تسجيل الدخولกระสอบป่านสานหยาบเปรอะคราบแป้งและละอองรำข้าวกองพะเนินอยู่ริมผนังอิฐมอญ ควันสีเทาอมเหลืองจากเตาต้ม
อี้หรงขมวดคิ้วแน่น แววตาของนางหรี่แคบลง "สมุนไพรเหล่านี้เมื่อรวมกันแล้วมีฤทธิ์อย่างไร หมอกวน""หญ้าเลือดกิเลนมีฤทธิ์ขับเลือดและกระจายลิ่มเลือด มักใช้ในการรักษาบาดแผลจากการศึกของบุรุษขอรับ" หมอกวนอธิบายด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาที่แฝงความตึงเครียดจนสัมผัสได้ "ทว่าสำหรับสตรีที่มีร่างกายอ่อนแอและมีอาการไอเป็นเลือด การได้รับหญ้าเลือดกิเลนอย่างต่อเนื่อง จะทำให้ผนังหลอดลมเปราะบางและเลือดไหลเวียนไม่หยุด ซ้ำร้ายรากหนอนแดงยังมีพิษสะสมที่ทำลายการทำงานของม้ามและตับอย่างช้าๆ เมื่อใช้ร่วมกับใบบัวบกป่าในปริมาณมาก ฤทธิ์เย็นจัดจะเข้าไปทำลายระบบย่อยอาหารและทำให้ร่างกายปฏิเสธการดูดซึมสารอาหาร ผู้ป่วยจะมีอาการเหมือนทรุดโทรมลงตามธรรมชาติ ร่างกายจะค่อยๆ ซูบผอม ไอเป็นเลือดมากขึ้นทุกวัน และสิ้นใจไปในที่สุดโดยไม่แสดงร่องรอยของการถูกวางยาพิษเฉียบพลันให้เป็นที่สงสัย"ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวที่ถูกฝังไว้ใต้กาลเวลานานนับสิบสองปี ปรากฏชัดแจ้งเบื้องหน้าสายตาของอี้หรงการสิ้นพระชนม์ของฮองเฮาเจียง มิใช่เหตุการณ์เจ็บป่วยตามธรรมชาติ หากแต่มันคือการลอบปลงพระชนม์อันแยบยลและเลือดเย็นยิ่งนัก"ใครเป็
ตกค่ำวันนั้น ตำหนักเสิ่นเซียงเงียบสงัดดั่งเดิม เตาผิงดินเผาส่งไออุ่นกรุ่นสบายไปทั่วห้องนอนเสี่ยวจูกลับมารายงานข้อมูลทั้งหมดที่รวบรวมมาได้ให้อี้หรงฟังอย่างละเอียดถี่ถ้วน ทั้งเรื่องกลิ่นควันกำยานมัสก์ของเฉินฟู่เหริน การลักลอบขนหีบเหล็กของตระกูลเซี่ย ข้อมูลการสะสมถ่านหินของตำหนักเฟิ่งอี๋ และคำเตือนเรื่องสมุนไพรแท้งบุตรจากหมอกวนอี้หรงนั่งฟังอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ สองมือกุมถ้วยชาอุ่นไว้แน่น ประกายตาของนางเปล่งประกายคมปลาบในความสลัว นางหยิบพู่กันขึ้นมาจดบันทึกรายชื่อและข้อมูลทั้งหมดลงในสมุดลับเล่มเล็กอย่างประณีตเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ไม่กี่วัน ตาข่ายเงาที่มองไม่เห็นได้เริ่มถักทอขึ้นอย่างแน่นหนาใต้ผืนแผ่นดินของวังหลวงแล้ว ข้อมูลเหล่านี้แม้จะดูเป็นเรื่องเล็กน้อยในสายตาของผู้อื่น ทว่าในมือของอี้หรง มันคือจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญที่จะช่วยให้นางมองเห็นภาพรวมของกระดานหมากได้อย่างทะลุปรุโปร่ง และรู้ล่วงหน้าว่าศัตรูกำลังจะวางกับดักตรงจุดใดเพื่อหลีกเลี่ยงและตอบโต้ได้อย่างทันท่วงที"ทำได้ดีมาก เสี่ยวจู" อี้หรงเอ่ยชมพลางรินน้ำชาอุ่นให้สาวใช้น้อย "จงรักษาความสัมพันธ์เหล่านี้ไว้ให้ดี
