ่งเพิ่มพูนถวี“กรี๊ด ..!! ออกไป ” เพี้ยะ ! เพี้ยะ ! เฟยหงฟาดมือเข้าตบตีหยวนหนิงอย่างแรงเพราะจำไม่ได้ว่านี่คือแม่ของตัวเอง หยวนหนิงไม่เจ็บสักนิดตัวของเธอชาไปทั้งตัวยอมให้ลูกตีเพื่อได้เข้าใกล้ จนเธอสามารถกอดลูกสาวในที่สุด “อึก อึก เฟยหงแม่อยู่ตรงนี้ไม่ต้องกลัว ไม่มีใครมาทำร้ายลูกได้อีก แม่จะดูแลลูกเอง แม่ขอโทษที่ไม่ห้ามลูกเอาไว้

  • หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น   ตอนที่ 36  ตัดมือ

    ตอนที่ 36 ตัดมือ สาย ๆ ของวันหยวนหนิงฟื้นขึ้นมามีตำรวจสองนายเข้ามาตรวจสอบปากคำเกี่ยวกับคดีข่มขืนของเฟยหงที่ลี่หานไปแจ้งความเอาไว้ หยวนหนิงพยายามเล่าและบอกตำรวจทั้งน้ำตา เธอบอกเกี่ยวกับเรื่องที่อวี้เหม่ยจับเธอกับลูกสาวขังเอาไว้ ทว่าเรื่องนี้ลี่หานกับอวี้เหม่ยก็จัดการเรียบร้อยแล้ว เพราะมือของหยวนหนิงติดเชื้อมีอาการไข้ทำให้เบลอและเพ้อไปทั่ว คืนนั้นที่เฟยหงออกไปหยวนหนิงไม่ได้สติและหลับไปแล้ว ตื่นเช้ามาลี่หานเป็นคนแบกเธอมาหาหมอที่นี่ทำให้มีหลักฐานว่าตอนนั้นหยวนหนิงหมดสติไปจริง ๆ ไม่อาจจะเอาผิดเรื่องถูกขังได้เลย ตำรวจรับปากจะหาตัวคนร้ายมาให้ได้แม้ไม่รู้ว่าเหตุผลอะไรที่เฟยหงหนีออกมาจากบ้าน แต่มณฑลนี้มีคดีเกี่ยวกับการข่มขืนอยู่ก็มาก ส่วนมากผู้หญิงจะเป็นคนหัวรั้นมักแอบครอบครัวออกมาเที่ยวยามค่ำคืน จึงไม่สงสัยในตัวของอวี้เหม่ย “นังอวี้เหม่ยแก แกทำอะไรเอาไว้ขอให้กรรมตามสนองแก” เมื่อในห้องไม่มีเหลือใครมีเพียงอวี้เหม่ยกับหยวนหนิงเธอก็ส่งเสียงต่อว่าอวี้เหม่ยอย่างโกรธแค้น“กรรมหรือ ? คงใช่นั้นแหละ เพราะตอนนี้กรรมกำลังตามสนองคนชั่ว ชั่วทั้งจิตใจและการกระทำ ทำอะไรไว้กับแม่ของฉันเอาไว้บ้างล

  • หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น   ตอนที่ 35  ข่าวร้าย

    ตอนที่ 35 ข่าวร้ายรุ่งเช้าวันต่อมา “อวี้เหม่ย อวี้เหม่ยได้ยินฉันมั้ย ” เสียงของลี่หานดังขึ้นหน้าบ้านตอนนั้นเองอวี้เหม่ยกำลังเดินไปที่ห้องครัวพอดีได้ยินจึงออกมาหา วันนี้หิมะเริ่มเบาลงมากกว่าทุกวัน“เฉินลี่หานมาทำอะไรแต่เช้าตรู่กัน มีเรื่องอะไรอย่างนั้นหรือสีหน้าของนายเหมือนมีเรื่องกังวล” “หลี่เฟยหง หลี่เฟยหงถูกพบอยู่ที่ป้ายรถประจำทาง แม่ค้าตลาดเช้าไปพบเข้าตอนนี้ส่งตัวเธอไปที่โรงพยาบาลแล้ว ดูจากร่างกายของเธออิดโรยสภาพเหมือนเอ่อ.. เหมือนถูกข่มขืน” ลี่หานพูดน้ำเสียงแผ่วเบาอย่างเศร้าสลดหดหู่ “อะไรนะ ! จะเป็นเฟยหงได้อย่างไรในเมื่อฉันขังเธอเอาไว้ที่ห้องเก็บของ” อวี้เหม่ยแทบไม่อยากจะเชื่อคำพูดของลี่หาน ตกใจใบหน้าซีดเผือดแม้จะเกลียดชัง แค้นในอกขนาดไหนแต่เธอก็ไม่ได้อยากให้เฟยหงถูกกระทำชำเราแบบนั้น เธอรีบวิ่งไปที่ห้องเก็บของลี่หานเห็นท่าไม่ดีเลยรีบวิ่งตามมาด้วย เมื่อมาถึงห้องเก็บของเห็นเฟยหย่าเดินไปเดินมาใบหน้าเคร่งเครียด“เฟยหย่าทำไมอยู่ที่นี่ มาอยู่ที่นี่ทำไม” “พะ..พี่อวี้เหม่ย คือว่า...คือว่า... หนูขอโทษหนูแค่อยากช่วยพี่เฟยหงเธอขอร้องให้หนูช่วยเปิดประตูพาน้าหยวนหนิงไปหาหมอแต่ว่าพี่เฟยหง

  • หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น   ตอนที่ 26  หน้าด้าน

    ตอนที่ 26 หน้าด้าน“นังเด็กเหลือขอปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม เก่งกล้ามากจากไหนเอาฉันไปเปรียบเทียบกับแม่ของมัน คอยดูเถอะวันนี้นี่แหละฉันจะสั่งสอนมันในฐานะแม่เลี้ยงเอง” หยวนหนิงพูดตามหลังก่อนจะชักชวนเฟยหงไปซื้อของใช้และเสื้อผ้า เงินที่เจี๋ยหลงให้ไว้เธอจะผลาญซื้อในสิ่งที่เธอไม่เคยมีไม่เคยได้มาก่อน ส่วนอว

  • หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น   ตอนที่ 24 ร้านตระกูลเฉิน

    ตอนที่ 24 ร้านตระกูลเฉิน หลังจากกินข้าวเสร็จอวี้เหม่ยพาเฉินลี่หานมานั่งที่ศาลาหลังบ้าน เป็นพื้นที่ที่คุณแม่ชอบมานั่งเงียบ ๆ ในวันที่อากาศแจ่มใสวันนี้ท้องฟ้ายังแจ่มใสแม้จะมีสายลมพัดมาเป็นระรอก “ที่นี่เย็นสบายดีจริง ๆ แต่งงานออกไปแล้วเธออยากกลับมาที่นี่บอกฉันได้เสมอนะ ฉันไม่หวงและเข้าใจไม่มีที

  • หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น   ตอนที่ 23 เหมือนเดิมไม่เปลี่ยน

    ตอนที่ 23 เหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ตึง ตึง เสียงฝีเท้าเดินไปที่ห้องของเฟยหงด้วยความโมโหกำมือแน่น ใบหน้าเคร่งเครียด ปัง ! “เฟยหงตื่นได้แล้วตื่นเสียที เฮอะ ! คิดว่าจะได้เข้ามาอยู่ที่นี่อย่างสุขสบายแต่กลับถูกนังเด็กเหลือขอพูดจาถากถางหนำซ้ำพี่เจี๋ยหลงกลับไม่ช่วยตักเตือนหรือต่อว่ามันสักคำคอยดูเถอ

  • หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น   ตอนที่ 22 แนะนำ

    ตอนที่ 22 แนะนำ อวี้เหม่ยกำลังเดินกลับเข้าบ้านครั้นนั้นเสียงของลี่หานดังขึ้นจากด้านหลัง เขาไปส่งหมูแต่เช้ากำลังกลับเข้าร้านเห็นอวี้เหม่ยจึงให้คนงานนำรถเข็นขนหมูกลับไปก่อน “อวี้เหม่ย อวี้เหม่ยใช่เธอจริง ๆ ด้วย ออกมาส่งเฟยหย่าสินะ""อื้ม.. ตอนนี้กำลังจะกลับบ้านแล้วนายไปที่ไหนมาแต่เช้าตรู่ ไม่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status