สินน้ำใจเล็กๆ ที่มอบให้ด้วยความเมตตาแท้จริง ได้เปิดประตูหัวใจของเหล่าคนรับใช้ในกองงานภูษาจนหมดสิ้น พวกนางไม่เพียงแต่ซาบซึ้งในพระคุณ ทว่ายังเริ่มเปิดปากเล่าเรื่องราวที่พวกนางพบเห็นในแต่ละวันให้เสี่ยวจูฟังอย่างหมดเปลือก"น้องสาวเสี่ยวจู" นางกำนัลอาวุโสแห่งกองซักล้างขยับเข้ามากระซิบเตือนด้วยความหวังดี "ช่วงนี้เจ้าต้องดูแลนายหญิงของเจ้าให้ดีนะ เมื่อวานนี้ตอนที่ข้าซักเสื้อคลุมของเหลียนฟู่เหรินและเฉินฟู่เหริน ข้าได้ยินสาวใช้ของพวกนางคุยกันเรื่องผงแป้งชาดชุดใหม่ที่สั่งทำขึ้นเป็นพิเศษ พวกนางตั้งใจวางแผนกระทำการบางอย่างในงานเลี้ยงคราวหน้า และที่สำคัญ เสื้อผ้าของตำหนักเฉินฟู่เหรินช่วงนี้ มักจะมีกลิ่นควันกำยานประหลาด กลิ่นฉุนคล้ายน้ไหอมปนกับกำมะถัน ข้าจำได้ว่ากลิ่นนี้เคยได้ยินหมอหลวงเตือนว่ามีฤทธิ์ทำลายครรภ์ หากสูดดมเป็นเวลานานจะทำให้สตรีไม่อาจตั้งครรภ์ได้"ข้อมูลล้ำค่าชิ้นแรกถูกบันทึกไว้ในความทรงจำของเสี่ยวจูทันทีจากกองงานภูษา เสี่ยวจูเดินต่อไปยังคลังฟืนและถ่านหินของฝ่ายใน ที่นั่นมีขันทีร่างท้วมนามว่า จ้าวต้า เป็นผู้ดูแลการแจกจ่ายฟืนและถ่านหินให้แก่ตำหนักต่างๆจ้า
กระสอบป่านสานหยาบเปรอะคราบแป้งและละอองรำข้าวกองพะเนินอยู่ริมผนังอิฐมอญ ควันสีเทาอมเหลืองจากเตาต้มน้ำเดือดพวยพุ่งส่งกลิ่นถ่านหินราคาต่ำคละคลุ้งไปทั่วบริเวณลานซักล้างด้านหลังฝ่ายใน เสียงกระแทกไม้ตีผ้าเปียกกระทบแผ่นหินดังก้องเป็นจังหวะหนักหน่วง ผสมผสานกับเสียงน้ำสาดซัดลงบนร่องระบายน้ำแคบๆ ที่ส่งกลิ่นชื้นแฉะของไขสบู่และน้ำต้มขี้เถ้า ราวตากผ้าไม้ไผ่ยาวเรียงรายไปด้วยผ้าปูที่นอนสีมอซอและเสื้อผ้าชั้นในของเหล่านางกำนัลที่โบกสะบัดไปตามแรงลมหนาวอันยะเยือกฟ่านอี้หรงประคองพานไม้ลงรักขนาดเล็กไว้ด้วยสองมือ ข้างในมีตลับขี้ผึ้งทาแผลและถุงผ้าใส่ใบชาแห้งชั้นดีสี่ห้าถุงนางยืนหลบมุมอยู่ใต้ร่มเงาของชายคาเตี้ยๆ มองดูภาพความทุกข์ยากของเหล่าคนรับใช้ชั้นล่างด้วยสายตาที่เปี่ยมด้วยความเข้าใจอันลึกซึ้งในสายตาของเหล่าเจ้านาย ขุนนางผู้สูงศักดิ์ และพระสนมทั้งหลายในวังหลวง ผู้คนเหล่านี้เป็นเพียงเศษผงธุลีไร้ค่า เป็นทาสที่เกิดมาเพื่อก้มหน้าทำงานหนักและถูกเหยียบย่ำยามที่เจ้านายมีอารมณ์ขุ่นมัว ทว่าสำหรับอี้หรง ผู้ซึ่งเคยใช้ชีวิตอยู่ในจุดที่ตกต่ำที่สุดของตำหนักเย็นมานานถึงสามปี นางตระหนักดีว่า มด
ฉี่อวี้มิได้เอ่ยปากห้ามปรามการวิวาทะของขุนนางทั้งสองฝ่ายในทันที พระเนตรคมกริบกวาดมองความขัดแย้งตรงหน้าด้วยความสุขุมลุ่มลึก สำหรับผู้ปกครองที่มีนิสัยระแวดระวังและเด็ดขาดอย่างฉี่อวี้ การที่ขุนนางแบ่งแยกออกเป็นสองฝ่ายและคอยคานอำนาจซึ่งกันและกัน ย่อมปลอดภัยกว่าการปล่อยให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีอำนาจล้นฟ้าจนคุกคามราชบัลลังก์เขาไม่ต้องการให้มู่หรงซีเยว่และตระกูลเซี่ยกุมอำนาจเบ็ดเสร็จ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ระแวงในอำนาจบารมีทางทหารของฉี่อู่ โอรสองค์โตผู้มีแววตากร้าวแกร่งคล้ายคลึงกับตนเองในวัยหนุ่ม"พอได้แล้ว"สุรเสียงราบเรียบทว่าทรงพลังอำนาจของฉี่อวี้ดังก้องขึ้นเพียงประโยคเดียว ทั่วทั้งท้องพระโรงพลันเงียบกริบลงในทันที ขุนนางทุกคนรีบค้อมกายหมอบลงกับพื้นด้วยความหวาดเกรง ไร้เสียงกระซิบกระซาบใดๆ หลงเหลือ"องค์ชายใหญ่ฉี่อู่สร้างคุณงามความดีครั้งใหญ่ ปกป้องดินแดนและเกียรติภูมิของแคว้นจ้าน ย่อมต้องได้รับรางวัลอย่างสมเกียรติ ให้กรมพิธีการจัดเตรียมงานเลี้ยงฉลองชัยชนะต้อนรับการกลับมาของกองทัพเหนือ ส่วนเรื่องงบประมาณบรรเทาทุกข์ทางใต้ ให้เสนาบดีเซี่ยจัดสรรจากภาษีการค้าพิเศษของหัวเมืองฝ่ายตะวันออก ห้ามแตะต้องเ
บ่ายวันนั้น ในท้องพระโรงตำหนักว่าราชการเฉียนหยาง บรรยากาศกลับมิได้เปี่ยมด้วยความชื่นมื่นยินดีดั่งเช่นที่ควรจะเป็น เสาหินสลักลายมังกรตั้งตระหง่านอยู่สองฟากฝั่ง ขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ยืนเรียงแถวแยกออกจากกันอย่างชัดเจนประดุจผืนน้ำที่ไม่ยอมปะปนกับน้ำมัน สายตาที่ประสานกันระหว่างสองฟากเต็มไปด้วยกระแสคลื่นแห่งความหวาดระแวงและคุกรุ่นไต้อ๋องฉี่อวี้ประทับนั่งตระหง่านอยู่บนบัลลังก์ทองคำมังกรเหิน ฉลองพระองค์สีดำสนิทขลิบทองคำขับเน้นประกายอำนาจอันเฉียบขาด ใบหน้ากร้านศึกนั้นเรียบนิ่งไร้อารมณ์ ดวงตาคมกริบกวาดมองขุนนางเบื้องล่างอย่างเงียบงัน พระหัตถ์ข้างหนึ่งวางพาดอยู่บนพนักเก้าอี้ ปลายนิ้วเคาะลงเป็นจังหวะเชื่องช้า ทุกลมหายใจของพระองค์กดดันจนเหล่าขุนนางแทบไม่กล้าเงยหน้าในมือของขันทีเฒ่าเบื้องหน้า คือหนังสือกราบทูลรายงานชัยชนะที่ส่งตรงมาจากแนวหน้า พร้อมบัญชีรายชื่อหัวหน้าเผ่าที่ถูกสังหารและแผนที่ทุ่งหญ้าชิงสุ่ยที่ผนวกเข้าเป็นดินแดนของจ้านเสนาบดีฝ่ายซ้ายเซี่ยจาง ขุนนางเฒ่าผู้เป็นแกนนำคนสำคัญของฝ่ายมู่หรงซีเยว่ ก้าวออกมาจากแถวขุนนางฝ่ายบุ๋น ค้อมกายลงคำนับอย่างนอบน้อม เส้นผมสีดอกเลาและเคราขาวขับเน้นค







